Love - Forever Changes (1967)

'Four Sail' uit 1969 misschien, als je echt een grote Love-fan bent. Anders zou ik zeggen: nee.

Weet niet zo goed wat ik van dit album moet denken. Er staan een aantal geweldige tracks op die ik enorm waardeer (You Set the Scene, Andmoreagain, Bummer in the Summer en natuurlijk Alone Again Or), maar die worden afgewisseld met songs waarvan ik negatieve kriebels krijg.

The Red Telephone is er zo één, maar Live and Let Live is toch echt een domper. "The snot has caked against my pants" Pardon? Ben ik dan de enige hier die de plaat in zijn geheel niet kan waarderen?

Heb 4 sterren gestemd, omdat het wellicht toch aan mij ligt...

er zijn inderdaad een of twee nummers die iets minder zijn. Daarom geef ik hem niet de volle 5 maar een 4.5

The Red Telephone vind ik het mooiste nummer van deze plaat eigenlijk. Ik vind eerder Andmoreagain wat minder, als ik er al een moet noemen... Zeker voor een sixtiesalbum vind ik dit juist als geheel een heel consistente plaat.

Absoluut, maar imo is Maybe... ook wat irritatiegevoelig. Dat nummer duurt mij sowieso iets te lang. Maar er staan genoeg erg leuke nummers op. Ben er alleen nog niet uit hoeveel sterren het gaan worden.

Arthur Lee en 'Love', tja wat moet je daar van zeggen....'Je moet er van houden' zal ik maar zeggen (and 'I Do').....

N.b. For Sail heb ik ook niet. De eerste 3 en een latere geremasterde 'Best Of' zijn voldoende. De geremasterde is overigens een prima overzicht-plaat.

gigantisch groots album! Ik blijf er maar naar luisteren en blijf hem maar beter en beter vinden. Sommige nummers zijn echt geniaal!

Vanmiddag voor twee keer geen geld - of toch bijna geen geld - gevonden in Mediamarkt Oostakker (bij Gent) en in het naar huis rijden onmiddellijk beluisterd... wauw, wat een luisterervaring is me dat zeg!

Dat eerste nummer kende in VANNEIGENST, maar heb nooit de uitvoerders of titel gekend, nu dus wel; De plaat bevalt me enorm, ik waan me terug zowat in de Psychedelische sixties.
Deze plaat mag zich gerust aanschuren tegen Sgt. Pepper of the Piper at the Gates of Dawn, wat mij betreft...

Ik kom binnenkort wel met een volledige bespreking terug zulle!

Met eeuwige dank aan Toon1 die me deze plaat in een privépost had aanbevolen, de belhamel!
Thanks Toon1

....dat Toon de 'sjuiste toon' weet te vinden was mij ook al opgevallen.....Kunt u (allen) de 'Nuggets'-serie reeds......?

Vertel ??

Nuggets-serie (ik meen 4 boxen met 4 cd's, ikzelf heb nr.1 ) bevat independent muziek uit de begin en midden jaren '60 uit de VS. Veel underground (garage, psychadelica) bands die zo nu en dan de charts hebben gehaald maar veelal voor het grote publiek onbekend zijn gebleven. Sonics, 13th Floor Elevators, Captain Beefheart (begintijd), Beau Brummels, enz., enz.
Voor bij wellicht wel de meest inspirerende tijd en muziek EVER...!
Heb zo geen gegevens waar, maar ik heb het in 'de betere, maar reguliere', platenzaak gekocht.....

Ik heb die ooit gezien, en helaas toen niet te tegenwoordigheid van geest gehad om die Nuggets gewoon mee te nemen (en te betalen hé), want psychedelica is ook geheel mijn ding hoor. Zijn die cd's hier terug te vinden op de site? Ik ga toch even op zoek!

Ik heb de plaat nu sinds mijn aanschaf gisteren al een vijftal keer herbeluisterd en ik vind dit ontzettend mooie muziek, niet alles is even "psychedelisch", er staan ook gewoon prachtige country-of plattelandsliedjes op zoals het mooie Andmoreagain, soms doen nummers me denken aan CSN&Y, soms heb ik geheel andere associaties, maar dit blijft wel van een tijdloze klasse.

Blij dat ik dit pareltje, weliswaar met veertig jaar vertraging, alsnog ontdekt heb. Voor mij de hoogste score, de bonus tracks zijn ook erg welkom. Formidabel plaatje!!

*****

Volgende week staat hij dan eindelijk in je Top 10, me dunkt.

Graag, maar ik zou begot niet weten wie ik er dan moet uitbonjouren, ik gooide onlangs met pijn in het hart The Cure (Disintegration) eruit ten voordele van Picknick van Boudewijn de Groot...

Ach, gewoon er in zetten, deze plaat

Dat kun je als groot liefhebber van deze uitzonderlijke plaat wel makkelijk zeggen, maar dat neemt niet weg dat Forever Changes niet het meesterwerk is dat sommigen - waaronder jij? - in deze plaat zien, ook daadwerkelijk is. Daarvoor is de aanwezigheid van songs als Live and Let Live gewoon een diepe kras op een LP.

Er zijn heus wel tien betere albums gemaakt dan Forever Changes.

Ja voor mij zijn er ook wel op z'n minst tien betere albums gemaakt, maar voor mij staat er in ieder geval geen enkel slecht nummer op deze LP (in tegenstelling tot jou - wat is er mis met Live and Let Live?).

Ik vind daar niets mee in elk geval, ik vind dit gewoon een heerlijk topalbum dat naar lang vervlogen tijden doet verlangen. Nostalgie naar de psychedelica.
Voor mij blijft dit een topalbum hoor!

Alleen het begin van dat lied is al afgrijselijk. De toon wordt direct al verkeerd gezet met zo ongeveer de meest onbegrijpelijke tekst ooit in een lied, of kun jij 'm me wellicht uitleggen?

Nee

Hebben we het hier over de eerste 2 regels - want die zijn idd wat wazig.

De tegenstelling in verse 1 en verse 2, begrijp je toch wel hoop ik?

de vergeten zoon begrijpt dit blijkbaart niet: wat is er niet te begrijpen aan:
"de snot zit vastgekoekt aan mijn broek" ?
Arthur zal wel verkouden zijn geweest.........en geen zakdoek bij de hand hebben gehad. Kom op een beetje fantasie.

ja, een beetje fantasie ja...
maar 't staat wel behoorlijk los van de rest van de tekst.

Hij had geniesd en was in slaap gevallen ........ toen ie wakker werd zag hij ook nog dat "it has turned into crystal". Toen ie verder keek zag ie "there's blue bird sitting on a branch" undsofort undsoweiter. Het is een vorm van dichten waarbij je meteen opschrijft wat er in je opkomt en/of wat je ziet......... Stream of conscience noemen ze dat geloof ik...... was heel populair in de 60s ( denk maar aan Subteranean Homesick Blues van Dylan )

Forever Changes is natuurlijk gewoon een wereldplaat die er ook nog eens kwa luistergenot een stuk beter op geworden is na de remastering van Rhino. Ik kocht mijn eerste ( mono ) vinyltje in 69 en heb vervolgens geen dag meer geleefd zonder deze plaat. De eerste 2 LPs heb ik ook nooit lang zonder gezeten trouwens.

Mijn verdere bekering tot het Arthur Lee fandom heeft veel langer op zich laten wachten. Zo'n 5 jaar geleden kocht ik in het kader van de re-evaluatie Four Sail, die kwam vervolgens een jaar lang het laatje van de CD speler niet meer uit. Hetzelfde gebeurde met de Big Beat verzamelaar Out There. Intussen ben ik ook gevallen voor The Complete Blue Thumb Recordings en heb ik zijn solo plaat Vindicator al anderhalve maand in de voor-bestelling staan, maar helaas wordt de release datum steeds opgeschoven ..........

Vreemd dat velen deze lp van Love pas later hebben ontdekt.
Ik eigenlijk ook, en dat gebeurde nadat ik het nummer Maybe the People Would Be the Times Or Between Cark and Hilldale - 10 jaar later of zo na verschijningsdatum van de lp - op de radio had gehoord.
Ik kende Love al ,en ik was ook in het bezit van hun eerste album, met het schitterende "7 and 7 is" (die ik weet niet hoeveel maal al is gecovered) maar ik vond hen verder als groep eigenlijk een beetje te soft...

Ik vond het genoemde nummer zo opvallend dat ik eens naging op welke lp het eigenlijk stond, en dat bleek dan op Forever Changes te zijn..een lp waarin ik voordien helemaal niet ge-interesseerd was.

In die periode van eind 70'er jaren nu, was ik eigenlijk meer geinteresseerd in punk/new wave, en het was overigens ook in die tijd dat de eerste sixties-garage compilation serie "Pebbles" op de markt verscheen.

Maar goed, Alone again or was natuurlijk ook schitterend en evenzo A house is not a motel.
Later ontdekte ik ook het nummer The Red Telephone,.

Het is eigenlijk een plaat die je moet ontdekken - vanwege de softe nummers -en dan blijkt het een plaat te zijn die vele malen beter is dan veel lp's/cd's die in de top 100 aller tijden te vinden zijn.
Op mijn lijst staat ze zeker bij de eerste 10.

Oh ja, de bonustrack Your Mind and We Belong Together * is natuurlijk ook heel schitterend, van begin tot eind adembenemend.

Hmmm ......... die staat op Da Capo, da's hun 2e LP ......

Ik vind de eerste 3 liedjes erg sterk, maar daarna vind ik het toch een beetje inkakken eigenlijk. k vond em in het begin heel mooi, maar de laatste tijd heb ik moeite het album helemaal af te luisteren...

Misschien opvallend, maar ik vind dit een erg lekker album. Staan een paar echt mooie liedjes op. De 'touch' die ik zoek in albums is zeker aanwezig. Vooral het nummer 'Live and Let Live' vind ik bijzonder sterk.

De beste Love plaat vind ik, met het prachtige openingsnummer Alone Again Or. Dit is wel 'De' westcoast groep uit de late jaren 60

Ik vergeet natuurlijk de andere juweeltjes te noemen dus bij deze: A House Is Not a Motel, The Daily Planet en natuurlijk You Set The Scene.

5,0*