Living Loud - Living Loud (2005)

Wat een heerlijke cd! Prachtige remaxes van een paar Osbourne klassiekers met een aardig klinkende Barnes op de vocalen!

4*

Leuk album, om zo af en toe te draaien. Ze hadden alleen Mr. Crowley niet op deze wijze moeten
opnemen.

De zang op Mr. Crowley met dat vervormende effect is inderdaad vreemd. De gitaarsolo van Steve Morse op dit nummer vind ik wel prachtig. De volgorde met om en om een Ozzy nummer en een Living Loud nummer snap ik niet. Ik denk dat het album evenwichtiger had geklonken als eerst de Ozzy nummers werden afgewerkt en vervolgens de eigen. In the Name of God is mijn favoriet. Deze track heeft gek genoeg wel een iets mindere solo van Steve, mede door die rare sitarsound.

De Australische bassist en liedschrijver Bob Daisley had een groot juridisch geschil met de firma Ozzy Osbourne, die zijn auteursrecht niet meer erkende. Dat terwijl hij als lid van Blizzard of Oz, zoals Ozzy's nieuwe groep zou gaan heten, voor de eerste twee albums met Randy Rhoads de meeste muziek schreef plus de teksten.
Daisley had een indrukwekkend cv opgebouwd met groepen als Widowmaker, in 1978 Rainbow, in 1982 het gerevitaliseerde Uriah Heep vanaf het jaar erop Gary Moore.
Met zijn maatje uit die dagen bij Ozzy, drummer Lee Kerslake (tevens ex-Uriah Heep), besloot hij zélf iets met muziek uit deze periode te doen. Hij vroeg landgenoot met whiskystrot Jimmy Barnes (Cold Chisel) en van Deep Purple toetsenist Don Airey (tevens ex-Rainbow, -Ozzy en -Moore) plus - grote verrassing - Steve Morse (ex-Dixie Dregs en nadien solo actief).

Morse is slechts twee jaar vóór Randy Rhoads geboren; ze waren dus generatiegenoten. Hij koos ervoor Rhoads' partijen niet klakkeloos te kopiëren, wat in combinatie met Barnes' zang een fris effect heeft.
De nummers uit de jaren Osbourne vormen de rode draad: I Don't Know, Crazy Train, Flying High Again, Mr. Crowley, Tonight en Over the Mountain.
De overige zes nummers waren nieuw voor mij. Favorieten zijn het bluesgetinte Every Moment a Lifetime, protestlied In the Name of God en slotlied Walk Away, dat klinkt alsof Daisley het schreef met Led Zeppelin in gedachten.

Daisley publiceerde in 2013 een biografie genaamd For Facts Sake, waarin hij over zijn rijke carrière vertelt en ongetwijfeld ook over dit album. In Nederland slechts te verkrijgen voor te veel geld, maar steeds opnieuw duikt de titel op...

Volgende album dat Morse opnam verscheen nog in datzelfde 2004 onder solovlag: Major Impacts 2.