Nirvana - Nevermind (1991)

Ik bedoelde het zoals west het ook zegt.

Drummersdiscussie verplaatst naar Nirvana (I)
Berichten over Kurt's depressie/zelfmoord verplaatst naar Nirvana (I)

Bij deze. In de tussentijd heeft Rockfan zijn stem trouwens alweer op peil gebracht. De hele tijd doorgaan over hoe onterecht een laag cijfer is en wat de waarde van bepaalde sterren zijn wordt inderdaad erg vervelend, maar iemand proberen tot een wat genuanceerder omschrijving van zijn mening te komen zoals West hier mooi deed komt de discussie wat mij betreft alleen maar ten goede. de i

En wat de muziek betreft: voor mij is Nevermind wel een enorme eye-opener geweest, als puber ontdekte ik de rock en van de paar albums waarmee ik begon maakte Nevermind de meeste indruk. Desalniettemin is het waarschijnlijk al 10 jaar geleden dat ik dit album voor het laatst gedraaid heb, maar ik moet zeggen dat ik door de recente media-aandacht wel weer veel zin heb het eens op te zetten. Studio Brussel draaide vorige week ook wat losse albumtracks en dat was wel heel erg genieten. De singles hoor je nog regelmatig, maar hoe vaak stuit je nu opeens op Drain You. Toen ik dat nummer voorbij hoorde komen voelde ik me opeens weer helemaal 15, zeker in de break: daarna had ik het echt even de neiging om wild heen en weer te springen.

Ik ga komende week die tv-uitzendingen maar eens terugkijken en Nevermind eindelijk eens terugluisteren.

Ik snap Rockfan wel. Zijn stem van 0,5 uiteraard niet, maar zijn argument dat het allemaal niet heel bijzonder is wat er op deze plaat is gezet wel.

Ik vind In Utero dan ook een paar pakken beter dan dit album, het is net of ze daar meer bij zich zelf staan.

In die "classic albums"-docu zag ik Kurt idd bovenop Dave's drumstel staan.

Door voorraadproblemen (grrr) heb ik 'm (de 2cd versie) nog niet: hoe zijn de live tracks en alternatieve mixen en opnames?

Zoals ze 7 jaar geleden ook op WTLO klonken..

Overrated bandje dat Nirvana. Een paar aardige 'schud je hoofd mee' nummers op deze plaat, maar dat was het dan ook wel. Albumhoes is overigens prachtig, alleen jammer van dat G&R lettertype.

En hoe klonken ze toen en nu....?

En zo is het. Iedereen die hier anders over schrijft heeft het of niet (bewust) meegemaakt in 1991 of is het vergeten. De rauwheid en puurheid zat niet alleen in de muziek, maar ook in de teksten en in het gevoel wat de muziek kan oproepen. Rock vanuit het hart inderdaad.

Ik lees bij sommigen ook, wat is hier nou bijzonder aan? Nou: hier is het allemaal mee begonnen. Heel veel rockbands in de jaren '90 '00 en nu vinden hun oorsprong in deze puur natuurplaat van Kurt Cobain en kornuiten.

Ik zag de clip van Smells Like Teen Spirit en dacht: wat is dit? Dit is rauw, dit is echt, dit is gaaf en vol met energie. Ik ben gelijk de trap afgelopen en naar de FRS gegaan (toen 2 minuten lopen) en heb Nevermind gekocht. Terug lopend bedacht ik dat ik de rest niet beluisterd had, maar dat ik 'm altijd nog kon ruilen. Na 3x draaien die middag (ik had vrij) kwam mijn toen nog vriendin binnen. Ik zeg: moet je dit nou toch eens horen...

Dat vette gitaar intro van Smells Like Teen Spirit, en vervolgens die drums die als een gehaktmolen het tot moes slaan.
De impact van de eerste keer horen was ook bij mij enorm.

Blijft mijn favoriete song op Nevermind, ik kan hem wel een aantal keer op repeat zetten.

En die cheer-leaders erbij die blijven dansen en die totale chaos die ontstaat direct na die vette gitaar intro. Chaos, extreme beleving, puur plezier, rauwe emotie.

Inderdaad; puur plezier.
Cobain wordt door velen herinnerd als een depressieve junk, maar hier was het speelplezier zeker nog aanwezig.

Daar staan ze weer achter elkaar in mijn top 10:

Ten - Pearl Jam
Nevermind - Nirvana
Metallica - Metallica

Bouwjaar 1991: een geweldig rockjaar.

Ik vind het wel een tof lettertype, past goed bij de band.

Klopt. En dan te bedenken dat U2's Achtung Baby ook uit dat jaar komt.

Dat was 'm! Achtung Baby! Ik wist dat er nog zo'n briljant album uit 1991 was, maar kwam er niet op: bedankt. Heeft trouwens ook in mijn top 10 gestaan.

Ik reken daar Blood Sugar Sex Magic (RHCP) en Blue Lines (Massive Attack) ook altijd graag bij.

Blood Sugar Sex Magic ook nog?! Die tel ik voor mezelf ook mee.

En Loveless ook nog!

PS:
http://www.musicmeter.nl/list/topmisc/1991

Vergeet deze ook niet, a.u.b.!!

Eigenlijk niet uit 1991, maar uit 1990 zijn de opnames van The Smart Studio, nog van label Sub Pop. Die staan op disc 2 van de Deluxe editie die net uit is. Ik wil even een lans breken voor de nummers die niet op Nevermind terecht kwamen:

Het geweldige rockende Pay to Play, het zeurende Here She Comes Now, het lekker rauwe Dive (With Me) en het sublieme Sappy. Sappy vind ik ontroerend mooi: voor mij één van de mooiste nummers van Nirvana.
Ook deze opnames zijn prima geremastered. Alleen al om deze tracks mag je deze Deluxe versie niet missen, lijkt mij.

En niet te vergeten: Innuendo, ook uit 1991.

Pay To Play was toch gewoon een vroege versie van Stay Away?

Anyway, dat van Dive wist ik niet.
Ik vond het altijd al wat weg hebben van Nevermind...

En Sappy was toch een In Utero track?
Hij staat daarbij in ieder geval bij de Demos, destijds nog Verse Chorus Verse genoemd.
De echte Verse Chorus Verse is wel echt goed!

Ok, maar Sappy kwam niet op Nevermind terecht en dit is de eigenlijke studio opname ervan. Ook zie ik 'm niet op In Utero staan. Maar ja, het is met alle demo's, boxen en nog meer soms wat onoverzichtelijk rond Nirvana. In ieder geval staan ze hier als originele studio opnames van Sub Pop op de bonus cd. Wel zo prettig.

Ik heb tijden gehad dat ik alle bootlegs en live concerten van nirvana op de Pc had staan, en Sappy stond bij beide inderdaad. Maar er is ook een versie uit de bleach tijd(niet van hele goede kwaliteit), nogal depri en langzaam:

YouTube - Nirvana - Sappy (Sad Version) 1988

Dit is één van de weinige NIET metal albums die ik thuis heb staan, omdat ik het uiteindelijk na al die jaren een fantastisch album ben gaan vinden. Pas een paar jaar geleden eindelijk dan aangeschaft; vooral de drums/drumsound Dave Grohl vind ik persoonlijk te gek. Ik ben al ruim 25 jaar metalhead, een Thrasher van vroeger...en daarom is dit album natuurlijk een beetje een vreemde eend in de spreekwoordelijk bijt voor mijn Metalhead. Maar ik mag dit album, de rauwe undergroundhouding van hen destijds. Zo nihilistisch zowat zelfverwondend op kop met gitaar die Cobain tussen de trommels duikend alles naar de kloten...Ook het optreden in Paradiso op TV destijds herinner ik me nog, leuke beelden! Legendarisch zelfs! Zo'n underground uitstraling en paradoxaal tegelijktijd toen zowat de grootste van de wereld; popartiesten als bijv. Prince etc. konden inpakken, hahaha...de paradox waar ik zojuist oversprak nekte de band ook uiteindelijk. Gave nummers ook op dit album alhoewel bij, ik weet, 1 song de riff wel heel erg gejat is van de band Killing Joke. Verder vind ik het wat ruigere Territorial Pissings de tofste track van dit klassieke album tot op heden...

Oh Yeah!!!