Beyoncé - Cowboy Carter (2024)

Ik hield mijn hart toch vast.

Beyoncé heeft talloze hits op haar naam staan en vooral haar albums Beyoncé en Lemonade vind ik ook gewoon heel sterke projecten, absoluut is zij één van mijn favoriete artiesten in het R&B-genre. Prachtige stem heeft ze ook, ze kan echt wel zingen.
Haar vorige album, RENAISSANCE, is Act 1 van wat een trilogie gaat moeten worden. Daar bracht Queen B ons een album dat meer met Pop/Dance te maken had, een experiment dat mij gewoon niet echt lag. Geen slecht album, maar die (sub)genres liggen te ver van wat ik echt kan appreciëren.

COWBOY CARTER is Act 2 in deze trilogie, hier experimenteert ze met Country muziek. Om dit nu een Country-album te noemen lijkt me wat ver te gaan, al zijn de invloeden duidelijk te horen. Zoals Linda Martell in het begin van Spaghetti zegt: "Genres are a funny little concept, aren't they?"... niet alles moet perse constant in hokjes gestopt worden, zolang de muziek maar goed is.

En dat is het! Met COWBOY CARTER heeft de Queen duidelijk weer een hit te pakken als je het mij vraagt, dit achtste studioalbum komt voor mij persoonlijk in dezelfde categorie te staan als Beyoncé en Lemonade. Een ongelofelijk consequent album dat ook aanvoelt als een ware luisterervaring, geen collectie van losse nummers maar een écht album. Iets wat tegenwoordig jammer genoeg niet veel meer lijkt voor te vallen, Beyoncé laat horen hoe het moet.

Met 27 nummers (inclusief een aantal interludes) en een speelduur van 1:18u ben je nog niet meteen klaar met deze LP al verveelt het me geen ene seconde. Spaghetti is inderdaad een vreemde eend in de bijt, die voor geen meter past op dit album, al stoort dat nummer me ook niet meteen.

Mijn favorieten zijn de Beatles-cover (ik ken het origineel niet) Blackbiird, Protector, My Rose, Bodyguard, de Dolly Parton-cover Jolene, Daughter, Just for Fun, Levii's Jeans, Ya Ya, Desert Eagle en Tyrant.

Sterk album! Heel benieuwd met welk genre ze op de proppen gaat komen met Act 3.

4*

Dit album bevalt mij een stuk beter dan ACT I. Hoogtepunten vind ik: 16 CARRIAGES, TEXAS HOLD 'EM, DAUGHTER, LEVII'S JEANS, JOLENE en TYRANT. In het bijzonder vind ik BODYGUARD een heerlijk nummer en echt een potentiële voorjaarshit. Klinkt een beetje Taylot Swift-achtig.

Ik Krijg meer Lana Del Rey vibes bij dat nummer. Voor mij mocht het gerust nog een aantal minuten langer blijven doorgaan. Bijna venice bitchiaans te noemen dan.

Een beetje country kan ik goed hebben, gepassioneerde zang zeker,zwarte artiesten die countrymuziek omhelsen helemaal, maar dit album komt vrij vlak op me over. Na de eerste helft dooft het uit, voor zo ver uberhaupt iets te beleven viel. Ergens gloeit er iets onder het oppervlakte, maar dit zet niet door. Wat Lana op goede momenten bijvoorbeeld wel lukt. Ik waardeer het experiment, maar er had meer in gezeten.

Vooral heel slim en commercieel geproduceerd en voor ieder wat wils.
Ik denk niet dat ik m zelf ooit nog zal draaien.

Blackbird cover was wel even een flinke tegenvaler.

Niet voor Paul McCartney:

Paul McCartney is blij met Beyoncés countryversie van Beatles-nummer Blackbird DPG Media Privacy Gate - nu.nl

Stel dat hij het nu helemaal niets vond, zou hij dat dan eerlijk zeggen?

Ik word zowiezo niet blij van Beyoncé. Beyoncé? Wat moet ik ermee?

Het lijkt dat ze de backingtrack van Blackbird geleend hebben van Paul.

Beyonce heeft zeker een geweldige stem en paden geopend voor andere zangeressen. Alleen raakt zij bij mij vaak niet de juiste snaar, waarschijnlijk een smaak, gevoelskwestie. Luister momenteel veel naar Lucy Woodward en haar nieuwe album Stories From the Dust, daar is het wel helemaal raak ( lichtelijk pop overgaand in roots en ook het pittige van Beyonce).

Hans, ga op deze mooie dag eens wat anders doen dan posten bij artiesten waar je niet blij van wordt.

Laat het zonnetje schijnen bij muziek die je waardeert.

Dan zou hij het heel anders formuleren. Heb je op de link geklikt? Echt mooi gesproken door Sir Paul.

Ja, ik had het gelezen inderdaad, was ook meer een flauwe opmerking. Ik vond het ook wel een geslaagde versie, net als haar versie van Jolene die ook niet mis is.

Vergeten te melden, vind haar versie van Jolene te afgrijselijk voor woorden. De kern van het nummer is om zeep geholpen. Die versie van Miley Cyrus is dan toch echt vele malen beter.

Mmm..die hoes komt me bekend voor:

Karma to Burn - Wild Wonderful Purgatory (1999) - MusicMeter.nl

Idd de covers zijn erg slecht gedaan.
Snap daar sowieso de meerwaarde niet van.
Originele zijn goed en daar kan dit niet aan tippen.

Vind dit ook geen goed album, en zeker geen country plaat. Wel een pop plaat met country invloeden.

Texas Hold 'Em is daar een goed voorbeeld van en gelijk de topper hier. Voor de rest vooral pop en gasten.

Zelfs 'erg' slecht, toe maar. Jolene vind ik een moderne heerlijk lopende textueel geinig aangepaste eigentijdse versie. Overigens is ook Dolly P. 'erg' blij hiermee:

Dolly Parton enthousiast over 'Jolene'-cover van Beyoncé: "Ze geeft Jolene wat problemen en dat verdient ze" | VRT NWS: nieuws

Voor het nogal positieve commentaar van Paul McCartney: zie hierboven.

Dat is toevallig: Bey vertelde me laatst dat ze geen flauw idee heeft wat ze met die Hans Brouwer aanmoet.

[quote]west schreef:

Ik las dat Beyoncé dit uitdrukkelijk geen country noemt. Zij wil dit album met deze diverse muziek geen label opplakken. Zijn jullie het toch eens.
rollingstone.com[/quote

Teruglezend valt nu bij mij het kwartje... Beyoncé noemt het uitdrukkelijk géén country album, vandaar dat ze twee kopstukken uit de Hard Rockscene (Dolly Parton en Willy Nelson) heeft gevraagd enkele rock bijdragen te leveren , een geslaagde exercitie.

Ik vind het ook geen country album, al was Johnny Cash uit de dood opgestaan om hierop mee te spelen. Country-invloeden zijn er wel, dat ontkent volgens mij niemand. Country songs ook. Maar als geheel vind ik het album juist erg veelzijdig en zou ik er daardoor, net als Beyoncé zelf, inderdaad geen label op willen plakken.

ik dacht de afgelopen week eens mijn leerlingen te plezieren door dit album op te zetten terwijl ze aan het werk waren. Gasten in de leeftijd van 15 - 18 jaar. Misschien de doelgroep ?

Nope! Dat werd hem niet. Er werd (echt bij elke klas) vrij snel gevraagd of ik andere muziek wilde opzetten. Als ik dan vroeg waarom dan kreeg ik te horen: ‘Mijn muziek niet’. En de rest knikte dan instemmend als ik vroeg of anderen dat ook vonden. Te veel Swifties, Top 2000 en Boef fans in die leeftijd.

Ik vind het zelf wel lekker eigenlijk. Mooi intro ook. Tsja, 56, man, docent, wit.. Beyoncé en ik ? Dat komt wel goed

Het valt mij op dat er in veel reacties hier wordt gemeld dat men, tot dit album, niet naar Beyoncé luisterde.
Ik hoorde, tot voor kort, ook tot de niet-kenners van haar muziek. Uiteraard kende ik haar naam en heb ik wel eens een van de hits voorbij horen komen, maar daar bleef het bij.

Door de enorme media aandacht voor dit album, ben ik het kort na het verschijnen gaan beluisteren. Het beviel dermate goed, dat ik Cowboy Carter sindsdien meerdere malen heb afgespeeld.
Ik sluit mij aan bij de constatering dat men er, ondanks de titel, weinig country in terug hoort.

Net als meneer vind ik de muziek wel lekker eigenlijk en ik neem het zelfs voor lief dat zij een van de mooiste McCartney composities op verrassende wijze heeft gecoverd. Eigenlijk heiligschennis, maar in dit geval zeer geslaagd!

Dat had ik je van tevoren kunnen zeggen, maar toch een goede poging om ze kennis te laten maken met echte iconen. In de leeftijd 25 - 35+ is dit album echter niet meer aan te slepen!

Mijn pubers thuis vonden het inderdaad ook niets. Mijn vriendin daarentegen was blij dat ik eindelijk iets opzette wat wel in haar straatje past:)

Zelf was ik anderhalve week best enthousiast maar merk toch dat ik het alweer redelijk zat ben, dat heb ik altijd met dit soort hypes en hedendaagse popartiesten, leuk voor even maar het blijft toch allemaal niet echt hangen.

Toch altijd weer bijzonder hoe Bey’s albums zich vanzelf lijken te verkopen. Daar waar andere artiesten maanden van te voren de ene naar de andere social media post plaatsen in de aanloop van het album, liet Beyoncé weinig van zich horen. En toen het album uitkwam was er ook vrijwel geen promo, geen tv-shows, live-optredens, muziekvideo’s, interviews etc. En toch scoort ze weer enorm met deze nieuwe plaat.

Speel alsjeblieft niet het slachtoffer. Bashen is niet hetzelfde als een kritische mening. Er staan zat kritische opmerkingen bij dit album en andere albums die gewoon toegestaan zijn.

Daarnaast wordt Johnny Cash helemaal niet beledigd, je interpreteert het bericht verkeerd. Arrie bedoelt dat een featuring van een country artiest een album nog niet country maakt. Zelfs al zou Johnny Cash hierop meedoen, het is gewoon geen volwaardig country album.

Flauw zeg. Natuurlijk staat er ook country op. Het gaat erom dat dit geen country album is, zoals velen hier ook al schreven. Het is een country/pop/soul/funk/r&b album of zoiets.

Op Discogs staat het nu zo omschreven:
Genre: Hip Hop, Funk / Soul, Blues, Pop, Folk, World, & Country
Style: Country, Gospel, Bluegrass, Zydeco, Go-Go, Contemporary R&B

En toch een eigen geluid. Knappe mix dus van Beyoncé.

Ik heb inmiddels de 2LP op de draaitafel liggen en die klinkt echt goed. De titel Cowboy Carter wordt nergens genoemd, behalve op een hypesticker. act ii BEYINCÉ is hier de titel. De nummers die weg zijn gelaten, waren eigenlijk een beetje de vreemde eenden in de bijt, zoals Spaghettii & Ya Ya. Daardoor klinkt het album op 2LP meer als een geheel met een eigen sound. Ya Ya stream ik af en toe, want dat is inderdaad ook een goed nummer.

Ik zie trouwens dat het niet alleen voor het vinyl geldt, maar ook voor de CD. Dus eigenlijk zijn de 4 'weggelaten' nummers, bonustracks. Edit: inmiddels ook hier aangepast.

Hoor je ook verschil tussen sommige nummers op Spotify en vinyl / cd? Ik heb al verschillende filmpjes voorbij zien komen waarin de mannenstem op Jolene op de cd variant veel meer op de voorgrond klinkt. En ook Tyrant heeft extra adlibs op het einde.

Oh, dat was me nog niet opgevallen. Wel heeft het vinyl een fraaie sound: een mooi vol en warm geluid, met fijne bassen en veel details.

Ik zie net bijvoorbeeld wel dat op deze CD versie inderdaad een paar langere versies staan van nummers, waaronder van Riiverdance, II Hands II Heaven & Tyrant: Beyoncé – Beyincé Just a moment... - discogs.com