Bicep - Isles (2021)

Bicep valt voor mij in dezelfde categorie als Weval. Weval flirt wat meer met de psychedelica, Bicep kijkt wat meer naar minimalistische stijlen, maar beide vallen vrij snel weg op de achtergrond. Ik zal niet ontkennen dat het met veel aandacht en oog voor detail gemaakt is, maar het mist gewoon een beetje een punch. Misschien is die er live wel? Op plaat weet het mij in ieder geval niet zo te boeien. Een paar tracks zullen zich wel een weg in wat van mijn playlists vinden, maar als ik een album van Bicep zal luisteren vind ik de vorige leuker.

Vandaag op de koptelefoon met de sneeuwvlokken om me heen gedraaid. Zoals ik al zei, erg mooi dit, het zorgde voor euforische gevoelens. 4,5*

Op de duur is het toch een beetje een gewoonte. Bands die beginnen op r&s en dan langzaam afzwakken/softer worden. (Behalve afx natuurlijk).

Dit is ook voor lange autoritten

Toch wel erg laag gemiddelde, en dan heeft een track als Fir niet eens een sterretje gekregen. Hebben mensen wel zitten luisteren? Mijn eerste indruk is dat het niet veel onderdoet voor de voorganger, ik hoor veel moois.

En zelf niet stemmen

Die stem komt na nog een paar keer luisteren

Eigenlijk vind ik dit echt een mooie plaat. Ik voorspel meerdere zoals dit, veel techno en andere producers zitten al een jaar binnen en beginnen ook van deze zaken uit te brengen. Ik reed vorig weekend op de E401 dwars door de Ardennen op dit album en dat was perfect. Ik vind wel dat na Rever het een beetje monotoon begint te worden. Als het een mini-lp was tot en met X dan was het denk ik een 4,5

Ik heb Bicep dankzij Just leren kennen halverwege '10, maar ben door jouw bericht wel benieuwd naar het oude werk. Het internet leert me dat deze helden in 2009 zijn begonnen en ik kan geen werk van ze vinden bij Warp. Heb je misschien een linkie?

Hij doelt volgens mij op de platen van Warp waar Gyzzz in het bericht erboven over spreekt, met een sound waar hier op wordt teruggegrepen:


Dit album is bij mij inmiddels trouwens wel iets gegroeid. Waar Bicep t.o.v. de voorganger wel echt stappen heeft gemaakt is in het maken van een album met een goeie spanningsboog, iets wat (zoals Gijs ook al aangeeft) niet gemakkelijk is voor een 'dance'-album.

Atlas en Apricots waren briljante singles, de rest van het album vind ik wat flets. Zeker in vergelijking met hun frisse debuut. In sommige liedjes gebeurt voor mij gewoon wat te weinig of blijft het allemaal wat te stemmig. X vind ik dan weer wel een steengoede track waarin die duistere sound me goed smaakt.

Het verschilt sterk per luisterbeurt hoe dit album mij bevalt. De ene keer (voornamelijk op de achtergrond tijdens werk) vind ik saai en, zoals Stoepkrijt het beschrijft, flets, en de andere keer (meestal tijdens een actieve bezigheid zoals hardlopen) is het juist weer een lekkere plaat. Nu kan je zeggen: wie zet er dan ook Bicep op tijdens het werken? Ik ben totaal niet genregevoelig en kan tijdens het werk vrijwel alles verdragen. Deze plaat leent zich hier blijkbaar niet voor en zal voor mij dus - in tegenstelling tot de fantastische debuutplaat - slechts een hardloopplaat blijven.

Ik kom uit op een magere 3,5*.

Vergeleken met zijn weergaloze voorganger komt deze plaat me hier en daar wat gekunsteld over.
Het is wel 3,5 voor nu. Bicep heeft een fraaie eigen sound en ik ben erg blij met hun inzet op het gebied van de betere elektronische muziek. Saku is in ieder geval wel een track met een diepe feel er in.

Ben lichtjes teleurgesteld over het 2de album van Bicep.
Had hoge verwachtingen na hun zeer smaakvolle 'lockdown' uitgebrachte single 'Atlas' (doet mij denken aan de vele individuele fietstochten) en hoopvolle Saku nummer vlak voor de album release uitgebracht. Daartussen was ook Apricots gedropped maar ik moet zeggen dat dit een nummer is die mij rap verveelt. Buiten een lichte vermelding voor track 2 en 8 kan ik jammer genoeg verder niets meer boeiens vinden naar mijn smaak. Jammer, want op hun voorganger stonden er vele sterke nummers.

Jammer dat er zoveel zwakke momenten op staan. Vanaf Lido tot en met Fir zakt het flink in en ook Cazenove vind ik maar matig. Terwijl ze echt tot hele gave dingen in staat zijn, zoals Atlas en Apricots.

Redelijk flauw album, ik ben wel wat elektronische muziek gewend, maar dit is het toch niet. Ik vind het sowieso een wat overschatte muzikale act.

Niet zo geniaal uitgebalanceerd als het debuut, maar alsnog weer een fijne, relaxte houseplaat.

In Atlas zit een sample van Ofra Haza's Love Song, In 2000 is zij al eens gesampled door Luzon in The Baguio Track, en die hoorde ik vandaag en ik dacht hey die sample ken ik. Tof gedaan door Bicep wel.

Vind X nog steeds zo'n heerlijke track. Mooi duister. Mijn favo van het album.

Fir