Opeth - The Last Will and Testament (2024)

Ik had niet verwacht vandaag mijn pre-order al binnen te hebben. Na de eerste luisterbeurt ben ik best enthousiast. Opeth knalt eindelijk weer eens. En die dwarsfluitsolo in §4 is een mooie knipoog naar Ian Anderson. Doordat er amper herhaling in de muziek zit en het een conceptalbum is moest ik zelfs even aan Thick as a Brick denken.

Niet vergeten je platenspeler op 45 toeren te zetten!

De LP draait hier nu zijn eerste rondjes. Op wit/groen vinyl, wat natuurlijk totaal niet past bij het artwork maar een kniesoor die daar op let.
Het is een waar klankenpakket, en omvat eigenlijk zowat alles wat Opeth tot nu toe op muzikaal vlak ten toon heeft gespreid, plus wat extra's. Ja, een harp!

Dan ben ik maar een kniesoor. Ik heb bewust gekozen voor zwart vinyl omdat dit het beste past bij het artwork.

Hoest mogelijk. Ik heb zojuist deze Opeth besteld op blu-ray. Inclusief een documentaire als ik het goed heb én de muziek in Dolby Atmos. Het is toch Ian Anderson zelf op de dwarsfluit? Erg mooi, hoor.

Ik blijf het een moeilijk verhaal vinden met Opeth sinds na Watershed. Kronos' bevindingen gaven me hoop, maar na 2x luisteren vind ik het wederom erg saai. De warme worst die voorgeschoteld wordt met de eerste grunt na anderhalve minuut.....dan denk je "we gaan weer metal krijgen van Opeth", maar ik ervaar het toch weer vrij lafjes. Ik blijf het in de praktijk lastig vinden mee te migreren met hun stijl, ik blijf hangen in Blackwater Park en Still Life.
Cijfer nog even niet, zou nu 3.0 zijn, maar het is Prog en Prog wil nog weleens groeien....

Het is inderdaad Ian Anderson Alicia

Weet ik dat ook weer.

Wat een geweldige luisterervaring, dit nieuwe album van Opeth! Toen ik las dat de grunt terug was, had ik mijn bedenkingen. Ik vind Oldpeth geweldig, maar juist dat ze daarna andere dingen zijn gaan doen, maakt voor mij dat de band relevant is gebleven.

Gelukkig blijft de band zijn geluid doorontwikkelen en is de terugkeer van de grunt geen stagnatie van de muzikale ontwikkeling van de band gebleken. Het progrockgeluid van de laatste vijf album wordt verder uitgewerkt en aggressiever en puntiger neergezet. Ik zet in om 4,5 sterren, maar dit album zou zomaar mijn eerste 5-sterrenalbum van 2024 kunnen worden.

Precies hoe ik het ervaar. Ik hoor absoluut prog maar dan echt wel met een metalen randje.

Heerlijk album waarin veel te ontdekken valt. Daar heb je wel even wat tijd voor nodig. Ik start met 4*, maar deze gaat nog wel naar 4,5*.

Vast en zeker, ik start (na de 2e luisterbeurt vanochtend) met 4,5*...

namsaap beschrijft het heel goed. Dit album is de perfecte mix van het oude en nieuwe Opeth geluid geworden. Het gaat nog wel even duren om dit album goed te doorgronden, maar ik deel de mening van mijn voorgangers dat dit waarschijnlijk wel richting een 4,5 zal gaan.

De blu-ray klinkt als een klok! Ik kom hier zeker nog op terug.

Is de docu die er bijzit nog interessant ?

Ik heb de docu nog niet helemaal afgekeken. Het betreft een interview met de band. Normaal gesproken kijk ik nauwelijks naar dergelijke interviews. Het zijn filmbeelden van de band die de muziek aan het opnemen is en beelden van de studio van binnen en van buiten. Buiten vertellen de bandleden over hun aandeel. In een wei staan schaapjes te grazen en de nieuwe drummer is jong. Het gaat over Mikael Åkerfeldt die vertelt hoe dit album tot stand is gekomen. Dat soort dingen. Leuk om een keer te zien misschien. Zelf vind ik interviews niet zo boeiend. Maar de rest is super. De verpakking is heel netjes. Mooie monochrome foto van de band in een negentiende eeuwse setting op de achterzijde van het hoesje. Posterwaardig! En het geluid is echt prachtig!

Zo zie je maar weer. Als je ergens weinig van verwacht is het verrassend mooi. En recentelijk was dit nog andersom.

Ik leerde Opeth kennen in 2010; een jaar voordat de "rock era" begon. Dat tijdperk is met The Last Will and Testament duidelijk de das omgedaan... en ik merk dat ik dat helemaal niet erg vind. Ik heb veel waardering voor de laatste vier albums (voor de ene plaat meer dan voor de ander), maar nu de metal en grunts terug zijn, kan ik onmogelijk ontkennen dat DIT is hoe ik Opeth wil horen. Deze nieuwe plaat klinkt fantastisch!

Ik weet het nu nog niet omdat ik pas 6 luisterbeurten erop heb zitten maar misschien gaat ie nog hoger, verveeld me nergens…

Na twee dagen vrijwel alleen maar dit album luisteren kan ik in iedergeval wel stellen dat dit hun beste is sinds Ghost Reveries(watershed heeft een paar leuke nummers, maar vond ik ietswat te geforceerd klinken), luistert lekker weg, gebeurd ontzettend veel, hoor een hoop toffe stukken, soms gewoon jammer dat die momenten dan niet terugkomen, maar zorgt er wel voor dat ik 'm dus sneller weer opzet.

Na een eerste volledige luisterbeurt, dit voelt als thuiskomen.
Ik kijk uit naar wat dit album nog allemaal verborgen heeft voor me, heerlijk om opnieuw op ontdekkingstocht te gaan.

Na Ghost Reveries kon geen enkele nieuwe plaat van Opeth mij echt bekomen, maar daar is nu verandering in gekomen.

Ik bende muziek van Opeth pas net aan het ontdekken, terwijl ik de band als naam al heel lang ken. Afgelopen week onder de indruk geraakt van Deliverance en Damnation, eerst op cd en daarna Damnation in 5.1 op dvd. Verbluffende ervaring. Als je daarna het ook niet misselijke Scorceress op cd hoort in je woonkamer, is dat muzikaal eigenlijk een teleurstelling, een paar stappen terug. Dan ben ik benieuwd hoe dat met dit album zal zijn als je jem eerst op blu-ray beluisterd en daarna op cd.

..wat een plaat! ..een vet geheel. ..denk dat deze wel eens tot een van mijn favorieten van Opeth gaat horen. ..deze gaat de komende tijd nog vaker voorbij komen in huize Madjack.

.

Beluister het album nu in hi-res op de koptelefoon. Ook dit klinkt fenomenaal. Maar het is wellicht afhankelijk van de installatie en configuratie. Hoe dan ook: fabelachtig mooi geluid. Je wordt gewoon de muziek ingetrokken. Of je nu wilt of niet. Ik ken de muziek van Opeth eigenlijk pas vanaf Scorceres. Want geen echte liefhebber van grommende heren achter een microfoon.

Haha... lacht Mikael Åkerfeldt nu in mijn rechteroor.

Ben je ook bekend met Pale Communion en Heritage? Beide ook zeker de moeite waard als je van zowel Sorceress als In Cauda Venenum (en vanzelfsprekend deze plaat...) houdt!

Yep!

Ik ben lang fan/liefhebber geweest van My Dying Bride (de nodige grunts en redelijk in het straatje van Opeth, waardoor ik ze ook ken) en ook bij Moonspell de nodige grunts afgewisseld met cleane zang en alles er tussenin. Zolang het passend is, vind ik het ook fijn om te horen. Met als het "gekrijs" van Dani Filth in Cradle Of Filth.

Terug naar dit album. Na wat ik op FB heb gehoord en hier gelezen, ga ik de cd/blu-ray zeker kopen.

De grunt is terug. Wat maakt s - NRC Vandaag - Apple Podcasts - podcasts.apple.com

En voor de krantenlezers onder ons: Grunten, de oerbrul uit de metal, kun je leren: 'Ik moet nog ietsje minder menselijk klinken' - NRC.

Erg interessant om te lezen trouwens, absoluut de moeite waard!

Ja, die podcast is leuk! Ben nu aan het oefenen met een rietje in een glas water.

Van moeite hebben met het waarderen van grunts naar de oerbrul in jezelf loslaten: 't Kan verkeren!