menu

The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)

mijn stem
4,27 (1557)
1557 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Avant-Garde
Label: Verve

  1. Sunday Morning (2:56)
  2. I'm Waiting for the Man (4:39)
  3. Femme Fatale (2:38)
  4. Venus in Furs (5:12)
  5. Run Run Run (4:22)
  6. All Tomorrow's Parties (6:00)
  7. Heroin (7:12)
  8. There She Goes Again (2:41)
  9. I'll Be Your Mirror (2:14)
  10. Black Angel's Death Song (3:11)
  11. European Son (7:46)
  12. Little Sister * (4:23)
  13. Winter Song * (3:17)
  14. It Was a Pleasure Then * (8:01)
  15. Chelsea Girls * (7:23)
  16. Wrap Your Troubles in Dreams * (5:07)
  17. Sunday Morning (Mono) * (2:54)
  18. I'm Waiting for the Man (Mono) * (4:44)
  19. Femme Fatale (Mono) * (2:37)
  20. Venus in Furs (Mono) * (5:10)
  21. Run Run Run (Mono) * (4:20)
  22. All Tomorrow's Parties (Mono) * (5:58)
  23. Heroin (Mono) * (7:10)
  24. There She Goes Again (Mono) * (2:38)
  25. I'll Be Your Mirror * (2:12)
  26. Black Angel's Death Song (Mono) * (3:12)
  27. European Son (Mono) * (7:53)
  28. All Tomorrow's Parties [Single Version Mono] * (2:49)
  29. I'll Be Your Mirror [Single Version Mono] * (2:17)
  30. Sunday Morning [Single Version Mono] * (2:57)
  31. Femme Fatale [Single Version Mono] * (2:37)
toon 20 bonustracks
totale tijdsduur: 48:51 (2:16:30)
zoeken in:
avatar van Sanvean
3,5
Essentieel voer voor de nieuwkomer in de wereld van de popmuziek en rock/alternative!

In mijn herinnering een sterke plaat. Vooral Heroin blijft smullen. Sunday Morning, Venus in Furs- sterke staaltjes popnostalgia. Snel eens onder het stof vandaan halen.

4,0
Mza
Het album begint erg goed met allemaal erg sterke nummers. Helaas zijn de laatste nummers wat minder en kan het album dus niet in stijl afsluiten. Wat ik trouwens erg knap aan dit album vind is dat er zoveel diverse nummers op staan. The Velvet Underground is echt een band met vele gezichten.

5,0
I'll be your mirror is wel wat minder dan de rest, maar deze plaat verdient gewoon de volle mep: *****

avatar van titan
4,0
titan (crew)
Inderdaad veel sterke nummers, waar trouwens opvallend veel covers van bestaan.

5,0
verdient eigenlijk zowiezo 5 sterren voor hetgeen het album teweeg heeft gebracht in de latere muziek.. maar toch geef ik er 4, omdat het me net niet genoeg raakt zeg maar

avatar van gemaster
4,0
Hetzelfde als Sterre. Ongelooflijk invloedrijk, maar het is het voor mij nét niet. Wel een paar juweeltjes als Sunday Morning en Heroin. 4*

avatar van Ward
4,5
Mza schreef:
Wat ik trouwens erg knap aan dit album vind is dat er zoveel diverse nummers op staan. The Velvet Underground is echt een band met vele gezichten.

Helemaal mee eens. Er zit bijvoorbeeld zo veel verschil tussen Venus In Furs en There She Goes Again. Ik vind het prachtig en dat plaatsje in mijn top 10 hebben ze zeker wel verdiend.

avatar van Ward
4,5
Blabla, ik vroeg mij af of je kan toelichten waarom je dit album zo slecht vind.

avatar van gemaster
4,0
Kijk naar de andere stemmen van Blabla. Het is hier al vaak genoeg uitgelegd door Blabla.

avatar van Ward
4,5
Ja, ik zie het. Maar ik vroeg me gewoon af of hij argumenten had.

avatar van herman
5,0
Misschien moeten dit soort dingen ook in de FAQ.

avatar van Gajarigon
3,0
Zoals al vermeld, is de sterkte van dit album hoe het van de onschuldige klokkenspel in Sunday Morning tot de orgie van geluid in European Sun evolueert zonder dat de luisteraar het in de mot krijgt. Heroin in de sleuteltrack, die mensen die slapen doet hallucineren.

avatar van HiLL
2,5
Heroin vind ik dus een verschrikkelijk nummer. Ik zal eens wat meer beluisteren.

avatar van Gajarigon
3,0
HiLL schreef:

Heroin vind ik dus een verschrikkelijk nummer. Ik zal eens wat meer beluisteren.


Zeker doen. Ongelooflijk meeslepend.

avatar van gemaster
4,0
Heroin is fantastisch man! Vooral die kakafonie op het einde, heerlijk!

4,5
Geweldig album vooral omdat die stem van Nico niet een van de beste is en die geweldige strijkinstrumenten die net iets vals zijn.

avatar van Paalhaas
5,0
bobgenesis schreef:

Geweldig album vooral omdat die stem van Nico niet een van de beste is en die geweldige strijkinstrumenten die net iets vals zijn.

Wow, jij hebt goed opgelet in het college over Nico's zang en die over het vioolspel van Cale... (voel je niet aangevallen, voor het grootste deel MEEN ik het).

avatar van avdj
5,0
Dat laatste nummer...het lijkt wel of m'n CD bekrast is

Wel een hele goede CD voor de rest

avatar van Gajarigon
3,0
avdj schreef:
Dat laatste nummer...het lijkt wel of m'n CD bekrast is

Wel een hele goede CD voor de rest


European Son is de perfecte antithese van 'Sunday Morning'. Ongelooflijk hoe ze schijnbaar ongemerkt van ultravriendelijke muziek (dat klokkenspel of wat het ook is) tot rauwe avant-gardistische geluiden kunnen geraken. En de bas is trouwens fantastisch tijdens European Son. Mmmmm prachtig gewoon.

avatar van avdj
5,0
De bas inderdaad wel en het nummer wordt beter, maar is niet mijn favoriet. Geeft ook niet. Er blijven nog 10 nummers over

avatar van nuf
5,0
nuf
als er een plaat is die je de hele tijd bezighoud is het deze wel

Xander
Het is en blijft een meesterwerk! Ik heb deze onlangs op plaat gevonden op onze zolder... Blijkbaar hadden mijn ouders die al lang geleden gekocht en ik wist er niets van :-s ...

avatar van Paalhaas
5,0
Bofkont.

avatar van thyson
4,5
veel geld waard op vinyl bovendien!

4,5
Een legendarisch album dat beter wordt naarmate je wat meer van de achtergronden weet. Ik heb een paar jaar geleden een biografie van Andy Warhol gelezen waarin de sfeer van de New Yorkse scene in de jaren 60/70 prachtig wordt beschreven. Dit album past daar perfect bij en heeft daardoor voor mij nog meer betekenis gekregen.

Muzikale hoogtepunten vind ik Femme fatale, All tomorow's parties en There she goes again.

En voor de mensen die Heroin een bak herrie vinden; dat klopt, maar luister er eens niet naar als popmuziek maar probeer het eens echt te beleven als een sfeerreportage van een heroineshot. Je voelt bijna de kick en de ellende. Veel gezonder dan het echte spul en nog goedkoper ook!

avatar van avdj
5,0
Ik vind Heroin anders geen bak herrie. European Song wel, samen met de slechte geluidskwaliteit de reden waarom ik het geen 5 sterren geef.

avatar van aERodynamIC
4,5
Ik heb het al een paar keer gelezen en ik sluit me er bij aan: het heeft het nét niet voor mij om te spreken van een 5* klassieker.

Geweldig album (heb hem toch maar met een halfje verhoogd). Maar het is voor mij net iets teveel op en neer. De hemelse nummers, met Nico op zang, tegenover de rammelrock. En de opname-kwaliteit hier en daar zorgt er ook voor dat ik niet kan spreken over een persoonlijke klassieker.
Uiteraard wel een geweldige luisterervaring, telkens weer.
Maar ja dat kleine laatste stukje he

avatar van Zachary Glass
4,0
aERodynamIC schreef:
Maar het is voor mij net iets teveel op en neer. De hemelse nummers, met Nico op zang, tegenover de rammelrock. En de opname-kwaliteit hier en daar zorgt er ook voor dat ik niet kan spreken over een persoonlijke klassieker.


Had ik hier nog niet op gestemd?

Nu - deze plaat is er één die ik van gaver tot hort ken. Mijn Ardennenplaat bij uitstek. Sja, er hangt zo'n haast enigmatisch sfeertje rond The Velvets ... iedereen kent de groep en toch blijft deze langspeler iets unieks hebben voor quasi elke popliefhebber. Ook hier op MuM blijft deze langspeler waanzinnig populair (116 stemmen and counting) ... Andy Warhol wist wat hij deed

Waarschijnlijk is hier ook de blauwdruk te vinden van het New Yorkpopgeluid: lichte drums, nerveuze gitaarklanken en lichtvoetige decadentie ("I'm waiting for my man ... 26 dollars in my hand ...")

Nu vind ik die opnamekwaliteit reuze meevallen: Tom Wilson wist hij een langspeler een natuurlijke vibe moest meegeven - zie Blonde on Blonde of een Highway 61 Revisited

5,0
Deze plaat lijkt wel gemaakt te zijn als introductiegids voor rondreizende aliens, die onze planeet komen bezoeken/vernietigen. Dat lijkt althans de hele opzet van deze tour de force.

Een aantal straffe muzikanten, die elk hun eigen kleur toevoegen aan dit palet, dat de nachtelijke sfeer beschrijft van een wereldstad, die zakenlieden, pooiers, hoertjes, wannabees, wannadies, filosofen en kunstenaars herbergt. Een soort Dickens voor de jaren 60 extravaganza en verdorvenheid van een stad die haast bezwijkt onder haar eigen status.
Waar anders worden sfeerbeelden als verliefde tienermeisjes loomheid(Sunday morning) en nerveuze junkies wachtend op een shot (waiting for the man) verweven alsof het een beeld van een doordeweekse dag portretteerd, om even later in de SM-kelders te duiken met wulpse verleidsters, die zich als een kronkelende Lorelei over de met LSD-trips besmeurde vloeren van een obscure nachtclub voortbewegen. De stem van Nico ademt een sfeer uit die tegelijkertijd dood en seksualiteit in zich vasthoudt.
Heroïneshots, smerige gitaren en violen die je met bezwerende krachten trachten te versmachten, in kunstvorm gegoten door een collaboratie van proto-punkers, die voor het geval er een apocalyps aankomt, een tijdsbeeld vastleggen, dat voor het eventuele nageslacht,
reizigers uit het Andromedastelsel of archeologen uit de 25e eeuw even schokkend, verrassend, inventief en levensbevestigend is, zonder zijn eigen persoonlijkheid te verkopen als dezelfde zieke persoonlijkheden waarover de plaat zelf handelt.

En dan moeten we onszelf afvragen wie er nu eigenlijk de buitenaardsen zijn. Voorlopig houden we het maar bij een kopje Campbell's Tomato Soup om na te genieten.

avatar van Gajarigon
3,0
stevie schreef:
Deze plaat lijkt wel gemaakt te zijn als introductiegids voor rondreizende aliens, die onze planeet komen bezoeken/vernietigen. Dat lijkt althans de hele opzet van deze tour de force.

Een aantal straffe muzikanten, die elk hun eigen kleur toevoegen aan dit palet, dat de nachtelijke sfeer beschrijft van een wereldstad, die zakenlieden, pooiers, hoertjes, wannabees, wannadies, filosofen en kunstenaars herbergt. Een soort Dickens voor de jaren 60 extravaganza en verdorvenheid van een stad die haast bezwijkt onder haar eigen status.
Waar anders worden sfeerbeelden als verliefde tienermeisjes loomheid(Sunday morning) en nerveuze junkies wachtend op een shot (waiting for the man) verweven alsof het een beeld van een doordeweekse dag portretteerd, om even later in de SM-kelders te duiken met wulpse verleidsters, die zich als een kronkelende Lorelei over de met LSD-trips besmeurde vloeren van een obscure nachtclub voortbewegen. De stem van Nico ademt een sfeer uit die tegelijkertijd dood en seksualiteit in zich vasthoudt.
Heroïneshots, smerige gitaren en violen die je met bezwerende krachten trachten te versmachten, in kunstvorm gegoten door een collaboratie van proto-punkers, die voor het geval er een apocalyps aankomt, een tijdsbeeld vastleggen, dat voor het eventuele nageslacht,
reizigers uit het Andromedastelsel of archeologen uit de 25e eeuw even schokkend, verrassend, inventief en levensbevestigend is, zonder zijn eigen persoonlijkheid te verkopen als dezelfde zieke persoonlijkheden waarover de plaat zelf handelt.

En dan moeten we onszelf afvragen wie er nu eigenlijk de buitenaardsen zijn. Voorlopig houden we het maar bij een kopje Campbell's Tomato Soup om na te genieten.


Inderdaad. Moesten er aliens naar hier komen, en ik moet ze 1 album laten horen, zou het ofwel dit zijn ofwel Dark Side Of The Moon. Beiden zijn als een venster op het leven, het een op een al wat ordinairer als het andere.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:16 uur

geplaatst: vandaag om 16:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.