Kendrick Lamar - Mr. Morale & The Big Steppers (2022)

Was erbij in de ziggodome, legendarisch optreden. Super dope om weer terug te kijken, thanks voor de tip

Halfje er af. Blijft een doodsaai album. Ik mis bezieling en voor het eerst vind ik Kendricks gepreek echt zeurderig en matig. De eerste vier nummers zijn oké maar daarna wordt het minder. Vooral het middenstuk van het album is echt beneden zijn kunnen, al maken de laatste drie nummers wel weer wat goed. Wat ik vooral mis is wat luchtigheid (ook in de producties) en een beetje plezier. Niet elke rappert hoeft een lolbroek te zijn natuurlijk, maar voor het eerst heb ik echt moeite met de last die hij blijkbaar met zich meedraagt. Dat doen nieuwelingen als JID en Denzel Curry toch beter. Toffe samples en beats én diepgaande teksten, in plaats van een heel lang studio album waarop maar ik maar tot een achttal echt goede nummers kom. De rest is middelmatig.

Eigenlijk ben ik het hier wel mee eens. Die luchtigheid en plezier proef ik wel in de voorgaande albums. Ik heb ook nooit de behoefte om dit album op te zetten.

Kendrick is iets vrijer met dit album en schrijft iets meer over hoe hij zich voelt. Al is The Heart Part 5 nog steeds een bizar sterk en belangrijk nummer.

Bijna elke keer als ik deze plaat opzet denk ik na enkele nummers: moet er niet een halfje bij? Rond Savior/Auntie Diaries (wat een fletse track..) ga ik echter denken: moet er niet een halfje af? Tot en met Silent Hill is dit opnieuw een ijzersterke plaat van Kendrick met stuk van stuk steengoeie tracks, die bovendien door merg en been gaan hier en daar. Daarna wordt het dus helaas rap minder. Een bijna 7 minuten durende track met niemand minder dan Beth Gibbons wekt hoge verwachtingen, alsof Kendrick zich zelf ook realiseerde dat de tweede helft van de plaat nog een opleving nodig had. Helaas is dit nummer welbeschouwd ook weinig bijzonder of interessant. Er had gewoon wat eerder een punt gezet moeten worden op dit ambitieuze album. De vier sterren blijft wel staan, maar het zijn wel vier sterren met een bijsmaakje, want er had meer in gezeten.

Ik ben op een zoektocht. Ik denk dat hiphop dood is.

Deze plaat greep me wel omdat het kwetsbaarheid toont. Maar ik snap de machismo niet. Waarom heeft "stoer doen" zo een grote plek. Leg het me uit, er is zoveel potentie..

lowieke; stoer doen heeft toch niet zo'n grote plek op deze plaat?
In algemene zin is brag-n-boast altijd deel geweest van hiphopcultuur (hoewel niet onmisbaar; genoeg hiphop zonder ook). Het is niet zo dat dat nu opkomt en daarmee hiphop stervende is (of bedoelde je dat niet?). In Backseat Freestyle (van GKMC) heb ik het idee dat Kendrick er juist een beetje een parodie op maakt; dat extreme pochen, maar dan weer zo goed dat het een knaller van jewelste is. Ik kan het sowieso best waarderen als het maar niet een heel album lang doorgaat.

Nee sorry dat bedoelde ik niet. Ik zit zelf in een soort rouw dat hiphop echt wel stervende is. Vince Staples heeft overigens wat mij betreft een positieve impuls gegeven btw.

Competitieve van hiphop vind ik ook heus wel door maar tegelijk ook achterhaald. Er is zo veel meer (gek genoeg bewijst deze plaat dat juist)
Ik ben misschien ook gewoon erg kritisch geworden op elk woord van Kendrick na die super domme, lelijke en kinderachtige "rap beef".

Maar ja... Ik kan nu alles gaan opnoemen maar dit album is ermee doorspekt. Het gaat om kwetsbaar opstellen maar check alleen de hoes al en de eerste zin is "a bitch in a miniskirt".
Ik snap en waardeer de bedoeling maar het komt altijd vanuit de machismo hoek.

Lastig uit leggen zonder de hele tijd voorbeelden aan te halen. Undun komt bijvoorbeeld ook uit dezelfde hoek en is kwetsbaar, maar is dat wel ook daadwerkelijk.

Waar trouwens de openings zin op Undun iets is van "ive lost sleep to dreams but i won't miss them" . Ik hoop dat alleen de openingszinnen mijn punt voldoende onderbouwt

Dat zegt men als sinds de jaren '90. Zie in je stemmenlijst ook vooral artiesten uit dezelfde hoek, waardoor ik vrijwel zeker weet dat er nog enorm veel te ontdekken voor je is op hiphopgebied.

Dat is wel uit de context trekken van woorden. Hij rapt om precies te zijn:
"What is a bitch in a miniskirt?
A man in his feelings with bitter nerve"

Volgens mij stelt hij daar dat "a bitch in a miniskirt" dus juist een uiting is van mannen die verbitterd zijn en dan focussen op het feit dat de vrouw zulke korte rokjes draagt en daarover gaan oordelen ("het is een slet").
Verderop betrekt hij het ook op zichzelf: hij vertelt over hoe hij zelf vreemd is gegaan en dat dat een slechte manier van 'coping' geweest.
Hij stelt zich dus juist wel kwetsbaar op en bekritiseert juist macho gedrag van andere mannen.

Verder kan ik wel begrijpen waar je vandaan komt aangezien je het over de beef met Drake hebt. Daar heb ik hetzelfde gevoel bij. Het jammere is wat mij betreft ook dat het grote publiek ervan smult en het dus alleen maar wordt uitgerekt en uitgemolken. We luisteren massaal naar Kendrick als ie Drake een pedofiel noemt en dat wordt zijn grootste succes, terwijl het wat mij betreft één van de minst interessante dingen van zijn oeuvre is.

Dat neemt niet weg dat dit op geen enkele manier zou betekenen dat hiphop dood is natuurlijk. Die opmerking kan ik weinig mee.

Dat ben ik met je eens, Arrie. Daarom probeer ik heel nadrukkelijk te benoemen dat ik zelf dit ervaar. Punk is dood, hiphop is dood.... Als je onderdeel bent van een cultuur dan kan er denk ik voor iedereen een moment komen van distantiëring. En die is gewoon heftig, maar misschien moet dat gevoeld worden voor er inhoudelijk begrip voor kan zijn.
Het kan als een aanval voelen terwijl ik probeer te zeggen dat ik baal dat ik niet meer kan genieten zoals de rest van de groep.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind deze plaat binnen de oppervlakte nog steeds heel goed. Maar ik val gewoon nu echt over de stoerdoenerij juist omdat het gaat over kwetsbaar opstellen.
En ik val daar over DOOR mijn eigen verwijdering van hiphop. 4 jaar geleden viel ik er bijvoorbeeld al niet over.
Zoals ik ook al zei, ik snap de verwijzing van a bitch in a mini skirt. Maar het gaat om de hele benadering. Om het bij Undun te houden. Ik durf de aanname aan te gaan dat ze op dat hele album niet eens het woord Bitch gebruiken.
Gaat me niet om de/een vergelijking, ik probeer uit te leggen wat ik bedoel.

Ik denk dat stemmen hier op de website me eigenlijk niet meer interesseren, dus dat zegt ook niet zo veel over wat er te ontdekken valt (dit bedoel ik niet verkeerd, ik waardeer je stimulans MJ_DA_MAN)
Die 5 is ook niet meer realistisch, ik ben wel blij dat er een gesprek op gang komt!