Robert Plant | Alison Krauss - Raising Sand (2007)

Al 4 keer op gestemd, nog niemand een woordje bij geplaceerd ?

Ik ben een Plantfan, en ben nogal nieuwsgierig naar deze release.
Hoe zit het met deze muziek ? Is dit wat ???

Folkforum schrijft dit er over:

Alison Krauss brengt coverplaat uit met Robert Plant

07/08/07

Op 23 oktober komt bij Rounder een plaat uit van twee grootheden uit de muziek: Robert Plant (pop/rock) en Alison Krauss (bluegrass). Op Raising Sand zullen de twee een brede verzameling covers doen, variërend van blues, R&B en country tot folk. Het gaat om nummers van o.a. The Everly Brothers, Mel Tillis, Tom Waits, Townes Van Zandt, Gene Clark en Sam Phillips.

Het contact tussen Plant en Krauss werd al een jaar of zeven geleden gelegd, maar ze zongen voor het eerst samen op een tribute-concert ter ere van Leadbelly in 2004. Daarna duurde het nog even voor ze de tijd vonden om samen de studio in te gaan. De productie van Raising Sand is gedaan door T-Bone Burnett, die ook het materiaal koos in samenwerking met Krauss en Plant. In de begeleiding spelen o.a. gitaristen Marc Ribot en Norman Blake, multi-instrumentalist Mike Seeger, drummer Jay Bellerose en bassist Dennis Crouch.

Dus een album met allemaal "Battle of Evermoretjes" of zo

Kan best heel mooi zijn....

Eentje dan. Heb hem gehoord. Beetje zoet maar erg goed.

Helaas geen raisin Sandy ;

als je led zep achtige muziek verwacht kan dit je weleens flink gaan tegen vallen. Het is een aardig album geworden. Maar veel meer in de stijl van mevrouw Krauss dan in het rockstaatje van Plant.

Qua samenwerking een beetje in het straatje van Mark Lanegan & Isobel Campbell, en verdammt wat is dit lekker. Meteen enthousiast, en dat na één keer luisteren. Maar inderdaad weinig Zep, al viel dat te voorspellen. Zelfs een beetje electro, af en toe. Met als meest catchy nummer 'Gone Gone Gone'.

Ik beluister het momenteel voor de eerste keer, heb net het album gekocht.
Mij doet het ook denken aan Life Full of Holes van Chris & Carla (van Walkabouts, weetjewel). In elk geval veel roots, countrysausje en goede songs die een intensere beluistering vergen, het moet niet altijd zo makkelijk zijn, toch ?

Ik kom beslist binnenkort terug met een beoordeling.

Biezonder sfeervol, ik vergelijk de drive van deze plaat wat met All the Roadrunning van Knopfler/Harris en ook wat met Life Full of Holes van Chris & Carla.
Veel rootsmuziek, beetje countryinvloed, puike laatavondplaat!
En je hoeft echt geen Led Zeppelinfan te wezen om dit te kunnen smaken, het helpt wel natuurlijk!

****

19 stemmen, geen kat lijkt interesse te hebben voor deze prachtige sfeervolle rootsy folky plaat.
Ik verhoog naar 4.5 sterren zowaar!

****1/2

Evanshewson, beluister je ook soms platen van een band, of alleen best ofs? Want aan je top-10 te zien, koop je blijkbaar gewoon een best of van een band om zeker te zijn (maar daarom is dit niet altijd zo) dat je hun beste nummers hebt... Correct me if I'm wrong.

Wat krijg je als je de beste hardrockkeel in 1 studio zet met de beste Americanezangeres: de mooiste plaat van het jaar. Plant in een Frank Rijkaard-achtige rol, dienend. Krauss met Joni Mitchell-achtige uithalen. En dan vergeet ik bijna nog de uitgebalanceerde productie van T-Bone Burnett (ook geen kleine jongen).

Raising Sand op Metacritic

You are so wrong.... er is een forum aangaande je top tien. Ik heb pas onlangs om de boel effe wakker te schudden niets dan verzamelaars in de top tien gezet;
In Led Zeppelin's geval gewoon omdat die band zo verdomd goed was dat één enkele cd veel te weinig was, want dan staan er pakweg maar een nummer of elf van hen in de toptien...

Beatles idem, ik zou liever ALLE Beatlesplaten erin hebben, omdat hun oeuvre voor mij zowat op ontzettend eenzame hoogte staat, het is de basis voor zowat alles...

Neen, van practisch alles in de toptien heb ik zowat héél de verzameling reguliere platen!

geslaagde samenwerking tussen deze 2 mastodonten, met als uitschieter voor mij het nummer - nothin'-

twee keer gedraaid en daar gaat het bij blijven... niet mijn kopje thee.

te slap ?
looiig ?

Zeer mooi. Die gaat men playlist op. Enkel jammer dat daar zoveel platen opstaan, mss hoor ik hem zelfs nooit meer terug , zo groot is hij

Plant en Kraus worden in het 'wereldje' alom gewaardeerd. Voornamelijk vanwege hun vocale kwaliteiten : we weten waarschijnlijk allemaal dat de keuzes -artistiek èn/of commercieel- die ze in hun lange carrière hebben gemaakt niet altijd de juiste bleken.
Voor mij geeft dat allemaal niets hoor, beide vocalisten heb ik al heel lang in mn hart gesloten, ongeacht de keuzes die ze gemaakt hebben, en ik heb dan ook bijna hun hele productie (analoog en digitaal) in mn platenarchief.

Dit album zou ik een 'mooie veelbelovende eersteling' willen noemen, nog niet het allerbeste waartoe ze samen in staat zijn.
Daarvoor is het album misschien iets te haastig uitgebracht / opgenomen.
Ik hoop dan ook van harte dat ze de samenwerking continueren.

Heb dit vanmiddag ff gecheckt in de winkel (ja, daar koop ik nog steeds veel muziek) en ik moet zeggen dat me dit heel erg beviel. Plant zingt behoorlijk ingetogen en Krauss dartelt daar dan weer om heen. Dit gaat zeker op m'n lijst van nog aan te schaffen albums.

Sfeervol en met stijl! Robert Plant heeft de smaak weer te pakken, zijn laatste twee studio platen waren al erg sterk, en zijn concert in de HMH van 2 jaar terug was ook al geinspireerd. Eigenlijk verplichtige kost voor de muziek liefhebber.

Pracht album als je enigsinds van bluegrass en americana houd.
Zeer verassend en toch 2007, overigesn vind ik de hoes prachtig, Kraus is wonderschoon als je het mij vraagt en Plant staat er ook gelukkig erbij. Leuk stel zo samen;-) Mag het misschien niet zeggen maar radio 2 heeft wekelijks een "radio 2 cd", een nieuw album waar dan een week lang tracks van worden gedraaid. Deze week (46) is dat dus "Raising Sand". Tevens zelfs verschenen op vinyl!

ik vraag me alleen steeds af waar ze zo naar staan te kijken.

Ze hebben beiden een fantastische stem, vooral die van Robert Plant is uniek.
Mooie plaat!!! 4*

Nothin'.. wat een nummer

Erg mooie cd, vermaak me er tot nu toe zeer mee, nu 2 weken in bezit, 4 sterren...

Mooie sfeervolle plaat die het rond de donkere dagen prima doet, de stemmen kleuren goed samen!!

Domina meets Macho, komen elkaar halverwege tegen en het werkt. De knorrige Brit wordt onder invloed van de lachende Domina bijna vrouwelijk. Een kant van Robert welke altijd latent aanwezig was maar nooit zo duidelijk als op dit album.

Krauss moet af en toe gewoon echt haar platte bek houden. Af en toe komt ze leuk uit de hoek, maar ik kan haar goed missen.

Ze heeft best een mooie stem, Alison Krauss, daar gaat het niet om. Een aantal nummers zijn best wat gewoontjes en andere weer heel erg slaperig. Toch staan er mooie songs op. " Through the Morning, Through the Night" kennen we natuurlijk nog van 'Dillard & Clark', maar ook hier is het een heel erg mooie song. Beste nummer van dit album is wat mij betreft het laatste nummer : "Your Long Journey". Al met al een aardig 'easy listening'-album.

Voor mij is het juist de combinatie die dit album zo interessant maakt. De muziek van Led Zeppelin en Robert Plant is zeer goed, maar mij vaak net iets te saai - don't shoot me .
Het wat meer zoetgevooisde stemgeluid dat zich hier mengt met de donkere massa van Plant is net dat beetje extra wat mij gisteren die 16,99 over de toonbank deed schuiven

Zal dit niet fulltime luisteren, maar de plaat blijft steevast op mijn iPod staan omdat er toch enkele hele mooie nummers opstaan. Trampled Rose bijvoorbeeld. Verder weten die country-achtige nummers met, zo lijkt het, Mexicaanse invloeden mij af en toe ook wel te vleien. Zoals ik zei: ergens in de grijze zone van mijn keuzelijst op de iPod misstaat deze plaat niet. Een sluimeraar, die wellicht met de tijd nog beter wordt.

En die "sluimeraars" blijken achteraf altijd de beste albums te zijn!