Nirvana - Nevermind (1991)

Ik zei dat IK dit soort solo's afgrijselijk vind. En dat vind ik ook. "Ik kan geen fatsoenlijke solo maken dus ik kloot maar wat met "gevoel" als eeuwige dekmantel". Ja... zo werkt het niet makker!!

@ Zero: Grappig dat juist JIJ met slechte argumenten komt dat als een 'puber' over dit album (dat voornamelijk geluisterd wordt door pubers OF volwassen mannen die hun hele leven in die puberteit blijven en zich niet geaccepteerd voelen in deze maatschappij en zoiets als dit dan jeugdsentiment noemen) kritiek levert. Jij zou juist hier met goede argumenten op de muziek moeten ingaan en niet met leeftijden gaan gooien.

@Dix: Dix dient helemaal niks te zeggen, want een arugment over de naam slaat helemaal nergens op.

en meneer de componist

wat had er volgens jou dan gespeeld moeten worden..

zeg nou zelf , leent de muziek van nirvana zich nu voor virtoze gitaarsolos ,of niet...?

voor evenwichtige snelle veel noten gitaarsolos moet je maar naar kiss of motley crue gaan luisteren

@ WoetR: Het is natuurlijk zo dat men in 1970 een album niet een Nevermind-sound mee hadden kunnen geven. Maar een betere sound dan van Paranoid kon in die tijd wel. Anderzijds hadden ze Nevermind echt wel een mindere sound mee kunnen geven.

En ik vind dus wel dat de emoties op Nevermind in veel gevallen in een mooie vorm zijn gegoten. Niet alleen de sound, ook de songs, het samenspel. En tja, tempowisselingen. Vele bands kunnen natuurlijk een track maken met vele tempowisselingen erin en met ontzettend veel verschillende melodieen en ritmes. Het is moeilijker om zo'n track ook daadwerkelijk goed te laten klinken. En ik vind dat Paranoid bij tijd en wijle gewoon echt niet klinkt.

Een track als Come as you are of Drain you heeft (wellicht) minder verschillende melodieen, ritmes, maatsoorten, tempi dan Hand of doom. Hetzelfde geldt bijv. voor Eleanor Rigby van de Beatles. Of Satisfaction van de Stones. Zijn die nummers daarom van lager niveau dan Hand of doom? Menig 'popkenner' zal je recht in je gezicht uitlachen! Overdreven gesteld he, hoewel...

Maar het zou goed kunnen dat we beiden nog niet bereid zijn tot enig compromis wat onze mening over Nevermind en Paranoid betreft...

Ik ken alleen de hits , is de rest op dit album ook intressant .

Ik vind van wel; dit album is als een rijpe puist die open springt en waarvan de etter zich om je heen verspreidt, en daardoor een prettig gevoel van opluchting geeft.

Jij geeft af op Kurts gebrekkige techniek, maar gezien je sterke voorliefde voor metal is techniek niet het enige wat voor jou telt. Anders zou ik onder de albums die jij hebt becijferd wel wat meer uit andere genres treffen waar je ook veel virtuositeit in aantreft.

En tijdens de solo van In bloom kloot hij echt niet maar wat. Flauwekul. Tjesus, ben ik nou zo zweverig dat ik zoiets aanvoel en jij niet, of hoe zit het nou?

Rudiger, ik zeg: interessanter dan de hits, is de rest wat erop staat. Vooral Territorial Pissings en Something in the Way behoren bij mijn favorieten op dit album.

Jah in mijn ogen zijn die nummers inderdaad van een lager (let op) TECHNISCH niveau dan bijvoorbeeld Hand of Doom. Ze zijn inderdaad van een hoger populariteitsniveau en daarmee weerleg ik ook gelijk jou argument van pop-kenners. Pop staat nog altijd voor populair, en wat populair is bij de grote menigte is in mijn ogen menig keren grote troep. Wie het laatst lacht, lacht t best...

Ik wees enkel op de ironie van de situatie, volgens mij heb ik in m'n post helemaal niets denigrerend gezegd over pubers ofzo?

En wat betreft dat gebrek aan argumenten:


Dat is toch een argument? Of ken jij duizenden albums waar je geen minder nummer op kan aanduiden? Ik ken er hooguit 10 of 20...

Als je liever 'muzikale' argumenten hoort:
- de stem van Kurt Cobain vind ik helemaal geweldig.
- de gitaarriffs zijn simpel, maar doeltreffend. Geen noot te veel, maar ook geen noot te weinig. Het is misschien niet moeilijk, maar het klint gewoon verdomd lekker!
- Dave Grohl biedt echt een meerwaarde. De drums zijn beter dan op Bleach, vind ik.

Trouwens nog ironisch: ik wil hier zeker geen discussie Nirvana - Black Sabbath van maken, maar omdat het er toch over ging... Ik heb jaren geleden een maand ofzo gitaar gespeeld, en de riff van Paranoid kon ik spelen, maar die van Smells Like Teen Spirit lukte eigenlijk niet zo goed. Betekent dat dat de riff van Paranoid slecht is? Ik dacht het niet! Soms kan je op een verdomd simpele manier verdomd lekkere riffs maken!

Zo beter?

@WoetR: Excuses als de opmerking over je leeftijd grof overkwam, dat was niet m'n bedoeling. Zoals ik eerder al zei, gewoon ironisch.

@ WoetR:

Paranoid was ook een groot verkoopsucces he, maar dat was wellicht voor een groot deel gebaseerd op het ´simpele´ titelnummer.

Wat jij wellicht minder hebt dan ik, is dat nummers zonder virtuositeit en complexe opbouw toch heel goed kunnen werken. Door de combinatie van de hooks, door de klankkleuren, de manier van zingen of wat dan ook. En probeer zo´n simpel maar goed nummer maar eens te bedenken. Of een album met een heleboel van zulke nummers. Nevermind is zo´n album, waarbij overigens de manier waarop de nummers elkaar opvolgen ook niet bepaald onbelangrijk is voor mijn beleving ervan.

zomaar ff een verwijzing naar een ander nummer van een andere band die zeker niet onderdoet voor een nirvana:

Soundgarden - Slaves & Buldozers

de solos in dat nummer hebben wel wat weg van de nirvana solo die besproken werd en passen perfect bij het nummer

is soundgarden daarmee een luie band die eigenlijk instrumenten niet beheerst?

welnee, luister die muziek maar eens, dat is niet bepaald eenvoud troef

en de solos liegen er niet om, hoe eenvoudig ook

Deze plaat van Nirvana is een echte klassieker net als The Black Album van Metallica en heeft iedereen dan ook origineel in de kast staan.Zo niet naar de platen boer dan en snel kopen.

@ ZERO: Zie ik in mijn post iets staan dat jij denigrerend zou zijn? Ik wijs enkel erop dat leeftijd een heel zwak argument is.. begrijpend lezen mensen... kom op!!

@ ricardo: Welnee, dat wordt je alleen door de media wijsgemaakt. Nevermind is een zwaar overschatte plaat. Net zo als Nirvana een zwaar overschatte band, met toevallig een zeer charismatische frontman.

dat charisma is wat zwaar overdreven wordt en het enige

een sneu uitziend mannetje die er bij loopt als een junk, noem je dat charisma?

de muzak staat echter als een huis

Leuk album, zit een geniaal nummer tussen. Het is uiteraard wel duidelijk welke, maar toch kan dit album me op de één of andere manier niet boeien. Zal vast een kwestie van smaak zijn, alhoewel het me niet irriteert en ik er zeker met belangstelling naar luister als het opstaat.

Vreemd maar waar. 3*

Wat voor de een duidelijk is, hoeft voor de ander nog niet duidelijk zijn, ik bedoel, smaken verschillen. Dus welk nummer bedoel je met geniaal nummer?

Ik mag hopen op Lithium, naar mijn mening Nirvana zijn allerbeste song, maar dat ben ik dan

*of de Nirvana versie van where did you sleep last night *

Nummer 1, Smells Like Teen Spirit, lijkt mij duidelijk dat dit de grootste hit is.

Ik zou het album eerst maar eens goed beluisteren voordat je het koopt. Bij mij is dit album al jaaaaren niet meer in mijn CD-speler geweest....

zonde, want het is best goed tijdsverdrijf

Het feit dat ik, als dance & trance liefhebber, dit album (dat natuurlijk ook in mijn cd-verzameling aanwezig is) super vind, zegt al wel genoeg over de kwaliteit van dit werkje. Laatst zag ik op tv, volgens mij op MTV, nog de clip van Smells Like Teen Spirit. Stelt op zich niet veel voor, maar wat blijft dat toch een geweldig nummer.

Ik heb hem echt al ontelbare keren afgespeeld maar ondertussen doet hij me niet zoveel meer als in het begin. Nog altijd fan maar niet meer zo intens als vroeger, waarschijnlijk wat te veel naar geluisterd.

Jij mag dit natuurlijk vinden, maar leg eens uit waarom je dat vind. Dat is sowieso goed om te doen bij wat voor album dan ook, maar zeker bij dit album aangezien het een plaat is wat erg gewaardeerd wordt door zowel de pers als het publiek, en wat ook door de MuMe-gebruikers erg gewaardeerd wordt.

Omdat ik Nirvana eigenlijk maar een simpel rock n' roll bandje vind, niets meer niets minder. Om voor mij onbegrijpelijke redenen werd Nirvana begin jaren 90 door de pers omarmd als hét nieuwe geluid (met in hun kielzog Pearl Jam, Soundgarden, Mudhoney en mijn persoonlijke favoriet Alice In Chains)

Door de persoon Kurt Cobain, die een charismatische persoon was en de stem werd voor een hoop zich onbegrepen voelende jongeren is Nirvana uitgegroeit tot een wereld act met mythische proporties.

Maar ik heb eerlijk nog nooit de genialiteit kunnen ontdekken in Nirvana in het algemeen en Nevermind in het bijzonder.

Maar goed, ieder z'n meug. Maar ik denk dat wanneer een groot gedeelte van de jongeren die Nevermind helemaal geweldig vindt de moeite zouden nemen om uit te zoeken waar de roots van Nirvana liggen, er een wereld voor ze open zou gaan, en tot de conclusie zouden komen dat Nevermind helemaal niet het meesterwerk is wat ze altijd dachten dat het was.

vertel, waren liggen de roots van nirvana..

noem het roots, noem het inspiratie, niets komt uit het niets

waardoor nirvana wat mij betreft opviel was het spelen van niet voor de hand liggende akkoordenreeksen

dat maakt voor de helft de nirvanasound, voeg er cobain aan toe et voila, nirvana

Niet voor de hand liggende akkoordenreeksen? Welke bedoel je nu precies?

in bloom is een mooi voorbeeld van akkoordenreeks die niet alledaags is, afwijkend, en dat bepaalt het nirvana geluid ten dele

wat ik bedoel is het spelen van majeur met nu en dan een mineur akkoord ertussendoor om de zaak te ontwrichten

heb deze plaat trouwens al zo lang niet meer gehoord, zeker een jaar of 5, ik ga um eens draaien

edit, snel geskipped die ceedee, niet boeiend meer zoveel jaar na dato