Beyoncé - Cowboy Carter (2024)

Jolene zie ik al voorbij komen online! Wat een versie, she’s on

Ik vond de vorige worp al zo'n lange zit tho.

Ja het is weer lang vol en pompeus op bepaalde momenten want het blijft wel Beyonce. Zelfs al houd Beyonce het klein dan nog klinkt ze grotesk, op het randje van over de top. En nee, dat is niet perse negatief want dat is ook gewoon haar stijl.

Gelukkig pakt Queen Bey het door wit conservatief Amerikaans gedomineerde genre met beide handen aan, zonder zich echt te vergalopperen. De prima singles waren al een prima voorbode maar ook elders op het album klinken er prachtige tracks. Blackbird blijft een prachtig liedje, maar Beyonce voegt er ook nog zeer fraaie Wilsoniaanse harmonieën aan toe.
Just For Fun is nog zo'n andere parel. In het duet met Willie Jones smelten Country en Gospel prachtig samen. Beyonce lijkt op dit album ook meer ontspannen te zingen en hierdoor is er ook meer ruimte voor de instrumenten die hier en daar wat meer voor in de mix lijken te liggen.
De beste track klinkt dan weer niet zo heel erg country. YA YA is een beest van een track, een soort southern soul funk meets country song waarop Bey haar vocale krachtpatserij laat zien, maar hier werkt het. Het midden stuk waarin ze ineens heel laag zingt is werkelijk geweldig.

Een enkele keer gaat het mis. Zo is Spaghettii een nietsig nummertje waarop Beyonce haar pistolen van stal haalt en weer de ghetto queen moet uithangen. De beat en manier van rappen kennen we nou wel van haar. Bovendien past dat nummer totaal niet op dit album.
Over het algemeen een prima album en een mooie tegenhanger op Renaissance. Dat album vind ik vermoeiender om naar te luisteren, maar op het eerste gehoor ook spannender. Maargoed, Cowboy Carter (vreselijke titel trouwens ) is pas net gereleased, de aankomende dagen ben ik nog wel even zoet met dit album!

Gaat ze nu bij iedere nieuwe release op een paard zitten ?

Haar stem is niet 'vol' genoeg voor dit soort muziek. Het klinkt allemaal heel erg schel en voor mij onluisterbaar. Iedereen eet het natuurlijk weer op, want is Yoncé.

Het schijnt een deel van een trilogie te zijn.

Dan valt er iig nog één paardenhoes te verwachten.

Sorry maar wat een onzin, als je nou benoemd dat ze met veel tweng zingt oke misschien bedoel je dat met schel, maar ik zou niet weten waarom je een volle stem moet hebben voor country. Zat country artiesten met een lichte stem hoor.

Allereerst klopt het niet wat je zegt, hoezo moet je een 'volle' stem hebben voor country?
En als iemand ook mooi 'vol' kan zingen is het Beyonce.

Verder vind je het onluisterbaar, dus lijkt het me onwaarschijnlijk dat je vanochtend al even het complete album hebt beluisterd. Alleen dan mag je stemmen, wist je dat?

Ja hier kan ik dat ook moeilijk volgen: het is een country plaat, hoezo een paard en een cowboy hoed?

Het kwartet Smoke Hour (met Willie Nelson)/Texas Hold ‘Em, Bodyguard, Dolly P (met Dolly Parton)/Jolene & Daughter is echt geweldig.

Zo, Beyoncé zit weer op haar paard. Nu goldendream nog, zoals de traditie inmiddels voorschrijft.

Aantal keren gedraaid, wat een plaat!! B is spot on. Met name Ya Ya springt er nu boven uit maar zoveel te gekke tracks op deze plaat. Spaghetti is tof maar had beter gepast op een ander album. Ik ga hem nog een keer draaien.

Puur uit het benieuwd zijn naar beyonce+ country even de moeite genomen om een kijkje te nemen. Niet dat ik beyonce normaal vaak luister maar ze kan het beter bij echte pop houden, daar is haar stem voor gemaakt. Ze kan namelijk echt wel wat (andere doelgroep dan mij) maar country is niet op haar lijf geschreven.
2*

Uiteraard heel benieuwd naar dit album, al zijn de verwachtingen niet zo hoog. Aan de andere kant is Daddy Lessons wel één van mijn favoriete nummers van Beyoncé. Verder irriteer ik mij er mateloos aan dat dit door de media weer tot een soort clash tussen zwart en wit wordt gemaakt. Natuurlijk is het opvallend en uniek, maar ik krijg altijd het gevoel dat de hele country scene weg wordt gezet als een groep rednecks... NOS opent hun artikel dan ook nog met line dance

Goed nieuws: er zijn alternatieve covers zonder paard!

Ook op vinyl:

COWBOY CARTER LIMITED EDITION EXCLUSIVE COVER VINYL (WHITE) – SHOP BEYONCÉ - eu.shop.beyonce.com

Gelukkig staat er in de Volkskrant een genuanceerder en veelgelezen artikel:

Een countryalbum van Beyoncé, daar is niet iedereen blij mee. Waar komt die weerstand vandaan?
DPG Media Privacy Gate - volkskrant.nl

Ten eerste: dit is geen country, maar pop met een twist
Ten tweede:: ik hou niet van schelle/schreeuwerige stemmen. Zij heeft geen soul in haar stem, niet gekleurd genoeg, of hoe je het ook wil noemen. Ze zal technisch een goede zangeres zijn, met allerlei trucs, maar ik vind haar stem gewoon niet luisterbaar op dit album, wel op bijvoorbeeld de albums 4, Beyoncé en Lemonade, waar ze zwoeler klinkt. Qua vrouwelijke pop zangeressen luister ik liever naar Whitney, Aretha, Adele, Amy, etc.

Op je teentjes getrapt? Ik stem zoals ik dat wil en dat is volledig volgens de regels Succes!

Interessante conclusie over mijn teentjes. En dat terwijl je inhoudelijk nergens op in gaat. Was dat te lastig voor je?

Ik ben geen recensent en heb er weinig verstand van, ik ben goed in andere dingen
Voor een meer inhoudelijke reactie, zie mijn andere bericht.

Los van wat je er verder van vindt. Is Beyoncé inmiddels niet de groote superster ooit?

Ik ben enorm verrast door Cowboy Carter, de singles waren al interessant maar het album als geheel heeft voldoende verassingen;

Recensie Cowboy Carter

Haha, daar ergerde ik mij ook aan inderdaad:)

Wat een opluchting !

Maar toch, wanneer het op country repertoire aankomt hoor ik liever -in willekeurige volgorde- :
Dolly, Linda, Emmylou, Lucinda of Tammy.

Een eerste - positieve - review:

Recensie | Vier sterren voor nieuw album Beyoncé: geweldige grabbelton van country en zelfs opera

DPG Media Privacy Gate - ad.nl

Ik kan dat helaas niet lezen. Wie zijn er niet blij mee en waar komt die weerstand vandaan dan? Uit het countrypubliek? Daar kan ik mij enigszins ook iets bij voorstellen. Maar zover ik weet zijn de (hedendaagse) country-artiesten zijn zo liberaal als wat en zullen ze dit album, al dan niet semi-geforceerd, bejubelen. Het doet mij denken aan de hype rondom Lil Nas X.

Wat een gezeur in dat preutse achterhaalde Amerika. Nou nou een donkere dame maakt een country album pfoe hee. heftig...

Cowboy Carter maar eens goed beluisterd. Mijn indruk: een overgeproduceerde postmoderne mikmak, ondanks de poging dat het minimalistisch behoort te klinken, waarin geen enkel nummer lekker loopt. Een heleboel gehakketak, zoals musicalliedjes ook vaak tenenkrommend zijn omdat ze teveel 'moeten' vertellen. Elke schrijver wil zijn/haar deel in de nummers terugzien, vandaar dat de schizofrenie er vanaf spat.

Zingen kan ze natuurlijk wel heel goed, zelfs 1/4 en 1/8 noten, en veelal gelaagd in diverse octaven.

Gelukkig staat er in de Volkskrant een genuanceerder en veelgelezen artikel:

Een countryalbum van Beyoncé, daar is niet iedereen blij mee. Waar komt die weerstand vandaan?
DPG Media Privacy Gate - volkskrant.nl [/quote]
Ik kan dat helaas niet lezen. Wie zijn er niet blij mee en waar komt die weerstand vandaan dan? Uit het countrypubliek? Daar kan ik mij enigszins ook iets bij voorstellen. Maar zover ik weet zijn de (hedendaagse) country-artiesten zijn zo liberaal als wat en zullen ze dit album, al dan niet semi-geforceerd, bejubelen. Het doet mij denken aan de hype rondom Lil Nas X. [/quote]

De vraagstelling waarom niet iedereen blij is met een country album van Beyonce is, framened gezien, ongelooflijk valselijk beschuldigend van racisme. Dit is dus precies waar Beyonce op drijft, op onderbuikgevoelens mobiliseren omtrent de zwarte community. Ik, country liefhebber en witte man, pruim haar country album niet, en dat heeft niks te maken met de huidskleur van Bey. Ik heb ook countrymuziek van de zwarte Keb Mo in mijn collectie, dus. Waar mijn weerstand mee te maken heeft is dat zij dit country noemt. Niet dat voor mij alles in hoekjes geplaatst hoeft te worden, integendeel. Country definieren is moeilijk, maar het moet wel iets puurs hebben, met meeslepende pathos, als balsem op een wond, zonder de vlucht in urbane afleiding. Dit hoor ik niet in Bey's album. Het is vooral bombast, en veel elementen uit de country, maar de grote som der delen blijkt uiteindelijk kleiner dan country.