menu

Queen - A Day at the Races (1976)

mijn stem
3,92 (571)
571 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Tie Your Mother Down (4:50)
  2. You Take My Breath Away (5:08)
  3. Long Away (3:33)
  4. The Millionaire Waltz (4:56)
  5. You and I (3:27)
  6. Somebody to Love (4:59)
  7. White Man (4:59)
  8. Good Old-Fashioned Lover Boy (2:54)
  9. Drowse (3:45)
  10. Teo Torriatte (Let Us Cling Together) (5:54)
  11. Tie Your Mother Down [1991 Remix] * (3:44)
  12. Somebody to Love [1991 Remix] * (5:00)
  13. Tie Your Mother Down [Backing Track Mix 2011] * (3:48)
  14. Somebody to Love [Live at Milton Keynes, June 1982] * (7:55)
  15. You Take My Breath Away [Live in Hyde Park, September 1976] * (3:06)
  16. Good Old-Fashioned Lover Boy (Top of the Pops, July 1977) * (2:51)
  17. Teo Torriatte [Let Us Cling Together) (HD Mix] * (4:47)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur: 44:25 (1:15:36)
zoeken in:
avatar van west
4,5
Ik hoor ook bij de club die A Day At The Races wat beter vind dan A Night At The Opera. Dat komt omdat hier geen echt mindere songs op staan. Alles is (best) goed tot ijzersterk. Ook de productie vind ik beter. Een mooi helder en warm geluid heeft deze plaat. En ze pakken hier slim sterke stukken van de voorgangers en laten die terugkomen of voegen het samen. Zo ontwikkelen ze hun eigen Queen sound verder op dit album.

Het voorbeeld daarvan is Somebody To Love, waar je rockopera elementen van Bohemian Rhapsody in terug hoort. Dit nummer heb ik altijd erg goed gevonden. The Millionaire Waltz is een soort rock/opera/wals. Ook deze song is geslaagd en goed neergezet. Gelukkig staat er ook nog klassieke Queen hardrock op in de vorm van het geweldige Tie Your Mother Down en het sterke White Man. Verder zijn You Take My Breath Away & Good Old Fashioned Lover Boy ook zeker het vermelden waard: mooie nummers zijn dat. Een prima en afwisselend album dus!

avatar van Darkzone
4,5
geplaatst:
Beste album van Queen tot dat moment, en misschien zelfs wel overall. Hierna werden ze publiekelijk bezit en gingen de albums commerciëler klinken en minder artistiek.

En eerst kant b en daarna kant a afspelen brengt dit album zelfs nog een niveau hoger.

4,5
geplaatst:
Darkzone schreef:
Beste album van Queen tot dat moment, en misschien zelfs wel overall. Hierna werden ze publiekelijk bezit en gingen de albums commerciëler klinken en minder artistiek.

En eerst kant b en daarna kant a afspelen brengt dit album zelfs nog een niveau hoger.


Dat is dan jouw mening. Ik ga voor Sheer Heart Attack als beste album, goed gevolgd door Queen I en Queen II en dan volgt ADATR!

avatar van bikkel2
4,5
geplaatst:
Soort van afsluiting van een heel sterke periode.
En een stukje compacter dan voorganger Opera.
Hier trekt Queen zich nog weinig aan van trends en is de inspiratie erg groot.
Overtuigende hardrock met frivole zijsprongen. Met name Freddie is geweldig op dreef vind ik.
Somebody To Love en het misschien wat bedachte, maar heel vernufte The Millionair Waltz zijn heel sterk.
Op de laatste song hoor je een beetje de insteek van Boh Rap terug.
Natuurlijk een heel ander nummer, maar hier komt ook weer een hardrock passage in voor, om dan weer terug te keren naar een rustpuntje en de beginnende Wals.

News Of The World van een jaar later is ruwer en de band meer naakt. Met Darkzone eens dat de echte artistieke tijd dan achter hun ligt.
Queen werd groter en dat was verdiend, maar de albums werden er uiteindelijk niet beter op.

avatar van Mssr Renard
5,0
Dit is één van de meer hardrock-gerichte platen van Queen, een echte May-plaat. Mooi in evenwicht met de wat meer experimentelere Mercury-nummers. Ook dé plaat van Queen met de meeste slidegitaar. Volgens mij ook de eerste plaat waar Taylor ook gitaar speelt. Ook de plaat met de langste pianoballad.

Een plaat dus met genoeg van alles om een echte consistente en gebalanceerde plaat te zijn.

Ook hier weer een liefdesliedje van Deacon; You and I is een logisch vervolg op You're My Best Friend.
Deze plaat is samen met Queen II wat mij betreft het beste wat de band heeft gemaakt. Een plaat die ik met veel gemak en plezier van voor naar achter afluister.

Interessant is wel dat op beide platen May het intro verzorgt. Op Queen heet het Processioen en is het ook echt een aparte track, op A Day at the Races heet het Introduction en is het onderdeel van Tie Your Mother Down. In deze introductie komt de riff van White Man aan bod en het andere thema is ook het eindthema van Teo Torriate. Alleen in de jaren 70 werden dit soort subtiliteiten toegepast.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:52 uur

geplaatst: vandaag om 09:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.