Nirvana - Nevermind (1991)

Anthony Kiedis - je weet wel, de zanger van nummers als Suck My Kiss en Around the World ("Ding ding dong dang deng deng... deng deeeeeng") is naar mijn mening bezwaarlijk diepgaander te noemen dan Kurt Cobain. Sowieso zijn beide bands (nirvana en RHCP) helemaal niet diepgaand, dus de vergelijking liep al spaak nog voor hij gemaakt werd.

En de drums beter vinden klinken in de productie van de jaren '70... het is je goed recht, maar ik heb een mening die er lijnrecht tegenover staat.

Hump de bump doop bodu
Bump de hump doop bop
Hump de bump doop bodu

Oh no!

Bump de hump doop bodu
Hump de bump doop bodu
Bump de hump doop bodu

Bump bump

Heavier Than Heaven is ook een goed boek.

Feitje: Wisten jullie dat de eerst Polly Said net voor het derde couplet een fout was van Kurt Cobain. Maar het klonk goed dus is het sindsdien in het nummer gebleven en daarmee bedoel ik ook de live-performances.

Doordat Kurt voor een misschien laffe uitweg heeft gekozen en niet heeft doorgevochten zoals Anthony, weet ik dat de teksten wel oprecht zijn. Het geeft voor mij iets extra's aan de muziek wetende dat hij zo ongelukkig was dat hij zelfs met vrouw en kind er een einde aan maakte.

Verder vind ik de drums inderdaad wat eentonig maar het stoort mij niet. Integendeel het past goed bij de muziek. Zoals master-rens al zei: lekker slordig, vies en agressief.

De biografie van Eels (things the grandchildren should know) is trouwens ook een aanrader.

De biografie van Eels (things the grandchildren should know) is trouwens ook een aanrader. [/quote]

Inderdaad, een erg oprecht, leuk en goed boek. Jammer alleen vind ik wel dat het uit kwam in 2007 en dus een gat tussen zit!

Zelfmoord een laffe uitweg? Een "dubieuze uitspraak" is in dit geval een understatement. Mensen die zelfmoord neigingen hebben zijn geen mensen met gewoon een rotdag. Kurt Cobain ging gebukt onder vele problemen waarvan een paar lichamelijk als een paar mentaal waren.

Vandaar het woord "misschien". Ik weet namelijk dat sommige mensen er zo over denken.

Dan vind ik de drums op Bleach erger, toen waren ze pas op een hoop dozen aan het kloppen.

Ik vind de term laffe uitweg ook bijzonder kortzichtig, Kill_illuminati. Mensen die zulke 'troebele' gedachten hebben dat ze uit het leven willen stappen, voelen zich meestal dan al heel lang zeer ongelukkig en kunnen geen uitweg uit die misere vinden.

Dat het woord misschien erbij staat, dat maakt het voor mij niet minder dubieus, oceanvolta. Want dat sommige mensen er zo over denken, zegt niets over de termen die jij kiest om te gebruiken. Je zag het aan Anthony Kamerling, die zelf heeft uitgelegd dat hij alles had om gelukkig te zijn, maar niet de knop kon vinden om uit de somberte te komen en dus jaar in jaar uit diep ongelukkig was. Het is diep treurig dat mensen zich zo kunnen voelen en dan is 'misschien een laffe uitweg' een hele kort door de bocht redenering en mijns inziens zeer ongepast.

Dat vind ik juist fijn klinken ... ik let dan ook bijna nooit op drums.
Ik ben een zang en gitaren vent.

@Rogyros Je hoeft mij niet uit te leggen dat mensen die zelfmoord plegen diep ongelukkig zijn. Ik heb nergens een oordeel geveld over de zelfmoord van Kurt. Het enige wat ik wilde zeggen is dat zijn teksten voor mij extra lading krijgen, wetende dat hij diep ongelukkig was.

Dat kan zijn oceanvolta, maar zoals duidelijk viel ik over de term 'misschien laffe uitweg' (klinkt toch wel een beetje als een oordeel). Ik blijf het ongelukkig en dubieus gekozen en het haalt voor mij ook de essentie van je post weg, namelijk dat de teksten meer lading krijgen daardoor.

Onderstaand bericht heb ik onlangs omtrent een Joy Division discussie geplaatst, ik denk dat dit bij Curt Cobain ook wel op gaat.

"Hoe kun je nou begrijpen dat iemand zelfmoord pleegt ,als je zelf zo'n proces inclusief bijbehorende depressies niet meemaakt."

Beetje een vreemde redenering, iemand die hetzelfde proces doormaakt kan natuurlijk niet navertellen dat 'ie het begrijpt.

Nee hoor er zijn genoeg voorbeelden van mensen die zo depressief geweest zijn dat ze een (mislukte) poging tot zelfmoord hebben gedaan.
Maar je zo ongelukkig voelen dat je niet meer wil leven, is denk ik niet te simuleren zodat je dit als buitenstaandere ook kan begrijpen.

Hoe briljant Grohl ook is vind ik Channing's stramme gehak ook perfect bij de muziek passen.



Zit m'n maatje niet uit te buiten, ja!

Het valt mij op dat na 20 jaar er nog steeds geen remaster, remix of legacy is verschenen met o.a bonusnummers en/of alternative takes. En dat voor een klassieker als dit album. Normaal zou een album al inmiddels 300 x opnieuw zijn uitgebracht in verschillende vormen. Zou Love de anniversary niet willen vieren? Ik vind het eigenlijk wel best zo. Zo wordt tenminste de essentie van het album behouden.

Ja, bij Bleach past het wel, maar op bv. Nevermind zou het misstaan.

Hmmm dat weet ik nog zo net niet, vind de demos met Chad voor het album wel erg undergound klinken, denk dat het wel zo'n Bleach album had geworden en ze geen mainstream waren geworden.

Dan hadden we nu waarschijnlijk deze CDs nooit meer kunnen kopen omdat Geffen ze dan uit productie zou hebben gehaald, of het zou uiteraard op Subpop zijn gebleven.

Dave Grohl zorgt toch wel voor wat "grootsheid" in de muziek en geeft het wat balls, de songs zijn vrij poppy en toch wel een beetje aan de "te" geproduceerde kant, als je het vergelijkt met zijn voorganger en nakomer. Ik bedoel, de rauwheid en de hoeken zijn wel stom gemaakt. Maar gelukkig kunnen ze je nog wel steken

Ik zie het zo, het ligt tenminste niet aan het song-materiaal en daarom zijn de nummers live wel gewoon rauw. Al valt niet te betwiste dat Kurt wel een beetje van de poppy kant hield maar dan wel met een poppy edge (Pixies?). En die ontbreekt hier wel een beetje door de productie hoewel die er wel eens af en toe doorheen is te horen (Lounge Act, Stay Away, Territorial Pissings).

Heb deze plaat al lang niet meer beluisterd, vandaag maar weer eens gedaan en gewoon nog steeds geweldig!
4,5*

Over Nevermind is al genoeg gezegd, bijvoorbeeld dat dit één van de beste rockplaten ooit verschenen is. Het is inderdaad een lekkere plaat, maar het gaat mij wat ver om een dergelijke status aan Nirvana te geven. In mijn ogen zijn ze niet veel beter dan alle andere rockbands die er in deze wereld zijn.

Het grootste probleem van Nevermind vind ik de volgorde van de nummers. De eerste vijf nummers zijn namelijk gelijk de beste nummers. Dit hadden ze naar mijn mening beter anders kunnen doen, want de plaat verslapt naarmate je hem in zijn geheel beluisterd. Polly doet mij bijvoorbeeld helemaal niets en Lounge Act, On a Plain en Something In The Way vind ik standaard rocknummers. Niet slecht, maar zeker niet hoogstaand of iets in die richting.

De rest - en dan met name dus de eerste vijf nummers - is wel van een grote klasse, vandaar dus mijn welverdiende 3,5 sterren.

Same here today.

Ter ere van Kurts verjaardag deze ook gedraaid.

Ter ere van Kurts verjaardag een week te laat gedraaid.

Dankzij 'Smells Like Teen Spirit' wat meer naar grunge gezocht en omdat die plaat eigenlijk al mijn hele leven met me mee gaat. Een heel leuk album!

Album begint heel sterk, maar vanaf Polly wordt het allemaal wat minder. De nummers gaan vanaf daar steeds meer naar fillers smaken, maar gelukkig zijn er nog een paar heerlijke grungenummers zoals stay away en territorial pissings. Al met al een heel goed album, maar als ze de eerste 5 nummers wat meer over de rest van het album hadden verspreid was het nog beter geweest.

On A Plain en Something In The Way zijn toch ook geweldig. Kom op man!

En laat Drain you en Lounge act net mijn favorieten zijn. Voila, zo hebben we het volledige tweede deel van het album weer in ere hersteld.

Laten we de klasieker "Endless Nameless" niet vergeten