Neil Young & Crazy Horse - Weld (1991)

Ik weet dat hier de buren er niet zijn dus mag het even. Doe er gelijk maar een vol punt bij. Hij bevalt me nu veel beter dan ik deze in gedachte had. Ik draaide hem zelden.

Lijkt mij logisch

Dit Neil op z'n best!! Een beest hiero en totaal geen coutry pik

Heerlijk, heerlijk, heerlijk. Voor mijn gevoel is 'Cortez the Killer' hier het prijsnummer; wat een fantastische versie is me dat, zeg!

Zojuist de dvd besteld vanuit de USA. 17 dollar incl verzendkosten. Maar eerst van genieten voor het Keulen concert in juli

Weet je het zeker? Weld is alleen als laserdisc en VHS uitgegeven, al zijn rips daarvan wel als (bootleg)dvd te krijgen. Heb zelf een laserdisc rip.

O O O wat is die dvd lekker! Als ie straks zo tekeer gaat in Keulen zou dat erg mooi zijn. Denk alleen niet dat dat nog kan

Staat op die DVD de hele show? Heb wel een VHS rip, maar die is maar 30 minuten lang.

Zowel de cd als dvd is geen volledige show (en van verschillende data afkomstig), maar het heeft wel de lengte die gangbaar is voor een volledige show. Met 30 min. heb je maar een klein deel van de video.

Mijn VHS-rip duurt 1:47:33.

Je hebt het antwoord al

Vreemd. Zal eens kijken of ik dan de gehele rip nog eens kan bemachtigen.

Ik vind dit echt een geweldige live plaat dus ben ook maar eens gaan zoeken naar de beeldopnames waarvan ik niet wist dat ze bestonden. De torrent gevonden maar hij loopt maar heel langzaam binnen helaas, nu op 63 procent.

Van Neil Young vind ik zeker niet alles goed maar deze live plaat dendert lekker door en kent wat mij betreft nauwelijks zwakke momenten.

Ja, alleen 'Blowin' in the Wind' is een draak.

Vind 'Crime in the City' het beste. Daar zit echt een heerlijke vaart in.

Ben ik toch niet erg mild geweest voor mijn all time favorite. Dit is toch wel een schroeiend en geinspireerd gespeelde set klassiekers. Het blijft niet het toppunt van variatie, maar 3,5*** kan echt niet. Hup, naar 4****

En daarmee zit je nog ver onder het gemiddelde Cor.

Vind dit niet eens zijn beste liveplaat (Time Fades Away en Massey Hall scoren nog hoger bij mij) maar wat een gigantische gitaarexplosies staan op dit album. Heb 'm meerdere keren live gezien, ook met Crazy Horse, maar ik heb 't gevoel dat ik 'm niet op zijn top gezien heb; Dat is tijdens de opnames van deze Weld, namelijk. Diep respect.

Straks in amsterdam en keulen gaan we het weer meemaken!

Ik heb een keuze gemaakt uit:

- Peter Gabriel € 80 (heb ik al gezien ten tijde van shock-the-monkey in het Congresgebouw Den Haag)
- Neil Young € 85
- the Who , die Quadrophenia geheel gaat spelen. Omdat het hoogstwaarschijnlijk de laatste keer is dat the Who live te zien valt heb ik voor 12 juli gekozen voor the Who!!

Was die Roger Daltrey enkele jaren geleden niet te bewonderen in Night of the Proms? Dan zit je carriere er toch echt helemaal op hoor. Onbegrijpelijke keuze Neal... Hoe vaak denk je dat Neil Young nog naar Nederland komt?

Enerzijds sp[eelt mee dat we nu met 8(!) man naar de Who gaan. Heb zojuist een dvd gezien van vorig jaar en daar doen Townshend cs het (nog steeds) bijzonder goed.
Naar Neil Young had ik geen medestanders en om alleen te gaan trok mij niet.

Neil Young - Sixty To Zero

20 minuten versie...

This is a very good for the time audience video recording of this classic song from Neil's August 18, 1988 concert at the Canadian National Exhibition Grandstand in Toronto.

Dit album had ik lang niet gehoord, toen ik hem vorige week weer eens opzette. Onbegrijpelijk eigenlijk, want het is een erg sterk album. Een rockende Neil Young (met Crazy Horse) spreekt me altijd wel aan, maar op dit live-album wordt er nog een schepje bovenop gedaan.
Wat uiteraard meehelpt, is sterk songmateriaal, en daarvan heeft Neil Young door de jaren heen genoeg gemaakt. Hey Hey, My Me, Cortez the Killer, Powderfinger, Rockin’ in the Free World en Like a Hurricane behoren tot mijn favoriete nummers van Neil Young. Op dit album vind ik die nummers krachtiger klinken dan op de studioalbums. Met name Crime in the City klinkt op Weld veel gemeender en bozer dan hoe het op Freedom stond.
De nummers van Ragged Glory die op dit album staan, verschillen in uitvoering weinig van hoe ze op dat studioalbum stonden. Toch komen die nummers op Weld meer tot leven. Het alsof er meer emotie in zit, en meer dynamiek.
Voor mij heeft dit album twee keer twee minpunten. Ten eerste vind ik het tweetal Blowin’ in the Wind en Welfare Mothers weinig geslaagd. De Bob Dylancover is naar mijn mening wat te langzaam, en past niet zo goed bij de rest van de nummers. Welfare Mothers vind ik te lang opgerekt. Ten tweede vind ik Tonight’s the Night en Roll Another Number (het zullen toegiften zijn geweest) qua sfeer niet erg goed passen bij een op harde rock gefocuste set, die, althans dat was het gevoel dat ik bij dit album kreeg, in een stadion of een grote zaal gespeeld wordt. Een beetje een anticlimax aan het eind dus.

Dat laat onverlet dat dit een erg sterk album is, en voor mij een goed overzicht van de beste nummers van Neil Young & Crazy Horse (minus Down by the River en Cowgirl in the Sand dan).

Vier dikke sterren.

Beeeeestachtig goed! Al helemaal Hey Hey, My, My (Into The Black), Cortez The Killer, maar bovenal de sublieme versies van Rockin' In The Free World & Like A Hurricane! Breek de zaal maar af, zou ik zeggen.

Erg goede live plaat van Neil met Crazy Horse al hoewel ik liever Live rust die wat subtieler klinkt. Het is hier wel heel erg "volume op 10 en knallen". Crime in the city en Roll another number zijn de uitschieters wat mij betreft.

Met name disc 2 blijft bizar goed. Neil laat horen stiekem, op zijn eigen manier, een fenomenale gitarist te zijn. De geluiden die hij uit Old Black weet te toveren, ongeëvenaard en volstrekt uniek. Beslist een carrière-hoogtepunt.

'Farmer John' en 'Blowin' in the Wind' weerhouden mij van de volle vijf punten.

Toen ik dit las moest ik aan een docu over Jan Akkerman denken, ze lieten Jan allerlei stukjes solo's van "beroemde" gitaristen horen. Na de solo van Neil Young zei hij glashard "dit lijkt wel een bromvlieg in een puntzak"

Ben het overigens daar niet mee eens en hoor liever Neil Young dan Jan Akkerman, Weld is en blijft echt een fantastisch album met in mijn "oren" fantastisch gitaarwerk

Blijft echter wachten op de heruitgave van de beter klinkende video. Die heeft een iets andere productie met meer punch. Tijd dat die eens op blu-ray uitkomt. Kan mijn bootleg ook de deur uit.

Vergelijk deze Crime in the City maar eens met de CD versie:
Neil Young & Crazy Horse - Crime In The City (Sixty To Zero Part 1) ( Sub - Español ) - YouTube

Wat Jan Akkerman betreft: technisch is Neil niet de beste gitarist nee, maar qua overbrengen van emotie via zijn gitaar wel. Al is zijn spel met Crazy Horse sinds midden jaren 90 feel behoorlijk meer feedback driven geworden. Year of the Horse is een stuk minder dan Weld terwijl er maar een paar jaar tussen zit. Live versies van Walk Like a a Giant en Love and Only Love zijn tijdens recente optredens onnodig lang opgerekt. In de Ziggo Dome viel dat mee overigens maar tijdens de warm up shows in de VS werden nummer soms opgerekt tot meer dan 30, 40 minuten. Daar hebben zijn nummers gewoon net ff wat te weinig substantie voor.

Je zag dat zo omstreeks 2001 ook gebeuren met ellenlange versies van bijv. Cortez the Killer. Ik houd van jam-rock en denk niet in drieminutenpop, maar overdaad kan inderdaad schaden. In alle realiteit zijn het negen van de tien keer maar eenvoudige composities met een paar open akkoorden. Zo tussen de negen en vijftien minuten is Neil dan vaak op z'n best, al zijn er genoeg uitzonderingen. No Hidden Path van 27 minuten op Bospop, bijvoorbeeld!

Ik vind dat Neil met Crazy Horse in 2012 behoorlijk goed op dreef was. Destijds viel het me in Ziggo 2013 ietwat tegen dat 'Ramada Inn' werd afgekapt. Luister ik de show nu terug, dan ervaar ik dat niet als hinderlijk. Vijf minuten feedback op het einde hoeft van mij echter niet, dat is niet langer functioneel.

Spijker op zijn kop

Akkerman doet wel meer merkwaardige uitspraken.
Bepaalde songs van Paul McCartney bestempelde hij of het door een mongool gemaakt zou zijn.
Ik hoor ook liever Young trouwens.
Akkerman's spel is natuurlijk technisch perfect, maar zeker na zijn 70's periode is het wat zielloos geworden.
Young brengt emotie en dat hoor ik liever.