menu

Dio - Holy Diver (1983)

mijn stem
3,86 (283)
283 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Metal
Label: Vertigo

  1. Stand Up and Shout (3:16)
  2. Holy Diver (5:50)
  3. Gypsy (3:34)
  4. Caught in the Middle (4:12)
  5. Don't Talk to Strangers (4:51)
  6. Straight Through the Heart (4:30)
  7. Invisible (5:21)
  8. Rainbow in the Dark (4:13)
  9. Shame on the Night (5:16)
  10. Evil Eyes * (3:43)
  11. Stand Up and Shout [Live in Holland, 1983] * (4:11)
  12. Straight Through the Heart [Live in Holland, 1983] * (4:33)
  13. Stand Up and Shout [King Biscuit Flower Hour, 1983] * (3:37)
  14. Shame on the Night [King Biscuit Flower Hour, 1983] * (5:19)
  15. Children of the Sea [King Biscuit Flower Hour, 1983] * (6:14)
  16. Holy Diver [King Biscuit Flower Hour, 1983] * (5:57)
  17. Rainbow in the Dark [King Biscuit Flower Hour, 1983] * (5:14)
  18. Man on the Silver Mountain [King Biscuit Flower Hour, 1983] * (6:50)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur: 41:03 (1:26:41)
zoeken in:
avatar van wizard
3,5
Dit album had ik tot gisteren een hele tijd niet gedraaid, omdat ik het herinnerde als een redelijke cd, maar niet echt goed genoeg om weer eens te beluisteren. Voor mijn gevoel klonk HD een beetje iel. Maar goed, gister kwam ik er achter dat het allemaal wel meeviel, en dat deze plaat erg goed te beluisteren is. En Dio is natuurlijk een van de beste metalzangers die op deze wereld rondwandelen.

Stand up and Shout is een snelle, aggressieve opener. Qua tekst wel erg jaren ’80, maar ja, dat krijg je met een nummer uit 1983.
Holy Diver doet me een beetje denken aan Gates of Babylon van Rainbow. Een vrij traag nummer, waarin toch vooral de stem van Dio alle ruimte krijgt.
Gypsy is een tamelijk hard nummer, met een hoofdrol voor Vivian Campbell.
Caught in the Middle vind ik niet echt een nummer dat eruit springt. Het is niet slecht, niet fantastisch, maar het past goed op het album. Ook hier valt weer op wat voor een goede zanger Dio is.
Don’t Talk to Strangers doet qua opbouw een beetje denken aan Sabbath’s Children of the Sea. Een rustig, akoestisch begin, waarna het nummer omslaat in een hard rockend nummer. Voor mij is dit een van de hoogtepunten van Holy Diver.
Voor Straight Through the Heart geldt hetzelfde verhaal als voor Caught in the Middle: leuk nummer, leuk solootje, goede zang, maar niet een nummer dat me bijblijft als een hoogtepunt van de cd.
Invisible begint rustig, en gaat dan via een tamelijk knullig synthesizertoontje over in een harder deel.
Rainbow in the Dark is een leuk nummer. Het enige minpuntje is dat Dio meende een synthesizer nodig te hebben in het refrein. Op zich is dat niet erg natuurlijk, maar de uitwerking is wel een beetje jammer.
Shame on the Night begint met het geluid van huilende wolven. Het nummer heeft een vrij laag tempo en de bas speelt een hoofdrol in de coupletten, terwijl de gitaar vooral tijdens de refreinen dominant is. Een van de betere nummers van Holy Diver.

Al met al vind ik Holy Diver een heel degelijke plaat, maar een om het een meesterwerk te noemen vind ik toch een stap te ver gaan. Er staat een aantal fantastische nummers op (Holy Diver, Don’t Talk to Strangers, Shame on the Night), maar veel andere nummers verdienen in mijn ogen niet dezelfde kwalificatie. Hoewel ze wel goed zijn.
Maar goed, ieder z'n eigen mening natuurlijk. Ik was er niet bij in 1983 toen deze plaat uitkwam, dus ik kan me moeilijk voorstellen wat HD toen teweegbracht.

avatar van Razor Eater
4,0
Goed album. Alhoewel ik het niet zo goed vind als de Rainbow of Black Sabbath albums met Dio. Maar zeker een goed metal album. Ik vind het op een een of andere manier wel een beetje weinig om het tot een van de beste Dio albums te betitelen. De nummers die erop staan zijn goed, maar meer niet. Ik mis de 'magie' van nummers als Stargazer of Gates of Babylon, of Lonely is the Word of Country Girl. Ik weet niet precies wat het is, maar ik vind het album een beetje droog. Komt denk ik ook door de productie (ik heb geen geremasterde versie). Ik luister bijvoorbeeld meer naar Sacred Heart of Dream Evil, terwijl die songtechnisch echt niet beter zijn. Spreekt mij toch meer aan.

Ik begrijp trouwens niet waaorm Rainbow in the Dark zo populair is. Ik vind het echt niks aan. Voor de rest vind ik de nummers allemaal goed, alhoewel ik Caught in the Middle ook niet heel sterk vind. Mijn favorieten zijn Shame On The Night en Inviseble. Ik geef het album 4 sterren, alhoewel ik twijfelde tussen 3,5 of 4 sterren. Mijn respect voor Ronnie zorgt ervoor dat ik toch 4 sterren uitdeel.

avatar van vantagepoint
3,5
Het album pakt me wel met het bereik van Dio qua vocalen. Ik ben enkel wat teleurgesteld qua tempo en stijl. Ik zet het eerder bij Hardrock dan bij Metal. Het heeft wel metal beinvloed sowieso, maar ik vind sommige albums van Led Zeppelin nog veel zwaarder dan dit.

Ik vind het naar mijn mening soms te poppy, niet dat dat slecht is. De nummers worden behoorlijk goed gebracht, maar zijn stem (die supergoed is) had wel meer tussen de muziek in de productie mogen zitten. De stem overheerst teveel naar mijn mening, maar toffe teksten, vet artwork. Toch nog een 3,5 voor dit album!

avatar van Double Deuce
5,0
Spock2011 schreef:
Plaat van het jaar wil helemaal niks zeggen. Plaat van de maand wil zelfs helemaal niks zeggen. Het is simpelweg de opinie van een tijdschrift, en eerlijk is eerlijk, Aardschok vertelt genoeg flauwekul. Dus een argumentje als "het is zo want Aardschok zegt het ook", slaat de plank volledig mis.


Op zich heb je wel een punt maar iets meer perspectief kan geen kwaad. In 1983 waren het echt andere tijden dan tegenwoordig anno 2012. De Aardschok ("De Nieuwe Aardschok" in 1983 als ik me niet vergis) was toen in alle opzichten anders dan nu. Toen zowat het enige medium om sowieso iets te weten te komen over rock/metal met mensen die zeer gedreven waren: echte liefhebbers die niet nadachten over commerciele zaken/belangen.

Wie die tijd bewust heeft meegemaakt kan het bovenstaande denk ik wel beamen. Als de Aardschok toen wat "zei", dan was dat geen kattepis. In 1983 is Holy Diver plaat van het jaar geworden en liet o.a. dit allemaal achter zich:
Metallica - Kill 'Em All
Iron Maiden - Piece Of Mind
Slayer - Show No Mercy
Mercyful Fate - Melissa
Accept - Balls To The Wall
Def Leppard - Pyromania
Ozzy Osbourne - Bark At The Moon

Stuk voor stuk toch goede muziek en dat dan Holy Diver tussen al dat geweldige muziekgeweld als beste wordt gekozen door mensen die aardig wat voorbij horen komen, is dan denk ik toch een mening die je serieus moet nemen. Uiteraard heb je nog je eigen mening en smaak. Kijk, ik vind "Show no Mercy" een heel goed album ook al is het niet helemaal mijn smaak qua metal. Dat neemt niet weg dat ik zo'n album wel op waarde weet in te schatten.

Holy Diver was in die tijd gewoon echt een album waar men over sprak in de rockwereld en het feit dat er nu nog 3 sterren en meer worden toegekend, is alleen maar een bevestiging van de kwaliteit. Als men nu een album dat 29 jaar oud is nog zo goed vindt, dan kan je jezelf wel indenken hoe dat in 1983 geweest moet zijn.

Over Holy Diver zelf: het nummer "Rainbow in the Dark" heeft een geweldige tekst en met name deze twee zinnen zijn me altijd bijgebleven: "You're just a picture. You're an image caught in time"
Ik zou zeggen: luisteren dat album want het is een stukje rock/metal geschiedenis. Daar komt bij dat Dio naar mijn idee de beste stem had in de rock/metalwereld: alleen al voor zijn stem zou je al het werk van Dio moeten luisteren

5 sterren!

avatar van Sir Spamalot
4,0
Sir Spamalot (crew)
Dit geldt als een klassieker en de grootste reden hiervoor is Ronnie James Padovana alias Ronnie James Dio (RIP) die als ex-frontman van meerdere groepen zoals Elf, Rainbow en Black Sabbath besloot solo te gaan.

Een andere reden is dat hier een paar onvergetelijke hymnes opstaan zoals een Holy Diver, Don’t Talk to Strangers, Rainbow in the Dark. Toch is het niet al goud dat blinkt: er staan ook een paar zwakkere songs op (Gypsy en Invisible) en het lompe drumwerk van Vinnie Appice kan me maar niet overtuigen. Bij Rainbow had hij Ritchie Blackmore, bij Black Sabbath was dit Tony Iommi, de soloalbums waren met mindere goden als medesongschrijver en daarin lag een teer punt: de latere voorspelbaarheid van zijn albums.

Ik twijfel altijd over mijn punten voor dit album want het blijft zweven tussen 3,50 en 4 en ik vind zijn bijdragen aan Rainbow en Black Sabbath nog altijd veel sterker, vooral omdat hij daar telkens over de diensten van voornoemde wereldmuzikanten kon beschikken. Laat over zijn zangkwaliteiten geen enkele twijfel bestaan: klein van gestalte maar groots in zijn zang!

avatar van BlauweVla
4,5
Dat de eerste platen als beste gezien worden komt ook denk ik omdat veel metal fans later hun interesse verloren waren, terwijl Dio nou juist met iets nieuws kwam in de jaren 90. Maar misschien kwam het dat ik toen Dio net ontdekt had... Respect was er wel voor de artiest merkte ik, maar weinig konden er wat mee, terwijl ik er van genoot van de "Strange Highways" en "Angry Machines" albums. "Holy Diver" is desalniettemin een dijk van een plaat uit de jaren 80, dat is ook waar

Gast
geplaatst: vandaag om 15:14 uur

geplaatst: vandaag om 15:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.