menu

King Crimson - Discipline (1981)

mijn stem
3,99 (247)
247 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EG

  1. Elephant Talk (4:45)
  2. Frame by Frame (5:08)
  3. Matte Kudasai (3:48)
  4. Indiscipline (4:33)
  5. Thela Hun Ginjeet (6:27)
  6. The Sheltering Sky (8:24)
  7. Discipline (5:03)
  8. Matte Kudasai [Alternative Version] * (3:52)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 38:08 (42:00)
zoeken in:
avatar van lebowski
4,0
I repeat myself when under stress
I repeat myself when under stress
I repeat myself when under stress


en

Talk talk talk, it’s only talk
Comments, cliches, commentary, controversy
Chatter, chit-chat, chit-chat, chit-chat,
Conversation, contradiction, criticism
It’s only talk
Cheap talk


Fraaie teksten, fraaie muziek. Deze draai ik nog vaak en hard!

avatar van Sander B.
Idd fraaie muziek, moest er wel erg aan wennen in het begin. Klinkt toch wel heel anders als de platen Red en of Starless and Bible Black, wat toch wel tot mijn favoriete KC platen behoren. De muziek op dit album, en de hierop volgende albums, komen naar mijn inziens ook wel wat overeen met de muziek van Talking Heads. Maar idd goed album en interessante band.

dutch2
Discipline klinkt inderdaad nogal afwijkend van het oude King Crimsongeluid, maar de muziekwereld was dan ook flink veranderd na 1975 (toen voorganger USA uitkwam). Punk en New Wave hadden alles waar een symfonisch luchtje aanhing weggeblazen en ruimte gemaakt voor frisse en experimentele klanken.

En Discipline kun je ook best fris en experimenteel noemen. Veel verstrengelde gitaarpatronen. Geen keyboards maar wel 'devices' van Fripp en de voorwereldijke oerwoudgeluiden die Adrian Belew uit zijn gitaar toverde. Op het album werd soms gezongen, soms gesproken en soms gezwegen.

Na een lekkere start met het heavy Elephant Talk, het wiskundige Frame By Frame en de weemoedige ballad Matte Kudasai barst de plaat compleet uit zijn voegen met Indiscipline: een superieure bak teringherrie met een intrigerende tekst en een hoofdrol voor drummer Bill Bruford.

Thela Hun Ginjeet (anagram voor Heat in the Jungle) koppelt vervolgens nerveuze gitaarklanken aan een tekst vol grotestadsparanoia.

Hierna volgt het absolute hoogtepunt van dit album, de symmetrische instrumental The Sheltering Sky. Beginnend en eindigend met een slaggitaartje en Belew's trompetterende gitaar, met daar tussenin het gestructureerde, uitwaaierende gefrobel van Fripp met zijn devices. Het levert een zeer sfeervol maar ook zeer relaxed nummer op.

Het album eindigt met de ineengevlochten gitaarpatronen van Discipline, zeker geen hoogtepunt maar wel een bevredigende afsluiter van een geweldig album. King Crimson's tweede jeugd was begonnen en zou met Beat en Three of a Perfect Pair nog een mooi vervolg krijgen.

avatar van IMPULS
4,0
Hee grappig, wist ik niet van dat anagram.
Discipline werd toen door Oor gerecenseerd onder de kop "Muziek voor bij de kubus" (Rubick's Cube was net een rage). Zelden zo'n perfecte omschrijving gezien.
Geen eenhapskrackers. Bruford drumt weer zeer ingewikkelde ritmepatronen die altijd weer samenvallen.
En Herr von Fripp en Adrian Belew ('olifantgitaar') en de zware basstick van Tony Levin zijn vernieuwende vakmensen. Al jaren daarvoor en... Nog steeds.
Vond de opvolgers van dit album wat minder. Maar deze doorstaat met glans de kritiek.

avatar van lebowski
4,0
Indiscipline

I do remember one thing.
It took hours and hours but..
by the time I was done with it,
I was so involved, I didn't know what to think.
I carried it around with me for days and days..
playing little games
like not looking at it for a whole day
and then.. looking at it.
to see if I still liked it.
I did.
I repeat myself when under stress.
I repeat myself when under stress.
I repeat myself when under stress.
I repeat myself when under stress.
I repeat..
The more I look at it,
the more I like it.
I do think it's good.
The fact is..
no matter how closely I study it,
no matter how I take it apart,
no matter how I break it down,
It remains consistant.
I wish you were here to see it.
I like it.


Geniaal

avatar van glennton
5,0
heb King Crimson begin '80 gezien in een circustent(?) op het Stadionplein in Amsterdam, vond dit optreden een van de beste die ik ooit heb gezien, draaide de lp Discipline grijs, was destijds in militairedienst en m'n kamer genoten werden gek van mijn cassetterecorder waar ik Discipline(hoe toepasselijk in het leger) knalhard afspeelde.

"zet die kankerherrie af!!"

niet alle soldaten waren gecharmeerd van mijn "Discipline"

5,0
Leuk Glennton! Me too.... Best album, en CONCERT ever!
De tent steeg bijna op van de smell, if you know what I mean!

5,0
Het was trouwens september 1982!

erwku
Wat een briljante plaat

een van de beste lineups ooit!!

Bill Bruford, Adrian Belew, Robert Fripp, en meester basist Tony Levin,

Lijkt werkelijk nergens op waardoor het ff wennen is, maar niet minder briljant!

avatar van Waldo Jeffers
4,5
erwku schreef:
Wat een briljante plaat

Lijkt werkelijk nergens op

wat je met selectief quoten toch allemaal niet kan

avatar van vigil
4,0
Waldo Jeffers schreef:
(quote)

selectief quoten allemaal


Inderdaad

erwku
Waldo Jeffers schreef:
(quote)

wat je met selectief quoten toch allemaal niet kan


?

avatar van PUbu
Wow, wat een band, ik heb ze toendertijd live in de Melkweg te A'dam gezien, tijdens hun Disciplinetoer.
De zetting was, Robert Fripp, Tony Levin, Adrian Belew en Bill Bruford.

Ik zal het diep uit mijn geheugen moeten opgraven.

Tony Levin, die man speelde zo ontzettend goed op zijn Basstick, ik zie het nog voor me, hij speelde die stick met zijn gezicht erbijna tegenaan en kon zulke prachtige uitdrukkingen op zijn gezicht trekken die samen leek te spelen met de wonderbaarlijke klanken die uit de basstick kwamen. Wat een magnifieke muzikant (deed ook heel veel studiowerk voor anderen)

Adrian Belew: die man stond te springen, te rennen, uittesloven en van alles en nog wat, wat een energie had tie, en uiteraard stond hij voor de speakers zijn gitaar rond te laten zingen het leek wel een olifant, je raad het al; elephant talk. Op David Bowie Stage album speelde hij ook mee en laat dat daar ook horen.

Robert Fripp: die man was zo cool, op het podium stond een barkrukje, hij kwam in zijn nette pak aanlopen, gaf een knikje aan het publiek, ging zitten en onvoorstoorbaar speelde hij ongelooflijk ingewikkelde gitaarpartijen. Belew sloofde zich uit en hij zat op de achtergrond zijn partijtje te spelen

Bill Bruford: op het podium viel hij niet zo op als die andere 3, maar was wel een beest achter de drums.

Het was een memorabel concert met zulke vakmensen moest dat ook wel.

Joy
hoe fripp zich idd zowat de hele tijd in het donker op de achtergrond 'stil' hield

fripp is er de man niet naar in schijnwerpers te staan, kan belew beter en dat moet je dan ook aan belew overlaten

fripp is letterlijk het brein achter, halve psychopaat, te intelligent voor woorden

wat er uit zijn brein komt, tis machtig, uniek

zo vaak geprobeerd zijn gitaarpartijen na te spelen, je denkt steeds, fuk, waar moet ik heen, maar het klinkt zo ongelooflijk logisch als je hem hoort spelen

melkweg, ook ik was er, dit concert zit in mijn top 3, naast tool


avatar van sqounk
4,5
Wat een dijk van een plaat.

Heel inventief, uitdagend, ritmisch. Jammer dat ik toendertijd het concert van ze gemist heb.

Ik merkte wel op dat de plaat veel beter klinkt dan de cd!

avatar van orbit
3,5
Deze plaat maar eens beluisterd naar aanleiding van een tip door Omayyad. Na de eerste keer luisteren drong het tot me door dat ik de plaat al eens heb beluisterd in mijn studententijd bij het afstruinen van de bibliotheekbakken. Toen kon ik er verrekte weinig mee weet ik nog wel. Ik luisterde het toen ook samen met bands als Mudhoney, Soundgarden, Melvins, ea. Eigenlijk moet ik bekennen dat dit allen bandjes zijn die her en der invloeden van KC hebben gejat. Veel overgangen of riffs zouden zo op platen van enkele van die indierockers passen. Daarnaast is dit natuurlijk van een experimenteel kaliber, wat soms erg geslaagd uitpakt (The Sheltering Sky, kon dat akkoord op de achtergrond nog niet iets harder en feller? dan zou het helemaal een geweldig nummer zijn namelijk!), maar ook wat minder geslaagd, zoals Indiscipline. Op zich muzikaal nog best een goed nummer, maar jammer van die parlando malloot die het een beetje verpest. Dit zijn nu van die elementen die David Byrne van de Talking Heads veel beter beheerst. Het verbaasd me daarom ook niet dat Fripp een project met Byrne heeft gehad, daar is duidelijk de aanzet voor te horen. Elephant Talk heeft hier eigenlijk ook onder te lijden. Muzikaal vind ik dat ook een weinig interessant nummer, op die overstuurde gitaaroprispingen na. Matte Kudasai is gewoon mooi en Frame by Frame heeft mooie overgangen (typisch zoiets waar de indiescène van de jaren 80/90 veel van heeft geleend). Thela Hun Ginjeet staat me een beetje tegen wat betreft lelijke zangstructuur (hier heeft The Mars Volta zeker naar geluisterd!) en weer die slappe parlando intermezzo's. Wel prima instrumentatie en vooral bas in dat nummer. Sowieso zijn dit prima musici, dat is me glashelder. Discipline vind ik tenslotte een loze scheet, doet me volstrekt niks.
Qua instrumentatie en kraftmanship kan ik hier zeker een 4,5 voor geven, maar daar gaat het mij niet louter om bij muziek. Wat ik overhoud is echter toch meer dan de helft prima muziek. Ik geef 3,5* (wat een volle punt hoger is dan The Mars Volta Comatorium bla). Deze mannen zijn zeker van invloed geweest op allerlei genres. Ga hun debuut ook maar eens herbeluisteren, want die 2* die er nu staat kan niet kloppen

Omayyad
Als je deze best aardig kunt 'hebben', kan je misschien ook de andere twee platen uit begin jaren tachtig eens proberen, Orbit!

avatar van Mindshifter
4,0
Sheltering Sky reken ik onder een van de beste composities aller tijden. Vind ik ook het nummer wat dit album overeind houd, waarmee ik niet wil zeggen dat de rest ook niet subliem is.

avatar van ChrisX
Heeft Fripp iets met Byrne gedaan? Zal best maar het duikt niet zo 1,2,3 in m'n geheugen op. Echter, zanger / gitarist Adrian Belew heeft wel een tijdje bij Talking Heads in de live-band gezeten en ik denk dan ook dat die invloed veel meer van hem komt.

Daarnaast denk ik overigens wel dat de muzikale ontwikkeling van Fripp naar het geluid op dit album een beetje een autonoom ontwikkeling was die hij als eind jaren 70 heeft ingezet. Eerste aanzetten zijn goed te horen op de albums die hij voor 1981 heeft gemaakt.

In de Frame By Frame boxset zit zo'n schitterend Scrapbook met allerlei dagboek fragmenten van Fripp en daar word duidelijk dat Fripp's visie voor KC in die tijd erg duidelijk was. Hij had zelfs een hele set regels opgesteld voor Bill Bruford over wat deze absoluut niet mocht doen in zijn spel en wat eventueel wel. Hele vage regels overigens maar wel regels die Bruford vervolgens dwongen om op zoek te gaan naar nieuwe klanken en manier van spelen en dat legt hij hier en in de daaropvolgende delen 2 en 3 heel goed uit.

Het hier opvolgende album Beat vind ik echt een beduidend stuk minder dan dit album. Het is denk zelfs mijn minst gedraaide KC plaat. Three Of A Perfect Pair die hier weer op volgde is al weer een stuk beter te genieten. Maar zoals zo vaak, live waren ze toch nog weer een stukje intenser getuige het live-album Absent Lovers wat in de jaren 90 verscheen.

avatar van orbit
3,5
Deze plaat heeft Byrne on vocals http://www.musicmeter.nl/album/86939

avatar van ChrisX
orbit schreef:
Deze plaat heeft Byrne on vocals http://www.musicmeter.nl/album/86939


Weer wat geleerd

avatar van gerbrand1956
5,0
King Crimson ook gezien ja op Stadionplein bij Olympisch stadion in een tent ... best even concert.
En Robert die zelf bij de ingang controleerde of er geen fototoestellen mee naar binnen werden genomen.
*****

avatar van bikkel
3,0
Ik heb deze beluistert vanwege de lof die het album vrijwel unaniem kreeg.
Het zit razend knap inelkaar en het is een unieke sound.Fripp die overal overheen soleert met een behoorlijke lyrische stijl.(ik Kon het al vanwege zijn samenwerking met Bowie)
Ritmisch schiet het ook alle kanten op.En blijkt de tandem Tony Levin en Bill Brufford een waardevolle.Strak als een huis.
Ik kan alleen moeilijk wennen aan het uitendelijke resultaat.
Het is mij net even te freakerig en over the top.Gewoon niet mijn ding.
Wel veel respect voor het neerzetten van deze complexiteit.
Verder dan een 3 kom ik niet.

avatar van ricardo
4,0
Geweldig album deze plaat, heb hem pas sinds gisteravond in huis, maar heb hem wel 5 keer in zijn geheel beluisterd nu. Echt alle nummers zijn goed vind ik, en het gefreak vind ik nu juist goed in balans op deze plaat, niet teveel, niet te weinig. Dit is echt een plaat voor mij, super gewoon. 5* om mee te beginnen, met later kans op meer.

Joy
kheb zon 5 versies indiscipline op me comp staan

geweldig nummer, steeds totaal anders in ritme, vooral tegendraads

de b'boom versie is nog de beste

kwisvraag:

waar gaat indiscipline over?

prachtige plaat verder, complexe drukke stukken afgewisselt met rustige

de produktie is mooi ingetogen, ook bij het drukkere werk

nu en dan een frippriedeltje dat later in een ander nummer opduikt op en andere plaat

kc lijkt eigenlijk gewoon nergens op

je hoort wel beatles invloeden bijv, maar dat is minimaal

knappe plaat

avatar van Kronos
4,0
Joy schreef:
fripp is letterlijk het brein achter, halve psychopaat, te intelligent voor woorden

wat er uit zijn brein komt, tis machtig, uniek


Gewoon eens leuk voor een beetje intellectueel genot, maar niet veel meer. Die kracht van Fripp is meteen ook zijn zwakte. Gevoelsmatig lijkt de muziek van King Crimson nog het meest op een kale woestijn. En wat die zogenaamde uniciteit betreft, hij heeft de mosterd natuurlijk ook weer ergens anders vandaan. De muziek van Frame By Frame bijvoorbeeld klinkt helemaal niet meer zo origineel als je weet wat Philip Glass eerder al op Einstein On The Beach in elkaar knutselde.

King Crimson is mij wat te steriel om tot mijn favoriete bands te horen. Ze zijn voor mij net als Tool (omdat die toch overal te pas en te onpas ter vergelijking bijgesleurd worden) vaak heel erg slaapverwekkend. Van Metallica daarentegen (die ook overal te pas en te onpas ter vergelijking bijgesleurd worden) blijf ik wel goed wakker.

Ik hou meer van goeie muziek dan van perfectie.

In onderstaande kan ik me dus wel vinden.

Joy schreef:
kc lijkt eigenlijk gewoon nergens op

Maar daar zijn ze natuurlijk niet uniek in.

Joy
sjee, philip glass als voorbeeld van fripp

kheb het zelden zo bitter gegeten

ik beschouw het als ene grap, glass heeft mooie dingen gedaan maar het is een trukje wat je niet eindeloos kan herhalen

als fripp nu jarenlang de stijl van frame bij frame had aangehouden, ok, maar de man is net zo divers als dat phillip glass eenvoud is

enfun, tool en king crimson saai vinden, vraag me af wat jou dan wel boeit

vertel eens

avatar van Kronos
4,0
Het was maar één voorbeeld van dat de muziek niet zó uniek is en ik heb daarbij een song genoemd waar je het overduidelijk kan horen dat het gejat is (om het zo maar eens te stellen), in dit geval van Philip Glass. Maar omdat je er zo bitter op reageert heb ik eens even op de twee namen samen gegoogeld.

King Crimson's music from 1981 onwards shows an influence of gamelan music,[3] and late 20th century classical composers such as Philip Glass,[63] Steve Reich,[64] and Terry Riley.[65] (wikipedia)

De smaakmaker in de muziek van King Crimson komt duidelijk niet uit het brein van Robert Fripp, hoe jij 'm ook ophemelt.

Wat mij meer boeit dan King Crimson staat hier intussen al wel ergens te lezen op de site.

Joy
nee kan, iedereen wordt beinvloed door anderen, inspiratie heet dat

neemt niet weg dat ik naast fripp ook terry riley en steve reich kan bewonderen, maken alleen andere muziek

het een staat niet los van het ander

ja ik vind fripp te gek,heeft er waarschijnlijk mee te maken dat ik fripp eerder leerde kennen dan riley en reich, en glass, en er door omver geblazen werd

en als het gestoeld is op ander werk dan is daar niets mis mee

tool en kc saai noemen, is wellicht lekker tegendraads maar nauwelijks serieus te nemen

avatar van kaztor
4,0
Als er al een saaie plaat van KC bestaat dan zou ik die graag willen horen, ik ken 'm namelijk niet...

Gast
geplaatst: vandaag om 19:24 uur

geplaatst: vandaag om 19:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.