menu

XTC - Drums and Wires (1979)

mijn stem
3,75 (162)
162 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Virgin

  1. Making Plans for Nigel (4:14)
  2. Helicopter (3:55)
  3. Day in Day Out (3:08)
  4. When You're Near Me I Have Difficulty (3:22)
  5. Ten Feet Tall (3:17)
  6. Roads Girdle the Globe (4:51)
  7. Real by Reel (3:47)
  8. Millions (5:39)
  9. That Is the Way (2:57)
  10. Outside World (2:41)
  11. Scissor Man (4:00)
  12. Complicated Game (5:04)
  13. Life Begins at the Hop * (3:49)
  14. Chain of Command * (2:33)
  15. Limelight * (2:26)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 46:55 (55:43)
zoeken in:
avatar van Droombolus
3,0
Toch niet voor Nigel mag ik hopen ? Die heeft ondertussen zelf al kinderen .........

avatar van Alicia
4,0
Hahaha, die Droombolus... nee hoor.... da's voorbij!

kistenkuif
Maar die trompet is gebleven . Luister maar eens naar de laatste track van het erg mooie maar stilistisch totaal verschillende album Apple Venus Pt.1 (1999).

avatar van deric raven
4,0
Wat lijkt Making Plans For Nigel veel op de muziek van het debuut van Tears For Fears.
Zonder dat nummer zouden Pale Shelter en zeker ook Mad World totaal anders geklonken hebben.
Het subtiele gitaartje, pompende bas en de klats boem drum.
Sterker nog, ik denk zelfs dat dit nummer bij meerdere bands als invloed genoemd kan worden.
Duran Duran, en A Flock Of Seagulls, bij beide hoor ik het wel terug.
Het oehoe koortje in de achtergrond wordt vrijwel gekopieerd door Echo & the Bunnymen bij het einde van Bring On The Dancing Horses.
Niet het beste XTC nummer, dat blijft Dear God.
Maar vervolgens hoor je juist eigenlijk het tegenovergestelde.
Helicopter is een stuk minder eigen, meer het neurotische van Talking Heads vermengd met die andere potentiele kunstacademie leerlingen Elvis Costello en Joe Jackson.
Jaren later zou Kaiser Chiefs hun hele eersteling vol stoppen met deuntjes als Helicopter.
Day In, Day Out heeft het over schreeuwerige van David Bowie, en eigenlijk kun je aan de hand van deze drie nummers al hun hele loopbaan samen vatten.
De kunst voor pakkende songs te schrijven is altijd aanwezig, maar ze zullen nooit helemaal een eigen geluid neer zetten.
Eigenlijk een geweldige band, die altijd op zoek zal blijven naar de ultieme popsong.
Het perfectionisme gaat zelfs zo ver, dat men niet eens live durft op te treden.
Noem het podiumangst of faalangst.
Een band die de lat vaak te hoog legt, waardoor er minder hits gescoord worden, dan dat er in hun vermogen ligt.

avatar van bikkel2
4,5
De invloed van XTC is eigenlijk niet eens gering.
Blur heeft toegegeven dat naast de Kinks XTC een grote inspiratiebron is geweest.
De al genoemde Kaiser Chiefs en wat dacht je van Franz Ferdinand.
XTC ( en dat met name Andy Partridge) laat dan zelf weer veel Beatles invloeden horen- zeker op de albums die na 1982 verschenen.

Net geen hele grote band , om diverse redenen. Inderdaad geen concerten meer, maar naar mijn mening ook over het hoofd gezien in veel gevallen. Hun discografie is meer dan de moeite waard. Ook de latere periode wordt onvoldoende op waarde geschat.

avatar van dazzler
4,0
bikkel2 schreef:
De invloed van XTC is eigenlijk niet eens gering.

Spreek je uit eigen ervaring of uit bezorgdheid voor de uitgaande jongeren?

avatar van bikkel2
4,5
Behoorlijk verslavend dazz

avatar van Alicia
4,0
Ben ik even blij dat ik bijna alles op een XTC rijtje heb. Wat een geweldig creatieve band was dit! De muziek kent zeker wat Beatles invloeden met hier en daar een vleugje Kinks. Gewoon lekker dus. Vanaf heden noem ik XTC dus in één adem met de bovengenoemde bands. Helaas heeft de frustratie over een vervelende platenmaatschappij veel roet in het eten gegooid!

Waar heb ik nog dat meer gelezen? Juist ja. Jammer.

Maar bij mij is deze band in ieder geval niet meer uit de play-list te branden!

Misterfool
Dit uitstekende album bewijst het nut van een goede bassist; heerlijk swingende baslijntjes. Desondanks heb ik net iets meer met het meer pop-geingespireerde English Settlement. Al moet ik wel zeggen dat de opener: Making Plans for Nigel, mag meedingen voor de titel: perfecte popplaat. Verslavend nummer! Een nummer als Helicopter vind ik daarentegen drie maal niks.

avatar van kaztor
4,5
Heerlijke plaat. Een stuk kaler dan opvolgers Black Sea en English Settlement, maar zeker zo eigenwijs. Nigel is natuurlijk de classic, maar het niveau wordt over het gehele album gehandhaafd met eigenzinnige arrangementen en een heerlijk soort springerigheid. Helicopter is zo'n beetje kaalgeplukt door het gehele Britpop-anno-00's-gilde (KC en FF al hierboven genoemd). Verder is er nog de hilarisch valse zang van Andy Partridge in Day In Day Out (hoezo Bowie? ), het vrolijke Life Begins At The Hop (een van de worthy bonustracks) en bij Complicated Game hoor ik zowaar Faith No More opduiken. Een must-have!

avatar van bikkel2
4,5
Nigel is hun beste singel. Alles klopt gewoon in dat nummer.
Het was ook min of meer de echte doorbraak.
Het album is vrij donker en neurotisch, maar idd ook basic en oprecht.
Partridge is verder de grote aanjager met Complicated Game als zijn beste worp hier.
Machtig album.

4,5
Hoe heb ik XTC ontdekt? In Oostenrijk, Kerst 1978. Skivakantie. ’s Avonds klaverjassen en naar de disco met als tophits de rappende Stones (Miss You) en Meat Loaf (Dashboard) en een zwager die ongeveer alle rondjes betaalde (de rest had geen geld; studenten). Maar voor mij ook Oor en haar jaarlijstjes en daar kwam in de onderste regionen XTC voor. In 1979 naar Paradiso en ik heb ze daar gezien. Geweldig concert, één van de allerbeste, met een integrale uitvoering van Drums and Wires. En dan een zaterdagochtend in 1980 naar Boudisque. Gekocht Trip to Marineville (Swell Maps) en Drums and Wires; de dag kon niet meer stuk.

De XTC catalogus kun je in drie delen opsplitsen: avontuurlijke new wave (White-Go-Drums), pure pop (Sea-Settlement-Mummer-Express) en tenslotte baroque pop (Sky-Oranges-Nonsuch). Het geeft ook de ontwikkeling aan van XTC; ze werden steeds rustiger, gestileerder, sentimenteler, Paul McCartney-achtiger. En misschien daardoor steeds oninteressanter. Derhalve zijn voor mij Go 2 en Drums and Wires hun echte meesterwerken.
Even voor de duidelijkheid: voor XTC fans zijn de meesterwerken Skylarking, English Settlement en daarna Black Sea. Dit past ook wel want in de kern is XTC is de eerste postpunk Beatles band.
Daarnaast heeft XTC nog twee meer psychedelische albums uitgebracht onder het pseudoniem Dukes of Stratosphear die in de USA beduidend meer succes hadden dan ieder van de XTC albums. Hierin speelt mee dat de muziek van XTC wel erg Engels is terwijl de muziek van the Dukes teruggrijpt op 60-er jaren USA bands. Het gaat dan om 25 O'Clock (1985) en Psonic Psunspot (1987).

In de carrière van XTC zijn er drie breekpunten: 1979 waar Andrews werd vervangen door Gregory en ze een gitaarband werden, 1982 toen Partridge instortte en XTC niet meer ging optreden wat leidde tot het vertrek van Chambers een jaar later en tenslotte 1992 toen de financiële problemen zo groot werden dat ze 7 jaar lang geen platen hebben uitgebracht. Ook dat leidde uiteindelijk tot een vertrek en wel van Gregory in 2002 naar aanleiding van het uitbrengen van Apple Venus in twee delen. In 2007 gaf Moulding aan geen muziek meer voor XTC te maken en daarmee kwam de facto een einde aan XTC.

Laten we beginnen met Go 2. XTC klinkt (ook) hier als de slimste jongetjes uit de klas; ze maken gewoon hele clevere muziek. Dat komt vooral door de manier waarop hun nummers zijn opgebouwd. Een aparte drumbeat zeker op Go 2 met op de achtergrond een reverb slaggitaar, ‘dub’achtig basspel dat de melodie volgt, een rond de melodie slingerend orgelspel, ineens een gitaarsolo die haaks staat op de melodie van de song, vervolgens gaat het tempo van de song omhoog om te eindigen met een stukje barpiano muziek. Bijzondere en originele muziek die afwijkt van wat in die tijd als normaal beschouwd werd. Het is muziek die je blij maakt, die je iedere keer weer verrast, je nieuwe dingen laat horen en een bron van inspiratie is; het is popmuziek met peper in de kont.
Go 2 bevatte ook een extra EP getiteld Go+. Op Go+ staan van 6 Go 2-songs dub-versies, remixen gebaseerd op de Jamaicaanse ska en reggae muziek. Het geeft aan dat XTC barstensvol ideeën zat dat maar het topje van de ijsberg op platen is uitgebracht. Het tempo waarmee de platen in hun beginjaren verscheen, bevestigt dat alleen maar.

Met Drums and Wires (=gitaren daarmee aangevend dat het gedaan is met de keyboards) zit XTC op haar experimentele piek. Het samenspel van de twee gitaren op deze plaat is uniek. Ze spelen compleet andere melodieën en het past. Er is een bas die alle kanten uitspringt met daarbovenop vrolijke vocalen. Bij elkaar klinkt het dan toch nog als vrij normale popsongs. Opvallend is ook hoe de muziek en teksten van de songs met elkaar samenvallen. 'Roads Girdle The Globe' en 'Complicated Game' zijn de voorbeelden bij uitstek. Waar Go 2 zwaar beïnvloed werd door punk, new wave, Eno, ska plus dub en ook Kraftwerk (zie ‘Meccanic Dancing’ dat op Go+ ‘Dance With Me Germany’ heet), daar voegde Drums and Wires ook nog eens aanstekelijke popdeuntjes toe. Het is voor mij een raadsel dat alleen ‘Making Plans for Nigel’ een hitje is geweest.

Het leuke voor mij aan XTC is dat ze op de songs op deze plaat alle kanten uitgaan. Dat onvoorspelbare zorgt ervoor dat je steeds bij de les blijft en het werkt mee dat de vorm waarin ze de liedjes hebben gegoten, me zeer aanspreekt.
En ik weet nu ook waar Blur, Franz Ferdinand, Futureheads en nog een paar dwarsstraten de mosterd vandaan hebben gehaald.
(Uit: Van Melancholie Tot Herrie – Jan Koenis)

Gast
geplaatst: vandaag om 04:37 uur

geplaatst: vandaag om 04:37 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.