Nirvana - Nevermind (1991)

de een noemt het jatwerk, de ander inspiratie

niets maar dan ook niets aan muziek komt uit het niets, alles is inspiratie

los van deze vergelijking schudde cobain genoeg uit zijn mouw wat zeer de moeite waard was

Even wat achtergrondinformatie: de bonustrack op Nevermind staat niet op de eerste cd's en is nooit op de vinyl-versie van dit album verschenen. "Something in the Way" was in eerste instantie dus de eerste en enige afsluiter! De bonustrack is ook eigenlijk "tijd die over was". Het is een soort jam (die ze volgens mij wel meer speelden, voornamelijk als afsluiter van hun optredens). Wel een gave jam, overigens...

Staat wel op mijn versie, terwijl ik toch de cd al in de eerste week heb gekocht, nog voordat er überhaupt een hitsingle was.

idem hier, direct gekocht, met bonustrack

Tja wat moet ik hier nog over zeggen? Ik vind 'In Utero' nog een niveau beter, maar dit is gewoon ook een 5 sterren plaat. Stuk voor stuk klassiekers, met 'Lithium' en 'Come As You Are' als persoonlijke favorieten. En ja 'SLTS' ook natuurlijk. Tevens een van de eerste albums die ooit heb gekocht. Verplichte kost voor iedere muziekliefhebber!

De "Plaat" van Nirvana althans deze plaat wordt de hemel in geprezen, en ik, ik prijs mee

5,0*

een album kan nooit perfect zijn , maar deze is er welheel dicht bij.
elk liedje heeft een schitterend hoogtepunt, waar ik mij in sommige liedjes wel eindeloos aan stoor

Dit is een van die platen waarbij het vrijwel onmogelijk is om een uitschietende track te vinden.
Wat een heerlijke bak herrie is dit toch en wat een impact heeft ie, zelfs na zoveel jaren klinkt ie nog net zo zalig als bij de allereerste luisterbeurt in '91

Een foutloze plaat zonder zwakke punten. De composities in het algemeen en de riffs in het bijzonder zijn van een absurd hoog niveau. Ook spreken de solo's van Cobain mij erg aan. Met name de solo van In Bloom vind ik fantastisch. Dit is één van die platen die gewoon tijdloos is en waarvan je blij mag zijn dat je het tijdperk bewust hebt meegemaakt.

Ik vind in bloom zelfs de beste solo aller tijden, zoveel gevoel dat er in zit, hij snijdt echt door merg en been. Ik heb hier thuis ook de tabbook liggen en ik sta er nog altijd van versteld hoe makkelijk de tabs zijn. Hoe kom je toch op van die solo's die zo mooi en tegelijk zo makkelijk zijn?

Heb deze net gekocht ik wou eens iets kopen wat ik anders net koop ik ga hem nu beluisteren ben benieuwd.

nu ja, als je niet veel KAN, ga je vanzelf met weinig nootjes lopen friemelen.
ik persoonlijk vind dat soort simplistische noisy solo's afgrijselijk.

De solo van In bloom is prachtig, tenminste in de context van de song. Het is natuurlijk te simpel om te denken dat het van laag niveau is omdat je het makkelijk ( ) kan leren spelen. De solo heeft, althans in de context, een specifieke, intrigerende opbouw en klankkleuren, dat niet erg voor de hand ligt en waar je maar op moet zien te komen (vanwege die context en klankkleuren gaan de ´kredits´ niet alleen maar naar Kurt denk ik maar hij is wel voor een groot deel verantwoordelijk). Er zijn soli die wel moeilijk zijn om te leren spelen, maar die een intrigerende opbouw en/of klankkleuren (ook de context meegerekend) missen. Die misschien zelfs dingen in zich hebben die lelijk of flauw aandoen. Waar niet veel over nagedacht lijkt te zijn. Wat de gitarist gewoon kan doen omdat hij jarenlang zijn vingers ervoor getraind heeft. Dan is de fysieke inspanning en de discipline bewonderenswaardig (overigens deed Nirvana ook, op andere manieren, aan fysieke inspanning en discipline bij het maken van hun albums). Maar we hebben het hier over muziek. Kunst. En niet over bijvoorbeeld sport.

Tsja....mooie woorden.

Feit blijft dat vele muzikanten hun instrument gewoon niet beheersen.

Een goede gitarist die zijn/haar instrument beheerst, kan kiezen voor een mooie sobere ingetogen solo met weinig noten.
Dat is vakmanschap.

Een gitarist die weinig kan heeft echter geen andere keuze.
Die zal niet, wanneer de muziek er een keer om vraagt, een geheel ander solo kunnen brengen.

Dat is het verschil tussen iemand die wel het instrument beheerst en iemand die dat niet doet.

Kurt had op die plaats in de song natuurlijk wel iets anders kunnen spelen. En ik denk dat hij het onder de knie krijgen van allerlei speltechnieken niet zo belangrijk vond.

En een band als Iron Maiden speelt natuurlijk niet alleen maar technisch moeilijke dingen. Ze zijn ook bezig met hooks, geluid(seffecten) (of de producer of wie dan ook houdt zich daar mee bezig), met de structuur van nummers, met de manier van zingen...

Waarom zou iets moeilijk moeten zijn, voordat het goed is?

Feit is dat deze muziek een ziel heeft en me 1000 keer meer raakt dan bands als radiohead of iron maiden die hun instrument wel onder controle hadden.
Als ik dit album hoor, sta ik een halfuur later zelf met een gitaar in mijn hand gewoon omdat ik de gitaarrifs van kurt cobain zelf uit mijn versterker wil jagen.
Gewoon een plaat die me iets doet, meer heb ik niet nodig : wat kan het mij schelen hoe goed de gitarist is ? Niks !!!
kurt cobain

En odelay, dat van die klankkleuren klopt helemaal maar ik vind het gewoon mooi dat cobain ook besefte dat een mooie solo niet eeuwenlang moet duren en dat eenvoud dus ook goed kan zijn(zolang er maar gevoel inzit).
Blij dat ook jij zijn solo's wel goed vindt

Het statement dat Cobain op technisch gebied, ver onder de maat zou zijn, is hier niet eens van toepassing. Hiermee word voorbij gegaan aan hetgeen de muziek ECHT om draaide, namenlijk emotie!
Daarvoor is maar weinig techniek nodig, maar veel gevoel, iets wat de band maar al te goed begreep.
Een uitermate technische band als Meshuggah vind ik geweldig om te horen, maar emotioneel doet het weinig tot niks.

Verder, het moge duidelijk zijn, dat ik de opvolger stukken beter vind.

nee, we hadden liever een gitaarviruoos gehoord die de solos had ingespeeld

wat ene nonsens dat eenvoudige solos afgrijselk zouden zijn

de solo is wellicht geen hoogstaand werkje, net past echter wel prima bij het nummer

en daar gaat het om

iemand al la malmsteen die 354 noten per seconde wil spslen doet mij niks nada nops, je verveelt je kapot door al dat overloze gepiel

cobain was niet swereds beste gitarist, niet swerelds beste zanger en niet swerelds beste componist, maar de muziek die hij maakte klonk wel zeer lekker

Staat dit op de 6e plaats in de top 250? Ik geef toe dat hier klassiekers op staan als Smells Like Teen Spirit, In Bloom en Come as You Are. Dit zijn in mijn ogen ook aangename plaatjes maar verder is dit zwaar overgewaardeerd. Deze site stikt vast en zeker van de gefrustreerde pubers of ex-pubers die hier een emotionele waarde aan hechten. Een andere reden zal de zelfmoord van Cobain zijn. Zodra zo iemand dood is wordt hij ineens overladen met glorie en krijgt hij gelijk een legendarische status. Zijn stem irriteert mij meerdere malen mateloos op dit album, of is dit vloeken in de kerk omdat het ik zogenaamd respect moet tonen voor een gefrustreerd mannetje met een gitaar in handen die hij niet eens onder controle heeft? Dan ben ik nog niet begonnen over de standaard opbouw van de nummers. 4 maten gitaarriffje - drums en bas zetten in - vocalen beginnen - couplet 1 - refrein - couplet 2 - refrein - solo - einde, of iets in die trend.
Lithium: prachtige riff, mooie tekst in het couplet en dan het refrein: yeeeeeeeeeeaaahhhhh
WAAROM???????????
Heb t album 5 keer geluisterd dus groeien zal het ook niet meer doen. Het is door een drummer als Dave Grohl en bovengenoemde klassiekers dat dit album nog 2.5 krijgt.
Niets te danken

Grappig, een 16-jarige die zijn beklag komt doen over pubers die dit album goed vinden.

Eén van de dingen die ik net zo goed vind aan dit album, is het constante niveau. Naast de 4 klassiekers die jij noemt, staan er nog een aantal steengoede nummers op zoals bijvoorbeeld Drain You en Lounge Act. Eigenlijk kan ik niet echt een minder nummer vinden op 'Neevrmind'.

Noem het jeugdsentiment, maar voor mij blijft dit album, ondanks zijn eenvoud, een steengoede plaat!

Dankzij dit album zijn artiesten als Smashing Pumpkins en Faith No More groter geworden WoetR. Dat niet alles even goed gespeeld werd; kan ik mee in komen; maar dit album maakte in 1991 wel een ommekeer in de muziekgeschiedenis; baanbrekend.

let ook even op de naam

Een rare wereld is het ook.

@WoetR:

Zoveelste keer dat ik flauwe kritiek op Nirvana lees. Jij vindt een album als Paranoid zeker mooier dan Nevermind. Maar daar staan naast mooie dingen ook van die ontzettend slappe melodieeen en overgangen op en qua sound is het ook bepaald niet altijd geweldig.

Overigens heeft Kurt ooit zoiets gezegd als: ´My greatest influences are probably The Beatles and Black Sabbath.´ En Kurt Cobain is niet bepaald de enige die door Sabbath beinvloed is. Invloedrijke en ook vernieuwende band. Maar op Paranoid staan dingen die gewoon niet klinken door de hoge mate aan knulligheid van de melodieen en overgangen, doordat de overgangen niet ´vloeiend´ verlopen en/of doordat de sound bepaald niet geweldig is.

Kortom: Hoe kan je Paranoid nou mooier vinden dan Nevermind?

Volgens mij heeft WoetR met geen woord over Paranoid gerept in het door jouw gequote stuk.Ik begrijp jouw essentie dus niet.Leg uit.

@ZERO: Ik doe geen beklag over pubers die dit album goed vinden. Ik probeerde een aantal redenen te vinden waarom dit album zo goed beoordeeld wordt op deze site.
En de belangrijkste reden is mij inziens dat dit een typisch puber album is. Dat ik dat statement maakte met de nodige nostalgie wil echter niet zeggen dat ik een 'beklag' doe op deze pubers, want ik ben er inderdaad zelf ook eentje jah

@deric raven: Dat weet ik maar al te goed, maar ik snap dan nog steeds niet waarom. En het maakt ook niet uit want ik beoordeel een album niet op hoe baanbrekend het was of hoeveel invloed het heeft gehad. Ik luister puur naar wat ik hoor en trek daar mijn oordeel uit. Helaas is het dan zo dat ik dit album niet goed vind, terwijl ik Siamese Dream en Angel Dust ronduit meesterlijk vind.

@Odelay: We hebben het hier nou niet over mijn interesse in Paranoid, maar al was het zo dan snap ik je punt nog niet. Ik vind de overgangen en melodieen op paranoid alles behalve 'knullig'. De nummers op dat album hebben ten minste wel een goede opbouw (neem War Pigs en Hand of Doom) en gitaarwerk van kwaliteit. Daarnaast heeft dat album een bepaalde sfeer terwil de enige sfeer op Nevermind een hoop woede gepropt in simpele gitaarriffjes en een paar overtoeren makende stembanden is. Je moet trouwens ook openstaan voor de kritiek van andere mensen, al ben je het er totaal niet mee eens. Dat ik Nevermind negatief bekritiseer wil nog niet zeggen dat dit een 'flauwe kritiek' is.

@ricardo: Waar Odelay het waarschijnlijk over heeft is het feit dat Paranoid in mijn persoonlijke top 10 staat

War pigs is inderdaad wel goed, net als bijv. Paranoid en de opvallendste riff van Iron man. Maar nummers als Hand of doom, Electric funeral of Rat salad daar zitten echt knullige dingen in hoor voor mijn gevoel. Hand of doom heeft meer variaties in ritme en melodie dan op z´n minst de meeste nummers op Nevermind. Dat weet ik ook wel, maar het ´klinkt´ minder dan meerdere Nevermind-tracks, en het album Paranoid als geheel klinkt zeker minder dan Nevermind. Komt voor een niet gering deel doordat Nevermind een veel vollere en meer krachtige sound heeft. Maar ook bijv. doordat de hooks en overgangen mooier zijn voor mijn gevoel, en denk ik een hoger ´Hoe kom je erop?´-gehalte hebben. En Nevermind doet emotioneler aan, niet te vergeten.

Maar je mening is na het lezen van bovenstaande niet enorm veranderd zeker? Nou ja, een site zou natuurlijk een stuk minder leuk zijn als er onder de user´s geen flinke meningsverschillen over muziek bestaan (o zo beleefd maar ik vind dat wel echt).

Ok, rat salad is het enige zwakke nummer maar enkel doordat het een aftreksel is van Led Zeppelin's Moby Dick. Wat ik niet snap is dat je de overgangen op Nevermind mooier vindt. Er staan toch helemaal (bijna) geen overgangen op Nevermind? Het is constant 4/4 maat en de tracks van begin tot eind in het zelfde tempo gespeeld. De vollere sound ligt puur aan het tijdverschil van 20 jaar tussen beide albums. Het, zoals jij dat zo mooi zegt, 'hoe kom je erop?' - gehalte heb ik nou net helemaal niet bij Nevermind en net wel bij Paranoid. Emotie is op Nevermind inderdaad te horen, het album staat er zelfs stijf van, maar zolang emotie niet mooi wordt vormgegeven heb ik er ook nix mee. Ik denk dat we gewoon kunnen concluderen dat jij Nevermind prachtig vind en ik Paranoid. Meningen zijn er om te verschillen inderdaad en ik betwijfel dat ik ooit anders ga denken over Nevermind, zoals jij al zei hahah.