menu

Bob Dylan - Blonde on Blonde (1966)

mijn stem
4,24 (1106)
1106 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Rock
Label: CBS

  1. Rainy Day Women #12 & 35 (4:33)
  2. Pledging My Time (3:42)
  3. Visions of Johanna (7:27)
  4. One of Us Must Know (Sooner or Later) (4:53)
  5. I Want You (3:06)
  6. Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again (7:04)
  7. Leopard-Skin Pill-Box Hat (3:50)
  8. Just Like a Woman (4:39)
  9. Most Likely You Go Your Way (And I'll Go Mine) (3:22)
  10. Temporary Like Achilles (5:03)
  11. Absolutely Sweet Marie (4:46)
  12. 4th Time Around (4:26)
  13. Obviously 5 Believers (3:30)
  14. Sad Eyed Lady of the Lowlands (11:19)
totale tijdsduur: 1:11:40
zoeken in:
avatar van Slowgaze
4,5
Vandaag precies vijftig jaar oud. Nu eens draaien.

avatar van Kramer
4,0
Eén van de dingen die Bob Dylan heel goed kan, is albums openen. Platen van Dylan openen vaak met een knal, een bliksemschicht, met een schot van een revolver of het eerste slokje whiskey, door dat eerste lied staan al je zintuigen op scherp en wil je dat hele album gulzig naar binnen werken. Dit album is helaas een uitzondering. De eerste twee nummers van Blonde on Blonde sla ik eigenlijk altijd over, omdat ik niet hou van respectievelijk dreutelige meligheid of nog dreuteligere blues. Na een compilatie-cd'tje was dit de eerste plaat die ik van Dylan kocht, en bij de eerste keer luisteren dacht ik vooral: is dit het nou? Vervolgens kwam ook nog Visions of Johanna, alweer een moeilijke, omdat het een prachtnummer is maar niet thuis op de derde plek - te lang, te rustig.

Pas bij numero vier komt deze plaat van de grond: One of Us Must Know (Sooner or Later) is heerlijk, en bij de volgende twee wordt het alleen nog maar mooier. Mijn teleurstelling sloeg om in vreugde. De band is op dreef, Dylan zingt goed en als tekstschrijver staat hij in brand - de nummers zitten propvol beelden, waarvan ik de helft niet snap maar die ik stuk voor stuk begrijp, die me raken, die in dienst staan van het geheel, die samen de bouwstenen vormen van het gebouw dat ieder lied is.

Speciale aandacht verdienen wat mij betreft nog even Abselutely Sweet Marie en Fourth Time Around, allebei prachtig op hun eigen manier, de een door zijn explosiviteit, de ander door zijn deinende zachtheid. Wat is het toch knap dat iemand muziek kan maken die zo eenvoudig is en toch zo sterk. Als geheel vind ik dit album toch wat onevenwichtig. Eigenlijk is het gewoon te lang, wat mij betreft had Bob vijf nummers weg mogen laten. Het niveau van de rest is echter zo hoog, dat het toch een erg fijn album is. Gewoon je wijsvinger op de doorspoelknop en je hebt goud in handen.

Over de hoes kan ik alleen maar zeggen dat Dylan heerlijk arrogant de lens in gluurt, en dat ik ook zo'n sjaal wil.

avatar van Rudi S
5,0
Hm toch een heerlijk zwalkende opener op dit album, ook de nummers 2 en 3!!!!!! zijn fantastisch.

avatar van Kramer
4,0
Rudi S schreef:
Hm toch een heerlijk zwalkende opener op dit album, ook de nummers 2 en 3!!!!!! zijn fantastisch.

Tsja, ik vind Rainy Day Women #12 & 35 muzikaal en tekstueel niet interessant, al is het sfeertje wel vrolijk natuurlijk. De bluesy Dylan kan me eigenlijk zelden bekoren, en in dat straatje valt Pledging My Time. Mijn afkeuring voor dat nummer is dus persoonlijk, objectief gezien is er niet zo vreselijk veel mis mee. Visions of Johanna is inderdaad mooi, zoals ik in mijn stukje ook benoem, maar wat mij betreft toch echt één van de mindere goden op deze plaat.

Fedde
Kramer, je slaat de spijker op de kop. Album is inderdaad te lang en wat onevenwichtig. Wat Highway 61 aan slagkracht had, verliest hij hier in de breedte. Ook daarom heb ik dit altijd een lastige gevonden. Geen stem dan ook. Dit gedoodverfde eeuwige meesterwerk is misschien niet het beste van Dylan, al staat er heel wat fraais op. En dan die sjaal .. Tsja, schattig kereltje nog eigenlijk.

avatar van teus
5,0
Fedde schreef:
Kramer, je slaat de spijker op de kop. Album is inderdaad te lang en wat onevenwichtig. Wat Highway 61 aan slagkracht had, verliest hij hier in de breedte. Ook daarom heb ik dit altijd een lastige gevonden. Geen stem dan ook. Dit gedoodverfde eeuwige meesterwerk is misschien niet het beste van Dylan, al staat er heel wat fraais op. En dan die sjaal .. Tsja, schattig kereltje nog eigenlijk.

Wat Dylan's meesterwerk nou precies is, of wat de muziek critici vind , maakt me niet veel uit
Het gaat er uiteindelijk om , welk Dylanwerk geniet je het meest van, en/of beluister je het liefst of het meest
Dat zijn jou Dylanmeesterwerken
Soms een wat mindere track er tss, dat komt ook bij andere musici voor, het gehele album kan dan nog sterk overkomen, voor mij zijn dat,.....
Als ik me alleen tot de Dylan studioalbums beperk, zijn dat op dit moment...
Highway 61, Blonde, Blood, Desire
Waarvan de laatste mijn Dylanfavo

avatar van heartofsoul
5,0
Voor de liefhebber: vanwege het 50-jarig (!) bestaan van Blonde on Blonde besteedt de nieuwe Mojo (ik heb geen belang in dat blad, maar lees het gewoon graag) er heel veel pagina's aan. Er zit ook een gratis cd bij (Blonde On Blonde Revisited), waarop o.a. Phosphorescent I Want You covert en Jim O'Rourke Sad Eyed Lady of the Lowlands.

avatar van Droombolus
4,5
En dat was bij mij nou net de eerste Mojo bolus CD in 10 jaar die niet goed gemaakt was en zo'n beetje op elk nummer bleef hangen .......... Ligt nu in de oud plestikmand te wachten om afgevoerd te worden.......

avatar van heartofsoul
5,0
Droombolus schreef:
En dat was bij mij nou net de eerste Mojo bolus CD in 10 jaar die niet goed gemaakt was en zo'n beetje op elk nummer bleef hangen .......... Ligt nu in de oud plestikmand te wachten om afgevoerd te worden.......


Jammer, maar je mag een gegeven paard helaas niet in de bek kijken. Overigens mis je niet veel (naar mijn smaak). Het eerste nummer , een onherkenbare versie van Rainy Day Women door Malcolm Middleton vond ik verrassend, en verder vond ik Phosphorescent (I Want You), en vooral Leopard-skin Pill-box Hat van Michael Chapman de moeite waard. De rest van de nummers vond ik bijna niet om door te komen. Maar overigens is Mojo bijna altijd, en ook deze keer weer, prima leesvoer, en daar gaat het natuurlijk om.

avatar van Breedbek
4,0
Natuurlijk als protest-singer/songwriter vaak hoog gewaardeerd.
Echter behoren Just Like a Woman en I Want You ook tot z 'n fraaiste..

avatar van Cor
5,0
Cor
Ik leerde 'Blonde On Blonde' 30 jaar geleden kennen. Hoewel ik het meteen een mooi album vond, heb ik er altijd een beetje een lastige verstandhouding mee gehad. OOR publiceerde in 1987 voor de eerste keer een top 100 aller tijden (gebaseerd op lijstjes van critici, journalisten en musici) en dit album van Dylan stond op 2. Die moest ik gelijk horen natuurlijk. Viel eerst een tikkie tegen. Wat een melige openingstrack en ik vond het allemaal nogal gelijkmatig (meer van hetzelfde).
Vond de andere twee elektrische albums uit de jaren '60 (BIABH en H61R) beter. Omdat ze iets puntiger waren? Soms is muziek waarderen zo'n lastige zaak. Zoals de Fransen zeggen: "Les couleurs et la musique ne se disputent pas".
Maar ik ben om. Luister goed naar dit album en herken de stijlvarieteit, de t.o.v. de voorgangers meer uitgebreide melodieuse pracht, maar vooral het sublieme spel van de Nashville sessiemuzikanten (multi-instrumentalisten Charlie McCoy en Joe South, maar zeker ook drummer Kenneth Buttrey) naast vaste companen Al Kooper en Robbie Robertson, die een prachtig muzikaal verbond met elkaar sluiten. Het pastte allemaal wonderwel.
Meesterwerk!

3,0
Ook dit album van Bob Dylan kan me niet bekoren. Muzikaal inventieve country blues folkrock met mooie teksten. Het doet me echter weinig, tevens kan ik zijn stem ook hier totaal niet verdragen. Het doet letterlijk bijna pijn aan mijn oren. De harmonica is tevens erg scherp. Ik begin al meer vraagtekens te krijgen waarom deze man (nog) zo populair is. Ik kan begrijpen waarom dit in het jaar 1966 goed ontvangen werd, maar anno 2017? Borduurt hij nog steeds voort op zijn reputatie, worden zijn albums gedragen door de paar wonderschone nummers (Just like a woman, I want you) die erop staan of herken ik het geniale niet? Zeker de teksten zijn mooi bedacht, maar verder blijft het voor mij vrij saai en enerverend. Op naar het album Highway 61 revisited, deze staat wel als geniaal in mijn geheugen gegrift. Eens kijken of dat nog zo is.

avatar van teus
5,0
PeterC86 schreef:
Ook dit album van Bob Dylan kan me niet bekoren. Muzikaal inventieve country blues folkrock met mooie teksten. Het doet me echter weinig, tevens kan ik zijn stem ook hier totaal niet verdragen. Het doet bijna letterlijk pijn aan mijn oren. De harmonica is tevens erg scherp. Ik begin al meer vraagtekens te krijgen waarom deze man (nog) zo populair is. Ik kan begrijpen waarom dit in het jaar 1966 goed ontvangen werd, maar anno 2017? Borduurt hij nog steeds voort op zijn reputatie of herken ik het geniale niet? Zeker de teksten zijn mooi bedacht, maar verder blijft het voor mij vrij saai en enerverend. Op naar het album Highway 61 revisited, deze staat wel als geniaal in mijn geheugen gegrift. Eens kijken of dat nog zo is.


Ik las ook je bericht bij Blood on the Tracks ,een Topalbum van Dylan net als Blonde on Blonde
Ik denk dan dat Dylan niet aan jou besteed is,en dat kan toch?
Zo schreef ik al vaker hier op MuMe de ene zijn of haar smaak is vaak gewoon anders dan die van de andere muziekaanbidder ,en al die meningen maakt discussies en verschillend beoordelingsgedrag los enz,en dat maakt MuMe weer interessant
Je hoeft niet mooi te vinden wat hier op een voetstuk gezet word,doe ik zeker ook niet,ik ga voor wat mijn hart me ingeeft
Wat Dylan betreft ,ik vind zeker niet alles sterk wat hij gemaakt heeft,en zijn harmonica is is af en toe idd scherp,(daar gaat bv Young beter mee om) zijn stemgeluid is ook niet echt top
Toch behoort hij tot mijn favoriete All Time Top musici, geniaal....? ,Ja zeker
Zijn scherpe teksten ,zijn woordgebruik,hoe hij zijn geniale teksten neerzet in zijn songs,vaak weet je ook niet echt totaal gezien te verwoorden waarom het een favoriet voor je is,het is je gevoel hierin
Zo ook met Blood on the Tracks ,je vind het maar zozo of je geeft het 5*,en zo heb ik ongeveer 5 of 6 Dylan albums op de hoogste beoordeling staan....
Voor mij zijn dat zeker weten...net als Blonde On Blonde hoogtepunten uit de MusicHistory !

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,0
Mijn enthousiasme is wat getemperd, de plaat duurt me te lang en kan niet over de gehele linie boeien. Leopard Skin & Obviously 5 Believers hadden van mij niet gehoeven. Sad Eyed Lady is een prachtige afsluiter maar ruim 11 minuten is wat teveel van het goede, al rangschik ik deze Blonde On Blonde wel onder zijn betere platen.

avatar van Casino Boogie
TEQUILA SUNRISE schreef:
Mijn enthousiasme is wat getemperd, de plaat duurt me te lang en kan niet over de gehele linie boeien. Leopard Skin & Obviously 5 Believers hadden van mij niet gehoeven. Sad Eyed Lady is een prachtige afsluiter maar ruim 11 minuten is wat teveel van het goede, al rangschik ik deze Blonde On Blonde wel onder zijn betere platen.


Leopard Skin vind ik juist geweldig! Geweldige gitaarsolo

Moffel
geplaatst:
Zo, luisterbeurt zit erop. 5 sterren voor de lyrics. -2 sterren voor de mondharmonica, de te gezapige instrumentals en eentonige zang. Sorry Bob Dylan adepten.

avatar van Ernie
4,0
geplaatst:
Draai hem nog maar een paar keer, 1 luisterbeurt is te weinig voor Bob Dylan te doorgronden

avatar van L_R_
5,0
Beste album aller tijden.

avatar van AbleMable
3,5
De derde in een rij en ja eerlijk gezegd vind ik de minste van de drie eerste elektrische albums van Dylan.
Het klinkt ook allemaal wat lustelozer dan zijn twee voorgangers, die juist mij zo aanspreken door de energie. Ook vind ik het songmateriaal gewoon wat minder. Er kunnen zoals sommige mensen hier al eerder schreven, best wat nummers af.
Gelukkig lijkt het wel of Bob Dylan het zelf ook beseft want werd na Another Side Of Bob Dylan ook de koers omgegooid, dat is ook na dit album het geval....

Gast
geplaatst: vandaag om 13:09 uur

geplaatst: vandaag om 13:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.