The War on Drugs - I Don't Live Here Anymore (2021)

Overdag maak ik weinig kans op quality time, omdat ik de hele dag TWoD draai

Wow..wat erg het album klinkt commercieel.
Ik vind het een decadente reactie om zo te reageren mensen als een band wat bekender wordt. Eigenlijk zelfs een beetje infantiel.
Commercieel staat in mijn optiek niet gelijk aan slecht!
Het is gewoon een lekkere plaat.

All play and no work makes Jack a dull boy

Na al dit georakel hierboven, ik vind deze slappe zeverplaat gewoon geen zak aan. Ik luister liever naar iets met meer edge.

Nergens zoveel Edge als bij U2

Nou, daar zijn de scherpe randjes ook al zo'n 2 decennia af hoor. Of jij moet de riffs van Vertigo wel diggen? Wat jij vigil

Help, de band die ik leuk vond is ontdekt door een groter publiek!

Er is gelukkig zat betere commerciële muziek dan deze muffe, opgewarmde kliek.

Het is muziek die de ziel ontroert...

Mijn hele punt over mainstream is dat het hier op MuMe wellicht mainstream is, maar idd, vraag collega's of iemand in de supermarkt of ze TWOD kennen en de kans is groot van niet. Coldplay, Madonna of Beyonce, dát is mainstream, net als Marco Borsato.

Dus MuMe is geen afspiegeling van de maatschappij maar eerder een verzameling (fanatieke) muziekliefhebbers. Dat TWOD dan op #1 staat in het jaarlijstje en al lang het meest gedraaide album hier, maakt het op MuMe een populaire band, maar dat is dus totaal niet representatief voor hoe populair deze band in de rest van NL is. Anders vulde de band wel de Kuip oid, en kende mijn buurman deze band ook.

Ach het is een jaarlijks terugkerend fenomeen op MuMe, verontwaardiging bij het tot favoriete album verkozen album van het jaar.

Als ik iets niks vind, dan houd ik het bij één, maximaal twee luisterbeurten en ken ik geen beoordeling toe. Soms laat ik dat weten, vaker niet.

Ik vind dit album prima, de sound is niks mis mee, live klinken de nummers ook als een klok. Maar het mist een nummer als Pain of Thinking of a Place.

Dit is id niet mainstream als Adèle of Borsato, nee. Maar wel zo'n beetje het meest mainstream op MuMe. Juist hier, omdat MuMe een verzameling is van casual muziekluisteraars als serieuze muziekliefhebbers...

De vijand dus

Eerlijk gezegd zou ik niet zo snel een dialoog over muziek opzetten in de supermarkt. Ook daar valt het me op in hoeverre mensen gaan voor gemak en wat ze (denken te) kennen. Een saus (kant-en-klaar) in een potje, ipv zelf moeite te doen. En daar ligt de link met dit album - het is niet (echt) slecht, maar het doet me nix. Maar weet je wat de meest succesvolle (verkochte) auto van Nederland is? De Kia Niro - met spontane excuses aan alle eigenaren daarvan - en weet je wat mij nou zo leuk lijkt? Een lange autorit in een Kia Niro met WoD op de speakers

Lang Alfa Romeo gereden - van die auto werd ik blij (alleen al door ernaar te kijken) en droomde ik van een Italiaanse schone die bij me in de auto zat.



Tja vorig jaar - Lana del Rey - viel me ook al tegen. Life can be hard! "Fanatieke muziekliefhebbers" - die gun je alllemaal een Kia Niro

Ik associeer TWoD meer met Opel, de auto van het volk. Ik heb als kind goede herinneringen aan de Opel's Kadett van mijn ouders en grootouders
Daar zou ik wel in willen cruisen met TWoD op

Ik luister thuis veel verschillende soorten serieuze en minder serieuze muziek. Maar TWoD is een van de weinige artiesten die mij uplift naar een echt hoger niveau. Warme, positieve muziek, als een haardvuurtje Misschien dat dat ligt aan de synths bv die ijl en hoog zijn, of dat ze in een bepaalde key of toonsoort spelen die 1 of 2 lagen hoger zijn dan de gemiddelde artiest.

The War on Drugs. De Kia Niro of Opel Kadett van de muziek. Ik kan daar wel wat mee

En dat heeft Kent op Nr 2 in z'n Top 10 staan. Kent, toch de Kane van Zweden. Dus laten we het niet over Kia's hebben toch.. Want daar kan ik ook wel wat mee.

En zelfs Kent op #1 in artiest, en Roxette op #3.

Ik vind het allemaal best hoor, maar als je je mond opentrekt over de Kia's van de muziek...

Ah, we maken het persoonlijk.
Prima.
Kent, de Saab 90 van de muziek (ook uit productie)
Roxette, de Ford Fiesta van de pop (vlug, snel, maar lekker bakkie).
Maar met mijn smaak heb ik dus geen recht van spreken begrijp ik?

Dit gaat toch allang niet meer over de plaat?

Stel je voor dat ik benieuwd zou zijn naar de muziek, en het gaat 10 pagina's over automerken waar een normaal mens nog nooit van gehoord heeft?

Kan het niet gewoon over de muziek gaan? Hoe klinkt dit? Ik meen richting Dire Straits en Bruce Springsteen. En dat vind ik ook wel logisch, want Springsteen is ook erg populair op de site.

Misschien moet er inderdaad even wat geveegd worden in de berichten.

Bij deze plaat moest ik af en toe ook aan Bruce Springsteen denken. Daar heb ik verder ook niks mee. In die zin niet gek dat mijn score niet hoog uitvalt.

6 berichten over de artiest zelf met als associatie een bepaald type auto, 10 pagina's is dan een beetje overdreven niet?

Ja sorry, dat was een beetje flauw van me. Maar ik werd er een beetje gallisch van dat een album wat ik echt waardeer met een zoutloos merk als Kia wordt vergeleken.

Maar anderen hebben ook gelijk, genoeg over mainstream en automerken!

Ik blijf dit album toch veel draaien, het is uplifting, net als Springsteen ook vaak is. Lekker voor in de auto (ongeacht het merk ) Mijn nummer 2 van 2021! (Cory Hanson had ik op 1)

Springsteen is bij uitstek muziek voor auto's...

Hier zijn blijkbaar veel ov-freaks. Vond de eerste verdacht veel hebben van Diarree Steeds en dan denk ik eerlijk: eenmaal is genoeg en ook Springsteen ben ik inmiddels ontgroeid.

Zou ik gevraagd worden naar leuke muziek uit 2021 zou ik eerder Little Sims, The Weather Station en andere albums noemen; denk dat als ik dit album zou noemen mijn zorgvuldig opgebouwde reputatie in gruzel elementen zou vallen

Gooi Bryan Adams hier nog bij en je zit dicht in de buurt.

Oh, dan ben ik dus geen vliegtuig maar een auto

Deze album pagina lijkt een beetje op "the war on The war on drugs".

Live volledig mee eens. Enne...sterker nog, er staat zelfs een veel betere track op dit album dan Pain of Thinking of a Place, namelijk Wasted. Alleen weet men dat hier net niet voldoende op waarde te schatten Heerlijke, typische jaren 80 soundtrack track. Had ook zo op een album van Lindsey Buckingham kunnen staan. Overall een fijn album, met een aantal nummers die ik steeds beter begin te vinden.