Deftones - Ohms (2020)

Orale! Que padre noticias q venga el nuevo album de Deftones!

Ooh yes!

Official video van de titeltrack gaat over 2 uur in première. Kan je niet wachten? Klik voor de muziek.

En hier is de single music video. Deftones – Ohms (Official Music Video) - YouTube

Klinkt goed. Deftones moeten natuurlijk altijd wat groeien in de oren maar ben heel positief over deze eerste single

Hele vette video, sterk rocknummer. Wat meer rechttoe rechtaan dan ik van Deftones gewend ben, maar dat geeft het gitaar- en drumwerk een fijne prominente rol in de voorgrond en zonder hun eigen stijl te verliezen past het goed in deze tijd.

Zin in, biatches.

Fantastische eerste single. Aan de ene kant een vertrouwd geluid à la White Pony met een heerlijke deinende groove en de typerende dromerige vocalen van Chino, maar het is toch weer een beetje anders in het riffwerk van Stephen Carpenter. Waanzinnig heavy en opvallend vrolijk door veel majeurakkoorden. Dat contrast bevalt me enorm. Laat deze plaat maar komen!

Hier kijk ik erg naar uit. Single is erg goed en inderdaad, zoals eerder gezegd, uit verrassende hoek.

Nu ik me weer eens buig over het oeuvre van Deftones ontdek ik wat voor sluimerend briljante band dit toch is.

Al ruim 20 jaar consistent en in diezelfde tijd altijd weer bij me terug gekomen en paste in elke humeur en moment

Zeer goeie single, hopelijk kunnen ze het hoge niveau van de laatste albums vasthouden!

De cover is niet zo mijn ding. Gore en Diamond Eyes hadden geweldig artwork, maar deze is wat saai. Achja, zolang de muziek maar top is.

Geen mooie hoes deze keer. Dat is wel jammer, na een rijtje van vier prachtige hoezen.

Te gekke hoes zeg! Ik heb de rainbow effect edition besteld via de store. Ohms is nog wel even wennen. Dat had Prayers/Triangles van het vorig album niet. Die kwam gelijk binnen.

Ze zijn dit jaar ook volledig doorgebroken bij mij en letterlijk elk album krijgt veel speeltijd. Ik had Koi No Yokan, White Pony, Adrenaline en Around the Fur al langer liggen maar met de aanschaf van Diamond Eyes een groot halfjaar geleden opnieuw volledig verslaafd aan deze band. Normaal dit jaar op Graspop maar ja
Erg benieuwd naar deze Ohms

Ligt het nu aan mij of is dit een beetje een Duran Duran-hoes? Sowieso erg jaren tachtig.

Vind de single niet zo boeiend. Hoes ook niet.

Als Chino deze comment leest met Google Vertaler wordt hij helemaal blij, die is Duran Duran-fan.

Deftones presteert het heel vaak om een geweldig drumgeluid te hebben. Zo ook op de nieuwe singel.

Eerste nummer klinkt wel oké bij eerste luisterbeurt.

Probleem was dat na afloop my own summer begon en dat blijft toch wel iconisch nummer.

Ik ben ze wat kwijt geraakt de laatste jaren, maar heb altijd wel respect gehad voor deze band, die voorzover ik weet de nu-metal hype heeft overleefd.
Ik heb altijd het idee gehad dat ze gewoon hun ding bleven doen, wars van alles dat kwam en ging.

Misschien weer ‘ns opsnorren, dit.

Huh, zitten ze opeens in Amsterdam?

Eindelijk weer het vertrouwde drumgeluid terug bij Deftones (ik denk invloed van Terry Date). De Nick Raskulinecz platen klonken ook top, maar bij Gore ging het wat mij betreft een beetje mis, met een te lawaaiige productie en toch ook een gebrek aan herkenbare tracks en de relatieve afwezigheid van Stephen Carpenter’s zware riffs.

Deze single stemt mij hoopvol. Ik ben niet omver geblazen maar detecteer zeker weer de inmiddels vertrouwde Deftones vibe. Ik vind alle Deftones platen vanaf Around The Fur erg goed, maar Gore was eigenlijk de eerste waarbij ik er gewoon niet in kon komen.

Tot nu toe ben ik het daarmee eens. Ook hier breekt Gore na meerdere beluisteringen niet door en dat ligt vooral aan de productie. Ik haal weinig echte songs eruit. Diamond Eyes en Koi No Yokan is ook met een ander geluid maar daar zitten de productie en songs heel erg goed. Deze Ohms (Single) voelt ook al veel beter aan dan alles van Gore. Alle andere albums staan ook hoog aangeslagen bij mij

De vooruitgestuurde single van dit nieuwe album van Deftones heb ik de laatste tijd al enkele malen beluisterd, en het blijkt een behoorlijk verslavend nummer. Erg aanstekelijk gitaarwerk, en geweldige vocalen van Chino Moreno, die zich intens inleeft en me zo moeiteloos bij de strot weet te grijpen.

Sedertdien wat ouder werk van Deftones beluisterd, en het kwartje lijkt stilaan toch te vallen bij mij.

Haha ja, ik weet het. Mede daarom had ik die associatie ook. Abe Cunnigham vertelt trouwens dat hij zelf vooral aan 'When Doves Cry' van Prince moest denken. Nu zit ik op een Deftones-cover van 'The Beautiful Ones' te wachten.

En hier is hun ode aan Collins, Gabriel en co:

Deftones - Genesis

En die klinkt ook weer Heerlijk, erg veel zin in het album.

De titel van nummer 7 komt me trouwens erg bekend voor.

Genesis is ook weer een lekkere track (heerlijke logge riff!), toch ben ik er niet zo enthousiast over als de titeltrack. Dit is wel heel erg vertrouwd Deftones, het gehele nummer doet me behoorlijk aan Rosemary van Koi No Yokan denken.

Beter dan Rosemary wat al een toffe track was.

Dus: weer goede track.

Genesis is een heerlijk gelaagde track, heerlijk gitaarwerk. Ohms is een prima track maar doet me niet heel veel. Kan niet wachten op deze.