The Doobie Brothers - Toulouse Street (1972)

Nog geen bericht bij dit album? Schande, schande.
Wat ik bij "The Best of the DB" al schreef vind ik de meeste Amerikaanse Bands te glad, te steriel, zo zonder ballen....... The Doobie Brothers vormen een positieve uitzondering op de regel. Toulouse Street vind ik persoonlijk het beste album van deze boys. Ik vind het nummer "Jesus Is Just Alright" wel het hoogtepunt van de plaat, maar de rest is ook zeer zeker het luisteren waard. 4*

Groeten, Hans

Ken alleen het openingsnummer!

dat is jammer, er staat een hoop goed werk op.
sowieso zijn hun eerste albums zeer fraai.

Inderdaad een heel goed album van de ''Doobies'' , maar ik vind ''The captain and me'' toch nog iets beter .
Deze komt op een goede 2e plaats.
4*

Met het nummer "Jesus is just allright" bewijzen The Doobies hoe de liefde van Jezus Christus voor de mensheid ook vertolkt kan worden. Gewoon door middel van een prima rocksong. Christelijk geloof en pop/rock muziek kunnen dus prima samen gaan .

Een klassieker van de Doobies. Uiteraard met "Listen to the music", "Jesus is just alright" (oorspronkelijk van The Byrds) en "Rockin' down the highway". Op vinyl, met een mooie klaphoes, waarin ze geportreteerd zijn met dames van lichte zeden. En dat in 1972!!

Nooit mijn koppie thee geweest vrees ik. Te vrijblijvend misschien, maar vooral ook door die irritante stem van Johnstone die bovendien nog eens dit projekt naar zichzelf toetrok nadat de band opgestart was door Skip Spence als follow-up voor Moby Grape ......... De bassist speelt trouwens nog regelmatig in ex-Grape gitarist Jerry Miller's band tegenwoordig.......

Droombolus, zo slecht vind ik dit plaatje niet, al hoor ik de stem van Michael McDonald toch liever... staan best goede songs op dit album.

"Listen to the Music" is een klassieker, ik heb deze band altijd graag gehoord. Van Doobie Brothers heb ik tenslotte voor de 4CD-box "Long Train Runnin' 1970-2000" gekozen.

Ik prefereer The Captain and Me boven deze t.a.v het vroegere werk van The Doobie Brothers. Hoewel dit album ook weer een aantal pareltjes aan nummers bevat, zijn er m.i ook 2 niets toevoegende nummers zoals Cottonmouth en Don't start me to talkin'. Muzikaal wel in orde, maar nemen me niet verder mee in de sfeer die de eerste 4 nummers wel doen.

Listen to the music is een schitterende opener voor een album en een popklassieker.
Rockin' down the Highway is een prima rocknummer met dat typische Doobie sound.
Mamaloi prettige meezinger en neemt je mee naar Jamaica.
Toulouse Street is mijn topfavoriet van dit album en kan ik een brok van in mijn keel krijgen.

Jesus is just allright, swingt de pan uit en heeft een bezwerende seventies sfeer.
White sun is een ingetogen en sterk akoustisch nummer. Wel begin ik te begrijpen wat Droombolus bedoelt met die 'irritante stem van Johnstone' Met name in de rustige nummers komt die wat meer naar voren.
Disciple, is een prima uitgesponnen nummer, met goeie breaks.
Snake man, is een kort akoestisch momentje. Maar sluit het album goed af.

Al bij al niet zo sterk als The Captain and Me, waarbij (je word bedankt Droombolus ), de stem van Johnstone bij vlagen irritant overkomt.
Maar toch met tracks 1,4,7 drie koningsnummers kent, met een paar prima andere tracks.

De stem van Johnston hóórt bij The Doobie brothers. Ik lees zelfs ergens dat Michael McDonald beter zingt dan Johnston
Jammer dat hij de band niet zo prachtig kon laten klinken als de creaties van Tom Johnston.

Ik heb altijd een direkt verband gelegd tussen dit album en het debuut van The Eagles in datzelfde jaar. Vissen in dezelfde rockvijver en allebei origineel en prachtig.

Dat ze Jesus is just alright (prachtig) hebben gecoverd, wil nog niet zeggen dat ze streng christelijk zijn, Hans. Gezien de schaars geklede dames en hun opmaak, lijkt mij het bordeelbezoek van The Doobies in Toulouse street niet echt getuigen van Angst voor de Heere.

Met het prachtige nummer Toulouse street heb ik gelijk één van mijn favorieten genoemd, samen met het stevige Disciple (toeval, het heeft met engelen en harpen zeker niets van doen) en de beroemde singles Listen to the music en Jesus is just alright.

Luc heeft de verzamelbox gekocht 1970-2000. Begrijpelijk. Mijn liefde voor de Doobie brothers beslaat vooral de eerste periode met Tom Johnston, 1970-1975. Ook hier ligt een paralel met The Eagles, overigens.

Ik zou gewoon alle studio albums uit die periode aanschaffen.

De periode met Tom Johnston, 1970-1975, vind ik ook de beste van Doobie Brothers. Michael McDonald is ook een zeer goede zanger die Doobie Brothers meer richting soul en funk stuurde, al zijn de composities dan iets minder sterk.

"Rockin' Down the Highway" en "Toulouse Street" vind ik ook uitstekende songs.

Doobie Brothers kun je inderdaad vergelijken met the Eagles vanwege hun countrygetinte rock en prachtige close-hamoniezang maar ook met Little Feat dat al even eclectisch is. Deze laatste heeft ten onrechte nooit het succes geboekt dat the Eagles en Doobie Brothers wel ten dele viel.

Heb ik dat gezegd dan? Ik denk dat streng christelijke lieden, zoals EO 'ers, stemmers op de Christen Unie, SGP 'ers, mensen woonachtig op De Veluwe of in Staphorst, etc., het niet in hun hoofd halen om een nummer als "Jesus is just Alright" te coveren. Met andere woorden: je hoeft geen zware broeder of zuster of "in de heer" te zijn om te getuigen van Jezus. Ieder nuchter, weldenkend mens kan dat. En The Doobie Brothers doen dat, zoals je zelf zegt Musician, op prachtige wijze. "Toulouse Street (1972)" is zowiezo in z'n geheel een fantastisch album van De Doobies. 4****

Zie bovenstaande (weliswaar van bijna drie jaar geleden)

Musician, je hebt mensen die niet christelijk zijn, gewone christelijke mensen en streng christelijke mensen. Ik zelf beschouw mijzelf als een gewoon christelijk mens die graag naar een puike rocksong als "Jesus is just allright" luistert, niet in zwart pak rondloopt en jou niet met een opgeheven vinger vertelt wat je wel maar vooral wat je niet mag doen. En ik geloof inderdaad, net als jij, dat The Doobies ook niet streng christelijk zijn .

Ook een atheïst als ik vind Jesus is just alright een ware topper in hun werk!

(Ik had je trouwens ook niet in een zwart pak ingeschat)

De hoes.

Ik val eigenlijk alleen voor goedklinkende zilveren schijfjes en verder geen gedoe.
Het is al een hele revolutie, dat ik tegenwoordig veel van die kartonnen doosjes krijg, in plaats van die plastieke boxjes, die altijd krassen of kapot gaan.

Ik heb nu (voor mij) iets nieuws en Toulouse street heeft de (twijfelachtige?) eer als eerste cd te worden vervangen door de LP-cd. Vandaag bij de post, rechtstreeks vanuit Japan.

Voor weinig, zeg ik er gelijk bij, anders had ik het niet gedaan. Maar wel nieuw en geremasterd. Geloof ik.

Het is een LP, zo groot als een cd. Een kartonnen hoes, net als de oude LP. Buitenkant, binnenkant (foto in bordeel met schaars geklede dames en Doobies), ook precies hetzelfde. De binnenkant is veel te klein geworden om het nog te kunnen lezen, maar goed.

In de gleuf van de buitenhoes zit dezelfde binnenhoes, ook als bij de oude LP. Als je die er uit haalt zit er nog een extra plastieke binnenhoes in (hoe wísten ze dat ik vroeger ook al extra plastieke binnenhoezen kocht!), om de cd die er in zit te beschermen.

Dan is het vervolgens alléén maar het oorspronkelijke geel/groene Warner brothers label en platentitels. De cd Toulouse street ziet er helaas dan niet uit als een zwarte LP, met groeven. Dat had het wel afgemaakt, vind ik.

De retro cd, te behandelen als gewone LP. Jammer van het boekje, dat ook nog in de hoes zat. De titels staan er op, songteksten in Engels en Japans maar alle overige informatie is in het Japans.

Ik ga eens luisteren of ik ook nog krassen kan vinden. Dan is de cirkel rond.

De beste Doobie Brothers bezetting . En dit blijft 1 van hun meest memorabele werkjes .
Amerikaanse rock met tal van verwijzingen naar blues , country en soul .
Er staan ook een aantal klassiek geworden nummers op natuurlijk ;
Listen To The Music , Rockin' Down The Highway en You Start Me Talkin' .
Jesus Is Just Allright is dat natuurlijk in zekere zin ook wel .
Een leuke anekdote is bij deze song dat het religeuze bezoekers trok naar de liveoptredens . De groep , verre van gelovig , nam het nummer op omdat het zo lekker klonk , niet meer dan dat .
De '' gelovigen'' keken dan ook raar op dat het bij deze ene song bleef tijdens het concert .
Het seventies gehalte is groot maar de plaat staat nog steeds als een huis . Knap gitaarwerk en fraaie zangpartijen , zoals een echt goede westcoastband betaamt .

Deze zogenaamde Vinyl Replica's vind ik erg leuk. Deze van the Doobie Brothers zijn momenteel goedkoop te krijgen bij play com en dvd co uk : in euro's thuisgestuurd.
Ook voor de albums van the Eagles, Bruce Springsteen en Led Zeppelin geldt dit. Oh By The Way: de box van Pink Floyd met al hun albums als Vinyl Replica is nu voor een prikkie te krijgen bij dvd co uk
Mooi voor mijn collectie!

Ik heb er inmiddels drie, allemaal van de Doobie brothers! Ik ga ook eens op zoek naar die andere.

Goed begrijpen doe ik het niet, waarom het zo goedkoop is. Het is leuke retro en geremasterde kwaliteit.

Ja, die van Pink floyd lijkt mij ook wel wat. Ach, allemaal prima als het mensen weer eens aanzet tot een leuke (verbetering van hun) collectie.

Het is nog maar even goedkoop. Ze raken langzamerhand out of print.
Zo is The River van Bruce Springsteen al niet meer te krijgen.

Het is inderdaad een mooie aanzet om mijn collectie uit te breiden van mooie best of albums naar een aantal hoog gewaardeerde meesterwerken in die mooie mini LP uitvoering.

Toch een halfje omhoog voor dit prachtige Toulouse Street. Cottonmouth en Don't start me talkin' bevallen mij nu ook wel. Wat blijft Toulouse Street toch een mooi nummer.

Het zal komen omdat ik een gelovig man ben.... . Ik blijf "Jesus is just alright" een geweldig nummer vinden. Maar als groot muziek liefhebber vind ik "Listen to the Music" ook nog steeds onweerstaanbaar goed.

Geweldige plaat. Afwisselend, maar met stuk voor stuk sterke nummers, in wat nu misschien als Americana zou omschreven worden? Een mix van country, blues, gospel, enz...

Titelnummer is echt heel bijzonder en zeer atypisch voor de doobie sound

Geile binnenhoes, helaas kwijtgemaakt.

Goede plaat van The Doobie Brothers die in hun zogenaamde eerste periode geen slechte plaat gemaakt hebben.

Deze heeft de 2 hits Listen To The Music (klassieker geworden) en Jesus Is Just Alright (cover van The Byrds) die behoorlijk swingend is en al net zo klassiek.
Het ingetogen akoestische titelnummer is werkelijk waanzinnig mooi.
Ook het zwoele lichtelijk Caribische Mamaloi en het wat langere stevigere ietwat Little Feat-achtige Disciple zijn geweldige nummers.
Het rockende Rockin' Down The Highway werd in Amerika ook nog een hit en kan mij ook zeer bekoren.
Enkel het bluesnummer Don't Start Me To Talkin' bevalt mij iets minder. Blues lijkt ze toch niet zo goed te staan.
Lekkere seventiesplaat dus, maar The Captain And Me is zelfs nog iets beter.

Op vinyl (met klaphoes!).

Een enkele plaat in een klaphoes ja... Pas als je m openklapt snap je waarom ze zo nodig een klaphoes wilden. Ik heb ook een exemplaar zonder klaphoes, zo kwam ie uit de fabriek, als je niet weet dat dat eigenlijk maar de helft van het verhaal is, is dat best een suffe hoes.

De BINNENhoes ken ik dan weer niet...

Okee, dit verhaal is niet te volgen voor mensen die de klaphoes niet kennen!

Klopt er eigenlijk iets van de tijden zoals die hierboven staan? Volgens mij staat bij tracks 1, 2, 3, 5, 6 en 7 de verkeerde speelduur vermeld. En staan de twee singles hier standaard in een lange versie op? Beetje vervelend als je (zoals ik) van bijvoorbeeld Listen to the music de punchy singleversie van circa 3'10 gewend bent.
 

Ik heb nog eens op mijn originele LP gekeken (Duitse persing) en er klopt inderdaad niet veel van de tijden.
En de singeltjes staan er gelukkig in de lange versie op.
Zal een correctie indienen.