The Byrds - Mr. Tambourine Man (1965)

Dit ligt wel heel erg dicht in de buurt van wat bijvoorbeeld The Beatles, The Kinks en The Zombies allemaal deden. Mooie liedjes met het bekende openingsnummer toch wel als hoogtepunt. Desalniettemin vind ik het toch niet zo boeiend als eerdergenoemde bands, daarvoor lijkt het allemaal toch iets teveel op mekaar vind ik.

Wel opvallend dat deze band zo weinig aandacht krijgt hier. Ze hebben toch vooral aan de andere kant van het Kanaal een behoorlijke status.

Hun volgende lp's vind ik ook een stuk beter. Younger Than Yesterday en The Notorious Byrds Brothers zijn veel psychedelischer dan de verzameling fijne hitjes op Mr. Tambourine Man.
En deze band verdient idd meer aandacht, dankt u!

Mr. Tambourine Man een mooi nummer.

Zo'n debuut kom je zelden tegen, de nummers klinken (zeker op de geremasterde versie) na 40 jaar nog opmerkelijk fris. Een plaat die de tand des tijds goed heeft doorstaan.

Idd. Een inspiratie voor velen.

Lijkt me mooi.

Zet ik op mn verlanglijst...

Ben ik het wel mee eens, maar ik ben wel benieuwd naar de latere albums (vanaf Younger Than Yesterday), die hebben hier toch een wat aansprekender gemiddelde.

Dit is gewoon fijne 60s-muziek, maar verder niet enorm bijzonder.

Ik zou Fifth Dimension ook aan willen raden.

Alleen de eerste twee albums hebben echt deze sound.

Smaken verschillen zelf vind ik deze en Tutn Turn Turn
geweldig. Een 5.0

Voor een debuut-album vind ik het wel o.k.,
Op de eerste 2 elpees doen ze nog braaf wat Columbia records van hun verlangden, een soort tienerideool imago opbouwen.
Ik geef meer de voorkeur aan geniale albums met een eigen karakter zoals 'Fifth dimension', 'Younger than yesterday' en 'The Notorious Byrd Brothers'. Ook op de albums die daarna nog komen valt nog veel moois te bespeuren (zelfs op het vreselijke 'Byrdmaniax'-album).
Van Mr. Tambourine Man vind ik 'I'll feel a whole lot better' van Gene Clark het beste nummer. In het begin was Gene Clark de meest begaafde tekstschrijver van The Byrds, maar de andere bandleden vonden dat hij teveel aandacht kreeg, vandaar dat er veel covers op staan. Op de compilatie 'Never before' met outtakes en alternatieve versies staan ook een aantal songs van Clark uit het jaar dat 'Mr. Tambourine Man' verscheen. Die songs zouden dit album wellicht tot een nog hoger niveau gebracht kunnen hebben.

De Byrds waren de pioneere van de psychedelic rock en country-rock. Hun 1966 release Eight Miles High begrijp ik als de geboorte van psycedelic Rock. Eight Miles High heeft trouwens niets te maken met drugs maar met de vlugangst van (ik denk) Gene Clark

Hun invloed op b..v de Baetles als ook His Bobness was enorm.

Alle platen van hun met uitzondering van mischien Farther Along (1971) zijn verplichte kost.

Ook waren de Byrds verantwoodelijk voor de Country Rock met hun
Sweetheart of ther Rodeo.

'Sweetheart of the rodeo' is inderdaad een prachtige plaat. Een soort super-aanloopje naar The Flying Burrito Brothers en het solo-werk van Gram Parsons.

Verschrikkelijk invloedrijke band inderdaad, en meesterlijke nummers.. maar in vergelijking met Beach Boys of de Fab Four toch altijd een beetje over het hoofd gezien. Zonde, m.i. een van de beste bands uit de 60s. Deze plaat is trouwens ook van hoog niveau. Spanish Harlem Incident, Chimes Of Freedom en de singles.. prachtig!

selecteer 3 favoriete tracks
Dat gaat niet er zijn teveel goede nummers.
The Bells of Rhymney verveelt nooit.

Dat is ook mijn favoriet. Wat een tijdloos nummer!

Ik denk dat deze band de voornaamste inspiratiebron is geweest voor R.E.M. Hun gitaarsound steunt hier toch erg op, niet ?

Hele sterke plaat, trouwens, dit hier!

****

Zeer zeker! Alleen heeft Peter Buck ook veel van zichzelf.

Dat intro van It's No Use komt echt van een andere wereld.

Zeer sterke eerste plaat van de eerste folkrockband ter wereld, die zowel door the Beatles als door Bob Dylan werd beïnvloed en zelf latere bands inspireerden zoals the Band, the Eagles en R.E.M.
Naast vooral Dylan-covers o.a. "Mr. Tambourine man" dat tegelijkertijd hun eerste hit werd, staan er ook sterke eigen nummers die vooral door zanger Gene Clark werden geschreven.

Eén van de betere albums uit 1965. Een mooie verzameling folkrocknummers met de magische (samen)zang van McGuinn, Clark, Hillman en Crosby. Dit is een debuutalbum waar veel bands nog altijd jaloers op mogen zijn.

Mooiste versie van 'We'll Meet Again' ooit...

Afgezien van Mr. Tambourine Man, wat een vreselijk flauw nummer is, is dit best een aardige debuutplaat. Gewoon lekkere popliedjes, verder niet echt heel bijzonder. Af en toe is het allemaal iets te flauw, maar over het algemeen erg leuk.

Vandaag toevallig voor een euro de LP in zeer goede staat gevonden. De afbeelding op de hoes is hetzelfde, maar verder is de zwarte omlijsting geel. Ook de tracklist is verplaatst (maar identieke volgorde). Iemand een idee waarom dat zo is?

Kan een persingskwestie zijn. In NL Waren destijds wisselende persingen te koop. US-hoes volet vaak meer kartonachtig aan; kijk ook naar het label: is het oranje, is het CBS NL - meen dat die bij Artone vandaan kwamen; US-persingen (CBS) hebben een rood label. Heb zelf US en NL-persingen gehad; beide gewoon hier gekocht.

Even een klein dingetje rechtzetten: Hillman zong niet mee.

Toch wel. "Chris Hillman: bass and vocals" Het staat zelfs gewoon in het CD-boekje...

Als je het alleen over de titelsong en 'I Knew I'd Want You' hebt, dan heb je absoluut gelijk. Op die twee nummers nam een sessiemuzikant de plaats van Hillman in, maar dat geldt niet voor het hele album.

Ik vertrouw blijkbaar te veel op Wikipedia...

Het debuutalbum van The Byrds, een zeer populaire en invloedrijke 60s band. De belangrijkste mannen van The Byrds zijn bij dit album Jim McGuinn, vanwege zijn herkenbare zang en gitaarspel, en Gene Clark, die de meeste nummers schreef.
Ze coverden echter ook een hoop en vooral van Bob Dylan. Zo ook het titelnummer, wat tevens het openingsnummer is. Dat is ook hun grootste hit, heb ik het idee.
Een erg sterke cover wat al meteen begint met het geweldige gitaarspel van McGuinn. Vervolgens horen we de prachtige samenzang van de heren. En vervolgens de solo-zang van McGuinn, waarmee hij het midden wilde bereiken tussen de zang van Lennon en die van Dylan, zo zei hij zelf. Het maakt mij niet uit wat hij ermee wilde bereiken, ik vind het een prachtige stem. Het nummer zelf is natuurlijk sowieso al erg goed, dankzij ome Bob. Met recht een klassieker!
De rest van het album ligt een beetje in het verlengde van het nummer. Leuke 60s nummers, met prima gitaarspel, en mooie zang. Het niveau van de opener wordt niet meer bereikt, maar het is verder een aardig album dat lekker wegluistert. De drie andere Dylan-covers zijn ook leuk, de Vera Lynn-cover bijzonder. De zelfgeschreven nummers stellen niet erg veel voor. De uitzondering is Here Without You, erg mooi nummer! Ook prachtige samenzang!

Een leuk album om zo af en toe eens op te zetten, vooral vanwege de kenmerkende Byrds-stijl, het gitaargejengen in combinatie met de samenzang, en de mooie zang van McGuinn.

3,5*

The Byrds hebben in ieder geval The Beatles geïnspireerd tot het schrijven van 'Here comes the sun'. Lijkt echt sprekend op 'I'll feel a whole lot better'.

Dit is niks voor mij. Ik kom er steeds meer achter dat wat betreft de jaren 60 over het algemeen het ruigere werk mij het meest aanspreekt(The Doors, Velvet Underground, The Seeds, The Sonics etc.) en dat ik veel andere dingen vaak te zoetsappig vind(bijvoorbeeld The Beach Boys en veel Beatles-werk). Omdat dit niet mijn ding is zal ik er dan ook niet op stemmen.

@Haveman - daar kan ik me wel iets bij voorstellen: het is vrij brave muziek. Zo'n 12 jaar geleden deed Darryll Ann een Byrds-toer (naspeelwerk) en ik vond het live toen wel erg goed klinken; dat was met name vanwege de klank van die 12-snarige Rickenbacker (die hun gitarist toen ook gebruikte).

Notorious Byrd Brothers en Younger Than Yesterday zijn mijn favorieten, maar je moet wel wat heben met een bepaalde 60s-sound, Misschien is het ruigere Nuggets dan weer wel wat voor jou?

Heb ik mensen al eens over gehoord, maar was daar zelf nog niet terecht gekomen. Dank voor de tip!