Kendrick Lamar - Mr. Morale & The Big Steppers (2022)

Wat een muziekjaar is dit aan het worden

Prachtig. Ingetogen tegen mijn verwachting in.

Alleen de stem van Taylour Paige al maakt het voor nu al een 5 (niet echt)

Heel benieuwd naar het nummer met Beth Gibson. Super benieuwd naar deze plaat, vooral wat Kendrick te vertellen heeft maar ook de richting van instrumentatie waar voor gekozen is. Straks snel aanslingeren.

ho ho dit kwam even onverwacht

Geen the heart pt5?

Dat is wel vrij bizar ja. Meest hipster move die je kan doen als artiest

Geen van "The Heart's" hebben ooit op een album van Kendrick gestaan.

Zin in! Ook blij dat Kendrick nog steeds weet te verrassen met gastartiesten. Ondanks dat er grote namen tussen zitten, kiest hij gelukkig nog steeds niet voor meest voor de hand liggende artiesten. Toffe hoes ook!

Mother I Sober en daarna Mirror. Jezus, die man weet hoe je een album moet concluderen hé.

The Heart Part tracks dienen enkel als voorbode voor een album geloof ik, als een soort proloog. Staan dus niet op studio albums. In dit geval wel jammer, want ik vind The Heart Part 5 echt een bazentrack. Toen DAMN uitkwam was dat album in eerste instantie ook echt een desillusie voor me. Ik vond The Heart Part 4 sterker dan het meeste materiaal dat op DAMN staat. MMABS ga ik vanmiddag luisteren, maar ik ben zeer benieuwd. De verwachtingen zijn hoog gespannen!

Valt tot nu toe redelijk tegen. Lijkt beetje hit or miss en middle of the road muzikaal.
Ook veel onnodig bitch in de lyrics en te weinig verses.

OKE tering; ben nu bij Auntie Diaries.
Kijk dat niveau moet hele album zijn.

Ik ben in de minderheid maar ik werd niet echt weggeblazen door The Heart 5 maar een nieuw album van King Kendrick is natuurlijk steeds reden voor een feestje! Zal hem eens opzetten, ik verwacht niet dat ik het direct (heel) goed gaat vinden, dat heb ik nooit tijdens de eerste luisterbeurten van een album van deze rapper.

EDIT: Pffff... wat had ik Conway en Benny graag op die The Alchemist-productie van We Cry Together gehoord! Harde beat.

Eindelijk een nieuwe Kendrick. United in Grief is alvast ge-wel-dig.

Inderdaad verrassend. Ik ken alleen Ghostface en Kodak, dus ben nu wel erg benieuwd.

Het album begint in ieder geval niet zo sterk. En daarmee bedoel ik vooral N95.

Beth Gibbons is van Portishead en als je Sampha niet kent is dat nog wel het ontdekken waard!

Wat een release! Na een eerste luisterbeurt durf ik al voorzichtig te concluderen dat dit voor mij het beste album is van Lamar. De gehele eerste helft is puur genieten met als hoogtepunt het fantastische We Cry Together. De tweede helft is wat meer ingetogen (met nummers als Auntie Diaries en Mother I Sober) en dat grijpt me wat minder, maar de kwaliteit druipt er absoluut van af. Voorlopig 4*, maar genoeg potentie om te stijgen.

Na een eerste luisterbeurt durf ik al voorzichtig te concluderen dat dit voor mij niet zijn beste album is. Dat kan ook eigenlijk nauwelijks aangezien hij voor mij 2 absolute classics onder zijn riem heeft. Een oordeel vorm ik niet meer na 1 luisterbeurt bij werk van Kendrick want er is maar 1 album dat ik meteen enorm goed vond (TPAB), bij de rest heb ik mezelf belachelijk gemaakt door het met een 3.5 en een "wel aardig zonder meer" af te don terwijl ik geland ben op twee perfect 5s en twee keer een 4.5

Sampha is geweldig idd en echt dope dat ie op een Lamar album verschijnt!!

Ja, dit is een album dat ik een paar keer moet luisteren voordat ik een oordeel kan vellen. Alvast wel een punt van kritiek: waarom weer zo lang?... Het is elke keer een flinke zit, en wanneer is een album van 60+ minuten nou echt de hele rit de moeite waard.

Taaie zit hoor... En knap uitgevoerd muzikaal toneelstukje, We Cry Together, maar ik geloof niet dat ik het veel vaker hoef te horen.

Inderdaad een hele zit. Vind nog moeilijk beoordelen, maar dat heb ik vaker bij Kendrick zijn albums.
Topper voor mij is Mr. Morale.

Eerste indruk is positief, dit weekend diep erin duiken

yup, its that kinda album.

Kendrick goes woke bedoel je?

Ik word een beetje moe van dit album.

Dat snap ik wel. Ik heb het nu 2 keer helemaal geluisterd, en er gebeurd erg veel. Het is prettig dat het tweede gedeelte van het album wat rustiger is, want bij de eerste paar nummers vliegt de productie alle kanten op, en zijn de lyrics soms pijnlijk introspectief. Ik weet ook niet of ik We Cry Togheter veel vaker ga luisteren, ik weet überhaupt nog niet of ik dat nummer geniaal of verschrikkelijk vind. Auntie Diaries, geeft dan juist weer kippenvel, en Mother I Sober is ook waanzinnig. Het zal wel, net als bij DAMN destijds wennen zijn. Er valt nog genoeg te ontdekken.

Deze ga ik echt nooit meer opzetten, wat een vermoeiend geheel

Prachtig album juist als je het mij vraagt. Vond DAMN tegenvallend, maar deze is weer top notch. Introspectief, varierend, scherp, volwassen. Producties zijn ook uitstekend wat mij betreft. N95 vond ik een beetje out of place, de rest landt hier prima. Zit voor nu rond de 4,5*, 2x geluisterd dus ga er zeker nog wat dieper induiken.

Helemaal niet toch? Was aangekondigd voor vandaag.

Dope albumpie wel, schattig. The Heart pt 5 tho o wacht die staat er niet op *headscratch*