Nirvana - Nevermind (1991)

Heb nooit de neiging gehad dit album echt te gaan beluisteren.
Kurt Cobain is een interessante artiest met een mooi stemgeluid(dat rauwe vind ik wel wat hebben) en een goed verhaal erachter, maar ik ben gewoon geen groot fan van de muziek.

Smells like teen spirit is misschien teveel gedraaid, maar ik vind het wel een sterk nummer. Andere nummers zoals lithium en come as you are doen me echter niks.. Ik vind ze eigenlijk vrij saai.. het is niet echt mijn muziek.

Nochtans komen die nummers wel tot hun recht bij een
aandachtige beluistering van het gehele album, vind ik.

Historisch gezien is dit natuurlijk een klassieker en "Smells Like Teen Spirit" is het enige echt grunge anthem. Helaas is het verder wat mij betreft een beetje een wisselvallig album. Inderdaad een nogal overgewaardeerde band, maar wel een legendarisch album. Favorieten: Teen Spirit, Lithium en On a Plane.

In het verleden heb ik deze plaat veel gedraait. Zelfs zoveel dat het op mijn harde schijf gebakken staat, ik ben dan ook totaal niet meer objectief .
Het feit dat ik deze al minstens 1,5 jaar niet meer opgezet heb, zegt misschien al genoeg...

Ik denk dat veel mensen moeite hebben om objectief te zijn over platen als dit: een album met een flinke cultstatus wat in de historisch-klassieker-hoek gedrukt wordt.

Ja, dat zou kunnen; ik vind het nog steeds één van de beste albums die ik de laatste 20 jaar heb gehoord en tot die categorie horen er bij mij misschien maar een handvol, cultstatus of niet.

Ik vind het een beetje jammer dat dit HET album is van Nirvana, terwijl Bleach in mijn ogen toch een mooier geheel is...
Het valt niet te ontkennen dat het een klassieker is, maar... Ja, Bleach blijft beter

Oh.. ....dat hindert niet dat jij dat vindt; kan gebeuren.... (geintje)

Blijft eeuwig, het verveelt bij mij nooit, en zal nooit gebeuren ook!
Wat ontzettend goed!

Het feit dat dit album zogenaamd HET album van Nirvana word gezien, is puur alleen dat dit album veel meer media aandacht heeft gehad dan Bleach en In Utero, neemt natuurlijk niet weg dat deze 2 meteen beroerd zijn, in tegendeel, alle drie ontzettend goeie platen!

Mja, ik vind Bleach ook de beste Nirvana plaat. (met In Utero als goeie tweede) Maar moet er wel bijzeggen dat het moeilijk is om jeugdsentiment niet te verwarren met kwaliteit, en dat het daardoor best lastig is om hier nog een objectief oordeel aan te verbinden.
Aan de andere kant zou deze plaat toch wel het meeste jeugdsentiment op moeten leveren. (wie is er nou niet groot geworden met Calve pinda..... eh... ik bedoel Smells Like Teen Spirit.
Nouja.... het is misschien niet de beste Nirvana plaat, maar wel de meest gedraaide. Laat ik het daar dan maar op houden.

In ieder geval is dit rock met ballen. Stevig, hard, rauw maar ook melodieus en emotioneel, een album om je frustraties uit te schreeuwen. Dit is hét rock 'n roll-album van de jaren '90.

De laatste keer dat ik dit album beluisterde, na dat een behoorlijke tijd niet gedaan te hebben, was het weer genieten geblazen. En dat wil wat zeggen (ondanks die behoorlijke tijd er niet naar geluisterd te hebben), want ik ken de muziek zo goed.

Het is onmogelijk om Smells like teen spirit altijd saai te hebben gevonden.

Het nummer Polly krijg ik maar niet uit m'n hoofd.

Polly wants a cracker...

Op aanraden van Kill heb ik deze plaat heb ik deze plaat eens opgezet en het is me redelijk bevallen. Geweldige muziek vind ik het vooralsnog niet maar een aantal nummers kan ik goed pruimen. Dat zijn dan wel de drie nummers die ik al kende: Smells Like Teen Spirit, Come As You Are en Lithium. Verder vind ik Kurt een goede zanger die soms ook wel erg kan schreeuwen (en dan ontdek ik er geen muzikaliteit meer in). Liever beluister ik de rustige momenten van de cd.

Something in the Way heeft iets onweerstaanbaars op me. De rest ken ik, snap ik en heb ik al geruime tijd achter me gehad. Vasthouders aan de grunge kan ik dan ook amper begrijpen. Er waren interessantere decennia, periodes in de rockmuziek. Maar plaat luistert nog steeds lekker weg, iets anders dan genialiteit, maar toch

'Grunge' is gewoon een door de pers bedachte verzamelnaam van underground-bands uit Seattle, die hardrock of 'classic' rock koppelen met punk & new wave (het moest nu éénmaal een naam hebben, Nirvana kon je ook punkmetal noemen). In ieder geval was grunge de belangrijkste muziekstroming begin jaren '90 en gaf het de rock een nieuw elan.


Jij houdt je ook vast aan de jaren '80, orbit. Persoonlijk vind ik de tweede helft van de jaren '60 de boeiendste muziekperiode, maar in elke periode is interessante muziek uitgebracht.

Dan is de Unplugged CD van Nirvana een betere keus. Kurt was daar ook geweldig bij stem.

Ik heb vandaag een mooie akoestische cover van het nummer Smells Like A Teen Spirit. De reden waarom ik dit zeg is eingelijk puur om het berichtje enigzins On-topic te houden

Bekijk het videootje zelf om te begrijpen wat ik bedoel.
YouTube - Kurt Cobain digital painting/ smells like teen spirit symphonic cover by williams shamir

Dat is niet akoestisch, maar met een keyboard.

tsss, beginner

Wel een beetje jatwerk hoor Come as you are is een rip off van Eighties van Killing Joke,

Valt wel mee hoor, en dat heb ik het vooral over het bekende deuntje gitaar rif? en het vocaal gebruik is totaal anders.

Haha, dat het geen 1-op-1 kopie is betekent niet dat het geen jatwerk is. Lijkt me overduidelijk dat Nirvana dat nummer geript heeft. Maakt verder niet uit hoor.

Btw, waarom spoilers gebruiken? Is toch onnodig?

Het was eigenlijk een vraagje tussen de zin in, ik weet namelijk niet of ik het een gitaat-rifje mag noemen.

Basgitaar riffje . In Nirvana's geval .

Nirvanna - Nevermind

Ik voel genoodzaakt om dit album maar eens te reviewen. Met de hoop dat iemand begrijpt waarom ik dit zo'n goed album vind. Allereerst hebben we het hier over een van de invloedrijkste albums van de jaren 90. Er waren maar een handjevolle album die zo invloedrijk waren, je kon ze op een hand tellen. De albums waar ik over spreek zijn onderandere: O.K. Computer, the Chronic, Ten en natuurlijk deze. Verdere achtergrond hou ik effen terwegen aangezien dit bij de meeste mensen al bekent is en het effen er niet toe doet.

Waar zal ik beginnen?

Nevermind legt de lat gelijk hoog zodra het begint met een enorme klassieker genaamd Like a Teen Spirit, een nummer dat bijna iedereen wel kent en heeft gehoord. Door dat nummer heb ik dit album gekocht, met de gedachte dat de band Nirvanna naar meer smaakte dan enkel dat nummer. Mijn favoriete nummer is Come As You Are een van de vier singles van Nevermind, maar toch het enigste nummer wat ik echt kan mee blerren. Uiteindelijk kan je wel de klok op gelijk zetten als het gaat om welke nummers ik het leukst vind.

Wat maakt dit album voor mij zo goed?

Buiten de het feit dat dit album hedendaags wordt overschaduwt door de leadzanger, staat het album z'n mannetje. Kurt Cobain heeft een erg mooie stem, alhoewel ik hem op een latere leeftijd meer prefereer. Hoewel de meodieen niet het meeste ingewikkelst zijn, zijn ze uitermate catchy en makkelijk te begrijpen. Geen wonder dat dit album dus zo gigantisch groot aansloeg bij de massa.

Tenslotte

Met dit album nemen we een vooral kijkje in het hoofd van Kurt Cobain. Buiten dat mogen we niet David Grohl vergeten, die met z'n harde slag werk de gitaar en basgitaar rifjes ondersteunt. De chemie tussen de drie bandleden is hier erg aanwezig. Dit maakt dit album erg vermakelijk luistervoor. Dus volopig een ruim voldoende.
4 **** 11 April 2009

Nirvana - Nevermind (1991)

De baby die op de hoes te zien is, heet Spencer Elden. Hij werd willekeurig gekozen. Op de cover is hij 4 maanden oud. De vishaak met het dollarbiljet aan werden later digitaal toegevoegd. Het symboliseert de teloorgang van de onschuldigheid van de jeugd.

Butch Vig voor mij altijd onbekent geweest, totdat ik eens een documenteren over Nevermind heb gezien, kwam die naam wel 100x voor. (dus die naam vergeet ik verlopig niet meer)

Nevermind betekende de grote uitbraak voor Nirvana, het bekenste nummer is uiteraard Smells Like Teen Spirit (een belangrijke historische functie).

Nevermind is een CD die nog wel jaren word geluistert, dat staat vast.

4.5*

tot zover alleen maar open deuren

nevermind is voor net zoveel mensen een cd die toen insloeg als ene bom maar die anno 2009 absoluut niet boeiend meer is

ik ben daar een van

Typisch.. Ik hoor hele andere dingen over Nevermind om mij heen.. Namelijk dat de plaat de tand des tijds wel goed heeft doorstaan. Zelf luister ik er ook nog regelmatig naar.

Het is bij mij ook het enige ''grunge'' album wat ik nog weleens afspeel; de rest zelden of nooit meer.

Wat betreft "grunge" luister ik nog wel eens naar de Melvins. Te gekke band vind ik dat.
Als ik een Nirvana plaat op zou zetten, dan zou het waarschijnlijk Bleach of In Utero worden. Maar eerlijk gezegd denk ik niet direct aan Nirvana als ik een grunge plaat uit zou moeten kiezen om mee te nemen naar een onbewoond eiland o.i.d. (En van alle Nirvana platen zou ik dat unplugged album er zelfs achterlaten en dan weer keihard terug roeien)
Neemt niet weg dat Nevermind natuurlijk het Nirvana album is, omdat het nou eenmaal de grote doorbraak betekende.