Nick Cave & The Bad Seeds - Your Funeral... My Trial (1986)

Niet bepaald een favoriet Cave album van mij. De lijn van the Birthday Party trekt Cave hier nog aardig door: rauw en punky. Maar deze jongen gelooft het wel .
Voor diegenen die Nick Cave nu te zoet en bedaard vinden waarschijnlijk een must. Ik kijk wel uit naar zijn nieuwe album, waar datgene wat ik er al van gehoord heb mij doet watertanden .

Ook weer zo'n donker album waar je niet bepaald vrolijk van wordt.
Werd in het pré-cd tijdperk uitgebracht als dubbele maxi met op elke plaatkant 2 nummers.
Ligt nog sterk in het verlengde van "From her to eternity" en "The firstborn is dead" maar klinkt al iets minder rommelig.
Bevat naast de mooie ballad "Sad Waters" ook nog het mooie door Blixa gezongen "Stranger than Kindness" en het meer dan 7 minuten durende parlando "The Carny"

Wat heeft Nick toch met het gebruiken van lelijke foto's van zichzelf als hoes? (zie From her...)

ik denk dat hij(vooral in die tijd) , naar analogie van de sfeer en thema's op die platen, wou afgebeeld worden als een mix van de creaturen die zijn songs bevolken.
dreigende, met god en de duivel dwepende, suïcidale creaturen, een stuk voorbij de zelfkant van de maatschappij.

Dit is wel mijn favoriete Nick Cave, die spuitende, slikkende en wild in het rond springende bleekscheet die hij ooit was! Nu is hij in de Here en maakt die van die slappe muziek. Godzijdank zijn ze jeugdjaren ook vereeuwigd en mogen we daar nog steeds van genieten, want dat is het: genieten!

Dit is ook een van mijn favorietere platen van Cave, al was het maar om het prachtige taalgebruik van de man (flapping flapping). Uitschieter voor mij hier is the Carny. Misschien het vreemdste nummer, maar wel ontzettend boeiend in zijn voordracht en bizarre compositie. Zo klinkt een dood circus dus
4*

Yo, The Carny, écht wel: UmTataUmtata, Een wals op zn mooist.
Hard on for Love: The lord is my sheppard and I shall not want, en zo ist maar net.
Long Time Man, Bleek later van Tim Rose te zijn, was Nicky ff vergeten te melden maar neemt niet weg dat dit toch een mooie uitvoering is,.....

op grond hiervan toch weer eens geluisterd, briljante cd.

Maar het is toch echt Nick Cave himself die 'stranger than kindness' zingt.
In elk geval wel op mijn cd.

Was al bang dat ik 14 jaar lang mezelf gefopt had...


Overigens had Blixa het best goed *kunnen* zingen. Een goed nummer voor mister B. Bankaccount.

Ook bij deze oudere Cave mag een halfje bij van mijn kant.

Wat een MEESTERLIJK album.

Favorieten: Your Funeral My Trial, Stranger Than Kindness, The Carny, Sad Waters. Wat een meesterlijk talent.

The Carny... ooh ooh ooh, wat een adrenalinekick geeft dat nummer zeg!! Heerlijk

Ik ben kort door de bocht met deze korte tekst, maar dit meesterlijke album van begin tot eind beschrijven kost gewoon teveel tijd.

Meesterlijk, wat je zegt!

Die kenmerkende passionele wreedheid in Your funeral, my trial, is over die obsessie van Cave die in nog zoveel ander songs terug te vinden is, een meisje vermoorden en ervoor boeten.

Maar The Carny is zonder twijfel het pareltje van deze plaat ; een geblutste wals en een indrukwekkend fresco van verval, dood en wangedrochten.

Grappig: dit album kruipt qua beoordeling steeds de betere richting op. Lees ik in mijn eerste bericht nog de opmerking Niet bepaald een favoriet Cave album van mij, moet ik nu concluderen dat ik al 4* geef. Eigenlijk zijn dat toch de leukste albums uit de grote collectie. Ze doen er jaren over, maar uiteindelijk komen ze er wel
We tuffen nog vrolijk even verder en wie weet waar we eindigen.....

Your Funeral My Trial. Een titel als een bom. Het thema: naargeestig, donker en tegelijk melodramatische, melancholisch en erh.. romantisch. Het donkere van King Ink, dat tijdens zijn Birthday Party-jaren alsook nog op zijn eerste solo-albums ten volle aan bod kwam, is uitermate boeiende en zorgt voor meesterlijke songs...

Het album Your Funeral, My Trial, is een echt (donker) juweeltje. De songs zijn stuk voor stuk prachtige composities, sfeer is er alom, naargeestig, of net niet.

Ik raak er maar nooit helemaal uit welke van de drie albums ik nou het beste vind, van het eerste leuk van 'smans carrière (zeg maar van voor "The Good Son"), deze "Your Funeral, My Trial", "Tender Prey" of "From her To Eternity"...

De titeltrack is gewoon meesterlijk, maar vergeten we zeker en vast "Stranger Than Kindness" niet - idd. wel degelijk gezongen door Cave zélf, "Long Time man" en - uiteraard - één van de ultieme Cave-classices: "The Carny"!!!!! Fantastisch... Cabaretisque, grotesque... en je hoort er gewoon het hele (krakkemikkelige) circus in.....
Ook heel mooi: "Jack's Shadow"

De lekkere smerige afsluiter "Scum", ingeleid door een vettige rochel - smakelijk! En dan startende als gospel - even de luisteraar op een verkeerd been zetten, om dan lekker rommelig verder te gaan met een hele 'shitlist' aan scheldwoorden die wordt gedebiteerd, gedreven op een simpele riff en met de nodige spanning en woede i

Ondertussen nog eens genietende van deze begrafenis/terechstelling, ben ik geneigd te gaan voor YOUR FUNERAL, MY TRIAL. Maar.. pas op, want zometeen zet ik "Tender Prey" nog eens op

Inderdaad een meesterlijk kippenvel-album dit. Al zovaak gedraaid, maar nog steeds krijg ik de rillingen bij Cave's eerste woorden op het album: "I am a crooked man..."

c-moon, jammer dat je Sad Waters niet noemt. prachtig nummer!!

"Rollin her dress up past her
knee
Turning these waters into wine
Then she platted all
the willow vines"

ach zo mooi... Nick Cave is briljant.

O ja.. Sad Waters! Is inderdaad ook lichtelijk fantastisch

Een van de betere Cave platen uit de jaren '80. 'You're Funeral, My Trial', 'Stranger Than Kindness' en 'Sad Waters' zijn fantastisch. 'The Carny' is ook aardig (met name de tekst en de sfeer), maar had een minuut of 3 korter gemogen. Sommige nummers vind ik wat minder ('She Fell Away', 'Long Time Man', 'Scum'), maar over het geheel vind ik deze sterker dan bijvoorbeeld Tender Prey.
3,5*

Doordat er gisteren tijdens het concert 2 nummers werden gespeeld van dit album (titelsong en Hard on for Love) dit album maar weer eens opgezet. Het heeft lang geduurd voordat ik eenmaal aan dit album begon te wennen maar uiteindelijk kwam het wel goed.
Lekker om dit dan ook live voorbij te horen komen.

Wat een geweldige plaat dit. Ik moet toch eens wat meer vroege Cave gaan luisteren. Ik was ooit met de meest bejubelde platen begonnen, maar die konden mij toch minder bekoren. Eind vorig jaar The Birthday Party ontdekt en omhelsd, maar eigenlijk alleen From Here to Eternity beluisterd. Dit kan nog wel eens mijn Cave-favoriet gaan worden.

22 jaar oud alweer, en ik had 'm zeker 15 jaar niet meer gedraaid.

Vandaag op CD aangeschaft om eens terug te horen, en dat viel niet in alle opzichten mee. Sowieso bemerkte ik dat de tracklisting hier in volgorde afwijkt van het oorspronkelijke vinyl ( 2 x 45' , twee nummers per kant). Het bonusnummer Scum is zondermeer het minste nummer, had niet gehoeven voor mij.

De band is érg goed, prettig hoeveel dynamiek er in de drumpartijen zitten ... maar waar ik wel van schrok is dat Nick Cave hier toch wel slechter zingt dan ie hedentendage doet. Long Time Man, dat is vals zonder dat het mooi is. Gelukkig is het merendeel van het songmateriaal erg goed, waarbij het originele openingsnummer Sad Waters (waar Nick Cave z'n bewondering voor Tom Jones etaleert) wat mij betreft het beste is.

Een van de meest onderschatte albums van Nick en zijn Bad Seeds.
Komt vooral omdat de twee voorgaande albums [Firstborn en From Her] briljante albums zijn [hoog in de jaarlijstjes] waardoor de heren popcritici het in 1986 wel een beetje gehad hadden met Cave.
Het werd tijd voor iets nieuws zullen we maar zeggen.
Geheel ten onrechte echter, "Stranger Than Kindness" en het onheilspellende "The Carny" zijn zo maar 2 briljantjes dit niet te missen album. Somber ? Hier krijg ik nou een lentegevoel van.

Ik vind deze ook aanzienlijk beter dan die twee voorgangers.. de heren popcritici hadden/hebben vette stront in de oren

Goed album, een mooie combinatie tussen het harde werk van het begin van de jaren '80 en het meer verfijnde werk van latere jaren.

Zo'n track als The Carny is natuurlijk helemaal een feest voor een liefhebber van semi- gesproken nummers als ik (nummers zoals ook Pulp en Tindersticks ze wel eens maken).

Doet die mondharmonica aan het begin trouwens meer mensen aan A Forest denken?

Morgenochtend weer even keihard opzetten, deze plaat moet hard gedraaid worden.

Niet alleen de (terecht) veelgenoemde Stranger than kindness en The Carny, maar zeker ook het angstaanjagende, bloedstollende She fell away - briljant. Duistere poëzie. Eén van Cave's vele hoogtepuntjes.

(The Carny werd overigens tot in perfectie gebruikt in de film Der Himmel über Berlin.)

Ahhhh. Als ik alleen al dat pianoriedeltje van Your Funeral... My Trial hoor krijg ik een warm gevoel van binnen. Na kennis te hebben gemaakt met The Birthday Party wilde ik wel eens wat meer van de 'oudere' platen van meneer Cave gaan beluisteren, waarop ik op Your Funeral... My Trial stuitte in onze platenkast. Ik ben meteen verliefd geworden en vind ook The Carny een heel onheilspellend nummer, op de manier dat Nick Cave dat zo mooi kan. Ik geef hem nu nog 4,5 *, misschien groeit dit nog naar 5.

een klassieker van cave , gewoon heel goed , vooral te titeltrack , nu ook met bijbehorende dvd , voor cave fans een must !

is dit de goeie tracklijst , de mijne begint met sad waters ???

De oorspronkelijke tracklist blijkt inderdaad anders te zijn.
Op wikipedia staat daar meer over te lezen.