menu

The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)

mijn stem
4,27 (1586)
1586 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Avant-Garde
Label: Verve

  1. Sunday Morning (2:56)
  2. I'm Waiting for the Man (4:39)
  3. Femme Fatale (2:38)
  4. Venus in Furs (5:12)
  5. Run Run Run (4:22)
  6. All Tomorrow's Parties (6:00)
  7. Heroin (7:12)
  8. There She Goes Again (2:41)
  9. I'll Be Your Mirror (2:14)
  10. Black Angel's Death Song (3:11)
  11. European Son (7:46)
  12. Little Sister * (4:23)
  13. Winter Song * (3:17)
  14. It Was a Pleasure Then * (8:01)
  15. Chelsea Girls * (7:23)
  16. Wrap Your Troubles in Dreams * (5:07)
  17. Sunday Morning (Mono) * (2:54)
  18. I'm Waiting for the Man (Mono) * (4:44)
  19. Femme Fatale (Mono) * (2:37)
  20. Venus in Furs (Mono) * (5:10)
  21. Run Run Run (Mono) * (4:20)
  22. All Tomorrow's Parties (Mono) * (5:58)
  23. Heroin (Mono) * (7:10)
  24. There She Goes Again (Mono) * (2:38)
  25. I'll Be Your Mirror * (2:12)
  26. Black Angel's Death Song (Mono) * (3:12)
  27. European Son (Mono) * (7:53)
  28. All Tomorrow's Parties [Single Version Mono] * (2:49)
  29. I'll Be Your Mirror [Single Version Mono] * (2:17)
  30. Sunday Morning [Single Version Mono] * (2:57)
  31. Femme Fatale [Single Version Mono] * (2:37)
toon 20 bonustracks
totale tijdsduur: 48:51 (2:16:30)
zoeken in:
avatar van RuudC
3,5
Zojuist al een poging gewaagd. Ik weet nog niet goed wat ik ervan moet maken, maar het is toch wel echt een stuk beter dan ik me herinner eigenlijk. Een voldoende wordt het sowieso wel.

avatar van RuudC
3,5
Nog altijd een lastig album. Waarom ik hier een aantal jaar geleden behoorlijk afhaakte, snap ik wel. Echt toegankelijk is het niet en bepaald niet makkelijk te behappen. Nog altijd krijg ik hier wel een behoorlijk gevoel van "kijk ons eens kunstzinnig bezig zijn" gevoel. Ik ben verder ook nooit fan geweest van Lou Reed. Een vreemde eend in de bijt, lees ik in een bericht hierboven. Daar ben ik het volledig mee eens. Ik kan me de populariteit van dit album tot op bepaalde hoogte wel begrijpen.

Er staan in elk geval wel wat toffe nummers op dit album. Met kop en schouders steekt All Tomorrow's Parties daar bovenuit. Sunday Morning en Venus In Furs volgen op gepaste afstand. De sfeer doet me denken aan David Bowies Heroes. Verder vraag ik me toch wel af wat de klasse nou is van songs als I'm Waiting For The Man, Run Run Run of There She Goes Again. Niet slecht, maar ook verre van wereldschokkend. Dan mag je qua stijl nog zo experimenteel en gewaagd zijn (want dat deel erken ik wel), maar als een hoop liedjes je niks doet, houdt het snel op. Aan de stijl ben ik inmiddels wel gewend. Het is ook wel leuk om te horen hoe tussen de chaos vaak echt wel een rode draad te vinden is. Ik zie vooralsnog weinig redenen om dit album vaker te draaien, maar als het zover komt, zal het niet meer met tegenzin zijn.

avatar van lennert
4,0
Als European Son er niet op had gestaan, had ik het album nog een halve ster meer gegeven. Of het met wel of niet snappen te maken heeft, kan ik niet meteen zeggen, maar ik vind dat soort instrumentele stukken gewoon oersaai en op zijn best ergerlijk. VU is wat mij betreft op het best als het dromerig is. Vooral de stukken met Nico op zang vind ik werkelijk prachtig. Femme Fatale, All Tomorrow's Parties en I'll Be Your Mirror bevallen zodoende het beste, al doen Sunday Morning en het psychedelische/folk rockerige Venus In Furs (met prachtige viola) het ook goed. Laatstgenoemde track doet me afvragen of het occult rock-genre niet stiekem toch best wat bij deze band heeft afgekeken.

Niet alles trekt me. De jamsessie van het laatste nummer vind ik compleet overbodig (ik zie daar al flink wat verschillende meningen over hierboven) en Waiting For The Man trekt me ook voor geen meter. Historisch gezien snap ik de aantrekkingskracht echter wel. Dit is een stuk experimenteler en minder veilig dan waar een band als The Beatles mee kwamen aanzetten en de artsy attitude voelt in context verfrissend aan. Ik houd echter toch behoorlijk van 'mooi', dus hoe de komende albums mij gaan bevallen weet ik nog niet. Deze plaat doet het echter wel behoorlijk goed.

avatar van Dirruk
3,5
Vele pogingen gedaan om dit album te luisteren. Heb hem nog nooit eerder in zijn geheel geluisterd. Gisteren voor een mooie prijs gekocht bij de platenzaak. Dan maar op deze manier proberen in plaats van wéér een poging op spotify. DIt keer ging het goed. Leuke uitgave ook trouwens met de peelable banana.

Ondanks het feit dat ik na 10 minuten al wist dat dit niet mijn ding was, voelde ik me toch enigszins verplicht om dit album in de collectie te hebben. Het is zo'n iconische cover.

Hij begint erg fijn met Sunday Morning. Lou Reed doet me verder jammer genoeg erg weinig. Nico daarentegen hoor ik liever. Haar 3 bijdrages vind ik ongeveer het beste wat de plaat te bieden heeft.

Arbeidsdeskundige
Sunday Morning en I'm Waiting for the Man zijn mijn favoriete nummers op dit bijzonder donker en grimmig album.

avatar van Funky Bookie
3,5
Interessant album, maar het wereldschokkende hoor ik niet terug. Nico heeft geen enkele muzikale bijdrage en haar kwaliteiten liggen niet op vocaal gebied. Heroin is imo een echte klassieker. Ik word vooral blij van de bijdragen van Lou Reed.

avatar van Rudi S
5,0
Haha Funky Bookie eens wat betreft Nico en Lou alleen vind ik dit wel een van de beste albums ooit.
En die opmerkingen over Nico zullen zaaf ook wel smaken

avatar van bikkel2
5,0
Dankzij het VU topic van Hacker eindelijk eens kennis gemaakt met deze 60's klassieker.
Waarom het zo lang geduurd heeft om dit album eindelijk eens op waarde te schatten weet ik eigenlijk niet. Zal wel onder het motto " komt nog wel een keer" zijn.
Lou Reed, maar zeker ook John Cale kunnen mijn waardering zeker dragen als soloartiest. Al is enige artistieke wispelturigheid beiden niet vreemd.
Dit is in ieder geval een plaat die zijn tijd vooruit is.
Een werkstuk die vooral vrijheid ademt en duistere onderwerpen als drugs, sex en zelfvernietiging behandeld, al was het de normaalste zaak van de wereld.
Andy Warhol, de geprezen wereldvreemde kunstenaar tekende voor de hoes en de scène van tallentvolle jonge eigenzinnige musici was niet weg te branden uit zijn omgeving.
Met name Lou Reed maakt een verpletterende indruk hier.
Niets geen subtiliteit, maar liever pijn, wanhoop en chaos. Dat is vooral wat hij hier wilt uitdragen.
De tijd was rijp voor nieuwe inzichten en het moest maar eens over zijn met de braafheid.
Vietnam was aan de gang en de psychedelische drugs nam een spurt. Wellicht was 1967 daardoor ook wel een fantastisch muziekjaar.
Een stel opvallende songs, waar zelfs model Nico -niet bepaald geboren met een mooie zangstem - mij wel weet te raken met haar geringe bijdragen.
De primitieve rauwe vibe en nogmaals de chaos, is perfect gevangen.
Natuurlijk is het productietechnisch een rommeltje, wordt er absoluut niet perfect gemusiceerd en komt het over dat er in een tot studio omgetoverde garage snel de boel moest worden opgenomen.
De magie zit 'm in de bezieling, het uitdragen en absoluut de zeggingskracht van de nummers.
Die nummers doen iets met je. Lastig om precies de vinger er op te leggen. Maar ik begrijp heel goed dat dit zo'n impact gemaakt heeft en het nog steeds doet.

Full score.

avatar van Lura
5,0
bikkel2 schreef:

Een stel opvallende songs, waar zelfs model Nico -niet bepaald geboren met een mooie zangstem - mij wel weet te raken met haar geringe bijdragen.

Misschien ook eens haar solo albums Chelsea Girl en Desertshore proberen?!

avatar van bikkel2
5,0
Ga ik eens doen Lura. Ik heb wel eens wat livespul gehoord en gezien van haar. Er zijn wat beelden uit ik meen 1974 van The Old Grey Whistle Test. Zij alleen met een harmonium. Erg somber, maar best mooi.

avatar van AbleMable
4,0
Zonder meer, kunsthistorisch gezien, een belangrijk album. En in 1967 ook in scherp contrast met de muziek van de West Coast. Dit is allemaal nihilistischer en donkerder. Absoluut geen Summer Of Love plaat.
En ik was nog geen drie bij verschijnen van dit album maar weet wel dat het rond 1980 weer alom waardering kreeg in de depressieve new wave kringen. En ook ik pikte toen dit album op.
En ik krijg van sommige songs nog steeds kippenvel of zelfs ook een prettig onbehagelijk gevoel. Maar er waren en zijn songs die me tot skippen dwingen...zeker de laatste twee nummers vragen teveel van me.
En ja Venus in Furs en All Tomorrow's Parties blijven me boeien en raken.

4,5
Voor mij is dit nog steeds een mooi anti-tijdsbeeld en een schitterend (eerste) voorbeeld van de latere rebellie in de vorm van punk en new wave.

Begin jaren 90 was er wederom aandacht voor dit album door de populariteit van bands als Nirvana en de opkomst van de neo-punk. Het geldt daarom voor mij als een album met veel zeggingskracht en statement. Er zijn een paar tracks die ik persoonlijk anders had gedaan, maar dat zullen ze waarschijnlijk zeggen van ieder rockalbum dat achteraf onbedoeld zoveel heeft betekend.

Wrathchild1
Ranking the Songs :

1. Venus in Furs
2. All Tomorrows Parties
3. Femme Fatale
4. Heroin
5. There She Goes
6. Monday Morning
7. I’ll Be Your Mirror
8. Waiting For the Man
9. Run Run Run
10. Black Angels Death Song
11. European Son

avatar van Scarlet
5,0
Waverick schreef:
Voor mij is dit nog steeds een mooi anti-tijdsbeeld en een schitterend (eerste) voorbeeld van de latere rebellie in de vorm van punk en new wave.


Helemaal mee eens. De latere postpunk en new wave is min of meer gebaseerd op dit album. Moet je nagaan hoe revolutionair dit album was in 1967! Niet per se een 'mooi' album maar juist ook de experimentele nummers (de laatste twee) waren nog nooit gehoord toen. Ook ik moet me daar nog steeds doorheen worstelen vooral bij European Son wat eigenlijk oerlelijk is. Het vernieuwende van dit album is volgens mij vooral de waarde die het heeft gehad voor de rockmuziek.

avatar van LucM
5,0
Het debuut van Velvet Underground kun je inderdaad de start noemen van de New Yorkse new wave-scène, bands als Television, Talking Heads, Jonathan Richman & Modern Lovers en later Sonic Youth zijn overduidelijk door Velvet Underground beïnvloed.
De Britse postpunk / new wave haalt elders zijn invloeden (David Bowie, Roxy Music, Kraftwerk).


avatar van TornadoEF5
5,0
Ik ben toch een groot fan van The Velvet Underground aan het worden. Elke track begint uit te groeien tot iets groots. Maar mijn favoriet nummer is Heroin, waar ik zelfs de eerste tekenen van proto-shoegaze in vind. Het kan toch niet anders dan dat veel bands hier de mosterd vandaan gehaald hebben. Het is alsof de VU je met dit album leert muziek maken. Wat Brian Eno in 1982 hierover zei is metaforisch maar erg treffend. "While the album sold only 30.000 copies in it's early years, everyone who bought one of those 30.000 copies started a band".

Verder lekker dromerig met momenten, zo typisch een album dat je s'nachts moet opleggen. Ondertussen al verscheidene keren beluisterd. Ik denk dat 5 sterren volledig gerechtvaardigd zijn, en dat dit een van de grootste kanshebbers is om mijn favoriet album van de sixties te worden.

Ik zie wat kritiek op het laatste nummer. Ik vind het een heel mooi nummer maar het sterktepunt van the VU is dan ook het instrumentele die een dromerige stem oproept, en Lou Reed's vocals dragen daar wel toe bij. Noise vind ik op zich meestal mooi, omdat daar veel lagen onder liggen. En eigenlijk ben ik op dat vlak wel wat gewend.

Natuurlijk is niet alles perfect, en als ik dan toch een klein kritiekpuntje moet geven, dan is het wel dat de stem van Nico hier niet echt past, ook al omdat ze toch geen prominente rol krijgt. Maar dat neemt niet weg dat die nummers goed blijven, alleen dan iets minder dan de rest.

avatar van jorro
4,5
Een van de eerste albums waarop ik heb gestemd. (mei 2007) 4,5* heb ik destijds gegeven en nu ik het weer eens beluister neig ik toch naar 5*. Het is een album dat van begin tot eind boeit. Het moet in 1967 als een bom zijn ingeslagen stel ik me zo voor. Zelf was ik toen 8, dus nog geen interesse voor dit album of muziek in het algemeen.
Ik ben een grote fan van Nico. Volgens het bericht hierboven zou haar stem niet bij de muziek passen. Daar ben ik het geenszins mee eens. Wat zou All Tomorrow's Parties zijn zonder de zang van Nico? Ik heb een live opname van dat nummer. Kippenvel-moment.
En dan heb ik bij het slotnummer toch weer het gevoel dat het wat korter had gemogen. Ik blijf nog even op 4,5* steken.
5 in de 100 Greatest Albums of 1967 en 2 in de 1967 chart van Best Ever Albums

avatar van devel-hunt
5,0
geplaatst:
Toen deze plaat uitkwam kreeg het bakken stront over zich heen, de plaat werd afgemaakt en verkocht nauwelijks, het was gezien de flop nog maar de vraag of ze hierna nog een plaat konden maken, live daarentegen was het een “must seen” geworden, hoewel ook daar de kritieke niet echt positief over waren, maar het was wel iets nieuws, nooit vertoond, het trok publiek, voornamelijk in het New Yorkse underground circuit.
Wat bleek, het is uitgegroeid tot 1 van de klassiekers en een plaat die heel veel invloed heeft gehad op bands als Roxy music, Japan of Bowie etc, een avant-gardistische plaat die alle gebaande paden negeert en iets doet wat nooit eerder was vertoond.

avatar van Rudi S
5,0
geplaatst:
devel-hunt schreef:
Toen deze plaat uitkwam kreeg het bakken stront over zich heen, de plaat werd afgemaakt en verkocht nauwelijks, .


Altijd leuk weer eens iets over mijn favoriete groep te lezen.

In die paar bio's die er van de band en Lou bestaan staat eigenlijk beschreven dat ze vrijwel geheel genegeerd werden door de schrijvende pers, dat het album amper verkocht klopt als een bus.
Wiki pakt het als volgt samen: "The critical world initially took little notice of the album. One of the few print reviews of the album in 1967 was a mostly positive review in the second issue of Vibrations, a small rock music magazine.[27] The review described the music as "a full-fledged attack on the ears and on the brain" and noted the dark lyrics.[27] ".

avatar van Scarlet
5,0
geplaatst:
devel-hunt schreef:
Wat bleek, het is uitgegroeid tot 1 van de klassiekers en een plaat die heel veel invloed heeft gehad op bands als Roxy music, Japan of Bowie etc, een avant-gardistische plaat die alle gebaande paden negeert en iets doet wat nooit eerder was vertoond.


Zo is dat! Dit album heeft enorm veel invloed gehad op nieuwe bands, tot aan de dag van vandaag.

THEN COMES SILENCE & FRIENDS - All Tomorrow's Parties (Quarantine Version) - YouTube

avatar van itchy
4,0
geplaatst:
Je zou denken dat All Tomorrow's Parties onverwoestbaar is maar de bende poseurs hierboven gaat het heel makkelijk af.

avatar van Teunnis
5,0
geplaatst:
Wel props voor die Twin Peaks poef/doos aan het begin.

Ik zou trouwens juist denken dat All Tomorrow's Parties erg moeilijk te coveren is. Ik heb als luisteraar na al die jaren nog steeds moeite om grip op dat nummer te krijgen.

Dat filmpje is wel echt eindeloos cringe.

avatar van Hakuna
geplaatst:
Heb voor het slapen gaan even op muziekweb fragmenten van deze zg ''klassieker'' beluisterd, maar het klinkt naar mijn gevoel toch echt naar standaard jaren '60 pop met een nogal bedenkelijke geluidskwaliteit. Er moet toch nog heel wat water door de Maas heen stromen wil dit album een 5 sterren status bij mij halen. Misschien in een volgend leven.

Score 2,0

avatar van Rudi S
5,0
geplaatst:
Hakuna schreef:
Heb voor het slapen gaan even op muziekweb fragmenten

Score 2,0


Even de regels nagaan, stemmen mag dus pas na het beluisteren van het hele album.

avatar van cosmic kid
5,0
cosmic kid (moderator)
geplaatst:
Stem om die reden verwijderd

avatar van Teunnis
5,0
geplaatst:
Hakuna schreef:
Heb voor het slapen gaan even op muziekweb fragmenten van deze zg ''klassieker'' beluisterd, maar het klinkt naar mijn gevoel toch echt naar standaard jaren '60 pop

Volgende keer maar even het hele album beluisteren en dan eens kijken of je nog achter deze stelling staat. Ik snap je opmerking wel, want sommige (delen van) nummers kun je inderdaad categoriseren als 60's pop.

avatar van EttaJamesBrown
4,0
geplaatst:
En dit is typisch zo’n plaat waarbij het geheel uitluisteren van het laatste liedje voor een volle punt aftrek zorgt. Een handsbal in blessuretijd.

avatar van Rudi S
5,0
geplaatst:
EttaJamesBrown schreef:
Een handsbal in blessuretijd.


Destijds zat er nog een Duitse in team VU, dus als er iemand in blessuretijd scoorde

Gast
geplaatst: vandaag om 08:22 uur

geplaatst: vandaag om 08:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.