King Crimson - Larks' Tongues in Aspic (1973)

toch besloten om het naar 5 sterren te verhogen. nummers als larks tonque in aspic no 2 en exiles zijn gewoon te sterk voor een 4,5* plaat.

stiekem vind ik king crimson gewoon de meest intresante progband allertijden

Die solo aan het einde van Exiles...

Net alsof Fripp's gitaar huilt.

Ik had deze eerst op 3,5 staan, sloeg niet echt aan in het begin, nogal veel stille momenten en het volume op de oude cd-versie was zeer laag maar nu heb ik sinds kort 1 van die remasters HDCD en die klinkt stukken beter.

Schitterend King Crimson album. Tot nu toe het beste King Crimson album dat ik gehoord heb.

Zoals ricardo eerder al aangaf is deze een stuk experimenteler. Wat mij betreft een goede eigenschap, althans, het levert tenminste een erg goed album op. Het kan vrij ver gaan zoals te merken is in 'The Talking Drum'.

Vooral part 1 en 2 van het titelnummer zijn fenomenaal. Na afloop wil ik eigenlijk de cd direct opnieuw aanzetten om te controleren of ik alles wel helemaal goed gehoord heb. Het zal echter nog wel een (groot) aantal luisterbeurten duren voor ik deze plaat van A tot Z in m'n hoofd heb zitten, maar dat vind ik natuurlijk helemaal niet erg.

Toppertje uit mijn jeugd. In mijn vriendenkring was dit de absolute top. Niet voor iedereen weggelegd maar wel mooi. Ik vind met name de sfeer erg goed op deze Crimson schijf. Mooie mix tussen hard en zacht. Ik was helemaal kapot van het drumwerk van Bill Bruford. Tja en Robert Fripp is natuurlijk een ware meester in het creeeren van soundscapes. Echt een plaat die ik altijd graag heb gedraaid.

Book Of Saturday

wordt elke luisterbeurt beter

Een moeilijk album, de eerste keer dat ik het luisterde hoorde ik alleen maar een beetje gepiel, maar na een jaar is het eindelijk duidelijk. Achter dit gepiel schuilt een meesterwerk. Instrumenten die bij normale rockbands niet gebruikt worden zoals een viool. Weinig bands zijn zo innovatief geweest als King Crimson. 5 sterren voor dit meesterwerk en een plek in mijn top 10.

Heb nu al ruim een half jaar dit album in bezit, en al meerdere malen geprobeerd dit goed te vinden.

Had ook nooit kopieeen ofzo of LP's vroeger.... ik kon ze al heel lang van naam en gezien hun reputatie en lyrische recensies besloot ik maar voor 1 van hun toppers te gaan.
Ook omdat ik de Japanse band Bi Kyo Ran erg goed vind en daar veel CD's van hebt besloot ik om maar een album van KC te kopen want ze schijnen daar nogal op te lijken.

En na vele keren luisteren snap ik het niet allemaal zo die lyrische recensies.
Het beviel me al niet dat je de eerste paar minuten vrijwel niets hoort maar als daarna alles echt goed is dan maakt het niet uit.

Niet dat het slecht is, daarvoor zijn de muzikanten veel te goed maar er zijn wel erg veel nietszeggende (saaie) momenten in die lange instrumentale nummers.
Nu hoeft het ook niet allemaal te knallen van begin tot eind maar die rustige momenten staan ook niet in dienst van een spanningsopbouw ofzo.

Vind eigenlijk die korte rustige nummers met zang nog het best, zijn gewoon sfeervolle songs van John Wetton.

Ikzelf zou de plaat een 3 op de schaal van 5 geven, denk niet dat ik de plaat echt beter ga vinden.

Zo kan men KC dus ook ervaren...... heb het toch niet opgegeven en zal het wat compactere werk eens proberen (Red bijvoorbeeld).

In dat geval zou ik je aanraden om dan live-opnames van de bezetting 1972-1974 te checken van KC in het bijzonder het live-album The Nightwatch (opgenomen in het Concertgebouw, Amsterdam) of de Great Deceiver live-set. Dat komt heel erg in de buurt van Bi Kyo Ran... euh.. het is natuurlijk andersom

Spannend! Kun je me uitleggen waar?

Saaie momenten in die lange instrumentale nummers?
Nietszeggen saaie momenten zelfs.
En dan ook nog veel...

Ik hoor ze niet, ik heb de plaat al 'duizend' maal gehoord. Gewoon blijven proberen. De helft is trouwens niet instrumentaal.

Larks' Tongues in Aspic, Pt. I

De eerste 3 minuten kan ik niet echt boeiend vinden (nietszeggend saai moment nummer 1), daarna mooi dreigend heavy begin en mooie invulling tot een minuut of 5.
Wat daarna volgt is me te chaotisch, zal wel razend knap zijn met ingewikkelde maatsoorten enzo.
Op 7,5 minuut een vioolintermezzo, op zich niets mis mee maar boeit mij helemaal niet.
Dat vioolstuk vind ik tot minuut 12 wel zo timide, saai en nietszeggend dat we weer 4,5 minuut verder zijn (moment 2 dus).
Vanaf daar vind ik het outtro wel weer geslaagd.

De tracks 2 & 3 vind ik erg goed, dat dan wel weer.

Het begin van "Exiles" is O.K, daarna ingetogen zang en instrumentaal stuk.
Niet zo saai als ik dacht maar echt kapot ben ik er ook niet van.
Op de laatste 2 minuten komen ze echt een beetje los maar dan is het alweer bijna afgelopen.

Saai moment nummer 3 zijn de eerste 3 minuten van "The Talking Drum" daarin is eigenlijk vrijwel niets te horen.
Daarna mooi vioolstuk met ingetogen begeleiding, mooi gitaargeluid trouwens (beetje Mike Oldfield achtig).
Mooi toegewerkt naar een climax, jammer van die eerste 3 minuten.

Larks' Tongues in Aspic, Pt. II

Het slotnummer vind ik als geheel redelijk ,ik kon die versie van Dream Theater wat eerder dus herkende het een en ander al.
Vind de 2de helft hiervan wat minder, te weirde intermezzo''s en vreemde drumpartijen daarin.

Het drum en basgeluid vind ik niet mooi gemixt (te hard en ietwat vervormd), hoor je vooral in de wat stevige partijen.
Met een minuut of 11 kan ik dus helemaal niets, de goede stukken zijn daar de dupe van want de aandacht verslapt toch en als geheel dondert voor mij dan dit album toch wel in elkaar.

Heb net "Red" binnengehaald, en na 1 keer luisteren vind ik dat album al beter.
Bi Kyo Ran lijkt meer op "Red", leuk dat iemand in Nederland ook nog Bi Kyo Ran kent (ChrisX dus).
Van die Japanse band staat "Parallax" in mijn top 10 aller tijden trouwens.

Ik ga zeker meer ontdekken van King Crimson, erg tof dat John Wetton hiervan deel uitmaakte.

Ik kom ook tot 3 sterren (misschien later nog eens een halfje erbij) met precies de omgekeerde beleving: ik vind "Part I" namelijk een briljant en uiterst onderhoudend stuk muziek. Juist de gezongen nummers blijven maar niet hangen.

Red is me van het begin af aan prima bevallen. Hoe meer voorgaand King Crimson werk ik leer kennen, hoe meer ik de indruk krijg dat het tot dáár geduurd heeft voordat alle gefröbel ineens in een chemische reactie tot één samenhangend geheel zonder enige vorm van redundantie gesmeed werd. Vijf jaar van noodzakelijke inleidende schermutselingen als het ware, waar deze Larks' Tongues in Aspic dus ook deel van uitmaken.

Om daarna uit elkaar te gaan...

Dat heb je soms met chemische reacties. Vooral als er veel energie bij vrijkomt...

Ook deze reactie van jou kant mag er zeker zijn

Wow, dank voor je toelichting.

Met uitzondering van Exiles (het mooiste nummer ooit) begrijp ik het wel. Ik moet zeggen dat ik Larks' I ook het minste nummer vind van het album. Met The Talking Drum ben ik het niet eens. gelijk vanaf het begin "rooie oortjes".

Behalve "Red" dat ook een geweldig album is, is het zeker aan te raden live werk van deze periode te luisteren ("Red" is trouwens deels live of van live-rehearsals"). Daar klinkt wel degelijk 'meer urgentie' in door.

Met name live-versies van Exiles, maar ook Talking Drum en Larks' II zijn behoorlijk heftig. Dan krijg je ook het beste van het tussenliggende album, zoals Fracture, Lament en zo.

Genieten geblazen. En ik zet de obscure Japanners op de lijst!

Is dat wel zo ?

Naar mijn weten is RED opgenomen in de Olympic Sound Studios in London ergens in juli en augustus van 1974.

Dus, na hun laatste optreden op 1 juli in Central Park NY...

Dat zeggende is het denkbaar dat ze net als op hun album Starless & Bible Black gebruik hebben gemaakt van live opnames als basis voor de studio tracks.
De live opnames van Starless & Bible Black zijn trouwens in 1997 verschenen als het briljante The Night Watch.

Trouwens heeft RED mij nooit echt kunnen bekoren, ik lees overal en nergens dat het hun beste album is, een magnum opus, een meesterwerk en meer van zulk soort kreten...

Maar eerlijk gezegd luister ik vele malen liever naar de live versies van de album tracks, zoals te beluisteren op bijvoorbeeld de fantastische 4CD Box The Great Deceiver.

Het nummer Providence bijvoorbeeld. Is opgenomen in Providence - Rhode Island. King Crimson noemde de improviaties vaak (meestal) naar de plek waar hij is opgenomen.

Zie ook in de thread van "Red" mijn uitgebreide bericht van 13 juni 2009 over de opnames van "Red" (even op meningen filteren, dan springt-ie er zo uit)

Het nummer ja, het gaat hier over het album.

Ik heb dit altijd de minste van deze periode gevonden. Het feit dat ik toch 5 sterren geef zecht dan ook meer over King Crimson dan over het album .

Je opmerking zegt toch écht het meest over jou.

Wat moeilijker, experimenteler album dan Red, zeker de opener heeft een paar keer nodig om te blijven hangen. Daarnaast echter ook weer een paar prachtige songs, met name Book of Saturday (melodie) en Exiles (opbouw) vind ik erg goede nummers. Ik denk dat deze, meer dan Red, nog wat tijd nodig heeft om te groeien bij mij en dan ga ik waarschijnlijk nog wel omhoog met mijn score, want ik hoor echt wel dat dit een van de absolute toppers van King Crimson is.

Er komt weer een duur boxje aan zo te zien.
News - dgmlive.com

Mooi dat je de tijd genomen hebt, heel veel mensen op dit forum haken dan af of nog erger plaatsen dan een beoordeling, die kant noch wal raakt. Ik denk dat iets met de huidige oppervlakkige tijdsgeest te maken heeft.

Na de lp die ik bij de opkomst van de cd weg heb gegven nu eindelijk de cd en dvd gekocht.
Er staan verschillende uitvoeringen op en het klinkt geweldig.
Leuke bijkomstigheid op de dvda staat ook een mini concert van 46 minuten en een opname van het duitse beatclub.
De originele mix, De 2009 mix en alternatieve mix.
Steven Wilson is ook weer goed bezig geweest hier.

Hoezeer ik ook van de muziek houdt, dit soort poeha is niet aan mij besteedt.
Leuk om te downen, die 'extra contents', denk ik dan vooral.

Dit album is volgens mij ook al een keer of 40 uitgebracht.

't Is wel de heilige graal van King Crimson wat mij betreft - dus ik ga wel een 'eenvoudige' extra remaster aanschaffen. Maar de 13CD-box laat ik ook even vorobij gaan. Is er bekend wat hierop staat. Ik vermoed "bekende" KCCC-releases (die ik al heb) of nog meer? Kan het nergens zo snel vinden eigenlijk.

Vond het vroeger een moeilijke plaat, tegenwoordig luister het lekker weg.
Wat een schitterend gedrocht is dat Easy Money.