Nirvana - Nevermind (1991)

De solo van In bloom is prachtig, tenminste in de context van de rest van het nummer, en doet me misschien meer dan alle soli van Master of puppets bij elkaar (ook als je die in hun context, de rest van de nummers, beluistert).

Kan je ´em al spelen Charles?

Het vreemde is dat ik toen deze plaat uitkwam in 1991 toch al een jongeling was van 33 jaar en al geweldig lekkere rock had meegemaakt in mijn jongere jaren (Beatles, Police, Deep Purple, Led Zeppelin, The Who om enkele gewèldige iconen uit vroegere tijden te noemen).

Ik zag op MTV de clip van Smells Like Teen Spirit en dat sloeg me onmiddellijk van mijn stokken ! Wàt een drive, wat een energie; en wat méér is ; wàt een sterke melodie en wàt een uitstraling dat die zanger had !
Ik had daarvoor nog nooit van dit bandje gehoord (heb Bleach wel achteraf gekocht, zoals zovelen veronderstel ik). Ik dacht; wie zoiets kan maken, daar wil ik wel een hele cd van !
En laat nu niet enkel Smells een sterke song zijn; de plaat bulkt van goede songs; Polly, Come as You Are, Lithium, Breed, noem maar op !
Ik dacht ; die Cobain is de nieuwe rockmessias !

En ocharme enkele jaren later pleegt de goede man zelfmoord ! Onbegrijpelijk.
Maar de rock'n roll leefde terug danzij Nirvana !
Leuk dat ik dat nog mocht meemaken !
Want ik denk dat dit al aan veel van mijn leeftijdsgenoten toen is voorbijgegaan, wat doodzonde is !
4.5 sterren ! **** 1/2

1991: geen tiener meer maar wel de ene rocksensatie na de andere voorbij horen komen.
Het was de tijd dat 'alternatief' naar boven kwam borrelen en velen houden Nirvana er met hun Nevermind voor verantwoordelijk dat zij de definitieve zet hebben gegeven.
Al voor verschijnen van het album was er een hoop fuzz rondom de band. Er zat een zeer bijzondere plaat aan te komen: de opvolger van een cd die niemand blijkbaar had weten wakker te schudden (Bleach). Zodoende hield ik het goed in de gaten en was ik er als de kippen bij om Nevermind te kopen. En ondanks het feit dat ik geen tiener meer was (21) sloeg het in als een bom.
Ik weet nog goed dat ik er onmiddelijk mee naar vrienden ging met de mededeling dat ik nu iets had.........
Iron Maiden werd door mij uit de cd speler gegooid want ik kon niet wachten om dit te laten horen.
Ooit gedacht dat het mogelijk was om te pogoën in een klein kamertje met een man of 8? Het bleek haalbaar tot groot ongenoegen van de ouders van die vriend maar daar hadden we lak aan: we waren boos, net zo boos als Kurt. Flauwekul natuurlijk, maar het was wel een belevenis.
Toen werd aangekondigd dat ze kwamen optreden in Paradiso en daar wilden we bij zijn. Dat konden we op onze buik schrijven want de kaarten waren binnen no time uitverkocht. Let wel: Smells Like Teen Spirit stond nog niet in de top 40. Nirvana was al een topper van heb ik jou daar bij de liefhebbers van het onbekendere werk (dank VPRO voor alle promotie).
Mijn grote liefde bleef Smashing Pumpkins, mijn sympathie ging uit naar Pearl Jam maar het belette mij er niet van om Nevermind tot in den treure te draaien. IJzersterke liedjes die na 100 draaibeurten nog steeds overeind blijven staan. En toen kwam Smells Like Teen Spirit in de top 40 te staan. Zelfs mijn zus kocht het album (dat ik notabene ook in de kast had staan) alleen had zij er toen een geheime track op staan. Iets wat toen erg nieuw was. Ik had het althans nog nooit eerder meegemaakt op deze manier.
In Utero zorgde er voor dat de liefde een beetje minder werd. Ik vond het allemaal ok, maar de sensatie was een beetje weg. Ahoy liet ik links liggen en uiteindelijk heeft niemand Cobain en zijn mannen daar nog gezien. We weten allen waarom.
Anno nu geef ik toe Nevermind eigenlijk nooit meer te draaien. Hooguit wat afzonderlijke nummers. Pumpkins en Pearl Jam doen het wat dat aan gaat dan beter.
Het wil niet zeggen dat ik Nevermind niet meer waardeer. In tegendeel. Het vertegenwoordigt toch wel een bijzondere tijd in mijn leven. Een leven waar de hele wijde wereld openlag met fantastische muziek als soundtrack waar dit album zeer zeker bij hoort.

Wat bedoel je met 'alleen had zij er toen een geheime track op staan. Iets wat toen erg nieuw was.' Zoiets was toch helemaal niet nieuw? Er waren toch al veel meer bands die een hidden track op hun album zetten. Zo denk ik bijvoorbeeld aan 'Her Majesty' op Abbey Road van de Beatles dat eerst niet vermeld werd als nummer.

Ook met een kwartier complete stilte er tussen? Voor mij was dat de eerste keer dat ik dat hoorde op die manier. Tegenwoordig schijnt het vaste prik te moeten wezen op zo'n beetje elk album (ik vind het storend).

Ja zo'n lange stilte was nieuw denk ik, maar ik weet het niet zeker. Ik vind het ook storend. het voegt helemaal niets toe aan Something in the way.

grunge en gitaarsolo's?

Iemand die zijn eigen door kop schiet is zowieso geen grootheid, maar iemand met heel veel problemen of ze op die manier in het rijtje van Hendrix/Joplin/Morrison/Barret enz enz kunnen komen. NOT!

Bij artiesten die WEL kunnen spelen ja, dat klopt.
En dat doe ik dan ook.

grunge en gitaarsolo's? [/quote]

Ehm ik vind die opmerking toch wat onterecht. Jerry Cantrell kan best spelen en zet zeker bij de Unplugged een paar mooie solootjes neer.

Verder is dit album ZWAAR overgewaardeerd en krijgt In Utero niet de aandacht die het verdiend en dat is erg zonde. DAT is wel een vreselijk goeie plaat.

Kantekening bij mijn laatste bericht:
ik weet dat veel liefhebbers van Nirvana niet om solo's/speltechniek geven dus die discussie hoeft hier verder niet gevoerd te worden besef ik zelf ook.
Het was voor mij echter 1 van de redenen dat de plaat mij heden ten dage niet meer zo heel erg kan boeien, persoonlijke mening.

dat ken ik. Mij ook niet zo hoor. Maargoed ben deze plaat dus wel dankbaar, anders had ik de andere platen niet leren kennen.

ik heb hem een half jaar geleden ofzo geloof ik nog eens geluisterd.
ik was bij mijn schoonouders en ik was even alleen (weet niet meer waarom) en het enige aan stevige nuziek dat ik kon vonden was deze cd.

dus bij gebrek aan metal ofzo dan toch maar geluisterd.
En toen vond ik hem wel grappig weer eens.

Wat een onterecht paats in de top 250 vind ik.
Dit vind ik echt een van de minder albums wat Nirvana heeft gemaakt (maar dan nog briljant), In Utero walst hier 10x overheen

Waarom vind je In utero dan zoveel beter? Ben wel nieuwsgierig naar dat album zeg...

Ik kan niet voor hem spreken, maar dan maar even voor mezelf. In Utero is minder catchy/minder toegangkelijk. De productie is rauwer (door Steve Albini) en de songs zitten gewoon wat uitdagender en afwisselender in elkaar.

in-utero heeft gewoon een gepastere ( en betere) sound dan deze nevermind.
Ook zijn de lyrics van cobain vele beter dan die ineengeflanste tekstjes van nevermind, ( geen negatief punt natuurlijk.)

laat ons zeggen dat dit album een meesterwerk van nirvana was,

in-utero is dan zeer zeker het kunstwerk van kurt cobain, ik vind dat album dan ook vele interresanter dan nevemind.

Wanneer je In Utero zo de hemel in prijst, vind je vast en zeker Surfer Rosa van The Pixies ook goed te pruimen.

Ik heb altijd een dubbel gevoel gehad over In Utero. Cobain wilde, volgens de berichten, niet meedoen aan de hype en wilde een album uitbrengen dat regelrecht inging tegen het succes dat Nevermind had gebracht. Ondertussen laat hij Heart-Shaped Box toch hier en daar herbouwen omdat hij de originele opname niet helemaal vindt klinken. Op dat punt denk ik dan: je wilt blijkbaar toch nog commercieel succes, anders doe je zoiets niet.

Voor de rest is In Utero een prima album hoor. Er staan zeker pareltjes op zoals Heart-Shaped Box en Penny-Royal Tea. Ik vind alleen dat het het succes van Nevermind niet evenaart, omdat dat toch het album was dat de aarde heeft wakker geschud en, naar mijn mening doet deze plaat dat niet. Volgens mij omdat er toch minder "makkelijk in het gehoor liggende" werken op staan. Productie zegt niet alles, maar hetgeen is overgebleven na de productie van nevermind is een huis met een fundament van hier tot aan Seattle.

Ik heb ´em nog eens geluisterd, en het irritante is dat ik een groot deel van het album zo uit den treure ken. De vorige keer dat ik het luisterde had ik opvallend genoeg een veel voldaner gevoel.

Het is zo vervelend, ik weet nog dat een nummer als Drain you me een paar keer ontzettend veel deed, en dat gevoel dringt tegenwoordig maar mondjesmaat door.

Maar goed, OK computer maakte de eerste keer een verpletterende indruk, dat werd later ook minder.

dat album zal ik dan spoedig eens beluisteren, stond wel al een tijdje op mijn wachtlijst

ik haat grunge, het is zo jaren '90.

Met dat verschil dat er binnen 5 jaar al niemand meer spreekt over Klaxons, Automatic, Fall out boy ( laat staan binnen 15 jaar ).

Zeker weten van niet nee. Hoewel, we moeten gewoon een frontman neerknallen, of nog beter, het hem zelf laten doen. wedden dat dat helpt.

Inderdaad, kijk maar naar Jeff Fuckley en dergelijke..

Je bent zelf ook jaren '90...

Waarom is de jaren ´80 (debuut The Smiths) dan geen probleem?

Misschien vind ie de Smiths minder typisch jaren 80 dan grunge jaren 90?

O ja dat kan.

De smiths waren teminste vernieuwend bezig, Nirvana zette alleen het al lang bestaande grune op de kaart. En grunge stierf al eerder dan Kurt Cobain...

Nirvana was wel de band die ervoor zorgde dat het alternatieve en indierock genre écht populair werd. Dus zonder Nirvana had jij waarschijnlijk helemaal niet naar the Smiths geluisterd nu.