Simple Minds - Direction of the Heart (2022)

Dat 'Vision Thing' is echt helemaal niks. Zo'n gemakzuchtig coupletje/refreintje structuur. Weinig spannende instrumentatie. En, zoals dat al jaren vaak het geval is, het geluid behoorlijk dicht geplamuurd met behoorlijk kitscherige toetsen.

En toch , ze doen soms best wel interessante dingen. Zoals Utopia in Walk Between Worlds of bvb de cover van Brother In Arms in opdracht voor Trevor Horn (met Mick McNeil) vond ik ook geslaagd. Zoalng er maar geen nieuwe Don't you tussen zit ...

Ik vind het sowiezo nog verassend dat er een nieuw studio-album van Simple Minds uitkomt. Ik dacht na de greatest hits tour zal het wel ver klaar zijn. Nog even de hele carieere voorbij laten komen van de afgelopen meer dan 40 jaar en dan is de koek op. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Nu nog afwachten wat het nieuwe album te bieden heeft.

Idd, dat is die honger en gretigheid dat ik bedoelde

Ik had nog wel een zakkenvuller verwacht. Iets in de trant van "Simple Minds - 40 years of hits Live" . Om nog maar weer eens een slaatje te slaan uit hun rijke ouvre.

Honger en gretigheid. Daar hebben ze wel heel veel tijd voor nodig tegenwoordig ( bijna 4,5 jaar) . Maar ik snap wat je bedoelt Erik The Viking, ze willen nog nieuwe muziek maken. En dat nog steeds nu ze toch wel een jaartje ouder worden.

The walls came down (van The Call in 1983) te zien tijdens een BB2 optreden van februari dit jaar.
Akoestische versie met BBC filharmonisch orkest.
- https://www.youtube.com/watch?v=lKd6-_5TIdM - vanaf 11m10s

Prima gecoverd én gebracht vol energie. JK - bij momenten - vol vuur.
Ik ben verkocht. Check zelf maar.

Heb het gezien.Zeker vol energie gebracht. Wat ik nog steeds niet begrijp dat het nummer Direction of the Heart een b-kant was van de single Magic, van hun laatste album "Walk between Worlds. Direction of the Heart is vele malen beter dan het slappe Magic, dat ze beter als b-kant konden gebruiken. Dat vind ik een vreemde keuze dus. Nu afwachten wat het nieuwe album gaat doen.Ze hebben er in ieder geval hun tijd voor genomen.

Direction of the heart beluisterd ...
Sorry Soundwave, nooit gedacht dat ik dit ging zeggen als die hard fan, maar persoonlijk vind ik dit gewoon door en door slecht. Pure rommel en Simple Minds onwaardig. Ooit bijna afgehaakt toen ik Glitterball van Néapolis hoorde maar achteraf, oké - gewoon zwakste lied van het album genomen zoals ze wel al eens vaker durven te doen - er zaten daar nog wel wat goeie ideeën tussen; maar dit hier ...
Een paar keer opnieuw beluisterd maar neen, gewoon niet te harden.

Enfin, het ligt misschien aan mij. Maar over geuren en kleuren kan je niet discussiëren, hé ?
Hopelijk is dit een uitzondering en gelukkig is deze - title track bovendien - enkel genomen als bonus track, wat op zich weer een vreemd gegeven is.
Act of Love vond ik dan weer wel prima; fris terwijl toch heel duidelijk van rond de periode van Life in a day.

Wat de 4,5 jaar betreft. Normaal brengen ze maar een album om de +/- 3 jaren uit.
De corona zal hier wel voor iets tussen zitten.
Bovendien brengt de verkoop slechts weinig op in verhouding met optredens waar ze toch telkens het meest naar uitkijken.

Nog even iets over dit album.
Ik zie de connexie niet zo tussen de album-titel en de hoes van dit album. Gewoon "Vision Thing" of "Planet Zero" had ik een toepasselijkere naam gevonden bij de albumhoes. Deze namen passen wel bij zo'n gasmasker in deze vreemde tijden. Vooral "Planet Zero" had ik een erg sterke keuze gevonden.

En is die omgekeerde "n" in de bandnaam een vingerwijzing dat het album bol staat van de spannende electrowave a la Empires & Dance? Afgezien dan van het vreselijke Vision Thing. Het zou zo maar kunnen...toch? Hoop doet leven...

Die omgekeerde "n" doen ze al sinds hun acoustische album, dus ook "Walk between Worlds", hun laatste album. Deden Adam and the Ants dat ook al niet. Ik hoorde trouwens al voorbij waaien dat het iets van electro-rock word. Mischien dan toch een soort "Empires and Dance", maar dan naar alle waarschijnlijkheid meer mainstream?

Ha, ik zie het inderdaad. De hoop.....vervliegt.

Mijn hoop is al lang geleden vervlogen (wacht nu op een reactie van goldendream)

Leuk te vernemen dat je op een reactie wacht ...

'Vision Thing' vind ik een degelijk nummer dat volledig in de lijn ligt van wat ze al jaren doen: goede nummers maken. Het zou ook op hun album van 2005, 2009, 2014 of 2018 kunnen gestaan hebben. Ik verwacht een album dat in die lijn ligt. Geen absoluut meesterwerk zoals uit de gouden jaren 1979-1984, maar wel weer een fijne aanvulling.

De clip is mooi met prachtige shots van Sicilië, extra leuk omdat mijn lieve echtgenote en ik er op vakantie waren en ook Taormina bezochten. Het nieuwe gezelschap met vooral die ene man en de vele dames had ik liever anders gezien, maar het lijkt te werken.
https://www.youtube.com/watch?v=q-IKCPeKmdc

Hun optreden tijdens het Beach Festival werd in Het Nieuwsblad gewaardeerd met 4 sterren, terwijl Eric Clapton en The Rolling Stones er maar 3 kregen. Op zich zegt dat natuurlijk niet veel, want Stromae kreeg er 5. Tja.

Enfin, blij aan je verwachtingen voldaan te hebben. Als ik een tip mag geven: probeer toch enige hoop te koesteren, vooroordelen te vermijden en de oogkleppen te verwijderen. Het maakt het leven mooier.

Het soort hoop dat er nog louter was bij een gebrek aan realisme en dito introspectie. De felheid waarmee verwondering en nieuwe indrukken ons overvallen rond de leeftijd van twintig wordt zelden in heftigheid geëvenaard wanneer de klok een aantal decennia meer aantikt. En helaas, voor onze ooit zo geliefde artistieke creatievelingen heeft het lot het veelal niet anders bedacht.

Zij die zich hierin niet kunnen herkennen, gelieve geen aanstoot te nemen aan mijn uitspraken en, zelfs nog beter, stuur me dat geheime recept maar eens door.

Komt daar in alle tragiek nog eens bij dat het werk van de jonge Minds, en al helemaal Empires & Dance de ultieme reflectie is van jonge verwondering. Dat album is haast de letterlijke vertaling van het jong zijn en de wereld ontdekken.

Daar bovenop -het houdt niet op- is die LP geschreven in een tijdsgeest waar ook op instrumenteel vlak heel wat aan het gebeuren was; en waarbij Simple Minds niet louter op de trein sprong maar deels ook trendsetter was in het gebruik van prille elektronica die het midden hield tussen de wondere wereld van Jarre en de reeds meer funky electronics en dance invloeden die hun intrede deden.

Ik vrees dus dat de vergelijking bij voorbaat leidt tot teleurstelling en verlies van het laatste beetje hoop waarvan je misschien niet eens doorhad dat je het nog bezat.

Uiteraard begrijpt u de ironie van mijn eerdere opmerkingen....(ben het helemaal met je eens)

Als de nieuwe cd net zo gewaagd klinkt als de albumcover er uitziet zal het nog wel gaan. Vind het meer passen bij een metalband.

Het is eigenlijk een zinloze discussie. Ofwel wil je alleen maar de kwaliteit van de jaren 79-84 en breek je alles erna dan maar af, ofwel aanvaard je dat de kwaliteit wat minder geworden is, maar besef je dat er nog van veel moois te genieten valt.
Ik herken dit bij heel veel artiesten die al jaren meedraaien. Op een bepaald moment bereiken ze een hoogtepunt dat nooit meer geëvenaard wordt. Toch valt er na dit hoogtepunt nog veel moois te ontdekken. Is alles na 'The Unforgettable Fire' van U2, 'Disintegration' van The Cure, 'Music for the Masses' van Depeche Mode ... waardeloos? Je mag gerust een ander album van die artiesten als hoopgtepunt beschouwen, maar het punt blijft hetzelfde. Luister je alleen naar Elton John, The Rolling Stones en Queen uit de jaren 70 en is alles erna brol? Spijtig als je zo denkt, want je mist veel schoons.

Het punt is echter dat er heel veel ander schoons is dat schoner is dan het schoons waar je op doelt. En tijd om schoons te ontdekken en beluisteren is een schaars goed. Neemt niet weg dat ik dit album nog wel even ga beluisteren. SM hebben nog altijd het voordeel van de twijfel - of beter gezegd van de "hoop".

Ga eens een heel andere muziekstroming ontdekken, zoals ik bijvoorbeeld jazz ben gaan ontdekken toen ik al op behoorlijk gevorderde leeftijd was, want de vervoering die je bij je ontdekkingen in je jonge jaren beleefde, dienen zich gewoon in alle hevigheid weer aan. Bij mij dan toch.

Ach, ik hou altijd een zwak voor SM en net als CD zal ik dit album ook zeker beluisteren. Ik ben sinds 10 jaar meer Electronic gaan beluisteren en dat heeft zeker voor leuke ontdekkingen gezorgd, die zelfs in mijn Top 10 terecht zijn gekomen. Ik hoop van harte dat SM nog eens een geweldig album (of iets minder ambitieus, een geweldig nummer) maakt.

[quote]goldendream schreef:


De clip is mooi met prachtige shots van Sicilië, extra leuk omdat mijn lieve echtgenote en ik er op vakantie waren en ook Taormina bezochten. Het nieuwe gezelschap met vooral die ene man en de vele dames had ik liever anders gezien, maar het lijkt te werken.
https://www.youtube.com/watch?v=q-IKCPeKmdc

Hun optreden tijdens het Beach Festival werd in Het Nieuwsblad gewaardeerd met 4 sterren, terwijl Eric Clapton en The Rolling Stones er maar 3 kregen.

Ik ben ook bij hun show in Taormina geweest, Golden Dream. Ben ook een groot fan van deze band, prachtige avond in een sfeervolle arena meegemaakt. Het concert vond ik ok maar niet top (3-3,5*), maar ik zie ook liever de oude bezetting van ca 10 jaar geleden. Om maar niet terug te verlangen naar de bezetting van de jaren 80. Niet realistisch helaas. Ook de keuze van setlist die avond vond ik niet gelukkig gekozen. Tenenkrommende uitvoering van Belfast Child. Jim haalt deze toonhoogte niet meer. Bij de overige nummers was zijn stem wel ok.

Vision thing; clip is mooi (ook sentiment omdat ik erbij was) maar de nummers op het vorige album vond ik beter. Beetje teveel van hetzelfde refrein. Hopelijk zijn de overige nummers spannender.

Simple Minds, ik blijf er graag naar luisteren en dus altijd benieuwd naar een nieuw album. De eerste track vision thing heb ik geluisterd en op grond daarvan zijn de verwachtingen nog niet zo hoog gespannen, beetje middelmatig nummertje dat snel verveelt. Maar wie weet blaast de rest van het album me omver we gaan het zien!

First You Jump, tweede single is uit. Beter dan Vision Thing imo

Mwah, ik zie dat de stadion ambities weer (letterlijk) aanwezig zijn. Dat is meestal geen goed teken bij de Simple Minds. En vrouwen in de band zorgt ook vaak voor problemen weet ik uit eigen ervaring. Mag ik dat zeggen? Ja dat mag ik zeggen...

Wat ik hier wel leuk vind is dat Gordy Goudie nu bij de band zit, die heeft jarenlang uitstekend sidekick werk gedaan bij de Bunnymen. Ben hem een keer tegengekomen in Liverpool toen wij daar waren voor een Bunnymen concert. Super relaxte gozer en zeer getalenteerd op de gitaar.

Tweede single first you jump, tja wat zal ik er eens van zeggen. Iets beter dan de eerste single maar in feite een ietwat middelmatig nummer met een station rocksound , maar tamelijk nietszeggend. De clip zegt veel, Kerr met een onooglijk brilletje en wat onduidelijke nieuwkomers, optredend in een lege Arena. En dat zegt eigenlijk alles. Tijd om te nokken.

Het is maar een raar jaar dat 2022 met al die matige releases van (vergane glorie?) bands. Ik noem even snel Red Hot Chilipeppers, The Cult en nu dus ook de Simple Minds. Ik heb met verbazing/verbijstering het Simple Minds artikel in de nieuwe OOR gelezen en ook de (prima) review over dit album gelezen. Het artikel vond ik behoorlijk niksig en dat van een reviewer waar ik toch wel een erg hoge pet van op heb, een trouwe muzikale kompaan sinds de jaren 80. De OOR review van dit album was prima (imho) en geeft ook wel wat weer hoe ik hier naar kijk. Dat is nogal een verhaal maar ik zal proberen het kort te houden, het zal vast wat (vrouwelijk) stof op doen waaien.

Ik had al een album voorproefje gehad met wat live nummers op YouTube. Ik ben een Simple Minds fan van het eerste uur en de oude platen staan in mijn muzikale toplijst aller tijden. Niets dan lof dus. Maar de koers die Burchill en Kerr nu zijn ingeslagen maakt mijn wave hart wel droevig. Het album is (weer) niet slecht, maar ook (weer) niet goed, wat leuke nummers maar totaal geen klik. Ik probeerde uit te vinden waar dit door komt en ik weet het nu. Vrouwen kunnen niet drummen, het ziet er leuk uit maar klinkt voor geen meter. En dan ook nog een vrouwelijke toetseniste (niets mis mee) en dan krijg ik toch wat een woke gevoel. Het moet allemaal deugen en modern zijn. En daar staan dan twee oude gasten tussen, de een kalend en de ander met een Just For Men haarkleurtje. Wat een droefenis.

Let wel, ik ben geen vrouwofoob. Ik hou van vrouwen (vooral van de mijne) en ze zijn voor mij gelijkwaardig aan mannen. Ze moeten wat mij betreft ook evenveel verdienen als mannen en dezelfde banen en kansen krijgen als mannen. Totaal geen onderscheid. Ze moeten alleen niet gaan drummen. Lenny Kravitz heeft het geprobeerd, geen succes. White Stripes, geen succes. En nu dus de Simple Minds, geen succes. Ik heb de afgelopen 40 jaar geen enkele vrouwelijke drummer (of is het drumster of drum-mens?) gehoord waarvan ik dacht, wow is dat even geweldig! Geen vrouwelijke Gavin Harrison of Steve Janssen om maar een paar te noemen. Mannelijke top drummers zijn er zat, nu de vrouwelijke nog. Ik zou ze graag willen zien en horen.

Ik ga het album nog wel een paar keer beluisteren maar de band live bekijken in deze bezetting gaat 'm zeker niet worden. Ik trek vanavond weer mijn zwarte kleren aan, ga mijn haar touperen, oogpotloodje op en mijn zwarte puntschoenen aan. En dan begin ik met Sons & Fascination en werk door naar Sister Feelings Call en eindig met New Gold Dream. Allemaal oud SM werk. Maar er is hoop, gelukkig is er wel een oude band dat wel een prima en verrassend goed album heeft uitgebracht, Suede. Die draai ik vanavond ook nog even.

Zolang Kerr & Burchill verslaafd blijven aan hun stadion sound gaat dit niet meer goed komen. En zeker niet met dit soort rare bandformaties. Het gaat schijnbaar nu meer om de vorm dan om de inhoud. Dat was ooit wel anders....

We were on the top and the world was spinning
We were only young in the whirlpool of warning
Going out in the Big Sleep, out in the Big Sleep
Could have been years, you know it could have been years
Or only seconds ago...

Heerlijke review!
Ik ga wel even luisteren volgende week vrijdag.

Wie is die recensist, Rainmachine? Vast huisvriend Alfred Bos niet. Geen idee, wie van de oude garde journaille nog bij OOR werken (Paul Evers, Swie Tio, Bert van der Kamp?)