Ozzy Osbourne - Bark at the Moon (1983)

Nadat Rhandy Rhoads tragisch genoeg overleed aan een vliegtuig ongeluk in 1982, had Ozzy een tijdje losse gitaristen die zich bij zijn band aansloten en na een tijdje weer weggingen, totdat Jake E. Lee zich bij Ozzy aansloot tijdens de Diary-tour. Daarna werd dit album gemaakt, en is een zeer stuk minder dan de voorgaande 2 platen. Sommige nummers kunnen mij totaal niet boeien of zijn te lang. Bij "So Tired" en "Waiting For Darkness" jeuken mijn vingers richting de resume knop. Toch staan hier ook zeer goede nummers op. Bark At The Moon, Rock & Roll Rebel en Spiders in the Night vind ik zeer goede nummers.

Ik vind eigenlijk alleen so tired een wardeloos nummer en voor de rest is het wel een sterkeplaat.

Voor mij is Bark At The Moon ook net wat minder dan de eerste twee albums. Ligt voor een deel wellicht aan Jake E Lee, die ik als gitarist toch minder vind dan Rhoads voor hem of Wylde na hem. Toch staan er enkele nummers op die voor mij de score van 3,5 absoluut rechtvaardigen en dan met name Centre Of Eternity, Bark At The Moon, Rock & Rell Rebel en Waiting For Darkness. Deze mogen allen terug in de live sets wat mij betreft. Ook voor mij valt So Tired een beetje buiten de boot (hoewel ik niet absoluut waardeloos vind) en Spiders is ook niet meteen mijn favo nummer.

Raar album met rare nummers. Toch zijn er meer van die momenten dat je echt op kijkt, van die momenten zoals je op blizzard of ozz krijgt bij steal away.
Zang is dan weer wat minder dan op het eerste album, en dat is toch waar het om draait bij Ozzy osbourne albums. Al bij al was ie beter bij Black Sabbath gebleven.

4,0*( maar 4,25 zou beter passen)


Edit: what the fuck probeert ozzy te doen op het hoesje? Wie of wat probeert ie te zijn? Wat stelt het voor?

Bark at the Moon, dus waarschijnlijk is hij een (weer)wolf op dat hoesje. Als je de tekst van de titelsong leest, zie je ook dat het over een Weerwolf gaat.

Steal Away vind ik een minder nummer van Blizzard of Ozz, tussen parels als Mr. Crowley en Suicide Solution.

Deze plaat zit nog bij de collectie van mijn vrouw. 10 jaar geleden draaide ze hem nog vaak. Nu zelden.

Ze moet nu dan ook Blizzard of Ozz en Diary of a Madman draaien .

Bij nader inzien toch niet beter dan Blizzard of Ozz maar toch wel beter dan Dairy of a madman.

Stem blijft 4,0

Die videoclip van Bark at The moon

ik krijg gwoon kriebels van Bark at The Moon!!!
TE MOOI!!!

pff 25 jaar oud al weer bijna; blijft een geweldige plaat. Mn Jake e Lee is lekker op dreef.

Geef toe dat Ozzy (of is het Sharon) altijd een oog heeft gehad voor jonge, goede gitaristen: Randy Rhoads, Jake E. Lee, Zakk Wylde.

Hoogtepunten hier zijn: Bark at the Moon (mooie clip - ach nostalgie),
Rock 'n' Roll Rebel en Centre of Eternity.

3,45 gemiddeld vind ik toch iets te laag!

[quote="
3,45 gemiddeld vind ik toch iets te laag![/quote]

Ik weet het eigenlijk niet zo, net de 2002 remaster aangeschaft, verbaas me er over hoeveel krachtiger het klinkt ten opzichte van de orginele uitgave. "Bark at the moon" en "rock'n'roll rebel" behoren tot de beste songs die ik ken van Ozzy met geweldige solo's van Jake E Lee.

Iets minder maar ook goed zijn "Waiting for darkness" , "spiders" en "You're no different" maar de rest van de nummers zijn eigenlijk van een te laag nivo.

Ik weet nog precies destijds dat ik als kleine jongen met de plaat in mijn handen stond bij de plaatselijke platenboer, grappig dat zulke dingen in je geheugen gegrift blijven.

Dit album haalt het niet bij zijn voorgangers, maar enige nummers vallen best op. Zo is Waiting For Darkness lekker mystiek en heeft deze CD in You're No Different To Me een rustpunt dat de moeite waard is. De rest wordt toch al wat anoniemer, maar luistert nog wel makkelijk weg. De stijl van deze CD verschuift t.o.v de eerste twee Ozzy albums nl. wat naar meer toegankelijke mainstream hardrock. Het flitsende gitaarwerk van Randy Rhoads wordt hier gemist.

Ik luister de laatste tijd weer erg veel oude solo platen van Ozzy (en Black Sabbath). Toch triest dat hij is afgedaald tot een soort MTV clown waar iedereen schamper om lacht. Sharon zal er ongetwijveld miljoenen mee verdienen, maar het wekt afschuw op bij mij.

Dit had ik met Mercyful Fate en hun album 'Don't Break the Oath". Ach, nostalgie, waar ben je gebleven.

Vroeger met vinyl maakte het ook veel meer indruk, er was ook gewoon niet zoveel, en deed je veel meer je best om de muziek in te laten zinken na zo'n 100 draaibeurten. Nu ga ik van cd naar cd, hap slik weg.

Er wordt nu ook (te) veel uitgebracht. Vroeger was je ook zuiniger op je centen. Vroeger kon je ook niet downloaden / pindakazen (?). Ik ken mensen die al hun vinylplaten hebben weggedaan toen de cd uitkwam, de stommeriken, ik heb nog al mijn vinylplaten waaronder sommige die niet (meer) te vinden zijn de dag van vandaag, noch op vinyl noch op cd.

Deze Bark at the Moon blijf ik een goede vinden, weliswaar met een paar minder geslaagde nummers, maar ieder album heeft dat zowat. Altijd goeie gitaristen gehad, onze Ozzy.

Vroeger zat ik maanden naar een release van een bepaalde band uit te kijken, en rond de data van uitkomst naar de platenbakken met kloppend hart om te kijken of hij er al was.

Hahaha....dat herken ik ook wel. Sparen tot je een geeltje had en dan rennen naar de platenboer, ach ja nostalgie.

Dit album viel me altijd een beetje tegen. Behalve het titelnummer, want dat is geweldig. Vorig jaar opende Ozzy hiermee tijdens zijn concert op Fields of Rock. Wat een feest

Dus dit vinden jullie misschien ook wel mooi. Let met name op de eindsolo. Diep respect.

http://www.youtube.com/watch?v=jSNuIzw9VfU

toen was ie in vorm

maar volgens mij staat de bass in de verkeerde maatsoort

Ach hou toch op man.

Goed album van Ozzy. Vooral de titeltrack is zeer vetjes.

Deze morgen heb ik deze Bark at the Moon ook nog eens uit de kast gehaald en ik blijf het een prima album vinden, voor mij zijn de hoogtepunten Bark at the Moon, Rock 'n' Roll Rebel, Center of Eternity en Slow Down. So Tired is een vreemde eend in de bijt en de bonusnummers ken ik niet en interesseren mij zoals gewoonlijk niet. Indien iemand die bonusnummers kent, graag uw mening dan loop ik even binnen bij mijn lokale pindakaasboer .

Die solo van Lee in het titelnummer is ronduit briljant. Verder staat er met Waiting For Darkness ook een duister klinkend, afwijkend nummer op.
Leuk album die ik nog zeer regelmatig draai.

Mijn exemplaar kent trouwens een andere trackvolgorde. Hoe zit dat?

Hangt ervanaf welke versie je gekocht hebt. De originele europese cd/vinyl slaat Slow Down over en eindigt met Spiders (die heb ik op vinyl), daarna heb je een remaster uit 1995 (die met dat zielig klein artwork prentje ipv een volledige cover) waar Slow Down dan wel weer opstaat (en Spiders ook als ik me niet vergis) en dan heb je nog een remix uit 2002 waar de tracklisting overeenkomt met wat hierboven staat. Heb ik me onlangs gekocht - in die remix zijn er wel muzikaal wat verschillen zoals bvb een kortere gitaarstuk aan het begin van Rock & Roll Rebel etc... - heb het origineel echter al een tijd niet meer gedraaid dus ben niet 100% zeker wat er nog wel of niet mist/verandert is.

Ik heb een nice price versie. Ergens eind jaren 80 gekocht.

tracklist

1. Rock n' Roll Rebel
2. Bark At The Moon
3. You're No Different
4. Now You See It (Now You Don't)
5. Waiting For Darkness
6. So Tired
7. Spiders
8. Forever

In die volgorde ben ik ze nog niet tegengekomen. Mijn lp heeft bijna dezelfde tracklisting, alleen (als ik me niet vergis), opent kant B met Forever (Centre Of Eternity) en wisselt So Tired met Waiting For Darkness. Dus:

1. Rock n' Roll Rebel
2. Bark At The Moon
3. You're No Different
4. Now You See It (Now You Don't)
5. Forever
6. So Tired
7. Waiting For Darkness.
8. Spiders

Soms is het best grappig om te zien hoeveel verschillende versies er wel niet zijn van één album.

Zelfde verhaal met The Ultimate Sin.
Heb er ook een uit 1986 met een zeer rare tracklist.