Nirvana - Nevermind (1991)

heerlijk album

5*

Ik weet niet of ik al eens eerder iets over dit album hier heb geschreven, maar ik was de reacties aan het lezen en dacht bij mezelf, ik heb hier nog wel iets aan toe te voegen.
Ik vond dit album destijds echt helemaal geweldig en het heeft ook een enorme impact gehad, op mijzelf en op de muziek aan het begin van de jaren 90. Voor mij was echt een eye opener en ik heb echt een aantal jaren lang redelijk veel naar Nevermind geluisterd.
Het is inmiddels zo,n 17 jaar later en het zijn eigenlijk niet meer dan herinneringen. Ik vind het altijd leuk om een nummer van deze plaat op de radio te horen, maar de CD zelf staat al een jaar of 10 onaangeraakt in de kast. Ik heb ook nooit de behoefte om hem eens op te zetten. Hoe zou dat toch komen?
Ik ben heden ten dage van mening dat Nevermind een goede CD's is, maar zeker niet het meesterwerk dat ik vroeger dacht dat het was. Er zijn talloze albums van vroeger die ik nog zeer regelmatig beluister en die ik uiteindelijk ook beter blijk te vinden. Kortom de herinneringen zijn mooier dan de muziek.

Na een jaar bij mij onaangeraakt in de kast te hebben gestaan, heb ik hem nu toch maar eens opgezet. De nummers hebben allemaal iets catchy en zijn lekker melodieus, maar ik vind ze wat simpel. Dat hoeft trouwens helemaal niet slecht te zijn. Een minpuntje(en veel mensen zullen dat met me oneens zijn) vind ik Kurt Cobain. Zijn stem heeft wel iets warms en lekkers maar als hij schreeuwt vind ik hem door het ijs heen zakken. Het klinkt te eentonig, en vaak ook onnodig. Bij uithalen van hem denk ik vaak: 'moet dat nou'? Het lijkt wel alsof hij schreeuwt...om het schreeuwen. Het voegt niks toe aan de muziek. Op de nummers waarin hij gewoon zingt zoals On a plain en Something in the way vind ik zijn stem juist erg aanstekelijk en veel prettiger om naar te luisteren. Dat zijn dan ook mn twee favoriete nummers. 3.5 sterren.

Ik begrijp op zich wel wat je bedoeld, Cobain was een heel erg goede 'gewone' zanger (zie/hoor MTV Unplugged bijvoorbeeld). Echter hoor ik het 'schreeuwen' nog liever omdat dat naar mijn mening perfect aansluit bij de lawaaierige muziek

Ja door Nirvana's wisselingen van zacht en melodieus naar hard, hoort schreeuwen er wel bij. Maar ik vind Cobain niet de juiste stem daarvoor hebben. Als je kijkt naar iemand als Trent reznor, die gaat ook vaak van zacht(fluisteren zelfs) naar hard en lawaaierig. Maar Reznor legt er erg veel gevoel in, waardoor het hardstikke effectief klinkt. Bij Cobain werkt dat naar mijn mening gewoon niet.

Ik houd van rock, ik houd zelfs van grunge.

Maar deze herrie is toch echt te verschrikkelijk voor woorden.
Ik heb (te) vaak nummers van deze plaat gehoord.

En, echt, ik vind het schandalig dat er (toendertijd) zoveel aandacht aan deze band is geschonken, terwijl anderen koppie onder gingen.

Wil je goed grunge, luister dan Pearl Jam, Stone Temple Pilots, SOundgarden of Temple Of The Dog.

Kom op zeg.. doe even niet zo enorm kinderachtig als iemand dit niks vindt.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik me afvraag of mijn beoordeling van 4,5 ster nog steeds terecht is na al die jaren.

Ga m weer eens luisteren en kom hier dan terug.

Na al die jaren blijft dit toch een heerlijk album.

Een paar pop/rock achtige nummers, een paar rustmomenten(Polly en Something in the way) en twee keer keiharde herrie in de vorm van Territorial Pissings en de verborgen toegift.

Inderdaad een heerlijk album. Nevermind is een absolute klassieker.

Nirvana is niet eenvoudigweg in het grungehokje te steken. Daar passen enkel die bandjes in die dankzij het succes van Pearl Jam en Nirvana even hun kopje boven water wisten te steken, maar die zelf toch te weinig in huis hadden om langer dan de hype duurde boven te blijven.

Het is duidelijk dat de jongens van Nirvana goed naar Pixies hebben geluisterd. Daar hebben ze de meeste mosterd gehaald.

Berichten verplaatst naar Genres > Rock > Grunge

Voor het eerst in jáááren weer eens opgezet - fantastische plaat!

Vreemde gewaarwording dat dit alweer 17-18 jaar oud is...

Hier staan toch wel alle nummers op die het meeste impact op me heeft gemaakt. Pracht album.

Ik vind dit nog steeds een klassieker. Mooie tijd was dat ook, toen ik nog met m'n In Utero shirt rond liep .

Deze plaat is gewoon puur sentiment, heerlijk gewoon.

Een woord voor deze cd: ZALIG

Binnenkort eens dit album beluisteren, ben wel benieuwd hoe het klinkt als ik er onbevooroordeeld naar ga luisteren.

Hier snap ik de ballen van. Ik interpreteer het dat je dit eerder heb beluisterd, maar blijkbaar niet veel soeps vond. En nu ga je er onbevooroordeeld voor zitten? Je bént al bevooroordeeld. Je zou hoogstens met een andere kijk naar het album kunnen luisteren.
Tip: zet de speakers op VOLUIT en maak ruimte in de kamer. Succes.

ik vind er echt niets aan, enkel Smells Like Teen Spirit kan mij beetje bekoren. Sorry voor alle talloze fans, maar ik vind dit de meest overschatte band ooit.

Ben ik het niet mee eens. Ik vind alleen Smells Like Teen Spirit het meest overschatte nummer ooit...

Smells Like Teen Spirit wordt inderdaad teveel aangehaald als "het nummer" van Nirvana en het werd en wordt soms nog zoveel gedraait dat je er dol van wordt.
Maar afgezien van dat is het wel een prima nummer, al vind ik dat er op dit album betere opstaan zoals Come As You Are, Something in the Way en Lithium.
Reden dat je Nirvana als meest overschatte band kan zien heeft er ook mee te maken dat het typische jongeremuziek is.
Vanaf het moment dat je behoorlijk naar muziek begint te luisteren wordt Nirvana er bijna ingepusht waardoor het lijkt dat iedereen het ook graag hoort.

Ongeinspireerde bagger, Kurt kan niet zingen en de muziek is totaal niet boeiend... Paar nummers gaan wel, de rest vind ik niks.

Wat een heerlijke cd blijft dit toch. Na lange tijd weer eens opgezet en alle nummers afzonderlijk beoordeeld. En wat blijkt, ieder nummer is op z'n minst een ruime voldoende. De eerste 6 zijn zelfs geweldig, daarna wordt het naar mijn mening iets minder om op het einde weer fantastisch te worden. Het is inderdaad even schrikken als je ziet dat dit toch alweer 18 jaar oud is. Kan me die tijd nog zo goed herinneren. Ongelooflijk hoe snel het gaat. Al met al een gewldigde trip terug naar mijn jeugd met nummer die vandaag de dag nog altijd staan als een huis.

Bijna het hele album staat in mijn "meest afgespeeld" lijstje op mijn ipod en terecht! Hoogtepuntjes voor mij zijn: Territorial Pissings (lekker rauw), Something in the way en Lithium.
4,5*

mijn favorieten: On a Plain, Drain You en Lithium

My favorite: On A Plain....."love myself, better than you"

Ook mooi ja.... .

In het licht van de relatie die Kurt met zijn moeder had is het nog een stukje meer interessanter.

Something in the way vind ik een zo prachtig nummer, samen met Come as you are mijn favoriet.