Nirvana - Nevermind (1991)

Als er een ding gezegd kan worden van dit album dan is het volgens mij wel de constante kwaliteit.

Lounge Act vind ik misschien wel het allerbeste nummer hierop.
Lekker understated eenvoudige rocker, doet wat het moet doen, heeft een heerlijke flow, ijzersterk einde.

Bij Territorial Pissings krijg ik vaak de neiging alles om me heen aan gort te slaan.

Dit album wordt te vaak afgezeken. Pure flauwekul vind ik het.
Mensen vergeten dat door dit album enkele steengoeie bands de verdiende aandacht kregen. Zonder deze plaat zaten we in de 90's nog met poedelrock opgescheept.



Het zit bij de eerste persingen. Ik heb er geloof ik wel mazzel mee gehad.
Eerst huurde ik deze cd uit de bieb, en daar stond ie op. Pas een jaar of 4 later kocht ik het daadwerkelijk en had ik 'm ook. Later las ik dat ze toen er niet meer mee geperst werden.

Nirvana is in mijn ogen nooit "grunge" geweest. De uitstraling, bedoeling, die ze hadden is, in mijn ogen, punk op een eigenzinnige manier. Misschien de manier waarop je er tegenaan kijkt, maar bij de term "grunge" denk ik toch eerder aan artiesten als Pearl Jam, Helmet, Stone Temple Pilots en Sound Garden. Nirvana heeft toch een bepaalde energie in zich die de muziek meer naar punk laat aanleunen.

Vind ik ook, grunge was niet meer dan het recyclen van wat bluesrock clichées uit de 70s.. Nirvana bundelde dat met de punk-agressiviteit uit eind jaren 70. En dat pakt nu eenmaal beter uit. Nirvana heeft de Sex Pistols veel te danken gehad

Ge-wel-dig album!! Wat moet je nog meer zeggen over dit album, alles is al gezegd.

Mijn favorieten zijn Come As You Are, Lithium, Drain You en natuurlijk Smells Like Teen Spirit!

mwa ik ben niet zo fan van nirvana. vind de stem van de zanger dan ook erg, ja ,slecht aanhoren. ook de opbouw van de nummers is niet noemen waardig.

sorry nirvana fan's voor de slechte beoordeling

Niks te sorry. In de hoek jij

Je doet je gebruikersnaam wel eer aan...

Wat is er mis met allemaal simpele, maar krachtige nummers die in je hoofd blijven hangen?

Nog altijd een briljant album. Vroeger draaide mijn zus deze plaat altijd, maar toen was ik er nog niet helemaal kapot van. Maar naarmate de jaren vorderde, groeide mijn liefde voor Nirvana gestaag.
Dit is de enige cd (los van greatest hits albums) waarvan ik werkelijk elk nummer dik kan waarderen.

ze blijven namelijk niet in mijn hoofd zitten. ik heb dit album helemaal van begin tot eind beluisterd en na het eerste nummer valt het voor mij in elkaar. ik vind de zanger geen bezieling hebben en er word wel naar een hoogtepunt toegwerkt maar dat blijft er maar niet komen.

blijkbaar is dit niet mijn stijl want eigenlijk vind ik alleen teen age spirit echt mooi van deze band.

dit is puur mijn mening en ik heb hiermee geen beledigende bedoelingen. ik had alleen een meesterwerk verwacht maar niet gekregen.

dus AUB geen verwijzingen naar mijn usernaam.

Ja, neen dus. Er moeten geen cadeau's naar de pistols worden gestuurd, wél naar de Pixies.

Mmm die ben ik anders meer dan beu. Voor mij zijn het Lithium en In Bloom die er echt uitspatten.

smells like teen spirit was inderdaad geinspireert op gigantic van the pixies een sort halve cover kan je het noemen.

overigens vind ik dit album overschat... tis een goed album... heel goed zelfs. maar absoluut niet briljant of iets dergelijks. je groeit er overheen ofzo. je begint met sum 41 lusiteren dan krijg je linkin park dan nirvana (om maar even wat te noemen) en zo ga je steeds betere muziek waarderen.

Het is briljant in zijn directheid. Verder zou ik tegen Samsi zeggen;niet te intellectuel muziek beredeneren wat dan raak je je (muziek)gevoel kwijt.

Het is inderdaad enorm toegankelijk, als dat is wat je bedoeld. Vraag elk 12 jarig punk meisje wie nirvana is en ze beginnen te kwijlen

Wat is toegankelijk? Mijn oudere broer vindt het klereherrie.

Toegankelijkheid en verkoopsucces mag je niet met elkaar verwarren. "Nevermind" kun je bezwaarlijk muziek voor de massa noemen. Het kende kende enorm veel bijval bij rockliefhebbers en tieners maar ik kan mij moeilijk voorstellen dat oudere mensen of liefhebbers van de doorsnee hitparademuziek dat album massaal hebben gekocht.

Precies. Voor een rockluisteraar is het toegankelijk, maar voor de rest van het 'volk' (wat dan toch nog 75% is ofzo) is het 'lawaai'.

Zelfs voor een rockliefhebber kan Nirvana te veel zijn. Toen Nervermind uitkwam vond een kameraad van mij (rockliefhebber) het herriemuziek; ik niet. Het gaat vooral om de persoonlijke muziekbeleving wanneer iets herrie is of niet.

Ik ken genoeg mensen die rock haten, maar nummer als Smells like Teen Spirit, kunnen ze toch erg goed waarderen.

Toegankelijkheid is een relatief begrip. Vaak wordt muziek toegankelijk of commercieel genoemd wanneer het gemakkelijk in het oor ligt (mainstream of middle of the road). Tegenover deathmetal is Nirvana lichte kost, maar tegenover alle hitparadepop en zelfs vele rock klinkt dat weer zwaar.

Tegenover de meeste rock klinkt het inderdaad zwaar, maar het feit dat Nirvana aardig veel "catchy" gitaarspel gebruikt, maakt het wel een stuk makkelijker om naar te luisteren voor een buitenstaander.

Het vrij catchy gitaarspel en behoorlijk aanstekelijke melodieën, de rauwe emoties en uitstraling van Kurt Cobain en natuurlijk ook de promotie door MTV en de goede perskritieken hebben ervoor gezorgd dat dit album toegang heeft gekregen bij een breder (rock)publiek dan gewoonlijk voor zulk genre.

mooi album

Welkom

één van de meest overroepen albums aller tijden , ik vind er niet veel aan en herinner me de hype nog goed vroeger , versta er nog altijd geen barst van hoe dit groepje zo kon doorbreken, zal wel voor een groot deel te liggen zijn aan mtv , toen , en dat er in die tijd complete rommel op de markt kwam , nee vind pearl jam dan toch veel beter

Nu doe je Nirvana te kort en óverschat je Pearl Jam wat , maar dat is dan weer mijn mening. Nevermind én Ten zijn overigens beide, ook zonder MTV uitstekende rockalbums imo, waar ik persoonlijk wat meer heb met Nevermind.

Dit is voor mij echt een klassieker, alle nummers staan nog even sterk als in 1991 vind ik. ik beluister deze plaat niet veel meer, maar vind hem toch nog steeds erg goed, ook 17 jaar na dato nog.