Simple Minds - Direction of the Heart (2022)

Na het lezen van bovenstaande berichten durf ik het bijna niet te zeggen… maar ik vind deze worp best meevallen. De cd begint voor mijn gevoel echt wel sterk met Vision Thing en First you Jump… Dit niveau houden ze niet vol maar de plaat blijft een goede flow behouden en luistert lekker weg…

De pot verwijt de ketel, dat ie zwart ziet
Oordeel over de splinter in het oog van de ander, maar zie niet de balk in uw eigen oog

Ze kennen deze uitdrukkingen blijkbaar niet bij onze zuiderburen

Krappe voldoende voor dit album.
Heb gepoogd mijn gedachten los te koppelen van het feit dat dit dezelfde band is die 40 jaar geleden met het meesterwerk New Gold Dream op de proppen kwam.
Plaat begint nog aardig met Vision Thing & First You Jump, daarna komt draak Human Traffic voorbij.
Begin van Solstice Kiss doet mij aan Belfast Child part 2 denken maar is wel een aardig nummer.
Dieptepunt vind ik Act Of Love, bombastisch nummer.
Laatste 2 bonusnummers zijn wel de moeite waard.
Plaat is wel goed geproduceerd en het gitaarwerk van Burchill is dik in orde.
Heb de indruk dat de stem van Jim wat aan slijtage onderhevig is.
Mijn Simple Minds collectie is weer compleet maar na pakweg 5 x afspelen kan ik ( nog? ) niet echt warm voor dit album lopen.

Ik heb het album gisteren ook nog een keer uitvoerig beluisterd en blijf bij mijn standpunt dat het een flutplaat is. Slechte ritmesectie, matige zang, matig gitaarwerk en de productie is veel te vlak en klinkt te kunstmatig. Ik heb mijn eerdere stem van 1,5 naar beneden bijgesteld. Zonde van mijn centen dat ik deze gekocht heb maar het zij zo. Samen het het akoestische album het slechtste wat de band de afgelopen jaren heeft gemaakt. De voorgaande platen kregen van mij nog een 3-3,5 ster gemiddeld maar daar komt dit totaal niet bij in de buurt. En al helemaal niet bij het oude werk waar ik gemiddeld 4-5 sterren voor gaf.

Ben je ook van mening dat deze band er maar een keer mee moet ophouden?

Nee dat zou wat te ver gaan, muziek maken is hun "vak". Je kunt een kunstschilder ook niet zeggen om te stoppen met schilderen omdat je zijn/haar schilderijen niet mooi vind. Het blijft een kwestie van smaak natuurlijk, ik blijf het alleen bizar vinden dat een band die beter kan zo slecht presteert. Nieuw bloed in de band is niet altijd een garantie voor succes blijkt weer. Maar er zijn ook mensen die dit wel een mooi album vinden en dat is ook prima. Voor mij is het de muzikale afknapper van het jaar in ieder geval.

Bizar is het idd. Ik verbaas me er ook oprecht over. Een band die zulke geweldige muziek heeft gemaakt. En dan met zon flutproduct komen aanzetten. Je snapt gewoon niet hoe het kan.

Hier sluit ik me bij aan anders voel ik me helaas genoodzaakt de stofzuiger te pakken en vrijwel alle berichten van de afgelopen week te verwijderen. Dat vind ik dan toch wel zonde van jullie tijd en die van mij

Ik vind deze plaat dus echt verschrikkelijk slecht. Simple Minds is al 20 jaar een circusband. Jim en Charlie als clown en met ingehuurde artiesten die het leuk vinden af en toe op het podium te staan. Het niveau van New Gold Dream is daarna nooit meer gehaald. Forbes en McNeil waren er toen nog bij. Dat zegt eigenlijk alles.

Traffic, een bewerking van Human Traffic. Tja…..

Ik durf de link niet eens aan te klikken...

Mietje! Bovendien gedeelde smart is halve smart en er zit wel degelijk leven in Traffic

Maar kijken jullie dan hier even naar waarde Mjuman en Premonition, dit is wat we verwachten kunnen Somebody Up There Likes You Ulitimate Version 2022

Misschien even over het album?

Wat mij betreft, als leven lang fan, is het toch niet al te best.
De nummers zijn compleet uitwisselbaar. Niets springt eruit. Alles staat ook meteen "aan" bij het begin van het nummer: een gierende gitaar, een pompende bas, jankende keyboards, knallende drums en een schreeuwende zanger. De subtiliteit is ver te zoeken. Verder zit er nauwelijks opbouw in de nummers, zoals bijvoorbeeld "Stay Visibile" (Black & White album) of "Streetfighting Years (van het gelijknamige album) wel op- en afbouwen naar een climax.

Nee, dit album beklijft niet. Helaas.

De concerten zijn nog steeds prima, maar het is niet voor niets dat Kerr/Burchill voornamelijk in de jaren 80 vijver vissen.

Waardeloze, zwaar overgeproduceerde a-melodieuze po(e)p waarin alle stilte is dichtgesmeerd met geluid. Werkelijk ieder instrument is naar voren gemixt. Angst voor de stilte. Angst voor opbouw, rustmomenten, melodie, emotie en oprechtheid. Angst voor alles. Het tegenovergestelde van Talk Talk's Spirit of Eden. Maar dat is wat zowat alle muziek is anno 2023. Overproductie, angst voor het 'niet perfecte' en angst voor het experiment, het 'we gaan het een keer heel anders doen'.
Eerste nummer klinkt als Hall & Oates' 'Out of touch', 'Solstace kiss' heeft het intro van Belfast Child, de rest klinkt als alles wat je al zo vaak hebt gehoord in je leven.
Oude mannen? Welnee. Bowie maakte op zijn 69e nog de geniaalste plaat van zijn leven.

Toch gaan luisteren Great cities?

Ik vind het een heel sterk en visionair album: het is gewoon een voorbode van wat ons dit jaar aan (economische) ellende te wachten staat.

Dat werd me gevraagd, ja. Ik heb die hele plaat afgeluisterd. Achteraf bedacht ik me dat dit de eerste keer is in 34 jaar (!) dat ik een volledige SM-plaat heb afgeluisterd. Street Fighting Years heb ik destijds op de dag van release in mei 1989 aangeschaft, 1x gedraaid en daarna nooit meer. SM was dood, was mijn conclusie, en dat vind ik 34 jaar later nog steeds.
Er is 1 verschil: Deze plaat is nog 1000x erger dan Street Fighting Years. Ze zijn dus nu niet alleen dood, maar zijn zelfs na ontbinding opgegaan in het absolute niets.

…tik es eem teegn ‘t raom!

(met hulp van mijn echtgenote, running gag met haar broers)

Musicmeter is zo langzamerhand afgezakt naar een bedenkelijk niveau... Ik kijk hier regelmatig naar wat 'men' er van vind en jarenlang was dat een goede graadmeter. Die tijd is wel voorbij moet ik zeggen. In dit geval : Ik heb nog nooit zoveel mensen met lage scores zich zo verbaal zien uitleven op een album.

Lage scores geven, heb ik sowieso al moeite mee, want waarom zou je een album beoordelen als je het zelf duidelijk de moeite niet waard vindt ? En er dan ook nog eindeloos over emmeren... Ik zou het absoluut niet in mijn hoofd halen, maar goed ieder zijn hobby zullen we maar zeggen.

Als ik een shot energie nodig heb, gaat hier bij mij Simple Minds op de draaitafel, van het eerste tot het laatste album, het maakt mij niet uit... niemand die dat waarschijnlijk begrijpt, maar het is echt zo. Het gaat bij mij (vergeef me de beeldspraak) recht het hart in.

Ook Direction of the Heart kan mij dus bekoren in z'n eigen specifieke eigenheid. Op vinyl klinkt het trouwens wel beter dan op pakkum beet Spotify, net iets minder bombastisch en dat komt de luisterervaring absoluut ten goede. Ik snap dat het niet iedereen z'n smaak is, want deze nieuwe richting is weer totaal anders dan de vorige (zoals altijd). Dat vind ik juist schitterend, ze durven nog steeds te experimenteren. Waar andere bands daar hier juist lof voor krijgen, worden Simple Minds heel vaak om dezelfde reden afgeslacht. Jammer en onterecht in mijn oren

Je hebt voor een deel gelijk, ik denk daar normaliter qua stemgedrag ook zo over. Meestal stem ik niet eens op albums die ik niet goed vind. Heb het daarom afgelopen week nog een keer met frisse moed geprobeerd maar dit album gaat nu definitief uit de collectie. Het slechtste album wat de band heeft uitgebracht in haar bestaan. Misschien komt er ooit nog een opleving maar ik denk dat ik het maar gewoon bij het oude werk hou en het nieuwe werk aan de nieuwe garde overlaat. Heb wel met terugwerkende kracht mijn stem verwijderd want ik wil hier niet eens een stem aan geven.

Je opmerking dat Mume naar een bedenkelijk niveau daalt deel ik niet. Het is eigenlijk heel knap dat dit muziekforum zo "normaal"blijft draaien, met zoveel gebruikers en meningen. Daar moeten ze eigenlijk gewoon een pluim voor krijgen. Ik ben het niet altijd eens met het opschoon beleid maar begrijp wel dat je ergens een lijn moet trekken. Zo en dat is dan meteen een positief einde voor een negatief bericht.

Ik weet niet of je Real Life uit begin jaren 90 wel eens hebt beluisterd? Dat was pas slecht. Gelukkig daarna nog wel goede platen gemaakt. De vorige albums zijn zeker niet slecht. Dit album valt me ook niet mee. Maar in mijn oren, niet het slechtste…

Ik heb ze hier allemaal staan hoor, inclusief Real Life, die hoor ik nog liever dan deze laatste worpeling.

Dit is gewoon een prima album.

Ben 'm nu aan het beluisteren...ben benieuwd

Prima hedendaags popalbum. Ze kiezen wel de makkelijke weg, inderdaad totaal dichtgeproduceerd en geen enkele diepgang, maar dat hebben de Minds al langer niet meer. Verder wel bomvol prettige catchy tunes en fijne sounds

Ik verhoog naar 4 *, toch wel erg lekker
Ik snap de die hard SM haters niet zo...
The Walls Came Down had zo een 80s classic kunnen zijn
Bonustracks ook erg fijn...

The Walls Came Down is ook een 80s classic
Maar wel een goeie, bevlogen cover idd.

Geen idee dat het een cover was
Echt een aanwinst dit album, misschien wel hun beste in decades, al ken ik die andere niet of niet echt