menu

Ryan Adams - Wednesdays (2020)

mijn stem
3,81 (119)
119 stemmen

Verenigde Staten
Roots
Label: PAX-AM

  1. I'm Sorry and I Love You (3:34)
  2. Who Is Going to Love Me Now, If Not You (3:31)
  3. When You Cross Over (4:19)
  4. Walk in the Dark (4:11)
  5. Poison & Pain (3:09)
  6. Wednesdays (5:25)
  7. Birmingham (3:11)
  8. So, Anyways (3:46)
  9. Mamma (4:23)
  10. Lost in Time (3:54)
  11. Dreaming You Backwards (3:04)
  12. It’s Not That Kind of Night *
  13. Sunflowers *
  14. Red and Orange Special *
  15. Somewhere It Is Spring *
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 42:27
zoeken in:
avatar van CWTAB
4,0
Uiteindelijk toch uitgebracht na de storm... Big Colors blijft blijkbaar gecanceld, Wednesdays ging normaal 17 nummers hebben maar nu teruggebracht naar 11.

I'm Sorry And I Love & Dreaming You Backward is nog afkomstig van Big Colors, dus het oorspronkelijke plan om 3 albums in 1 jaar uit te brengen zal ook gecanceld zijn (gezien de mix van tracks hierboven).

Blijkbaar zou de fysieke release ergens in maart 2021 zijn.

avatar van harm1985
4,0
Hallelujah! Hij is wederopgestaan.

Bijna 2 jaar bleef het stil na een #metoo-tje, met als gevolg dat de drie geplande albums in 2019 op hold gezet werden. Hopelijk komen de andere twee alsnog uit.

Wat een dag; zowel een nieuwe Swift als een nieuwe Adams.

avatar van Cannabooze
Uit het niets is Ryan terug. In quarantaine tijd hield hij zich nog bezig met covers posten op z'n online kanalen, maar over een nieuw album bleef het - naar aanleiding van z'n #metoo verhaal - vrij stil.

Een 'me-tootje' en het overleiden van Cardinals gitarist Neal Casal. Adams komt uit een zware tijd. En dat hoor je. Niet alleen heeft het artwork wat weg van 29 (z'n meest sombere plaat); de muziek kleurt in gelijkenis.
De liedjes zijn over het algemeen klein gehouden. De productie klinkt hier en daar wat dun. Maar hij heeft hier duidelijk wat shit van zich afgeschreven.

Of er nog iets van de plannen om 3 albums uit te brengen over is? We gaan het meemaken.
Wednesdays komt in maart fysiek in de winkels te liggen.

avatar van harm1985
4,0
Zou niet de eerste keer zijn dat er albums van Adams in zijn archief bljven zitten. Wat te denken van The Suicide Handbook, 48 Hours, Darkbreaker en Black Hole.

Misschien volgt hij Neil Young's voorbeeld en zien we over 20 jaar Ryan Adams Archives Vol. I.

avatar van Wickerman
4,0
Inderdaad een onverwachte release, met slechts een beperkte aanloop op social media. In het begeleidend schrijven op YouTube bij dit album wordt wel gesproken over een trilogie.

Deze uitgave van Wednesdays wijkt sterk af van de eerdere en bevat nummers van de gecancelde Big Colors. Ik begreep dat Big Colors grotendeels gaat over een van de vrouwen die in de Me-Too-affaire van Adams een rol speelde en verwacht dat de andere twee platen daarom nieuwe platen zijn. Mogelijk dat Adams - en zijn team - de nummers van Wednesdays het meest geschikt vonden voor deze stille comeback. Kijk en luister naar het openingsnummer, maar ik zou hier geen excuses in horen, want het is eerder opgenomen en geschreven.

Desalniettemin een, op het eerste gehoor, een fijne terugkeer van Adams die aansluit op zijn meeste sombere werk.

avatar van Zwaagje
4,0
Dit zag ik niet aankomen; fijne verrassing. Benieuwd welke kant het opgaat. Dat weet je nooit bij hem; zeker niet na alles wat er is gebeurd. Eerste nummers ingetogen en die kant van zijn muzikale spectrum spreekt me zeker aan. Ga het even op me laten inwerken.

avatar van harm1985
4,0
Qua sound is het te vergelijken met Ashes & Fire.

avatar van Zoute Popcorn
3,5
harm1985 schreef:
Qua sound is het te vergelijken met Ashes & Fire.
In dat geval heb ik er heel veel zin in.

avatar van Bartjeking
4,0
Wat fijn zeg, zat me onlangs nog af te vragen wat er met de aangekondigde albums zou gebeuren. Überhaupt hoe het hem nu vergaat na alle hectiek. Hoop zoals Harm ook al aangeeft dat we nog Bootleg Serie á la Dylan of Archives á la Neil Young mogen verwachten.

avatar van Zwaagje
4,0
harm1985 schreef:
Qua sound is het te vergelijken met Ashes & Fire.

Ik snap dat je de vergelijking maakt; daar komt het in de buurt. Wat ik zo knap vindt is dat hij elk album een volstrekt eigen geluid geeft. Bijna niet met elkaar te vergelijken. Het maakt zijn oeuvre uniek en eigenzinnig.
Dit album is stemmig en past in deze sombere tijd. Het moet nog wel landen bj mij; weet nog niet of het iets met me doet.

avatar van MDekens
4,5
Oh wat een heerlijke plaat is dit zet. Hij komt bij mij direct binnen, en hier ga ik zeker wel een tijdje hooked aan blijven in deze winterdagen. Ik kan lang niet alles van hem goed hebben, zoals 1989. Ashes & Fires heb ik dan nog steeds wel vaak op. Deze komt inderdaad aardig in de buurt maar geheel op zijn eigen wijze.

avatar van repelstefan
4,0
Wat heerlijk, geheel uit het niets op de vrijdagochtend je release radar checken en dan een nieuwe single, nee wacht, een nieuw album van Ryan Adams vinden! Misschien gaan die 3 beloofde albums er niet meer helemaal komen, maar ik denk dat ik dat ook niet zo erg vind. Drie albums met wellicht elk rond de 17 tracks per jaar en wie weet nog opgevolgd door een 4e b-sides album (waarbij hij bij Prisoner b-sides geweest dat het een a-side had kunnen zijn) is misschien wat veel van het goede. Heb nu het gevoel meer te kunnen focussen op dit album. En dat kost amper moeite vooralsnog, dit is zo mooi. Tot wanneer mag ik mijn eindlijst aanpassen?

avatar van Zwaagje
4,0
Wanneer komt dit fysiek uit?

avatar van Wickerman
4,0
Maart 2021.

avatar van Guinness1980
4,0
Ben met de eerste luisterbeurt bezig.
When you cross over is net afgelopen, wat een geweldig nummer.
Dit album wordt weer genieten!

avatar van milesdavisjr
Na alle hectiek en beschuldigingen waar Adams mee te maken kreeg en ook pas zeer laat met excuses kwam, komt hij met dit vehikel. In tegenstelling tot de meeste eerste berichten op deze site ben ik zeker niet onverdeeld positief. De wat onvaste stem van Adams waaiert wat heen en weer en de beste man begint qua klankkleur steeds meer richting een Neil Young te kruipen, nu niet bepaald mijn meest favoriete zanger. Dan de songs, over de gecancelde plaat; Big Colors waar een aantal fragmenten op de wereld zijn losgelaten werd mijn nieuwsgierigheid gewekt, echter daar zijn maar weinig nummers van teruggekomen op Wednesdays of de songs zijn dermate verbouwd dat het niet veel meer te maken heeft met de oorspronkelijke versies. Het is jammer dat de plaat weinig uptempo materiaal bevat, het is melancholie ten top - wat ook gezien de afgelopen periode niet zo vreemd is - ik mis echter wat variatie of venijn. Het geheel is mij te gezapig en het introverte karakter van de schijf weet mij tot nu toe nog niet te raken. Wellicht heeft het nog wat tijd nodig maar de eerste luisterbeurten leidt nog tot weinig enthousiasme.

Een ‘me-too-tje’? Dat klinkt nogal laconiek... misschien kan Mona er wat meer mee dan ik. Fijn dat weer muziek is van Ryan.

avatar van Cannabooze
Zwaagje schreef:
Wanneer komt dit fysiek uit?


19 maart om precies te zijn.

avatar van Zwaagje
4,0
Cannabooze schreef:
(quote)


19 maart om precies te zijn.

Dat ik goed nieuws, maar duurt nog een tijdje. Ik luister met veel plezier. Af en toe momenten dat het "wat in kakt", maar net op dat moment geeft hij even gas. Mooi album en dat wordt waarschijnlijk wel een fysieke aanschaf.

avatar van CWTAB
4,0
Iemand die weet hoe het album aan 4 bonustracks komt?

Somewhere It Is Spring & Red & Orange Special (die van de oorspronkelijke Wednesday tracklist komen) zitten bij de bonus 7" maar hoe zit het met It's Not That Kind Of Night (wederom van de oorspronkelijke tracklist) & Sunflowers ?

Bonus op de cd of standaard bij het album als zogezegde bonus? Kwestie van de juiste versie te kunnen bestellen, via z'n eigen webshop enkel de vinyl met de 7 inch te verkrijgen.

Nobody Wins, Like a Heatwave, Magic Trick, Pennsylvania Moon & Take Me Home blijven in de archieven zitten dan.

avatar van Cannabooze
When You Cross Over is een prachtig lied. Had niet misstaan op Love Is Hell (dat zegt nogal wat).

Die gitaar - met name de hoge tonen - klinkt hemels en die mondharmonica op het eind is meeslepend.

Na een zestal luisterbeurten borrelen de favorieten langzaam naar boven. Dit zal vast nog een aantal keer veranderen. Tuurlijk; het kabbelt allemaal aan je voorbij, maar echt saai wordt het nergens.
Ashes & Fire meets 29.
Maar toch weer volledig eigen, zoals ieder album van Adams.

avatar van Wickerman
4,0
CWTAB schreef:
Iemand die weet hoe het album aan 4 bonustracks komt?

Somewhere It Is Spring & Red & Orange Special (die van de oorspronkelijke Wednesday tracklist komen) zitten bij de bonus 7" maar hoe zit het met It's Not That Kind Of Night (wederom van de oorspronkelijke tracklist) & Sunflowers ?

Bonus op de cd of standaard bij het album als zogezegde bonus? Kwestie van de juiste versie te kunnen bestellen, via z'n eigen webshop enkel de vinyl met de 7 inch te verkrijgen.

Nobody Wins, Like a Heatwave, Magic Trick, Pennsylvania Moon & Take Me Home blijven in de archieven zitten dan.


De vinyl in de Amerikaanse webshop heeft een andere 7'' dan de webshop in Europa.

avatar van CWTAB
4,0
Wickerman merci voor de info... toch ingewikkeld allemaal

avatar van harm1985
4,0
milesdavisjr schreef:
Na alle hectiek en beschuldigingen waar Adams mee te maken kreeg en ook pas zeer laat met excuses kwam, komt hij met dit vehikel. In tegenstelling tot de meeste eerste berichten op deze site ben ik zeker niet onverdeeld positief. De wat onvaste stem van Adams waaiert wat heen en weer en de beste man begint qua klankkleur steeds meer richting een Neil Young te kruipen, nu niet bepaald mijn meest favoriete zanger. Dan de songs, over de gecancelde plaat; Big Colors waar een aantal fragmenten op de wereld zijn losgelaten werd mijn nieuwsgierigheid gewekt, echter daar zijn maar weinig nummers van teruggekomen op Wednesdays of de songs zijn dermate verbouwd dat het niet veel meer te maken heeft met de oorspronkelijke versies. Het is jammer dat de plaat weinig uptempo materiaal bevat, het is melancholie ten top - wat ook gezien de afgelopen periode niet zo vreemd is - ik mis echter wat variatie of venijn. Het geheel is mij te gezapig en het introverte karakter van de schijf weet mij tot nu toe nog niet te raken. Wellicht heeft het nog wat tijd nodig maar de eerste luisterbeurten leidt nog tot weinig enthousiasme.


Ik kon me hier deels in vinden, vond het album in eerste instantie wat underwhelming, maar ben nu een luisterbeurt of 4/5 verder, is een groeier. Kom na het weekend tot een beter oordeel denk ik.

avatar van VDB79
4,0
Na 2 luisterbeurten: geweldige plaat. Vliegt zo mijn Top 10 2020 binnen.

avatar van CWTAB
4,0
Volgens een aankondiging op de man z'n fb: 'Wednesdays,' Ryan's first release in three years and the first in a trilogy of work.

Dus toch een trilogie

avatar van Cannabooze
Het kan een reactie vanuit euforie zijn, maar ik had er niet gek van opgekeken als dit album - al dan niet hoog - in de eindejaarslijstjes was gekomen. Dat wil zeggen: van de bekende bladen en sites.

Ik vind het dan ook altijd onbegrijpelijk dat we halverwege december al de lijstjes zien met 'de beste' albums van 2020.
"De beste" vind ik sowieso een verkeerde term. Kunst moet geen wedstrijd zijn.

Maar in mijn top 10 van 2020 - met albums waar ik het meest van genoten heb het afgelopen jaar - zou deze best eens op de valreep kunnen binnenwanden. Want mijn hemel; wat geniet ik van dit album!

(En gezien de waardering hier - die ongetwijfeld ook deels uit euforie komt - ben ik niet de enigste.)

avatar van mr-mucho
4,0
Begint wat zwak en zeurderig (naar mijn smaak) maar het midden tot het einde kan wat mij betreft zo tot zijn beste werk gerekend worden.

avatar van brt
3,5
brt
Cannabooze schreef:


Ik vind het dan ook altijd onbegrijpelijk dat we halverwege december al de lijstjes zien met 'de beste' albums van 2020.


Ja dat is het inderdaad. Volgens mij wil elk blad en site gewoon zo snel mogelijk de aandacht pakken met hun albums van het jaar en kan daardoor de rest niet achterblijven. Waardoor ze dus standaard albums missen die in december uitkomen. Het gekke is dat ik een album uit december ook nog nooit in het lijstje van het jaar erna heb zien belanden. Dus voor de lijstjes val je dan al sowieso buiten de boot als je in december releast.

Anyway, ik heb deze nu een stuk of 4 keer gehoord. Mooi, verzorgd album wat voor mij af en toe toch wel naar saaiheid neigt. Ik hoop dat die liedjes nog wat groeien.

avatar van Wickerman
4,0
Na een paar keer luisteren denk ik dat we hier te maken hebben met misschien wel het meest persoonlijke album van Ryan. Niet eerder was hij zo expliciet in het delen van zijn gevoelens. Hij verschuilt zich niet in abstracties of verhalen, zoals hij dat op Love is Hell en 29 wel deed. Ryan behandelt het verlies van zijn broer, vriendin en vrienden op een tekstueel uitmuntende wijze.

Muzikaal gezien klinkt het geheel erg sober, zeker in vergelijking met zijn werk van de afgelopen jaren. Het geluid en dan met name het gitaarspel doet denken aan het begin van deze eeuw.

Kortom, hoewel de nummers zijn geschreven voor het schandaal, is dit waarschijnlijk de beste manier voor Ryan om weer terug te keren in de publieke wereld. Een introspectief album dat voor zichzelf spreekt en dat in zijn oeuvre niet misstaat.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:20 uur

geplaatst: vandaag om 07:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.