Mos Def - Black on Both Sides (1999)

Daar heb je gelijk in, het hoeft ook helemaal niet als dit album te zijn, maar het viel mij wel wat tegen wat hierna kwam, terwijl ik Mos Def altijd erg kon waarderen.

Heel goed album dit. Eén van de hip hop albums uit mijn collectie die ik blijf draaien. Ik vind Rock 'n Roll overigens niet zo'n slecht nummer, althans de eerste helft toch, vanaf het moment dat die gitaren erbij komen houdt het voor mij ook op.....(niet dat ik iets tegen gitaren heb )

Onbegrijpelijk dat Rock & Roll zo weinig stemmen heeft. Een van de beste tracks van het album!

Wat is dit een lekker album zeg!
Ik moet deze meer luisteren voordat ik mijn beoordeling ga plaatsen aangezien ik dit nu nog niet eens een dag luister, maar ik weet wel al zeker dat ik dit album nog heel veel ga draaien .

erg leuk gevoel, eh...! Is dan ook een erg goed album.

geweldig egt alleen maar top nummers door een rapper die een keer over iets ander dan vrouwen en blingbling komt rappen dikke 5*

Dit is een 4,5* geworden!
Echt een heerlijk album. Mos Def is een rapper met een unieke sound die mij goed ligt. Ik vind de afwisseling van rap en zang ook goed gelukt. Misschien dat deze zelfs kans maakt op een top10 plaats. Grote favoriet van dit album is voor mij: "Hip Hop".

Deze gast van het weekend in Paradiso gezien. Was een lekker optreden. Eerlijkheid gebied mij echter te zeggen dat ik daar toch wel een paar tracks van deze cd miste.
Naar mijn mening zeker de beste van Mos Def. 4*

Was inderdaad een lekkere show. De nummers van Black On Both Sides en Blackstar werkten het best.

Ik vind het erg jammer van Rock N Roll, waarom moet daar nou die vreselijke gitaar bij. Dat is ook veruit mijn minst favoriete nummer van dit album.

Een heerlijk album van een rapper wiens flow ik erg kan waarderen!
Ik heb Hip Hop, Ms. Fat Booty, Speed Law en Brooklyn als favorieten aangevinkt, maar ook de rest van het album klinkt lekker.

Klein detail: De beat die onder Brooklyn zit vanaf 4:14 wordt gebruikt bij de film 8-mile, bij de extra battles.

4.5

Die gitaar moet je volgens mij een beetje als sarcastisch zien. Eerst zingt hij aldoor dat zwarte muzikanten echte rock en roll maken en blanke muzikanten er niets van kunnen (beetje zwart-wit gezegd hoor) en dan komt hij op het eind met een hardcore punk stukje. Ik vind het wel leuk gedaan iig.

Bijzonder sterk hiphopalbum. Lekker relaxte, laidback sfeer die mij zeker bevalt. Mos is een uitstekende MC en de producties zijn allemaal erg sterk en vaak origineel.

4,5 ster.

Goed album van Mos met een paar geweldige nummers, ik heb gezien dat het 4 sterren krijgt en sluit me hier volledig bij aan.

Album begint lekker, leuke intro. Toptracks hiphop en love, maar dan die Ms. Fat Booty, ik heb nooit gesnapt waarom dat aanzien wordt als en goed nummer. Het album klinkt niet echt samenhangend. Daarnaast is Mos Def wel een erg goede MC. 3,5*

Ms Fat booty is juist het enige nr dat ik nog wel eens luister, goede storytelling van Mos Def en lekkere beat. Ik vind deze cd en daarbij Mos Def heel erg saai. Ik heb nooit de behoefte gehad om dit album nog is te gaan beluisteren, heel vreemd want bijna iedereen hier ziet dit als een classic. Dat kan ik nou echt niet begrijpen.

Nu weet ik het zeker: Dit is WEL een topalbum. Waar ik lange tijd mijn twijfels kende en ik het album zelfs een tijdje zat was ben ik daar nu helemaal van teruggekomen. Mos Def is een bijzonder adequate rapper en dit album steekt bijzonder goed in elkaar. De Intro/openingsnummer is geweldig. Daarna volgt gewoon een mooie blend van pure hiphop, soul, jazz en vooral Mos Def. Hij drukt zijn stempel erg (soms iets te) duidelijk op zijn werk. Hij geeft zich bloot en bewijst een rasartiest te zijn door niet voor the easy way te kiezen, maar echt voor een kloppend volmaakt album te gaan.
De gastartiesten zijn wat mij betreft ook het neusje van de zalm, waarbij ik vooral de nadruk leg op Talib Kweli maar vooral Vinia Mojica. We kenden haar natuurlijk al langer van ATCQ, Pete Rock etc. maar ze heeft naar mijn mening nog nooit zo goed geklonken als in Climb. Prachtig nummer. En dan de track die daarop volgt: Brooklyn. Er is een hele reeks van nummers die 'de hood representen' maar dit vind ik denk ik wel de sterkste van allemaal. Briljant.
Al met al is dit een zeer gedenkwaardig album. Klassieker vind ik het niet. Daarvoor is dit niet vernieuwend genoeg en staan er toch gewoon een paar mindere tracks op (Habitat, Rock n Roll). Ijzersterk, niet meer en niet minder.

4+*

een dikke 5! i love it
draai dit album al 8 jaar met enige regelmaat
gister opnieuw van begin tot eind gedraaid en van begin tot eind genoten...

elk
nummer
goed

Ik vind eigenlijk alleen New World Water en Rock N Roll niet helemaal geslaagd. De rest is inderdaad erg sterk.

Umi Says

Gewelidig Nummer!!!

Vond hem al goed en heb hem pas weer eens opgezet. Wonder boven wonder was ik enthousiater dan toen ik hem voor het eerst hoorde. +0,5*

Dit album heeft me nooit kunnen overtuigen, ik ga hem binnenkort nog maar is goed luisteren denk ik, even kijken hoe dat uitpakt.

Mathematics vind ik overigens wel een ijzersterke track, wel echt een van mijn favoriete DJ-Premier producties + een ontiegelijk heerlijk refrein.

Ik heb dit album geluisterd toen ik wat minder lekker in mn vel zat. Misschien dat ik, als ik dit luister, eraan terugdenk ofzo. Maar ik ga het nog een keer proberen (A)

Goed album. Lekkere tracks en May-December is briljant!

Erg lekker album van Mos Def! tracks als: Miss Fat Booty, Do It Now en Mista Nigga zijn echt goede nummers. 4,0 voor nu, omdat het soms iets te eenzijdig is en Mos Def vind ik zowiezo niet de beste stem hebben die er is, maar wel goed album.

Overdreven reactie verwijderd.

Speed Law. .

Schoolvoorbeeld van subtiel over een beat spitten. Vooral die eerste anderhalve minuut of zo. .

Ik vind dit echt een raar album. Mos Def probeert hiphop af te wisselen met uitstapjes naar zang, live-instrumenten en zelfs rock, maar faalt hier imo volkomen in. Met nummers als Umi Says, Climb en Habitat kan ik helemaal niks en bijv. die eerstgenoemde is noch vlees noch vis te noemen. Zo'n einde als bij Rock 'N' Roll noem ik gewoon lachwekkend (hoop ook niet dat dit een serieuze poging tot rock was van Mos Def). Ik erger me vaak ook aan Mos Def omdat hij tijdens een aantal nummers half zingt en half rapt. Daardoor weet ik niet wat de man nou wil en klinkt het vaak wat rommeling. Man, rap toch gewoon zoals op Mathematics, daar ben je rapper voor geworden! Maar er zijn natuurlijk ook pluspunten, en die zorgen ervoor dat ik deze plaat toch nog een voldoende geef. Ondanks het rommelinge luistert het gek genoeg toch best goed weg en staan er gewoon een aantal (erg) goede nummers op (maar dan vaak voornamelijk door de productie), zoals Hip Hop (Diamond D ), Ms. Fat Booty, Mathematics en nog wel een aantal. Ik vind hem moeilijk te beoordelen, maar zet er voor nu 3* neer.

Umi Says, Climb en (in mindere mate) Habitat vind ik wel erg goed. Het leunt ontzettend sterk op gevoel en weet genregrenzen daadwerkelijk te overschrijden. Die nummers voelen stuk voor stuk erg vrij. Juist dat half zingen, dan weer wat rappen toont een verfrissende vrijheid in een genre waar je vaak toch gebonden bent aan een min of meer vast stramien. Het is ongedwongen en puur.

Over Rock & Roll's einde ben ik het dan wel weer helemaal eens, daar gaat hij jammerlijk de mist in, op eenzelfde manier als hij vervolgens regelmatig op The New Danger zou doen.

Vind Habitat ook zwak. Maar Umi Says echt briljant en ook Climb is naar mijn mening een van de sterkste. Prima plaat, maar mss ietwat overschat.
Naast Umi Says zijn Love en Know That mijn favo's.