Nirvana - Nevermind (1991)

alhoewel dat Nirvana altijd een van mijn favoriete bands zal zijn en dat ik nog altijd een grote liefde heb voor dit album heb ik er toch een halfje af gedaan
Waarom?
de slome en tamme productie van Butch Vig waardoor Nirvana van undergroundpunk-group werd gebombardeerd tot alom graag geziene pop-rock-band.
De nummers zijn zo gelikt, het was het perfecte mtv-materiaal,een nummer als smells like teen spirit heeft zo een enorme impact en kracht zelfs met deze productie( hier word het nummer zeer traag gespeeld tegenover als je smells... live hoort), dit is met de meeste nummers zo, alles is zo braaf in ''Nirvana'' begrippen.
Maar het blijft ongetwijfeld een tijdloos meesterwerk want alle nummers staan als een huis, maar ik prefereer dan toch liever in plaats van de Klassieker, het meesterwerk , In Utero. het Kunstwerk van Nirvana...

Terecht.

Klopt, In Utero had de pech dat de verwachtingen hoog gespannen waren...

Na het al in de top 10 te zien staan hebben bij een maat het even beluistert, en eigenlijk krijg je altijd het gevoel dat ze er maar zijn. Passief waarbij je toch een actieve smak krijgt bij bepaalde nummers (come as you are, smells like teen spirit, ...).
Waardig in de top 100, niet in de top 10.

3,5*

Ik wil ´The dark side of the moon´ niet als slecht afdoen, maar ik vind het een slechte ontwikkeling dat deze nu hoger staat dan ´Nevermind´

waarom..?

´The dark side of the moon´ heeft naar mijn idee toch ook een bepaalde gezapigheid in zich zitten. Het hoeft van mij echt niet perse hard en snel, absoluut niet, maar zoals The dark side af en toe overkomt... Ik weet niet precies wat het is. Ik moet bekennen dat ik nooit het album in zijn geheel heb gehoord, maar ik ken wel heel wat nummers. Maar The dark side is natuurlijk typisch zo´n album dat je in z´n geheel moet luisteren.

Aan de andere kant heb ik het idee dat The dark side toch ook wel mooie zaken bevat. Goh die nuances toch steeds!

Het zijn natuurlijk ook uiterste...

Grunge staat lijnrecht tegenover het symphonische van Pink Floyd. Verder maakt het geen donder uit waar hij in een lijstje staat..

Nevermind luister je als je 20- bent(of voelt) en Pink Floyd is meer voor de 40+ (of voelt..)

Ha, een mooie omschrijving. Toch even wat tegengas: Iedereen leeft in zijn of haar eigen tijd. Pink Floyd leerde ik kennen toen ik ongeveer 13 was (rond 1974). Hun beste albums waren toen nog niet zo lang uit of moesten zelfs nog komen (The Wall).
Nirvana hoorde ik toen ik rond de 30 was. Vond ik toen erg verrassend. Nu, alweer 15 jaar later, is Nirvana niet echt blijven hangen. Pink Floyd toch wat meer hoewel hier ook soms maanden tussen draaibeurten inliggen.
Het leuke van muziek is dat er zoveel te (her)ontdekken valt. En je bent inderdaad zo jong of oud als je je voelt.

En dat is mijn 31 december bijdrage voor dit jaar .

Deze plaat en alles wat hij teweeg gebracht heeft heb ik erg intens beleeft, Ik ben dan ook iets jonger...verder klopt het wat je zegt. Van belang is dat je je open moet stellen voor diverse soorten muziek en de albums en de muziek die ze bevatten in de juiste context kunt bekijken.

wat een wijsheden zo op het eind van het jaar.

Nummers als Suzanne van Leonard Cohen of Lay lady lay van Bob Dylan zijn niet bepaald hard en snel, maar die vind ik erg mooi. Door de emotionele spanning, de melodie, de arrangementen of de ritme-sectie. Maar emotionele spanning is natuurlijk niet erg objectief.

Aan de andere kant ben ik ook niet allergisch voor een vies potje gitaarherrie.

Nogmaals, The dark side of the moon heeft denk ik ook mooie kanten.

Maar een keertje luisteren dan he

Uiteraard. Dat gaat ook nog wel gebeuren.

Mijn stem verlaagt naar nadat ik het nog eens beluisterd heb en naast de leeftijdgenoten ('November Rain' van guns and roses en 'Nothing else matters' van Metallica) heb gelecht.

Je vergelijkt dit album met losse nummers van andere artiesten..

Inderdaad héél vreemd

Ho even, wat kan Nirvana eraan doen dat de hits van Metallica en Guns 'n' Roses op dat moment zo wanstaltig slecht waren?

Zeer vreemde vergelijking idd... Overigens is dit album idd niet zo geweldig als soms beweerd wordt, maar wel degelijk beter dan Guns N' Roses & Metallica's albums op dat moment (wat een vergelijking trouwens: een 80s-hairmetal-band, een heavy-metal-band & een grunge-band)...

PS: 'gelecht' schrijf je als gelegd...

blifjt een klassieker.

Dat kan je wel stellen ja

Inderdaad hoort hij in de top 10, al had ik in de grunge tijd meer met Pearl Jam, Soundgarden en Alice in Chains...
De massa was erg into Nirvana en ze worden naar mijn idee onterecht als grondleggers van de grunge gezien. In Seattle waren al meer bandjes die deze scene ingeslagen waren, maar die geen of weinig bekendheid kregen.

Dit album vind ik trouwens niet het beste album en sommige nummers heb ik wat teveel gehoord. Halve * eraf. (auw)

ik zit dit zo eens terug te lezen he... kijk eens bij zijn top 10
Achja, laat ik niks zeggen, 2 jaar geleden luisterde ik nog Hardstyle

Ooit gehoord van een ouderwetse LP?

was niet butch vig die zorgde dat de productie zo tam was, dat was andy wallace
want Geffen vond de Vig mixen niet goed, kwam omdat alles heel snel was opgenomen en daarna geen rusttijd tussen opnemen en mixen zat

Dit album blijft sterk.

Kan iemand een vergelijking trekken tussen dit album en bijv. Doolittle of Surfer Rosa van de Pixies of Daydream nation van Sonic Youth?

Cobain zei zelf altijd dat ze eigenlijk niets anders deden dan de Pixies imiteren, wat natuurlijk wel enigszins overdreven is. Maar het is inderdaad wel duidelijk dat de Pixies een grote inspiratiebron vormen met hun hypermuziek vol tempowisselingen. Van Sonic Youth hoor ik minder terug.

In een lijstje van Kurt zelf stond Surfer Rosa op plaats twee.

Nirvana boeit me niet echt. Maar misschien dat ik het ga luisteren, als het een beetje aan ATDI doet denken.