The Mothers of Invention - Freak Out! (1966)

brilliante eerste plaat van Zappa, zijn tijd ver vooruit en misschien wel van grotere invloed op de popmuziek dan sgt Peppers

Grappig. Ik zie dit album vaak goedkoop liggen, maar neem het nooit mee omdat ik zoiets heb van 'die Zappa heeft zoveel gemaakt, ik zou niet weten waar te beginnen'. Maar dit is misschien wel een goed aanknopingspunt.

Nou ja gewoon beginnen bij het begin, eerste deze dan Absolutly Free enz enz.

Tevens heel goed album dit, 4,5 van mij

Dit is het eerste wat ik van Zappa hoor, op Bongo Fury na maar dat is samen met Captein Beefheart. Best wel apart en best wel leuk. Geen idee wat ik er aan moet geven, maar eens wat vaker beluisteren.

Avant-garde, kunst, experimenteel. gooi het maar uit de kast. Dit album beantwoordt aan allen. Tijdsdocument. Soms bedrieglijk simpel, vaak ingenieus. Met helaas ook wat muzikaal zwakkere momenten (Return of Son of the Monster Magnet)

Lekkere debuutplaat van Frank Zappa. Wat zou je nog meer kunnen zeggen? Het is een schitterende plaat die zijn tijd erg ver vooruit is. De nummers klinken zelfs 40 jaar na dato nog lekker in je oren. Ik geef deze plaat 4 sterren, omdat ik hem nog een paar keer goed moet gaan luisteren. Het album is leuk, alleen eindigt de cd naar mijn mening iets te zwak (Return of Son of the Monster Magnet).

Susy Creamcheese, what has got into you? is hier dus goed van toepassing

Dit was trouwens de eerste dubbel-elpee ooit (zo zegt men toch).

Blonde on Blonde was net iets eerder (heb ik uit mijn boek).

Ik twijfelde nog of het toch niet die was .

goede plaat van genie frank met zijn mothers , vooral trouble every day vind ik zeer goed

Al heel vaak zien staan dit album, het is natuurlijk van voor wat ik bewust heb meegemaakt. Je weet natuurlijk wel van de historische waarde van deze muziek; het kan bijna niet dat dit niks voorstelt. En dat stoot toch af. En het Zappa-imperium, ik ken er treurig weinig van, is berucht om zijn onvoorspelbaarheid: alles is anders, je weet niet direct waar te beginnen, en het schijnt ook nogal te verschillen van persoon tot persoon als je het aan een kenner vraagt.

Wat blijkt: een voor mij toch veel toegankelijker album als ik dacht; vooral de levenslust die er af spat spreekt me aan. Ik stel me wel voor dat dit een klap gegeven moet hebben als je de tijdgenoten bekijkt.

Ik speelde laatst triviant, waarin werd gevraagd wat er bijzonder was aan 'Freak Out'. Het antwoord was dat het de eerste dubbel lp was..... Ik dacht zelf ook Blonde On Blonde... Maar goed, wie er nu gelijk heeft :s

trouwens ook in enkele versie te krijgen. Speciale Duitse persing, en natuurlijk heb ik die dan weer...moet ik hem ook nog maar een keer in de dubbele kopen

Ik zal een dezer dagen die nieuwe box-set uitvoering van dit album eens toevoegen en het dan eens bespreken.

Redelijk geschifte plaat met formidabele teksten. Trouble every day slaat de nagel op de kop met prachtige zinnen.
Anyway the wind blows had gewoon een wereldhit kunnen zijn, zo aanstekelijk en melodieus is het.

Als je je vriendin wil buitengooien kan je misschien een paar zinnetjes uit enkele teksten van deze plaat gebruiken, ambiance gegarandeerd!

Op het einde wordt het met momenten iets te gek voor mij, maar de hoogtepunten zijn in de meerderheid. 4*

ben aardig wat jaartjes into zappa maar ik weet na al die jaren nog steeds niet wat ik hiermee moet

magoed, geduld, er komt vanzelf een moment dat het in 1 keer valt is mijn ervaring

Goed album waarvan je duidelijk hoort dat het uit het hoogtepunt van de sixties komt. Men beschrijft Zappa altijd als een geniaal, experimenteel genie, maar op dit album zie ik dat toch niet in, want zo experimenteel is dit toch niet? Op de eerste kant staan gewon goede rocknummers, typisch uit die jaren. Ja, meer naar het einde wordt het wat meer experimenteler, maar zwaar experimenteel? Nee. Als dit al Avant-Garde genoemd, dan zou je The Piper at The Gates Down van het alombekende Pink Floyd ook Avant-Garde kunnen noemen. Of is dit verkeerd wat ik zeg?
Goed album? Ja.
Geniaal en met de allures van een genie? Nee.

3,5*

Bij mijn eerste luisterbeurt was ik er zeker van dat ik deze plaat een 4,5* zou geven toen ik bij het 3e nummer was,maar daarna gaat de niveau van laag naar hoog,en van hoog naar laag,en zelfs tegelijk!
Al met al toch een 3,5*

Edit
Hoor ik hier soms wat krautrock?In ieder geval de laatste nummer,en op Who are the Brain Police hoor ik soms gewoon Faust erin,en die kwam pas later!

MOFO staat er nog niet in... dus dat moet je nog steeds doen.

Ik leefde niet in de jaren '60, maar ik vermoed dat dit voor 1966 toch een aardig revolutionaire plaat was. Men zegt dat Paul McCartney na het afronden van Sgt. Pepper heeft gezegd dat ze nu hun eigen 'Freak out' hadden. Het is vrijwel het eerste conceptalbum, en nummers als "Help I'm a rock" en "Return of the son of monster magnet" hoor je in meer populaire muziek pas een of twee jaar later en masse ('Anthem of the sun'?).

Afgezien van deze discussie vind ik Freak out een goede plaat. Tot 'I'm a rock' zijn het gewoon lekkere nummers met doo-wop invloeden en comische teksten. De laatste twee nummers zijn experimenteler van aard, maar dragen tekstueel wel de 'tint' van het album voort. Soms moet een plaat naar een climax toebouwen .

Ik zal deze plaat eens proberen te downloaden,evenals Absolutely Free.Ik heb ze beiden vorige week even kortstondig beluisterd bij de platenboer,maar de eerste indruk is nu niet zo goed dat ik denk van yes die ga ik beiden even blind aanschaffen.Eerst maar even een downloadje dus.

Geweldige plaat, laatst nog eens opgezet. Eerste drie en laatste vier zijn echt geweldig bizar en uniek. De midden sectie is eigenlijk vrij middle of the road, zeker voor Zappa's doen.

Niet echt middle of the road qua teksten . Ik vind de pret al snel beginnen met 'Hungry freaks daddy' en 'Who are the brain police?'.

Goed debuutalbum. FZ heeft zoveel gemaakt in zoveel verschillende stijlen, voor elk wat wils, zullen we maar zeggen. Het is bijna niet voor te stellen dat dit album al meer dan 40 jaar oud is! Zeer zeker zijn tijd ver vooruit, zowel muzikaal als tekstueel.

Het eerste album van Frank Zappa & the Mothers. Hier hoor je nog invloeden van the Beatles, maar de teksten van Zappa zijn maatschappijkritisch al dan niet humoristisch getint en op het einde van dit album gaan ze meer de experimentele toer op met wisselend resultaat (slotnummer "The Return of the Son of Monster Magnet" vind ik niet erg geslaagd).
Maar dit is een ijzersterk en vernieuwend debuut, waarmee the Mothers op hun beurt weer invloed hebben op the Beatles (Sergeant Peppers LHB).

invloeden van de beatles?

als dat al zo is dan lijkt me dat een bewuste zappa move , een knipoog naar de beatles stijl

Ik denk eerder dat het invloeden zijn uit doo-wop, wat ook een invloed op de Beatles was. Sommige stukken had Zappa al langer op de plank liggen. Zo is 'Any way the wind blows' in 1963 geschreven.

Verder kan ik het alleen maar met Joy eens zijn. Het grootste deel van de plaat doet niets anders dan pop en lovesong cliches afkraken. Externe invloeden staan waarschijnlijk ten dienste van dat "plot".

Doo-wop-invloeden komen inderdaad voor op dit debuutalbum maar ook op vele andere albums van Frank Zappa.
Frank Zappa stak inderdaad de draak met alles en nog wat (zelfs met zichzelf) wat the Beatles vaak ook deden.
Maar dat dit een belangrijk album is in de pophistorie is een feit evenals het werk van Frank Zappa in het algemeen.

Yep. En een mijlpaal in de muziekgeschiedenis of niet, als de eerste akkoorden van Hungry Freaks, Daddy uit de boxen komen kan m'n dag niet meer kapot .