The Mothers of Invention - Absolutely Free (1967)

Ik zeg nergens dat Absolutely Free jazz-rock is. Dat is het namelijk niet, en dat is gelijk de reden waarom ik vind dat Zappa z'n eigen genre bespeelt. Neem dat weg, dan komt het ergens in een jazz-rock/avant garde hoekje terecht. Maar dit..... is gewoon Zappa!
Ik zou het haast niet beter kunnen beschrijven!

ik vind een discussie over in welk hokje bepaalde muziek valt nu niet bepaald ean diepgaande discussie, de man zelf heeft er naar alle waarschijnlijkheid geen seconde wakker van gelegen, simpelweg omdat het niet boeiend en belangrijk is in welke categorie bepaalde muziek thuishoort

daarover discussieren heeft niets met de muziek zelf te maken

feit is dat tot nog toe nauwelijks muziek bestaat die op die van zappa lijkt , omdat het zo uniek het is, en wat er wel op lijkt is een slap aftreksel van

typerend, wat je ook hoort van zappa, al neigt het naar jazz, rock, fusion, reggae, dance of hiphop,of om het even elke ander futiele categorie, je herkent het onmiddelijk als zijnde zappa

Jazekers het is gewoon Zappa ben ik ook helemaal mee eens hier.
Toch is het prog genoeg om het ook prog te mogen noemen.

van mijn part noem je het schlager, doet niets af aan de muziek

I totally agree

Heerlijke plaat!

Lijstaanvoerder in mijn Zappa klassement en aan de top zal die ook wel blijven. Essentieel luistervoer.

F*cking vette plaat, en goed gebrachte politieke standpunten!
*4.5

Hokje of geen hokje. Een geniale plaat, die zelfs 40(!) jaar later nog baanbrekend klinkt. De teksten zijn hylarisch (de 'vegetable suite', 'uncle bennie's farm', 'brown shoes'), de muziek origineel met veel wisselingen.

Vandaag sinds een tijdje maar weer eens beluisterd. Ik blijf dit de beste Zappa-plaat vinden. Een overdosis genialitizme. Alsof Geert Wilderz snuift van een blaadje Koran. De knuist tegen het normaal doen. 100 % anti-Balkenende, en nog iets verder

De JP/Wilders link mis ik een beetje.

Maar desalniettemin één van Zappa's beste

De grote sprong voorwaarts na zijn wat chaotische debuut, dat toch een beetje als los zand aan elkaar hing. Hier steekt Zappa zijn grote klassieke voorbeelden naar de kroon met een doorgecomponeerd stuk, dat overigens bol staat van de verwijzingen naar diezelfde voorbeelden, gecombineerd met allerlei muzikale citaten uit de popcultuur (we beginnen niet voor niks met een Louie Louie-rip off)Daarbij wordt in de teksten (of liever: het libretto) ook heerlijk satirisch de hypocriete Amerikaanse samenleving met z'n dubbele moraal neergesabeld. Op het eerste gehoor wellicht een ondoorgrondelijke aanslag op je zenuwen, maar na ettelijke luisterbeurten blijkt alles perfect in elkaar te passen.

Samen met We're Only In It For The Money neemt deze plaat een unieke plaats in in het oeuvre van Zappa. Een periode waarin het Zappa menens was wat betreft zijn maatschappijkritiek, en waarin hij misschien nog wel werkelijk de illusie had (zoals zovelen in die tijd) dat hij met zijn muziek iets kon veranderen. Op latere platen komt dit thema nog wel terug, maar in veel mildere vorm. De muziek zelf en het leven 'on the road' komt wat meer centraal te staan, zoals ook vele andere artiesten en bands begin jaren 70 introverter lijken te worden.

Ik vind Zappa's jaren 70 werk leuker dan z'n jaren '60 dingen, maar natuurlijk is dit album gewoon een fantastische wervelwind van muzikaliteit en originaliteit. Ik vind Absolutely Free toch wel wat gedateerd klinken en het behoort bij mijn minst beluisterde Zappa albums.

tja, "gedateerd" ... daar valt natuurlijk weinig tegenin te brengen

welke plaat uit '67 klinkt anno 2008 niet gedateerd?

ik denk dat Zappa in deze weinig te verwijten valt

Ik vind 'm gedateerd verfrissend, wat 'm weer uniek innovatief maakt, dus....

lol

Ik vind 'm buiten de tijd staan .

Voor mij nog steeds het meest coherente Mothers album, waarschijnlijk ook degene die ik het meest gedraaid heb door de jaren. Op zich is WOIIFTM kwa songs sterker maar al die stukken piep en knor, waar Zappa nogal gek op was om zich mee te onderscheiden van het gewone volk, vind ik toch regelmatig nogal zwaar op de maag ........

Ik heb dit album eigenlijk nog nooit serieus beluisterd. Ja even in de platenzaak, maar dat deed me toen maar bar weinig. Volgens mij is dit wel een beetje vergelijkbaar met Were Only In It For The Money, en dat album kan mij nou niet bepaald bekoren. Is deze nu wel of niet vergelijkbaar met Were Only In It. Ik durf hem zeker niet blind te kopen.

Op WOIIFTM wordt nogal met versnelde stemmen en instrumenten gewerkt. Op deze plaat is dat een stuk minder. De sfeer is hier nog wat uitbundiger. Het is per plaatkant één brok muziek. Zie het als een soort van Bohemian Rhapsody-in-de-overdrive.

Lijkt iets meer op Weasels / Burnt Weeny dan op WOIIFTM.

Ok, thanks voor de info dj maus. Ik vind Burnt Weeny Sandwich wel een heel goede plaat, en stukken beter dan WAOIIFTM, misschien moet ik mij dan ook maar eens wagen aan dit plaatje, want anders kom ik er nooit achter.

Ik kan 't wel eens zijn met dj maus. Vooral deze plaat kopen, ricardo, ik vind het op Uncle Meat na z'n allerbeste, denk ik zo.

100 % de gekste. Ja, 100 % de gekste, mijns inziens volstrekt onmisbaar.

Deze vanmorgen toch maar gekocht. Ik moet zeggen dat ik het best aardig vind na 3 complete luisterbeurten. Een stuk beter dan Were Only In It, hier zit volgens mij een stuk meer structuur in. De 100% gekte vind ik eerder op Were Only In It slaan. Ik vind het op deze in vergelijking met Were Only nog wel meevallen allemaal. Muzikaal vind ik dit zeker goed klinken. Ik wacht nog even met stemmen, maar ik denk dat ik aan deze wel ga wennen.

In We're Only In... zit nog veel meer structuur, hoor.

Ik vind dit toch wel een lekker en erg aangenaam plaatje nu. De chaos vind ik wel meevallen. Ik vind de sfeer in deze plaat voor mij behoorlijk bepalend en die vind ik erg aangenaam. Stem verhoogd naar 3.5* nu.

Luister een paar keer Brown Shoes, en vraag je dan of of je een meesterwerk 3.5 wilt geven .

Ik heb dat nummer even een paar keer beluisterd, maar dat is inderdaad 1 van de beste tracks van Zappa ooit volgens mij. Daar zit echt de complete Zappa ten voeten uit gekte in. Een supernummer inderdaad. Ik blijf bij een 3.5* voor het geheel, want dat vind ik voor mijn gevoel prima voor mij bij dit album. Ik blijf de Zappa albums van 1973/4, 1978 en 1988 toch een stukje lekkerder in het gehoor vinden liggen, ook het geluid is helderder en ook op nieuwere albums vind ik de virtuositeit nog een stuk intenser in mijn beleving.

Klopt, zijn latere bands waren veel technischer en hadden een virtuoser gehalte. Maja, als we daarmee gaan vergelijken blijven er weinig bands over .

virtuoos gecomponeerd, hoor, dit...

en je speelt het toch ook weer niet zomaar na