The Mothers of Invention - Freak Out! (1966)

De reden voor de verkoop was minder leuk, vriend van een vriend me was gestorven, hijzelf had de collectie al kompleet... De ouders moesten van die verzameling af en wilde dat ie in goede handen kwam.... aldus geschiedde...

Ai, dat zijn inderdaad minder leuke berichten. Gelukkig zijn de platen dan in goede handen gekomen. Ik heb zelf alleen een enkelvinyleditie van deze plaat, afkomstig uit een partij van 25 (ik weet het niet precies) Zappaplaten. Heb nu de collectie bijna wel compleet, op een paar verzamelboxen na. Wat ik nog wel graag wil is de dubbelvinyleditie van deze plaat, maar vind die maar eens voor een schappelijke prijs..

Ik miste enkel de Thing-Fish box, deze zat niet in deze verzameling (tot en met Guitar was hij verder kompleet), deze heb ik later nog voor een schappelijk prijsje kunnen kopen....

Freak Out ben ik nog wel eens tegengekomen op de platenbeurs in Utrecht voor zo'n 70 euries... veel schappelijker gaat ie niet worden ben ik bang (tenminste voor een goed origineel exemplaar)

Ach, ik heb geduld en wacht tot ik de dubbelaar van deze plaat nog eens tegenkom.

Thing Fish heb ik later ook nog eens voor, ik geloof, 20 euri erbij gekocht. Uiteraard alleen om de collectie compleet te maken, want draaien doe ik hem eigenlijk nooit.

Same here...

Een verhelderende blik op dit debuut wordt mij laat, want 2e-hands, bezorgd door Peter Occhiogrosso met het boek 'The Real Frank Zappa' waar Zappa's levensverhaal uit diens mond wordt opgetekend.
Net als Peter zette ik grote ogen ( ) op bij de sterke staaltjes waarvan Zappa soms op enigzins puberaal/rebelse wijze verhaalt.
We hebben het over zijn ontdekker Tom Wilson en de stand van zaken in de opnamestudio's aan de West-coast. Het was de tijd van a- en b-kantjes van hitsingles plus 'fillers' voor een zo laag mogelijk bedrag op een langspeelplaat te slingeren. Met underground of garage bandjes was het gebruikelijk om hun nummers in een paar sessies zo goed mogelijk op te nemen om dan met studiomuzikanten, die alles op de juiste toonhoogte en de goeie beat naspeelden, de eigenlijke opname te maken. In het algemeen zette de producer, in dit geval voornoemde Tom Wilson, er de benodigde strijkers en blazers achter.
Met the Monkees als bekendste voorbeeld, maar ze waren dus niet de enigen.
Zappa vertelt dat hij het voor elkaar had gekregen dat de basistracks, de ze met hun vijven hadden ingespeeld, bleven staan, maar alle andere klanken, de marimba's incluis, werden door reeds gestipuleerde Wilson middels een reeks muzikanten onder de noemer 'The Mothers Auxiliary' erachtergeplakt.
Die is dus verantwoordelijk voor de 'cleane sound' en 'square' arrangementen bij sommige nummers .
Wilson (ik noem zijn naam voor 't laatst) was in de veronderstelling "de lelijkste blanke bluesgroup van zuid-californië" te hebben geboekt en was aangenaam verrast (dat spreekt dan weer in zijn voordeel) bij het horen van songs als 'Brain Police' en werd nagelang de opnames vorderden steeds enthousiaster. Reden voor Zappa om 500 dollars te vragen om : "slagwerkinstrumenten te huren voor een sessie de vrijdagmiddernacht van start gaat met alle freaks die hij kon vinden op de Sunset Boulevard".
Dat werd dus die buitensporig buitenissige kant 4.
De 'Producer' zat die nacht onder de LSD, en nu citeer ik Frank Zappa letterlijk: "Ik heb geprobeerd me voor te stellen wat hij in de controlekamer moet hebben gedacht bij al die maffe derrie die hij uit de speakers hoorde spetteren en als verantwoordelijke man de geluidstechnicus Ami Hadam (die geen LSD had genomen) moest instrueren wat hij moest doen."

En nu citeer ik even mezelf: Een onvergankelijk, onvergetelijk, meesterlijk tijdsdocument.

Tom Wilson---> voor altijd een held

En dan die anekdote waarin Zappa geld moet vragen aan 1 of andere hoge oom van de platenmaatschapij voor eten voor de immer verhongerende Mothers.
Zappa vroeg het en kreeg geen antwoord.
In plaats daarvan liep de beste man zonder wat te zeggen weg.
Enige tijd later kwam de man weer terug en schudde Zappa de hand...en in zijn handpalm zat zowaar een aantal broodnodige dollars voor een stel ongeschoren ''Hungry Freaks''

Schitterend concept album. Heel Freaky muziek met die pop elementen die het zo een heerlijk geheel maken. De teksten in het boekje zijn heel grappig, vooral zijn uitleg over waar elke song over gaat en waarom het op het album staat. De songteksten zijn trouwens ook leuk. Het gitaarspel in liedjes als 'Hungry Freaks Daddy', 'You Didn't Try to Call Me' en 'Trouble Everyday' is geniaal. Die trompet op het einde van 'How Can I Be Such A Fool' maakt het ook helemaal af. Je moet wel in de mood zijn voor dit album. Niet zo iets dat je eender wanneer kunt opzetten.

Als er nog iemand 3000 pond kwijt wil, dan is nu je kans om de originele Engelse master tapes van Freak Out te kopen:

ebay

Een leuk hebbedingetje! De vraag is alleen wat je ermee moet, anders dan in je kast hebben staan

Koopje

Jij bent de gene die altijd hoog van de toren blaast omtrent het compleet hebben van het voltallige Zappa oeuvre, maar dit heb zelfs jij niet in de kast

Jammer... bieden is gestopt....

Had je nog wat huishoudgeld over dan ?

25 jaar bij de zaak, leuke bonus gekregen....

Een oom van mij in A'dam verkoopt zijn kontje binnenkort ook alweer een kwart eeuw aan dezelfde baas...
Alles wat hij krijgt is een tocht met een rondvaartboot (inclusief hapjes, drankjes en genodigden) door de grachten van het immer pittoreske Mokum.

Doe jij het toch beter

Minder leuk nieuws omtrent Roy Estrada is bekend geworden...

Link

Kansloos

Gisteren na lange tijd toevallig weer eens deze plaat gedraaid en dan lees je zoiets over nota bene Roy Estrada.

Ach, het maakt de plaat er niet minder goed om, laten we maar zeggen.

Ik dacht even dat ie gestorven was.... blijkt het een hufter.....

Snap eigenlijk niet waarom vermeld moet worden dat hij bij zappa heeft gespeelt, ergens 3 eeuwen terug

Zijn staat van dienst bij Zappa (en Beefheart) is groter dan je denkt Malle.....

http://www.united-mutations.com/e/roy_estrada.htm

Zeer acceptabel debuut van Zappa met zijn Mothers. Heerlijke cheesy pop songs afgewisseld met freaky uitbastingen.

Er staan momenteel 2 behoorlijk goedkope originele 2LP versies van Freak Out op Ebay.

Nummer 1 en nummer 2.

Op beide is nog 1 dag te bieden en ze staan nu beide op zo'n $14 dollar.

Het eerste album van Frank Zappa en The Mothers Of Invention. Dit album en 11 andere albums van Zappa zullen in juli opnieuw uitgebracht worden en daarom ben ik deze albums weer aan het herbeluisteren om te kijken welke ik wil gaan kopen. Freak Out! in ieder geval niet.

Het album begint met Hungry Freaks, Daddy en daar heb je gelijk het sterkste nummer van de plaat te pakken. Erg goede tekst en een erg pakkend nummer met een rare kronkel. De kazoos zijn op dit nummer nog wel leuk maar hoe meer ze in het album voorkomen, hoe irritanter het wordt. De doo-wop nummers zijn geinig, maar ook niet meer dan dat.

De laatste 3 nummers zijn kenmerkend voor hun experimenteerdrift. Ik vind de experimentele Mothers (Uncle Meat) gaaf maar dit gaat mij toch echt te ver. Ik vind hier geen enkele structuur in en alleen maar rare zang en een boel chaos. Niet mijn ding.

Freak Out! heeft al een klein beetje potentie maar het wordt nog niet benut. 2,5 ster.

Decembermaand was de maand van Frank Zappa in mijn huisje aan de zee: ik had door medische omstandigheden veel tijd, i.e. drie maanden. Alles gaat goed, zo hoort het. Ik heb mijn reis chronologisch aangepakt, een aantal prima platen beluisterd en een aantal keren de wenkbrauwen gefronst als aandachtige luisteraar.

Deze “eerste” blijft toch een ervaring apart, over het geluid van een plaat die zijn vijftigste verjaardag nadert zullen we niet uitweiden, zeker? Ik hoor nu al de kiemen van een prima gitarist die Frank Zappa later blijkt te zijn, wat zeg ik, ik krijg meer en meer respect voor hem als een geweldige gitarist wat jaren later zal blijken.

Ook hoor ik de kiemen van afwijkende patronen. De muziek hierop kan zoet aandoen, de teksten kunnen best bijtend zuur zijn. De laatste drie nummers vind ik nog altijd niet te vreten, ik laat die drieledige kelk in het vervolg aan mij voorbijgaan.

Volgende nummers bevallen mij niet: Who Are the Brain Police omwille van de zanglijnen en die laatste drie nummers. Trouble Every Day is hierop mijn favoriet. Ik had voorlopig de helft gegeven, dit album krijgt een opslag maar ik ben nog niet echt onder de indruk.

Original 1966 US Mono V-5005-2 op dubbelvinyl nu op Marktplaats.

Wat een afgeragd exemplaar. Ik vind 75 euro meer de prijs voor een mint exemplaar eigenlijk.

idd. de mijne ziet er beter uit....

Ik heb voor mijn originele USA 2LP-persing uit 1966 ook een stuk minder betaald gelukkig.
Je kunt aan de hoes wel zien dat hij alweer bijna een halve eeuw oud is, maar daar kan ik eerlijk gezegd niet wakker van liggen...

Op Ebay staan ook nog wel eens wat exemplaren, waaronder nu 1 voor US $6.99.

Ik heb nog steeds alleen de 1 LP versie van deze plaat :w

Ik hou deze nog wel in de gaten, want als ik nog eens een goed betaalbare 2LP versie hiervan vindt, dan zal ik hem zeker niet laten liggen. Zelfde geldt overigens voor Absolutely Free en We're Only In It For The Money.

Heb wel een aantal platen van Zappa dubbel als ze een andere hoes hebben, waarvan de bekendste natuurlijk Weasels Ripped My Flesh Off is. Verder ook nog Hot Rats en Overnite Sensations welke iets minder verschillen qua hoes, maar welke leuke verschillen in de details hebben.