David Crosby - For Free (2021)

Ieder z'n mening uiteraard, maar zelf heb ik toentertijd (en nog steeds) Crosby, samen met drummer Michael Clarke, de minst belangrijke Byrds-members gevonden. Het beleid en de sound werden grotendeels bepaald door McGuinn en Gene Clark. Toen de laatste de band verliet (verslavingen plus vliegangst) werd de rol van Chris Hillman belangrijker. Ik heb hem altijd de George Harrison van The Byrds gevonden. Aanvankelijk bescheiden en op de achtergrond, maar gaandeweg steeds meer een factor om rekening mee te houden.
Grappig trouwens dat het nummer "Lady Friend" genoemd wordt als blijk van Crosby's kunde. Een on-Byrds-achtig, rommelig en schreeuwerig nummer dat terecht geflopt is.

Ik laat het even hierbij...

David Crosby lijkt mij geen gemakkelijke man om mee te werken maar het is onmiskenbaar dat hij altijd een prima songwriter is geweest, een goed vocalist ook.

Hij is een markante persoonlijkheid, heeft strijd nodig om het beste in zich naar boven te halen en blijft daarbij zijn belangen goed in het oog houden.

Ik ben bij de Byrds met terugwerkende kracht geëindigd, inzake Crosby. Dus ik was liefhebber van Deja Vu en wat daarna allemaal kwam. Veel later ging ik luisteren naar de Byrds. Die ik eigenlijk niet op vind kunnen tegen CSN&Y in de meest uiteenlopende samenstellingen.

Binnen dat illustere viertal zijn in de regel Crosby's songs in ieder geval het meest complex en in de regel het meest interessant.
Solo is hij sinds 2016 in rustiger vaarwater terecht gekomen. Niet zo gek, hij is inmiddels ook 80. Het haantjesgedrag vrijwel verdwenen. Toch blijven z'n songs, spel en stem herkenbaar en vooral ook aangenaam.

Nog steeds een ongelofelijke knappe stem , want dat is niet altijd vanzelfsprekend op die leeftijd !
Gewoonweg een mooi plaatje.

Vorige maand nog een plaat van Joni Mitchell gekocht (Court and Spark). Toeval of niet ? Nu blijkt "For Free " een nummer van Joni Mitchell te zijn . Weet iemand op welke plaat dit nummer staat ?

Joni Mitchell - Ladies of the Canyon (1970)

Het nummer staat ook op het album Allies van CSN.

Best een knappe plaat van veteraan David Crosby. Zijn stem klinkt, in tegenstelling tot een aantal van zijn generatiegenoten, nog steeds erg goed, moet ik zeggen. En de nummers klinken geïnspireerd, in de basis folk en pop, hier en daar aangelengd met aanstekelijke funk-ritmes. De titelsong is een knappe cover van Joni Mitchell, waarop Crosby's stem erg goed samengaat met die van de ongeveer 50 jaar jongere singer-songwriter Sarah Jarosz. Meteen één van de hoogtepunten van het album.

Verder klinkt de plaat niet echt intens, eerder luchtig, berustend zelfs. De tachtiger die Crosby ondertussen is geworden (toen de plaat werd opgenomen, was hij dat nog net niet), blikt terug op het leven, waar hij zeker zijn portie van heeft gezien.

3,5 sterren

Het is nu ruim een jaar geleden dat dit album verscheen. En ik vind het nog altijd een feest om naar te luisteren!

De zwanenzang van wijlen David Crosby. Het mag een wonder heten dat de beste man met zijn levenswandel nog 81 lentes heeft weten te halen.
Vanaf Croz uit 2014 is Crosby als een malle gaan componeren. Alsof hij tot de conclusie kwam dat ook hij niet het eeuwige leven zou hebben, heeft David er nog 5 platen weten uit te persen.
En het moet gezegd, niet alles is even sterk, maar met zijn pen was niks mis.

Op het eerste gehoor klinkt het songmateriaal vrij losjes, zijn de arrangementen luchtig en laveert Crosby met zijn wat fragiele zang door de stukken heen.
Desalniettemin hoor je na verloop van tijd meer lagen in de songs. Gaan je meer details opvallen.

Het prachtig gearrangeerde The Other Side of Midnight vormt bijvoorbeeld een dergelijk voorbeeld. De diepte, meegegeven door de akoestische gitaarpartij, geeft een heel subtiel tintje aan het geheel.

Helaas is niet alles even sterk, een gebrek aan spanning maakt dat de plaat enkele 'inkakmomenten' kent .
Crosby sluit echter af met een melancholisch pareltje; I Won't Stay for Long, op gevoelige wijze door Crosby voorgedragen.

Mijn voorkeur gaat uit naar man's comeback album uit 2014; Croz. Dat neemt niet weg dat For Free een degelijke afsluiter vormt van zijn oeuvre. Hoewel David mij nooit omver heeft weten te blazen met zijn vocale capaciteiten, moet ik bekennen dat zijn zang op een wat aparte manier onderscheidend is, het fragiele karakter ervan vormt tevens de kracht.
Het is fijn en knap dat Crosby in zijn laatste jaren dit er nog allemaal heeft weten uit te persen.

dit laatste solo album meermalen beluisterd maar helaas wil het kwartje niet bij mij vallen. zijn zoon James Raymond die het album produceerde en meerdere nummers schreef of mede schreef drukt zwaar zijn stempel op "For Free". het klinkt allemaal wat gezapig, waarbij de gladde productie en het gebrek aan memorabele liedjes niet behulpzaam is. ben verder niet zo gecharmeerd van de West Coast pop/soft rock met jazzy accenten die aan bands als Steely Dan doet denken. een prima band waar ik graag naar mag luisteren, maar die sound vind ik minder goed bij David Crosby passen. waar anderen "Rodriguez" co-written met Donald Fagen met o.a. een gepolijste blazerssectie wellicht als een hoogtepunt ervaren, ervaar ik dat anders. ook de opener "River Rise" een duet met Michael McDonald is "not my cup of tea".

van de James Raymond nummers bevallen het mid-tempo "The Other Side" en de melancholische afsluitende ballad "I Won't Stay For Long" het beste. een des te meer toepasselijk liedje gezien het feit dat de man niet veel later (begin 2023) ging hemelen. "For Free" is een Joni Mitchell cover vorm gegeven middels een fraai duet met singer/songwriter Sarah Jarosz. zijn eigen "Ships In the Night" ondanks het Steely Dan sausje en de melodie van "I Think I" ontstijgen eveneens de middelmaat van liedjes zoals "Boxes" en "Shot At Me".

hoor David Crosby liever in een meer folky setting en mis de fraaie harmoniezang in de stijl van CSN of de duo zang met Graham Nash op dit album. mis ook emotionele zeggingskracht in de liedjes die niet willen raken, uitgezonderd het eerder genoemde "I Won't Stay For Long".

om die reden prefereer ik zijn albums "Oh Yes I Can", "Thousand Roads" en "Croz" boven deze. een fractie beter dan "Lighthouse". vandaar 3,5 sterren.