Nirvana - Nevermind (1991)

Ik luisterde deze laatst weer eens en na afloop was ik hem vergeten uit te zetten. Toen Endless Nameless ineens kwam schrok ik me dood.

Haha, zo beleefde ik de eerste luisterbeurt. Een toenmalige klasgenoot had het over een gitaarsolo op de cd dat geen songtitel had. Ik luisterde door de twaalf liedjes, braaf de tracklist volgend, en snapte geen bal van waar hij het over had. Totdat ik na de cd iets aan het lezen was en me de pleuris schrok...

De meest overschatte band aller tijden. Gooi Pixies en Sex Pistols in de blender en je hebt ze.
Matige liedjes die met een overdaad aan zinloze distortion tot een soort van opwindend wordt gemaakt. Met een zanger die zichzelf zo zielig vond dat hij er maar een einde aan maakte. En het ergst van alles..... die drummer. Kent slechts één trucje en heeft een geluid alsof hij op kartonnen dozen aan het hengsten is.

Yak.

Maar het kan natuurlijk dat je ervan houdt...... ik heb fans onder mijn beste vrienden...

Leuk he een 0.5* uitdelen en lekker tegen dit album aanschoppen.

Overschat is dit album beslist niet, het was de laatste echte aardverchuiving in muziekland lijkt me, een moment om te koesteren.

Dat het jou niet veel doet verder is iets anders dan het in zijn algemeen gezien overschat te noemen.

Dat je dit niet goed vind en Kurt een depressieve man vind, kan ik begrijpen. Maar die reactie over de drums is onterecht, Dave Grohl zet bij Nirvana toch een goede prestatie neer.

Dude, ga slapen aub. Dave Grohl is een muzikaal genie en een fantastische drummer

Achja, je hebt altijd weer mensen die goede artiesten moeten bashen, Justin Bieber blijkt wederom een "secret" acount te hebben...(just kidding)

Ach tis een nieuwe user die nog niet zo lang lid is.

Zoekt ook gewoon even aandacht.

Belachelijk argument. Waarschijnlijk de meest explosieve drummer uit de grunge-scene en nog steeds een veel gevraagd man. En één trucje... dan heb je vast geen enkel ander album gehoord mer de beste man erop.

Dave Grohl een muzikaal genie noemen is ook wel erg onrealistisch, maar hij is inderdaad een goede drummer.

Dat is wel grappig. Ik dacht dat hier de mogelijkheid was om over muziek te discussiëren. Dat betekent volgens mij dat je je mening mag geven. Hoe afwijkend die ook is ten opzichte van die van anderen. Daarnaast dacht ik dat er dan met respect op je mening gereageeerd zou worden.

Dat blijkt toch een misvatting van mij geweest te zijn. Ik ben van mening dat er betere drummers dan Dave Grohl zijn (howel ik QOTSA en Foo Fighters wel kan waarderen) en dat de nummers van Nirvana overrated zijn. Maar dat kan blijkbaar alleen maar betekenen dat ik aan het bashen ben en dat ik om aandacht vraag....... dat is een gedachtekronkel die ik moeilijk kan volgen.

Ik ben zelf enorm fan van een aantal bands, maar ik kan me niet voorstellen dat ik zo emotioneel zou reageren als iemand een mening heeft over die bands dan dat ik heb. Blijkbaar heb ik onbewust een gevoelige snaar geraakt. Daarvoor dan bij deze mijn oprechte excuses.

Maar het blijft jammer dat een echte discussie niet mogelijk blijkt.....

Oh ja.... Ducoz: wie is Justin Bieber?

Aaah de verfrissende vreugde van trolling

O het valt wel mee hoor, van de 38.000 gebruikers zijn er maar een paar aan het reageren
Nu zegt 0.5 wel dat je dit album wel zwakker dan zwak vindt, voor een album wat algemeen toch wordt erkend als belangrijk meesterwerk.
Als je zo'n stelling bij het album neer smijt kun je toch verwachten dat je dit soort reacties krijgt.

Een maandje geleden zat je overigens nog op 1.5

Edit; Over Dave G mag je van mij zeggen wat je wil, maar van Justin B blijf je af

Ik snap heel goed wat je bedoeld! En ik geef je gelijk... Probeer eens een U2 album laag te waarderen... valt ook iedereen over je heen! Waanzin toch?

Kijk dat iemand naar je onderbouwing vraagt vind ik wel logisch, en dat men je opmerking over Grohl wat unsubtiel vind kan ik ook nog wel inkomen... maar als jij dit 0.5 ster vindt... dan vind jij dat, en dat moet je ook kunnen zeggen

One baby to another says
I'm lucky to have met you - Drain You

I love myself better than you
I know it's wrong so what should I do? - On A Plain

Geweldige teksten heeft die Kurt.

Geweldig album die na mijn mening niet langer hoefde te duren! De stijl van deze mannen is echt fantastisch en het zit allemaal gewoon fantastisch in elkaar! Lithuim is echt de uitschieter, wat een prachtig nummers is dat! 4,5*

Wat voor echte discussie bedoel je eigenlijk?

Ik bedoel jij vind dat, een ander vind weer iets anders, en dan ben je natuurlijk snel uitgepraat over muziek.

Jij vind de drummer slecht, en een ander vind hem weer goed, en dan? Wat voor discussie verwacht je dan?

Of is het jouw bedoeling om anderen te overtuigen hoe slecht dit niet is, en om maar massaal een 0.5* te gaan geven in jouw beleving?

Dacht het niet, muziek is een ontdekkingstocht, je hoort wat en beluisterd iets en je vind het wat of niet.

Volgens mij het enige waar deze site om draait, muziek ontdekken die je nog niet kent.

Naar mijn idee is discussie over muziek daarom ook echt onmogelijk, vooral omdat alles op persoonlijke smaak en een subjectieve beleving terug te voeren is.

Daarom ben je vaak snel uitgepraat met tegenstanders die een mening hebben die haaks op de jouwe staat.

On topic: Dit album vind ik wel aardig maar niet geweldig, een beetje een 3.5* album is het voor mij. Sommige nummers blijven hangen, anderen weer niet. Niet een plaat om veel te beluisteren voor mij, maar af en toe gaat hij er zeker wel in.

En een 0.5* voor dit album kan ik mij echt niet voorstellen, daar is dit album te essentieel voor, net als de Black album van Metallica of Appetite For Destruction van Guns N Roses dat ook zijn.

Dit heeft niets met proberen er op een fatsoenlijke manier een echte discussie van te maken, het is gewoon een provocerend stukje naar mijn idee.

Als jij niet met een provocerend stukje komt, maar met een respectvolle normale mening dan is een echte discussie vast wel mogelijk. Als je geen respect geeft, kun je die naar mijn idee ook niet terug verwachten.

Even overnieuw dan, want dit was een valse start.

Het kan zijn dat hij het gewoon écht niet goed vindt. Ik zou dan al meteen niet meer stemmen, maar soit.

Waarom niet stemmen als je een album echt slecht vind? Als je de moeite hebt genomen het album volledig te luisteren vind ik je een 0,5* of een 5* even veel tellen. En Ricardo, ik ben het niet met je eens. Discussieren kan wel over muziek en daar krijgen we hier ook de mogelijk voor door een bericht te plaatsen. Als je op deze site alleen zit voor muziek die je wilt ontdekken, wat doe je dan op deze pagina aangezien je dit album al kent?
Ik zal het juist leuk vinden te discussiëren met mensen die juist een heel andere mening over een album hebben als mij, in plaats van die mijn mening delen.
Iemand die laag stemt op dit album kom je niet vaak tegen.

Nu lees ik dat Ernie Ball zegt een zanger die zich zo zielig vond en er een einde aan maakte... Heeft dit invloed gehad op je waardering voor dit album? Of vind je dat dit te zien is in de teksten en daardoor storend. Ik heb persoonlijk ook niet heel veel met de lyrics van Nirvana (ben uberhaupt niet zo'n lyricsfetishist), en zoals Kill Iluminati teksten van Kurt citeert vol bewondering dat zal ik niet snel doen.
Wat betreft het drumwerk, dat het redelijk veel hetzelfde is daar kan ik nog in komen, maar ik vind het drumwerk juist een grote plus op dit album. De energie die het uitstraalt in de muziek, super! De overvloed aan distortion op sommige songs vind ik juist goed, lekker slordig, vies en aggresief.

Master Rens, thanks voor je reactie. Ik vertaal je eerste vraag voor mezelf als: hebben de omstandigheden en de algemene geschiedenis van de plaat invloed op je beoordeling: ja, absoluut. Ik vind het heel interessant wat er achter de muziek schuil gaat, omdat dat iets over de emotie in de muziek kan vertellen (off topic, maar dat is waarom ik een gemaakte band als Take That niet interessant vind, ook al is hun muziek wellicht briljant). Dat leidt ertoe dat ik bijvoorbeeld de muziek van Bowie een extra dimensie vind hebben, met name een album als Station to Station. Het andere uiterste vind ik dus Kurt: in mijn ogen een aansteller, en ik mis de diepgang die Anthony Kiedis van the Peppers wel meegeeft aan the Peppers (bv. Under the Bridge). Dit in zijn algemeenheid maakt dat ik de Oor graag lees. het gaat niet zuiver om de teksten, maar de sfeer die de muziek heeft en hoe die in relatie staat tot hoe de muziek tot stand is gekomen.

ik ben erg gevoelig voor het geluid van een plaat. En de drums vormen daarvan de basis in my humble opinion. En die vind ik heel ééndimensionaal klinken op Nevermind. Veel middentonen en weinig daaromheen. Als je dat vergelijkt met veel jaren '70 opnamen, waar de drums veel warmer en dynamischer zijn, vind ik dit minder.

Dan de stijl van de drummer: het is natuurlijk een kwestie van smaak of je daarvan houdt, maar ik houd van meer afwisseling in het drummen.

Tenslotte vind ik het gitaargeluid niet mooi. Maar ook dat is een kwestie van smaak. Ik heb een hekel aan de wijze waarop Kurt de Boss DS1 distortion instelt. Het wordt op deze manier een soort bij in een potje geluid. En dat is jammer, want er is zo veel meer mogelijk. Denk aan de warmte in het gitaargeluid van Thin Lizzy bijvoorbeeld.

Anthony Kiedis was anders ook best zielig.
Ging niet eens naar de begrafenis van zijn beste vriend die dood ging aan een overdosis, omdat Kiedis zo nodig zelf drugs moest scoren.
Ook toen John Frusciante diep in de sjit zat, liet hij hem links liggen.

Kiedis was zelf ook niet gelukkig met zijn keuzes; getuige zijn autobiografie.

Erg veel verschil zit er ook niet tussen Something in the Way en Under the Bridge.

Anthony was best zielig... met je eens. Toch behield Anthony voor mijn zijn waardigheid. Hij vocht door, waar Kurt zeurde en opgaf. Dit is overigens (vanzelfsprekend) een persoonlijk idee en geformuleerd naar aanleiding van wat ik over de mannen heb gelezen, dus wellicht heb ik het bij het verkeerde einde. Maar het verklaart voor mij deels waarom de muziek van the Peppers mij zo veel interessanter in de oren klinkt dan die van Nirvana.

Scar Tissue van Anthony Kiedis & Larry Sloman en Nirvana Come As You Are van Michael Azerrad zijn prima (auto) biografieen om te lezen; tenminste als je daarvan houdt.

hahaha, oh wow

Scar tissue gelezen. Wellicht ga ik Come as you are nog doen. Want ik houd zeker van biografieën (maar dat had je waarschijnlijk al begrepen).

@Gajarigon: niet mee eens dus?

Die twee en die van U2 (The Unforgattable Fire) in bezit.
Allen de moeite waard.

Gajarigon houdt meer van zangers die zo vals als een kraai zingen gezien zijn avatar....