Taylor Swift - evermore (2020)

Aardig maar doe mij maar de echte Lana Del Rey

Fantastisch en wederom prachtig album.
Samenwerking met Haim, Bon Iver, The National.. Tja, dan kan het niet verkeerd gaan. Stuk voor stuk prachtige ingetogen liedjes. Ik had deze koerswijziging van haar absoluut niet zien aankomen maar van mij mag ze hier mee door gaan.

Grappig, ik wilde heel graag folklore goed vinden maar vond dat toch een wat zijige en eenvormige plaat. Deze bevalt me meteen vele malen beter. Afwisselender en wat spannender.

Ik had nooit verwacht dat ik dit over een Taylor Swift album zou zeggen: wat een fantastisch album. Erg mooi!

Hoewel ik Folklore best aardig vind, kan ik hier me echt niet in vinden. Het enige nummer dat ik echt de moeite vind is 'Closure', Het nummer wat hier het minst geapprecieerd wordt. Ik sta dus ver van de gemiddelde Taylor Swift luisteraar. Enkel dit nummer kleurt buiten de lijntjes en is interessant te noemen op vlak van muziek, ritme,....
Over het algemeen stoor ik me ook weer aan de teksten. Typische popsong achtige teksten waar 'I' en 'You' centraal staan. Moest het nu enkel dit album zijn, maar ook Folklore puilde hiervan uit. Ik heb het wel zowat gehad met het liefde(sverdriet)-thema is al die pop-nummers. Dit kan als de begeleidende muziek interessant genoeg is, maar dit is hier helaas niet het geval.

Folklore deel 2. Niet echt verrassend dus, maar wel heel erg lekker om te horen met dit weer en tijdens deze barre tijden. Ben er blij mee.

predator, even deels off-topic, maar je weet waarom Taytays kat Olivia Olivia heet?

Was benieuwd na alle positieve berichten. Valt me dan toch wat tegen. Prettige achtergrondmuziek, maar niet veel meer voor mij.

predator neemt met 4.5 het zekere voor het onzekere. Mevrouw Benson zit hem anders op de hielen. Law & Order.

In de regel is het handig om - als je muziek wilt opzetten en je bent niet alleen - rekening te houden met de A2 (aanwezige ander); helaas staat A2 ook wel voor afwezige ander en wanneer A2 opeens een positieve inhoud krijgt, kan het zijn dat er enige wrevel of juist instemming ontstaat.

Dit album stond op en mij deed het (nog) niets, ik verkeerde - om zo te zeggen nog in de zgn 'wait state' (de windows zandloper-modus). Na enige tracks kwam mijn lief binnen, keek even en ik haastte me te zeggen: dit is een nieuw album, spelend via Tidal zo van I know nothing, but I didn't buy it - meer zei ik niet, wilde geen bias creëren.
Pak 'em beet 3-4 tracks later ze mijn lief: mag deze vreselijke Amerikaanse tuthola alsjeblieft uit, wat een vervelend MOR gedoe en zo kwam het beste MuMe-vriendjes dat ik niet ertoe kwam dit album helemaal te beluisteren. Kan het daarom ook niet beoordelen en omdat die gefundeerde uithaal mij tot de realiteit terugbracht, vrees ik dat het er ook niet meer van zal komen.
Krijg ik ooit rechten om te bannen, naar Hyperspace, sluit ik niet uit dat ik die rechten ooit toe ga passen. Vrees dat Elon Musk dan wel een heel spaceship vol zal krijgen.

Ha, ha, helemaal niet bij stil gestaan. Hup Olivia!

Erg onder de indruk van dit album, hoogtepunt van elke luisterbeurt zijn achter elkaar 'tis the damn season en tolarate it. Beter album dan folklore!

Heeft zij even geluk, want Gretz had haar voor minder het huis uit gezet.

Ook mijn vrouw is dezelfde mening toegedaan en dat is exaxt dezelfde mening die ik deel. Dat verbroedert...ehm, verpartnert...

Weglopen met deze dame is een gegarandeerd certificaat voor single-ness. Ten eerste verleidt ze je met dingsels en promises die je nimmer ten deel zullen vallen, ten tweede verlies je de hengelscherpte om naar de andere plenty more fish in the sea te vissen.

Bovendien moet Gretz binnenkort zelf zijn huis uit

Net een namecheck gekregen van niemand minder dan Stefan Stasse nadat ie willow op Radio 2 draaide

Kan iemand mij eens uitleggen waarom MM vaak kleine letters gebruikt voor albumtitels? Op de hoes is niets te zien, de zijkant geeft hetzelfde lettertype voor zowel de naam van de artiest als de titel van het album. Dan zou het dus taylor swift - evermore moeten zijn. Als ik vraag te corrigeren krijg ik de opmerking, ja, maar op de hoes staat een klein lettertype. Als ik aangeef dat het album "Dog Man Star" van Suede, ook een hoes heeft met de titel dog man star, krijg ik geen respons. Het is misschien onbelangrijk, maar oogt gewoon afschuwelijk.

Ik ben het met je eens Yield. Dit zou volgens de normale registratienormen hier gedropt kunnen worden.

Volgens het adagium van de TayTaybeschermengelenclub alhier zou de gehele tracklist met kleine letters geschreven moeten worden met uitzondering van de gastartiesten. Dus tegen hen zeg ik: 'wees consequent of zwijg for evermore'

Edwynn en Yield, het antwoord is terug te vinden in de laatste alinea van deze wikipagina: Hoofdlettering - MusicMeterWiki - wiki.musicmeter.nl

HET IS ook GEWOON ingewikkeld SOMS, TEGENwoordIG. vraagmaaraanZALM.

Niet om bijdehant te zijn maar zowel de titels als ook de artiestennaam worden net als de albumtitel met kleine letters geschreven. Enkel de namen van de gasten worden wel normaal geschreven.

Nee dit album is niet voor mij weggelegd. Tot nu toe haar minste album. Heel erg saai en weinig variatie. Geen hoogtepunten, heel makkelijk gezongen. Folkore vond ik dan wel een heel stuk beter.

Moeilijk om te zeggen welke nummers ik dan goed vind. No body, no crime, Willow, Gold Rush, Happiness en Marjorie waren dan nog de leukste. Maar zelfs die nummers zijn net op het randje.

2020 was overduidelijk een ramp jaar en dus ook op muziekgebied. Bijna alle artiesten die ik normaal te gek vind hebben in of rond dat jaar allemaal hun minste album uitgebracht.

Vandaag een gelukkig man na de ontvangst van de VINYL (in groen) versie van dit prachtige album.

sinds de release ultra verslaafd aan deze shit. Deze plaat is een topper en mag voor mij in het rijtje met Abbey Road en Dark side of the moon. Deze shit is vet. Topniveau. Topsongs

Maandagavond laat, een uur terugrijden naar huis met de auto. En dan heerlijk deze plaat door de speakers. It's the little things

Ik vind één van de minste albums tot nu toe. De sfeer is mooi, maar naar mijn smaak te eentonig 3*

Willow (3:34) --- 4,0
Champagne Problems (4:04) --- 3,5
Gold Rush (3:05) --- 3,5
'Tis the Damn Season (3:49) --- 3,5
Tolerate It (4:05) --- 3,5
No Body, No Crime (3:35) --- 3,5
Happiness (5:15) --- 3,0
Dorothea (3:45) --- 3,0
Coney Island (4:35) --- 3,0
Ivy (4:20) --- 3,0
Cowboy Like Me (4:35) --- 3,0
Long Story Short (3:35) --- 2,5
Marjorie (4:17) --- 3,0
Closure (3:00) --- 2,5
Evermore (5:04) --- 3,0
Right Where You Left Me * (4:04) --- 2,5
It's Time to Go * (4:14) --- 2,5

Ik snap de toevoegingen van "Right Where You Left Me" en It's Time to Go" niet helemaal. De eerste is akoestisch, maar slechte kwaliteit en de laatste was ze 14 ofzo?

Voor mij is dit duidelijk het beste album van Taylor Swift. Het is een werkelijk fraaie pop/folk plaat, met veel mooie nummers, een fijne sfeer en sterke gastbijdragen.

Als je nou één album van Taylor Swift wil dan zou ik voor dit evermore gaan. Toch meer: dan ook folklore en Red (Taylor's version), zou ik zeggen.

ja nog eens geluisterd en ik vind deze dan ook nog net ietsje sterker ivm folklore. Dus dan is dit voor mij haar beste album , er staat eigenlijk niets op wat niet goed is, favorieten o.a.: long story short , willow , champaign problems , ivy . Niets ten nadele van haar laatste albums maar ik zou echt graag nog een plaat willen horen van haar in de folkore/evermore stijl , daar schittert ze echt.

In eerste instantie vond ik Evermore minder goed dan Folklore, daar kom ik van terug. Beide albums hebben hun eigen kwaliteiten, maar over de linie is dit album net iets constanter. Ook al heeft het geen August.

Het blijft toch indie-esthetiek ontdaan van sociale dreiging. Het klinkt intiem, breekbaar, hout en wol, zonder risico. De tristesse op deze plaat is echt, maar ze is ook volledig gemeubileerd. Dit is verdriet dat past in een Airbnb met houten balken en een perfect afgestelde open haard. Waarna je met wandelschoenen aan door een perfect geharkt bos loopt.

De plaat biedt troost maar geen uitdaging.
Muziek om bij te verdwijnen, niet om door veranderd te worden.

Maar dat geldt toch zo'n beetje voor het overgrote deel van de indiefolk? Ik snap mensen niet die doen alsof Fleet Foxes, Laura Marling of (vooruit, de vroege) Bon Iver echt zoveel complexer en gewaagder zijn dan Folklore en Evermore. Swift schrijft nummers die blijven hangen, met memorabele melodieën. Dat kun je aanzien voor 'een perfect geharkt bos', maar veel liever dat dan een of andere overmatig bebrilde jankbal met een akoestische gitaar die zichzelf te cool vindt om goede refreintjes te bedenken.

Daar vind ik net hetzelfde van. Met de vermelding dat ik de melodieën net nergens blijven hangen