Opeth - The Last Will and Testament (2024)

§1 Heb ik nu al meer dan 10 keer opnieuw gedraaid en ik ben hier echt van overdonderd!
En dan nog te bedenken dat dit de "radio cut" is.

Klinkt goed, hier heb ik echt zin in (in)...

De laatste 2 albums van Opeth vond ik nogal tegenvallen, en dan vooral Sorceress, de laatste plaat was dan alweer iets beter, maar vond ik ook nog niet super. Zo goed als Ghost Reveries zal deze denk ik niet snel worden, maar als het een beetje richting Watershed gaat, dan zou ik enorm blij zijn. De grunts horen er zeker wel bij, en geven de muziek toch echt een duistere sfeer mee

Voor de geinteresseerden; Burning Shed heeft nu ook limited boxest met dubbel vinyl en allerlei leukigheidjes zoals hadngeschreven songteksten: The Last Will and Testament - burningshed.com

Je krijgt er zelfs een pen & quil set bij (een vulpen waar we vroeger mee schreven, voor de jongeren onder ons). Overigens lijkt het uitverkocht te zijn, dus dat wordt naar Discogs afreizen en het dubbele betalen. Zo gaan die dingen.

Die box is gewoon nog te krijgen hoor. Onder andere hier bij Northend in Haarlem.
Ik had hem besteld bij JPC maar daar lijkt hij inmiddels uitverkocht.

Leuk voor de fans dus. Maar dan is het ook gelijk duidelijk waarom ze bij Burning Shed zijn uitverkocht, als ze bij de muziekwinkels te verkrijgen zijn.

§3
https://www.youtube.com/watch?v=7Ph5o3xpJ_8

Release uitgesteld naar 22 november "due to unforeseen delays in the manufacturing process".

Klopt ze hebben nog niet alle songtitels.

Oooh spijtig, kijk hier wel naar uit. Het eerste nummer klinkt echt vet (derde ook maar iets minder). Gaaf concept ook, doet me wat denken aan King Diamond ten tijde van Abigail/Them.

Is het weer een beetje de metal van weleer?

Door de titel lijkt het hun zwanenzang

Lees mijn eerste bericht in dit draadje zou ik zeggen.

Mijn Duits is niet al te best, maar bij de info op jpc.de bij dit album blijkt het om een conceptalbum te gaan, een muzikale reis.

Nu twee keer in zijn geheel aandachtig geluisterd. Ik vind het een prima album maar het is geen Blackwater Park. Ik betrap mij hier elke keer op wanneer Opeth een nieuw album uitbrengt dat ik daar aan wil refereren. Wat uiteraard volstrekt oneerlijk is. Dus neem mijn mening met een korreltje zout. Maar daarom geef ik het wat tough love. Ik verwacht altijd het onmogelijke van deze geweldige band. Mogelijk groeit het album nog wat voor me.

Mikael was geïnspireerd door die ene serie op streamingdienst over de erfenis van rijke entrepreneur. Heb zelf geen streamingdienst en volg het allemaal niet, dus ben de titel kwijt.

Edit...na even Googlen de bron gevonden:

Opeth explain how hit TV series Succession inspired new album The Last Will And Testament | Louder - loudersound.com

Na een drietal luisterbeurten ben ik nog niet zo enthousiast als veel fans en reviewers lijken te zijn. Bij vlagen hoor ik erg toffe dingen, maar het geheel is me te theatraal. Daarnaast krijgt de muziek weinig ruimte om te ademen. Het gaat allemaal in sneltreinvaart van het ene idee naar het andere zonder dat de ideeën verder worden uitgewerkt. De growls klinken als vanouds bruut, maar Mikael schmiert er aardig op los met zijn cleans. Desondanks merk ik wel dat ik het bij elke luisterbeurt iets beter kan pruimen. §4 en §5 zijn de favorieten tot nu toe.

Houden jullie het nog van de spanning, jongons?

Ja gaat wel. Ik wacht tot mijn pre-order in de brievenbus valt.

Ja, dit is ook het eerste album waar ik sinds lange tijd weer echt naar uitkijk, laatste was Tool - Fear Inoculeum, laatste nmi goede Opeth plaat was Sorceress, al moet ik zeggen dat ik naar In Cauda Venenum vrijwel niet heb geluisterd, mogelijk één a 2 keer gedraaid. Maargoed, er zijn weer grunts te horen, dat is al het uitkijken waard en de singles klonken tot nu toe erg goed.

Na Watershed ben ik mijn interesse in Opeth verloren. Niet dat ik nu zo'n gigantische deathmetal-fan ben, maar ik ben over het algemeen gewoon totaal geen liefhebber van prog. Of dit album mijn ding zal worden is dus nog te betwijfelen; S3 vond ik goed maar de intro is dan weer veel te theatraal voor me, bij S1 die grunts horen geeft me warme nostalgische gevoelens. Het zal een dubbeltje op zijn kant worden.

The Last Will And Testament. Ja, dit is weer een mooi album van Opeth. Complex, uitdagend, woest en tegelijkertijd is ze speels, melodieus en zelfs sereen. En wat betreft het laatste: Opeth grossiert hier gelukkig ook voldoende in. Ik hou daar wel van. Bovendien worden we getrakteerd op een goed geluid. Ook dat vind ik veel waard. Fijne zangpartijen ook. Op één dingetje na. Maar dat hoef ik hier niet te herhalen. Toch?

Opeth houdt in elk geval de aandacht goed vast.

En dat is een groot pluspunt.

Aan het luisteren ….

Ik ook zo; zin in...

Niet slecht, maar zoals bij meer progressieve rock/metal bands heb ik het gevoel dat ze zo erg proberen te laten zien hoe goed ze kunnen spelen, dat het de sfeer en het gevoel van de muziek niet ten goede komt (bij mij)
Nooit een super groot progressief rock fan geweest, maar wel altijd geprobeerd om er veel naar te luisteren.

Ik vond damnation wel een verdomd goede plaat van Opeth overigens.

Oeh, eerste luisterbeurt bevalt hier erg goed. Ze klinken hier weer als vanouds levendig en fris. En Mikaels grunts zijn ook weer genieten. Geen overdaad daarin trouwens, wordt mooi afgewisseld. Muzikaal ook lekker afwisselend, meer dan ik vanuit de singles had verwacht. Dit wordt nog wel genieten zo.

Ik ga hier ook héél goed op. A Story Never Told is weer magistraal zeg, tering.

Eerste luisterbeurt zit erop. Geweldige nieuwe plaat van Opeth! Dit jasje zit ze echt als gegoten! Muzikaal lekker proggy met genoeg heaviness. En tjonge wat zijn de platen waarop grunts worden afgewisseld met cleane zang toch een stuk beter dan die met enkel één van beide. Zijn cleane stem is maar matig eerlijk gezegd en trek ik een heel album niet. Afgewisseld met grunts gaat echter prima. Dan zit er zoveel meer dynamiek en spanning in een album. Zeker omdat zijn grunts echt fantastisch zijn.

Yes, de grunts zijn terug bij Opeth. Ik ga hier eens lekker voor zitten. Het album heeft zo te horen (weer) een vintage sfeertje.

Idem hier; gaat de komende dagen vaak voorbij komen...