menu

Alice in Chains - Alice in Chains (1995)

mijn stem
3,72 (267)
267 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Columbia

  1. Grind (4:45)
  2. Brush Away (3:22)
  3. Sludge Factory (7:12)
  4. Heaven Beside You (5:27)
  5. Head Creeps (6:28)
  6. Again (4:05)
  7. Shame in You (5:35)
  8. God Am (4:08)
  9. So Close (2:45)
  10. Nothin' Song (5:40)
  11. Frogs (8:18)
  12. Over Now (7:03)
  13. Again [Tattoo of Pain Mix] * (4:01)
  14. Again [Jungle Mix] * (4:01)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 1:04:48 (1:12:50)
zoeken in:
avatar van Faalhaas
4,5
Lichtere sound? Deze is juist loodzwaar! Staley zingt over zijn eigen aftakeling, over hoe hij opnieuw zou willen beginnen, maar er is geen weg meer terug. Zwartgalligheid ten top.

avatar van rafke pafke
4,5
Ik vind dat dit album Dirt eigenlijk op alle vlakken overtreft en dat maakt dit de beste plaat van de band. Het is een zeer naargeestig album, maar op vlak van riffs, songs en muzikaliteit is het smullen geblazen. De grotere inbreng van Cantrell kan ik alleen maar toejuichen want ik vind de man een fantastisch gitarist. Over de volledige lijn vind ik de nummers ook interessanter dan op Dirt, waar naar mijn gevoel meer vullertjes opstaan.

avatar van milesdavisjr
3,5
Het laatste album met Layne. Ik heb altijd een wat haat liefde verhouding gehad met deze plaat. Minder dan de eerste twee platen, maar wel met enkele pareltjes. Grind, Brush Away maar met name Frogs en het sluitstuk Over Now kunnen mij prima bekoren. Waar echter op de voorgaande 2 platen geen nummers staan die het album moeten opvullen vind ik dat hier wel een beetje het geval. Sludge Factory, Head Creeps, Nothin Song, ik kan mijn aandacht er niet bij houden. Daarnaast vind ik de sfeer van een cynische zwaarmoedigheid. Hoewel dat altijd al een kenmerk was van Alice in Chains stoort het mij hier zelfs soms. Echter het talent van met name Cantrell en de ijzingwekkende stem van Staley zorgt ervoor dat het plaatje nog regelmatig zijn rondjes draait.

avatar van WesleyX16
4,5
Ik vind juist Sludge Factory en Head Creeps dragende nummers. Dit is trouwens mijn Alice in Chains album. Zit zoveel emo in. Dit album verveelt me nooit. Ja het is zwaarmoedig. Waarom ik dat altijd graag hoor?! ...begrijp ik eigenlijk niet.

avatar van milesdavisjr
3,5
WesleyX16 schreef:
Ik vind juist Sludge Factory en Head Creeps dragende nummers. Dit is trouwens mijn Alice in Chains album. Zit zoveel emo in. Dit album verveelt me nooit. Ja het is zwaarmoedig. Waarom ik dat altijd graag hoor?! ...begrijp ik eigenlijk niet.


Ik begrijp het wel, het blijft een unieke band die met Staley en Cantrell bij uitstek pijn konden verwoorden in muziek. Mis je echter niet de energie van het eerste album of de ruigheid van Dirt? Op dit album mis ik beiden. Hoewel het uiteraard een goed album blijft

avatar van WesleyX16
4,5
Nee ik vind het juist helemaal okay, dat die 3 albums anders klinken en toch als Alice In Chains. Ik heb ze alledrie grijs gedraaid en ze doen weinig voor elkaar onder. Ik luister graag naar die donkere sound. En ik luister even makkelijk naar elektronische muziek als naar gitaarmuziek. De gevoel in de muziek vind ik belangrijk. Ik heb de hele grungeperiode meegekregen. Dus die muziek heeft ook nog een herinnering van toen in zich.

avatar van milesdavisjr
3,5
Dan is het maar mooi dat met terugwerkende kracht de 'grunge' periode ook wel wat moois heeft voortgebracht. Alice in Chains is daar wat mij betreft het allerbeste voorbeeld van. Hoewel ik voorzichtig ben met zo'n term, de muziek van de band vind ik het stempel 'grunge' wel overstijgen.

avatar van deric raven
4,0
In Dirt werd nog de paranoia en pijn van het drugsgebruik bezongen, hier is het al veel meer de verdoving die je terug hoort.
Het gevecht is definitief verloren, al voelt Layne Staley zich een overwinnaar.
Zichzelf staande houdend aan de microfoonstandaard, zoals perfect weer gegeven in de clip van Grind.
Dramatisch schreeuwde hij nog Wake Up op het Mad Season album uit dezelfde periode.
Hier zijn de ogen al gesloten achter de donkere zonnebril, welke zijn leven typeert.
Gitzwart.
Niet het album is zoveel vlakker en emotielozer dan Dirt.
Staley is hier uitgeput, en dat is wat je terug hoort.

avatar van Alicia
De bekende hoes met de hond! Aandoenlijk, maar ook een beetje zielig. Binnenkort deze van Alice In Chains beluisteren.

avatar van Funky Bookie
4,0
Heerlijk album. De kwaliteit van het materiaal, het spel en de zang van Cantrell en die schitterende, gepijnigde zang van Staley. Eén van de vele grunge juweeltjes.

4,0
Wat een riffs! Wat een sound! De heroïne vloeit hier rijkelijk door de micro. Dit is echt het meest essentiële album van Alice in Chains.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:22 uur

geplaatst: vandaag om 07:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.