Arctic Monkeys - The Car (2022)

Ok, I ain't quite where I think I am is op YouTube te vinden, althans in een live-versie. Hopelijk is het geen goede graadmeter voor dit album. Maar ik vrees, ook gelet op de huidige liveshows, dat we nog een tijdje aan Alex de crooner vastzitten

Alex turner zei in een interview van enkele dagen geleden well dat ze weer op aarde zijn teruggekeerd en dat de plaat ‘louder’ klinkt als de vorige. Geeft me toch hoop.

Ik vond tbhc niet slecht hoor maar zr hoeven die niet nog eens te maken, liever wat steviger dan!

Ik ben wel erg enthousiast over de ingeslagen weg op Tranquility Base dus ben juist benieuwd welke weg ze nu gaan inslaan.

Viel me ook op dat veel van de live-recensenten (bijv. die bij 3voor12) geen fan lijken te zijn van het laatste album, waar ze ook de boordeling van het hele concert aan ophangen.

TBHC was muzikaal gezien echt wel een knappe plaat. Maar wmb ook veels te gezapig. Ik ben geen fan van de band voor het midtempo werk en midlifecrisispop

Maar goed, inmiddels weet een band als The Reytons natuurlijk wel goede concurrentie te vormen. Wellicht wat te weinig eigen en tekstueel natuurlijk niet op hetzelfde niveau. Maar als het aankomt op muziek om bij concerten (of in the car) mee te blèren zie ik ze de strijd wel gaan winnen.

De albumhoes is in ieder geval prachtig

https://oor.nl/concerten/identiteitscrisis-arctic-monkeys-wordt-zichtbaar-op-lowlands/. Oor had dezelfde mening.

Ik was ook wel enthousiast over de midtempo nummers en het croonen van Alex op TBHC. Op dat album past het allemaal goed bij elkaar. Maar ik kan me voorstellen dat het tijdens zo'n festivalshow het tempo enorm uit de set kan halen. Tel daarbij op dat de hele band live geen echte showmannen zijn. Daardoor snap ik de recensies wel een beetje, al is identiteitscrisis ook wel weer overtrokken hoor. Ik was er zelf niet bij, maar ik had er waarschijnlijk als fan geen moeite mee gehad.

Hoe dan ook, naar een nieuw AM kijk ik sowieso heel erg naar uit.

Een foto van drummer Matt Helders.

Zeer benieuwd naar dit nieuwe album van AM, vond het laatste album toch wat snel ''vervelen''. Het was imo geen slecht album maar het ontbrak aan pit.
The car heeft wel een prachtige album cover zeg!

Aha, een voortzetting op het laatste album. Tenminste naar aanleiding van There'd better be a mirrorball.
Jammer dat ze teruggrijpen naar elevator music van het laatste album.
Hopen op meer vuur in de andere singles

Saai nummer

TBHC teruggekeerd op aarde.

Mooie hoes weer. Ik krijg haast zin in de muziek.

Alex Turner heeft een Franse vriendin. Het is bijna alsof je die invloed van de Franse romantische chanson terughoort in dit nummer. Het is TCBH maar weer net een tikkeltje andere sfeer (strijkers lijkt een nieuwe element, een soort Cornerstone in slow version). Ben zeer benieuwd waar het heen gaat.

Degenen die blijven klagen kunnen wellicht beter de nieuwe van Interpol gaan luisteren, die doen al 20 jaar hetzelfde dus je weet wat je voorgeschoteld krijgt. De Arctic Monkeys zijn echter de enige band van die generatie die met ieder album blijven evolueren. Het laatste album rijpte als een goede wijn en getuigt van uitstekende songwriting. Absoluut de beste band die momenteel op aarde rondloopt.

Misschien enigszins biased, omdat ik nog steeds in extase verkeer van het concert dat zij speelden op Rock en Seine. Geweldig optreden met een fantastische setlist (en verrassend genoeg mijn favoriet From the Ritz to the Rubble en een nummer van het nieuwe album).

Ik ben blij dat ze na AM (dat ik verschrikkelijk vond afgezien van DIWK) geen AM II & AM III hebben gemaakt. En dit nummer is een van de beste die Turner heeft geschreven. Ergens in de lijn van TBHC maar oprechter, gegronder en kleiner.

There'd Better Be a Mirrorball is een oersaai nummer. Geen probleem dat je een stoffig vintage geluid nastreeft, maar het voelt echt alsof je een filter op iets gooit en dan denkt dat je het geluid te pakken hebt. Het voelt heel gemaakt aan en ze doen er ook helemaal niks interessants mee. Ook helpt het niet dat Alex Turner klinkt als iemand die een crooner nadoet in plaats van echt een crooner te zijn.

Mooi nummer, dat There'd Better Be A Mirrorball!

Ik vond AM nooit echt goed, ok hoor. Leuke indierock, lekker meezingen in het jeugdhuis maar die laatste plaat greep echt mijn attentie. Ambitieus, melodieus, goede teksten met veel invloeden van Scott Walker, Aznavour, Adamo en co. Ik ben blij dat de nieuwe single dezelfde richting in gaat, maar iets gebalder, het blijft rustig natuurlijk.

WPSIATWIN sloeg wel in als een bom en blijft overeind staan, maar daarna is Turner nooit meer in de buurt gekomen en werden ze met SIAS en het nog saaiere AM echt een teleurstelling. Vooral omdat iedereen weet dat Turner een van de grootste talenten van onze generatie is, maar naast het debut het er nooit echt is uitgekomen. Denk dat dat ook komt door z'n veel minder getalenteerde bandleden. Ik vond TBHC echt een verademing, eindelijk weg van het gebaande pad en ook al is het nog niet het meesterwerk dat in Turner schuilt ben ik de band wel weer gaan volgen. Dit nieuwe nummer stemt opnieuw tevreden, Alex trekt zich niets aan van de vermoeiende figuren die alsmaar "waar zijn de riffs, waar zijn de hooks?!" roepen.

[quote]Collapse schreef:


In die EP voor die Submarine kortfilm hoorde je zijn talent om een verhaal te vertellen, uitgepuurd. Ik vind dat nog steeds zijn beste werk.

Ik hoor in There'd Better Be A Mirrorball! toch ook wel links naar The Last Shadow Puppets,
het side-project van Alex Turner en Miles Kane, waarvan ik het werk ook zeer kan waarderen.

De openingstrack van The Car is in ieder geval prachtig!

[quote]davevr schreef:


Piledriver Waltz vooral is erg goed.

hmm alright, na het nummer iets vaker geluisterd te hebben vind ik m wel iets beter en ook echt iets toevoegen aan het geluid van het vorige album. Maar toch hoop ik niet dat heel het album zo gaat klinken, iets meer pit mag best

Niet slecht idd maar iets meer pit mag zeker.
Een heel album van dit hoeft echt niet.
M’n favoriete band aller tijden is zo stillaan toch aan het afglijden.

Nou, de eerste reacties in huize Wasbeer liegen er niet om.

Mijn vrouw : "Dit soort muziek laat liftmuziek klinken als woeste rock"
Mijn dochter van 7 : "hè, zijn dit de ijsaapjes? Maar die maakten toch LEUKE muziek?!?"

Tja.... Ik wil ergens heel graag dat dit wel goed is, maar mijn eerste gevoel is er een van een nieuwe teleurstelling. Nog meer als de vorige plaat voelt het als enorm gekunstelde muzak. Ik houd enige hoop en gun Alex zijn muzikale ontwikkeling. Maar als het hele album zo wordt, dan ontwikkelt ie maar lekker verder zonder mij als luisteraar. Ik ga het zeker nog eens proberen maar ik hoef niet nog zo'n loungeplaat in m'n platenkast.

Dat punt blijft bij mij dus ook hangen. Ik heb steeds maar het gevoel dat Alex Turner acteert alsof ie een verwelkte zanger uit lang vervlogen tijden is, in plaats van dat hij zich daadwerkelijk zo voelt. Een vreemd alter ego waar hij in is gekropen. En dan kun je er nog zo mooi poëtisch over croonen, en klagen dat je relatie op de klippen loopt en de auto buiten op je wacht, maar het voelt voor mij niet echt.

Ik ben helemaal niet tegen een andere muzikale richting voor muzikanten, lijkt me helemaal prima. En ik kan me ook heel goed voorstellen dat de band ook maar een act op zou voeren als ze steeds bleven hangen in dezelfde oude uitgemolken groef. En elke band heeft een laagje show en glitter nodig, iets dat ze uitvergroten en cultiveren. Maar de act die ze nu opvoeren voelt voor mij niet geloofwaardig, wat zijn ze nu aan het doen eigenlijk? Ik geloof dat vooral dat me irriteert. En dat 'neppe' (als dat het dus is, ik kan me vergissen uiteraard) vind ik eigenlijk raar bij een zanger die op zijn zestiende juist heel goed fake kon onderscheiden van oprecht (fake tales of SF, a certain romance etc). Is ie nu, door het acteren dat ie een van het padje afgedwaalde zanger is, ook daadwerkelijk van het pad geraakt? Of zie ik er allemaal te veel in?

Vandaag mijn laatste dag gedaan op mijn werk, een werk dat ik heel graag deed maar niet meer te combineren viel met mijn (gezins) leven. Naar huis gereden met dit nummer op en dit kwam nu echt zo hard binnen. Wat een bloedmooi nummer. Waar de vorige plaat goed was maar wat bleef steken in een soort vormoefening (wel een goede) belooft dit toch wel veel goeds.

Vind ik dus ook. Ben echt volledig mee.

Wat men niet moet vergeten is dat Alex Turner, de frontman en naar mijn idee het genie binnen de AM 19 jaar was ( ongeveer) ten tijde van het debuut. De AM waren toen een van de rock-achtige bands in een nieuwe reeks. De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik het debuut album destijds wat heb gelaten voor wat het was ( later ingehaald) naar bij FWN ben ik bij de release direct overstag gegaan, de knisperende energie die daarvan afstraalde was toen echt opvallend verfrissend.

Er kwam meer ruimte tussen de albums en Turner ging zijn side project The Last Shadow Puppets in met Miles Kane. Daarvan vond ik het debuut ( TAOTU) echt waanzinnig goed.
De Arctic Monkey’s evolueerde ook op een subtiele manier in die 15 jaar van een onvervalste rockband tot een groep net een volstrekt eigen signatuur.

Het tweede LSP album, Everyting You've Come To Expect, greep mij direct bij de strot, zo goed!
Toen daarna in 2018 van de AM Tranquility Base Hotel+Casino verscheen moest ik wel wennen aan weer een grote stap voorwaarts in het eigen concept, alhoewel de openingstrack daarop ook fenomenaal is, maar toen werd voor mij ook duidelijk dat de AM en LSP steeds dichter bij elkaar komen.

Alex Turner is in mijn ogen een genie van het kaliber Bryan Ferry, die ook een eigen stijl steeds verder verfijnd. De ingenieus knap gecomponeerde songs waarmee AT nu komt zou door zijn beide groepen uitgebracht kunnen worden. Enkel Miles Kane ontbreekt hier.

Ik ben erg benieuwd naar het overige materiaal op The Car, maar ik weet nu al dat There'd Better Be a Mirroeball, tijdloos en heel bijzonder is.

Sheffield heeft al veel meer moois gebracht, Richard Hawley, the Human Leaque o.a.