menu

Robert Plant | Alison Krauss - Raising Sand (2007)

mijn stem
3,82 (271)
271 stemmen

Verenigde Staten
Folk
Label: Rounder

  1. Rich Woman (4:05)
  2. Killing the Blues (4:17)
  3. Sister Rosetta Goes Before Us (3:25)
  4. Polly Comes Home (5:39)
  5. Gone Gone Gone (Done Moved On) (3:33)
  6. Through the Morning, Through the Night (4:02)
  7. Please Read the Letter (5:55)
  8. Trampled Rose (5:33)
  9. Fortune Teller (4:31)
  10. Stick with Me Baby (2:51)
  11. Nothin' (5:34)
  12. Let Your Loss Be Your Lesson (4:01)
  13. Your Long Journey (3:55)
totale tijdsduur: 57:21
zoeken in:
avatar van LittleBox
4,5
Schitterende plaat. De stemmen van Plant en Krauss passen prima bij elkaar. Heerlijk!

avatar van midnight boom
4,5
LittleBox schreef:
Schitterende plaat. De stemmen van Plant en Krauss passen prima bij elkaar. Heerlijk!


inderdaad heerlijke muziek
een aanrader

avatar van harm1985
4,5
Gisteren maar even gekocht... wel diep in de buidel tasten, want 16,99 vind ik wel erg duur, maar toch is deze CD het waard!

avatar van the sm
3,5
zeer verrast
een vriend draaide de cd ,
vroeg wie dit was ongelovelijke combinatie
een van de grootste rockzangers laat zich verleiden door een wereld stem in een door en door sober album.
wat in je kop blijft hangen.

geweldig album

avatar van bikkel2
4,5
Toch een halfje omhoog . Ik vind dit echt een prachtig album .
Plant en Krauss blijkt een prima combi . En die lekkere spooky zompige produktie van T-Bone Burnette is een verademing .
Het duo koos voornamelijk voor covers maar die zijn zorgvuldig gekozen en met smaak en met de nodige creativiteit neergezet .
Hulde voor Robert Plant , die een heel andere weg inslaat en met vlag en wimpel slaagt .
Ik bewonder ook zijn standpunt inzake een reunie van Led Zeppelin .
Dat is geweest en Plant wil zijn muzikale horizon verder verbreden .

avatar van Madjack71
4,5
bikkel2 schreef...Dat is geweest en Plant wil zijn muzikale horizon verder verbreden...


Wat o.a resulteerde is dit prachtige album en ook zijn laatste solo album mag er zijn.
Juist die combi van het braafste meisje van de klas en de zwarte schaap met een door gewinterde strot, levert hele mooie momenten op.
Led Zeppelin is geweest en ik heb sterk mijn twijfels of nieuwe muziek nog een zo sterk impact zou hebben als toendertijd. Mensen worden ouder, tijdsgeest is veranderd, noodzaak is anders. Daarnaast zijn er maar weinig noemenswaardige reunies te bedenken van grote bands, die veel soelaas boden.

avatar van musician
3,5
bikkel2 schreef:
Hulde voor Robert Plant , die een heel andere weg inslaat en met vlag en wimpel slaagt .
Ik bewonder ook zijn standpunt inzake een reunie van Led Zeppelin .
Dat is geweest en Plant wil zijn muzikale horizon verder verbreden .
Ik geef hem inzake Led zeppelin ook gelijk, vooropgesteld dat zijn eerstvolgende solo-cd weer gewoon frisse rock is en door hem zelf helemaal wordt volgezongen. Met de Strange sensation uiteraard als begeleidingsband en Alison Krauss weer naar Tennessee is weggebonjourd.

avatar van bikkel2
4,5
Och , van mij zou dit best een vervolg mogen krijgen .
Ik begrijp ook wel dat er wellicht wat gemengde gevoelens zijn geweest bij deze samenwerking . Krauss de vioolspelende country/bluegrass dame en Plant de rockveteraan .
Maar als je Plant een beetje kent dan laat hij zijn nummers ook op zijn soloalbums verweven met bijv. worldmusic achtig spul .
Op Raising Sand zijn vooral de voortkabbelende donkerdere songs perfect gesneden voor Plant en ben aangenaam verrast door zijn inbreng .
Please Read The Letter komt volgens mij voort uit de periode dat hij met Page weer aan het werk ging . Prachtig neergezet hier .
Maar natuurlijk kijk ik ook uit naar nieuw solowerk met de Strange Sensation . Ik heb sterk de indruk dat hij nog heel veel inspiratie heeft .

vanson
Nothin' is een erg fijn nummer, ook een van de weinige nummers op dit album die door Robert Plant alleen gedragen worden...toeval? denk het niet...
van mij mag Plant een erg in zichzelf gekeerd album opnemen.

1,5
Deze cd destijds gekocht obv goede recensies en 2 veelbelovende namen. Had ook gehoopt (en gehoord) dat het Mark Knopfler en Emmylou Harris zou overtreffen, wat ik zelf een heel redelijk album vind. Maar wat een tegenvaller. Nietszeggende, weinig pakkende liedjes. Ik kan bijna geen enkel nummer helemaal afluisteren. Daarbij speelt mee dat de slechte opnamekwaliteit me irriteert, ruis en andere bijgeluiden horen niet op een cd van artiesten van dit kaliber.
Blijkbaar ontgaat mij op deze plaat toch ook een heleboel gezien de vele prijzen die ze in de wacht heeft gesleept. Voor mij krijgt dit album echter alleen het predikaat grootste miskoop van het afgelopen decennium.

avatar van Thomzic
3,5
Madjack71 schreef:

Juist die combi van het braafste meisje van de klas en de zwarte schaap met een door gewinterde strot, levert hele mooie momenten op.


En het zwarte schaap komt te weinig naar voren. Het blijft allemaal net te oppervlakkig en te lief. Neemt niet weg dat er een aantal mooie momenten tussen zijn om van te genieten, met Please Read The Letter als hoogtepunt.

Aangenaam plaatje.

avatar van herman
Berichten over mogelijk nieuw werk verplaatst naar Robert Plant

4,5
Prachtige plaat, grijsgedraaid in de zomer van 2009. In het sobere geheel komen de indrukwekkende stemmen van Robert Plant en Alison Krauss sterk tot hun recht, inclusief de achtergrond- en tweede stemmen bij elkaars nummers. Dat geeft een gelaagdheid aan het album die je niet meteen hoort, is mijn ervaring. Uiteindelijk bleven de twee donkere songs van Robert Pant, 'Polly comes home' en vooral Nothin' (met de onvergetelijke zin 'being born is going blind') het meest hangen. Jammer dat ik ze live gemist hebt, had graag ook nog even Buddy Miller zien musiceren in dit geheel. Dapper van de muziekbobo's om er veel grammy's aan toe te kennen.

avatar van wim2368
4,0
Een ongelooflijke 'matching' van deze stemmen van beiden. Een klein minpuntje misschien : zijn er nog mensen die vinden dat er nogal wat "achterliggende ruis" te horen is op deze cd ? Vooral bij de zgn stille momenten dan. 'k Heb hetzelfde vastgesteld bij de laatste Plant solo Band of Joy. Aan mijn installatie kan het volgens mij niet liggen want met andere cd's heb ik dit niet. Voor de rest een aanrader.

avatar van Cor
4,0
Cor
Wat een fraaie combinatie. In deze rootsachtige plaat valt de inbreng van Plant en Krauss mooi samen. Prachtige vertolkingen van evenzo prachtige liedjes. Heel mooi gedaan. Er valt toch veel moois te halen uit de oude amerikaanse traditie van songs maken. Hoogtepunt: het beklemmende 'Nothin' met een huilende viool op een bed van duistere klanken.

avatar van bertus99
4,5
Een leuke groeiplaat. Elke keer las ik hem draai vind ik hem weer iets beter.
Mooie sobere productie en ingehouden zang door beiden..
Fantastisch om de Gene Clark songs Polly come home en Through the Morning, through te Night eens op deze manier te horen.
Het hoogtepunt is voor mij de Townes van Zandt song Nothin'.
Led Zeppelin wordt geëerd met Please read the Letter, met veel vuur gespeeld en een van de weinige momenten dat er even voluit wordt gegaan.
Ik ken Alison Kraus verder eigenlijk (nog) niet. Plant natuurlijk wel. Maar hij blijft eigenlijk vrij bescheiden op de achtergrond. Maar wat klinkt hun samenzang daardoor vaak prachtig.
Ik wil ook nog even de aandacht vestigen op Your Long Journey, de laatste song van de plaat. Zo'n ontroerend mooi akoestisch nummer doet verlangen naar nog veel meer van dat soort werk.

avatar van harm1985
4,5
Zag gisteren de clip van Big Log voorbij komen... vraagt mijn vrouw (nadat ik uitvoerig Plant's look in de clip heb afgekraakt) is dat dezelfde Robert Plant als van die CD met Alison Krauss. Jawel lieverd en hij zat ook bij Led Zeppelin

Goede plaat, blijft fier overeind staan en was voor mij overigens slechts een introductie met het werk van Krauss dat ik zeker kan aanraden. Van pure bluegrass (met name de eerste paar platen) tot wat meer country-achtige platen vanaf 1997, met als favorieten Forget About it en New Favourite. Het begin voor mij echter allemaal met deze plaat.

Wat doet die lelijke hoes overigens hier? Die extra Plant en Krauss staat er toch niet op?

avatar van oceanvolta
2,0
Het idee van een rauwe doorleefde stem en een stem van een engel kan fantastisch uitpakken. Ik had bij het aanschaffen van deze cd gehoopt op een pareltje zoals Isobel Campbell & Mark Lanegan een jaar eerder hadden gemaakt.
Ik kende Plant alleen als zanger van Led Zeppelin en had niet eerder ander werk van hem gehoord. Van Alison Krauss had ik nooit eerder gehoord.
Winnaar van 6 grammy's waaronder "album of the year", staat er op het stickertje op de cd hoes. De cd werd overwegend goed ontvangen en als ik dan in het boekje lees dat Marc Ribot meedoet dan kan het niet meer stuk, zou je denken.

Maar het blijkt totaal niet mijn kopje thee te zijn. Er zit geen één nummer bij die me raakt. De ingetogen manier van zingen van Plant bevalt me wel. Er staan ook best een paar nummers op die ik goed vind maar aan de andere kant ook een paar nummers waar ik me ronduit aan irriteer zoals: "Let your loss be your lesson, Killing the blues en Gone gone gone".

Een pedal steel guitar heb ik eigenlijk altijd al een erg onaangenaam instrument gevonden. Alleen bij Eels en Wilco kan ik ermee leven.

avatar van bertus99
4,5
oceanvolta schreef:


Maar het blijkt totaal niet mijn kopje thee te zijn. Er zit geen één nummer bij die me raakt. De ingetogen manier van zingen van Plant bevalt me wel.
Een pedal steel guitar heb ik eigenlijk altijd al een erg onaangenaam instrument gevonden. Alleen bij Eels en Wilco kan ik ermee leven.


Please read the Letter en Nothin' raken je ook niet???

avatar van oceanvolta
2,0
Please read the Letter en Nothin' raken je ook niet???


Ik heb ze nog even opgezet maar ik moet je teleurstellen. Nothin' vind ik wel een aardig nummer maar Please read the Letter absoluut niet.
Hij gaat nu voorlopig de kast in. Misschien dat ik hem over een tijd weer eens luister en tot andere inzichten kom.

avatar van musician
3,5
De kast in hoeft nu ook weer niet gelijk. Een paar nummers van Robert Plant zijn geschikt om toe te voegen aan/nummers te vervangen van Band of Joy. O.a. Nothin' is inderdaad goed te gebruiken. Van dergelijke nummers had ik nog wel een album vol willen hebben.

Ik kan voor een deel met je meevoelen, alleen 2** vind ik te laag. Het pakt mij ook niet zo en het album komt maar weinig aan bod.
Het idee van Robert Plant (die wat ingetogen zingt), de woestijn en ondersteunende vocalen van Alison Kraus zou op zich misschien een goede gedachte kunnen zijn.

Maar helaas mist het de broeierige kant van Dreamland en is Alison Krauss (doet vele malen ook alleen de vocalen) veel te nadrukkelijk aanwezig. De instrumentatie laat Robert Plant geen ruimte om (stevig) te excelleren. Kortom, het is een duettenplaat waar Robert Plant eigenlijk ondergeschikt is aan Krauss, die ook nog eens een keer een thuiswedstrijd speelt, qua locatie. En daar kun je dan natuurlijk van houden of niet.

Ik heb liever een plaat die volledig draait om Robert Plant (en zijn ideëen), hij heeft in al die solo-jaren aangegeven die kunst prima te beheersen, zeker ook in de jaren '00.

avatar van harm1985
4,5
Grappig, ik ben dan juist meer een liefhebber van Krauss' stempel op deze plaat. Nog jammer dat haar viool maar zo weinig aan bod komt.

k.grubs
Ik zie het ook meer als een aardige co-productie, waarbij T-Bone Burnett en Alison Krauss positiever opvallen dan Robert Plant. Ik zag ze voor het eerst bij Jools Holland en vroeg me af wie die lelijke man was...
Jammer dat t geluid zo slecht is (enorme achtergrondruis).

avatar van bertus99
4,5
musician schreef:

Maar helaas mist het de broeierige kant van Dreamland en is Alison Krauss (doet vele malen ook alleen de vocalen) veel te nadrukkelijk aanwezig. De instrumentatie laat Robert Plant geen ruimte om (stevig) te excelleren. Kortom, het is een duettenplaat waar Robert Plant eigenlijk ondergeschikt is aan Krauss, die ook nog eens een keer een thuiswedstrijd speelt, qua locatie. En daar kun je dan natuurlijk van houden of niet.

Ik heb liever een plaat die volledig draait om Robert Plant (en zijn ideëen), hij heeft in al die solo-jaren aangegeven die kunst prima te beheersen, zeker ook in de jaren '00.


Ik denk daar anders over Musician. Het songmateriaal op Raising Sand is zeer sterk en het uurtje dat dat plaat duurt voert je langs een heel afwisselende serie sferen. Echt een heel mooi gelaagde plaat. Dat Plant niet voluit gaat is niet waar, hoor hem maar op Just Read the Letter en op Nothing.
Maar ik hou juist van de afwisseling tussen dat wat ruigere werk en de rustige, en meer country/bluegrass-achtige nummers met Kraus in de hoofdrol. Dat maakt het luisteren naar deze plaat tot zo'n rijke ervaring voor mij.
Platen die volledig om Plant draaien zijn er toch genoeg. Ik ben geen liefhebber van zijn soms wat aanstellerige stem, maar op Raising Sands blijft dat binnen de perken.

avatar van Noki
3,0
Staan een paar aardige nummers op maar ook een aantal oersaaie. Beetje gehypte plaat.

bertito
Ik ken dit album nog niet echt, amper een paar keer geluisterd, maar ik kan wel zeggen dat ik de de vocalen en de productie schitterend vind. De stemmen voelen elkaar 100% aan, en die heerlijk vette pedal sound (melancholisch) doet het bij mij ook goed.

Een goede producer máákt een plaat, dat is hier zo goed te horen.

avatar van Brunniepoo
4,5
Was voor mij eigenlijk dé sensatie van dat jaar en is nog steeds een album dat ik graag opzet. Gelukkig is het (voorlopig) wel bij één cd gebleven, vraag me af of dit een tweede keer ook nog zou werken...

avatar van bikkel2
4,5
Brunniepoo schreef:
Was voor mij eigenlijk dé sensatie van dat jaar en is nog steeds een album dat ik graag opzet. Gelukkig is het (voorlopig) wel bij één cd gebleven, vraag me af of dit een tweede keer ook nog zou werken...


Dat is altijd de vraag . Vervolgen in samenwerkingsverbanden pakken in de praktijk meestal wat minder goed uit .
Ik vind overigens wel dat zijn nieuwe album Band Of Joy in een aantal gevallen een zelfde soort sfeer oproept .
Heel basic , donker en gebaseerd op traditionele instrumenten .

avatar van Madjack71
4,5
bikkel2 schreef: ...Ik vind overigens wel dat zijn nieuwe album Band Of Joy in een aantal gevallen een zelfde soort sfeer oproept .


Kan ik mij wel in vinden. Denk ook dat de samenwerking met T. Bone Burnett en Alison daar ook een steentje aan heeft bijgedragen. Helaas kan niet hetzelfde gezegt worden over Krauss nieuwe vrucht zelf, want daar is degelijkheid wederom (s)troef.

avatar van bikkel2
4,5
Krauss is een Country/Bluegrass dame , en dan wordt het weer veel lichtvoetiger . Daarom was die combi met Plant wel treffend .
Plant is altijd de man van het mystieke en wat donkere sfeer . Hij rockt wel veel minder dan vroeger dagen , maar Plant heeft meer zijn vorm gevonden in deze hoek .
Hij blijft in ieder geval een ontwikkeling doormaken . Geen pertinente '' Zep'' toestanden meer en de blik vooral op nu .
Raising Sand is dan wel een plaat met vaak stokoude nummers van anderen , het is beslist niet oubollig .
Plant's stijl bevalt me wel . Hij is weer sterk op weg nadat hij met Fate Of Nations op de proppen kwam .

Gast
geplaatst: vandaag om 01:35 uur

geplaatst: vandaag om 01:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.