The War on Drugs - I Don't Live Here Anymore (2021)

Paar uur terug was het stemgemiddelde nog 3,25*, nu al gezakt naar 2,5*. Gaat snel hier

2,5

Vind het titelnummer wel erg lekker klinken.
Dat belooft nog wat voor de rest van het album, althans dat hoop ik.

Als er iets opstaat dat al half zo goed is als Strangest Thing dan ben ik tevreden.

We hebben al een 5,0* als tegenreactie te pakken

Ik wacht nog even, durf hier niet zo goed een reactie te geven

Album inmiddels binnen en voor de 3e keer beluisterd. Voorlopig nog geen duidelijke favoriet, maar ik ben verheugd met de plaat. De recensies her en der verraadden het al een beetje, dit is weer een puik album. Zeker voor liefhebbers van Springsteen, Petty, Dylan en Wilco, maar ook voor de liefhebbers van TWOD’S vorige platen. *4.5

Change alweer schitterende plaat.
De beste band van de 21ste eeuw (samen met Arcade Fire ) strikes again, geniaal.
Uitkijken naar morgen!

Net de 3 singles beluisterd, ik ben nog net niet in slaap gevallen...
Ms heb ik aan 1 album genoeg van deze band, net zoals ik bv ook genoeg heb aan de Greatest Hits van Broes. Ook omdat ze tientallen jaren dezelfde muziek blijven maken...

Elk cijfer onder de 5* van jou zou toch wel een flinke teleurstelling zijn

Ik had gehoopt op een ander geluid (beetje commerciëler zoals I Don't Live Here Anymore had ik misschien helemaal niet erg gevonden), maar eigenlijk hoor ik helemaal niet zo veel nieuws.

Niet erg. Het klinkt prima allemaal en een groot fan zal ik nooit echt worden (ik heb alleen Lost in the Dream fysiek in de kast staan en dat volstaat denk ik wel).

Ik geef pas punten na enkele volledige luisterbeurten maar ik heb een vermoeden dat dit idd een no-brainer zal worden

Heerlijk toch, wegdromen bij deze muziek? Heb ik ook met jouw nr 1 allertijden en ook 1 van mijn all time classics. Beide idd platen om niet te luisteren terwijl je de patatten schilt.

Welke artiest maakt op vandaag "nieuwe" muziek?

Eerste singles beluisterd, blijft toch heerlijke muziek. Heerlijk dromend de winter tegemoet.

Ik geniet heerlijk van Lost in the Dream, een meesterwerk. Deze 3 singles doen dat helaas niet voor mij. Maar dat geeft verder ook niks, ook een Elbow volg ik bv al albums lang niet meer en datzelfde geldt voor wel meer artiesten...

Met ik hoor niks nieuws bedoel ik dat ik niks nieuws van deze band hoor. Het is heel veel meer van hetzelfde en dat verbaasde me een beetje, want dat gevoel kreeg ik niet bij de vooruitgesnelde single I Don't Live Here Anymore.

Dat deze band nooit vernieuwend is geweest lijkt me wel duidelijk (en dat is ook niet erg, want inderdaad: welke band maakt nog nieuwe muziek?! Dan kom ik uit bij artiesten waar ik niet veel mee kan denk ik).

Ik vind dit album een behoorlijke stap terug in vergelijking met A Deeper Understanding. De nummers zijn wat zwakker en dat kan niet goedgemaakt worden met de over-the-top 80's productie. De vorige twee platen waren hele donkere albums met een beetje een jaren tachtig sound eroverheen, dat maakte het erg gaaf. Dit is vooral jaren tachtig sound, veel synths, veel minder gitaar. Wordt een beetje een gimmick. Kwestie van smaak, mij ligt het minder. De vorige twee albums grepen me echt enorm, dat mis ik hier. Misschien zijn inmiddels mijn verwachtingen ook te hoog.

Bij een band die zichzelf continu vernieuwd moet ik denken aan King Gizzard and the Lizzard Wizzard.

On topic: album is niet erg spannend op het eerste gehoor. Zoals gezegd meer van hetzelfde maar kan er zeker van genieten zo op deze zonnige vrijdag.

Dat is ook mijn eerste gedachte eigenlijk. Hoewel het best fijn in het gehoor klinkt weet het veel minder te boeien en intrigeren als de voorgaande twee platen.

2 luisterbeurten achter de rug. Geen enkel minder nummer en alle 10 eigenlijk ijzersterk. Moeilijk om een favoriet uit te kiezen, maar de opbouw in Harmonia's Dream bv is subliem. I don't wanna wait springt er ook uit.
De perfectionist Adam Granduciel heeft het weer gedaan, wat een oog voor detail heeft die man.
Samen met As days get dark van Arap Strap de plaat van het jaar.

Vooraf moet ik zeggen dat ik geen groot fan ben van de band. Daar is de muziek niet bijzonder (vernieuwend) genoeg voor en daar zit ook altijd een kwestie smaak in. Ik heb het album "lost in a dream" op vinyl. Ik verbaas me dan ook over al die 5* stemmers; wat horen die wat ik niet hoor? Wat is dat speciale? Ik hoor kwalitatief goede muziek. Ook de songs zijn persoonlijk en goed. Maar ik val niet van mijn stoel en kwalificeer het als goed, maar gemiddeld. Dit blijft voor mij voor af en toe op Spotify; net al lost in a dream trouwens. Die zet ik ook niet vaak op. Ga ik stemmen? Vaak niet op albums die me niet liggen, maar wie weet valt het kwartje en dan neig ik naar 3.5* voor vakmanschap.

Grappig.....zonder je bericht gelezen te hebben zijn we blijkbaar medestanders. Gelukkig......ik dacht al dat het aan mij lag.

Vernieuwend? Spannend? Rauw? Nee, natuurlijk niet. Wie verwacht dat überhaupt nog van The War on Drugs?

Het doet er ook niet toe. Integendeel. De appeal van The War on Drugs zit 'm juist in hun o zo herkenbare, warme geluid. Een felle zonnestraal door het raam om jezelf een uurtje in te koesteren. En het is ze weer gelukt. Songs die we in de basis al duizend keer hebben gehoord, maar die verslavend goed in elkaar zitten. Die baslijn van Change. De opbouw van Harmonia's Dream. Dat gitaaroutrootje van Occasional Rain. Smullen.

Mensen die de vorige plaat zo zo vonden, kunnen deze plaat ook prima aan zich voorbij laten gaan. Liefhebbers zullen zich met graagte weer laven aan deze drug.

Ga ik mezelf toch een beetje tegenspreken: de echte 'punch' die ik voelde bij Lost in the dream blijft hier achterwege. Af en toe is de zang ook wat overgeproduceerd, zoals in I Don't Wanna Wait. Kniesoordingen. Ik geniet hier met volle teugen van.

De single vind ik wel leuk, alsof Bob Dylan op een plaat van Cock Robin meezingt.

Wat is Rings Around My Father's Eyes een prachtig nummer zeg. Zo hoor ik TWOD het liefst.

Prachtig album weer!
Niks nieuws onder de zon inderdaad, maar dat hoeft ook niet als je sound zo goed in elkaar zit en de kwaliteit zo hoog is. De laatste drie nummers zijn vooralsnog favoriet.

Deze band stelt echt nooit teleur. Wat een ijzersterk album wederom, staat hier thuis de hele dag al op repeat. Nog dat extra vleugje jaren 80 hier en daar maakt het voor mij helemaal af.

Mijn favorieten tot nu toe:

Harmonia's Dream
I Don't Wanna Wait
Victim
Change

Maar eigenlijk gewoon het hele album.

Het is prima muziek, absoluut, maar spannend hebben ze in mijn oren niet meer geklonken na Slave Ambient.