Radiohead - In Rainbows (2007)

Ondertussen het best gewaardeerde Radiohead album hier op Mume.
Is dit niet íets teveel lof ? Voor mij:
1) OK Computer
2) The Bends
3) In Rainbows

Nee vind ik niet, ik vind In rainbos veruit de beste Radiohead. Ben ook extreem benieuwd naar de opvolger.

Wat berichten weggehaald. Doordat iemand al zijn posts heeft weggehaald was de discussie totaal onleesbaar geworden.

Ik vind van wel. Dit album grijpt mij te weinig bij de keel. Waar bijvoorbeeld Amnesiac je naar de grenzen van het bekende heelal en eroverheen brengt is In Rainbows een trip naar de maan en terug. Het blijft een heel mooie (luister)ervaring, maar is te snel voorbij en mist de sensatie van het onbekende.

In rainbows is relatief zwak album, het grijpt mij niet. Ik heb het album vele herkansingen gegeven maar het valt elke keer weer teleur.

De min van In Rainbows is dat de nummers afzonderlijk (op FaustArp na) niet als individueel nummer blijven hangen bij mij.
Maar als je het gewoon draait, geniet ik er flink van. Daarom blijft het voor mij toch een goed album, het raakt me, al moet je het wel "doordraaien".

Misschien te kort door de bocht, want Body snatchers en House of Cards zijn ook losstaande juweeltjes.

Dat vind ik nu net niet het geval, het album vormt een mooi geheel maar afzonderlijk vind ik staan deze nummers ook als een huis.

Ik moest best even wennen aan dit album.
M'n eerste indruk was, hm, niet zo veel zeggend.

Maar vervolgens toch nog 's opgezet, vooral veel op reis geweest en koptelefoon op en dan klikt dit album helemaal geniaal.

En het album lijkt alleen maar beter te worden.

Voor mij echt het beste Radiohead album (zelfs beter dan OK computer). Veel gevarieerder en meer in balans tussen rustig en meer uptempo.

Nude is m'n absolute favoriet, hier krijg ik echt herhaaldelijk kippevel van. Vooral de opwelling rond de 3:00 min.

15 Step vind ik ook een heerlijk nr, eigenlijk is gewoon elk nummer top en in balans over het hele album gezien.

Top!

Prachtig Album. Ook al ben ik nog jong en zal ik zeker nog veel nieuwe muziek tegenkomen. Het zal toch heel moeilijk worden iets te vinden dat dit stukje werk kan overtreffen. Toch vind ik dat dit album in zijn geheel beluisterd moet worden. Op zich zijn de nummers op zichzelf zeer sterk, toch krijgt het album een grotere meerwaarde als het in zijn geheel wordt geluisterd. Ook moet het album eigenlijk in het donker geluisterd worden. 's ochtends om half6 fietsend in het donker naar je werk met deze plaat, geeft toch iets extras.

Conclusie: Meesterwerk!

Ik blijf erbij: één grote teleurstelling. Slechtste Radiohead-album.

Ik blijf er ook bij, duidelijk het beste Radiohead album
Geen een nummer is minder dan een ander, er staan alleen maar kleine meesterwerken op.

Dat gevoel dat Thom Yorke in zijn nummers brengt is iets wat vele Rockartiesten dezer tijd wel proberen , maar totaal niet in slagen.

Beste RH album, ik voorspel dat deze door blijft stijgen. Weird fishes vind ik een van de mooiste nummer ooit gemaakt...

House of cards deet me wel sterk denken aan het oeuvre van Sigur Ros

Eerste Radiohead nummer ga ik nu luisteren. Ben benieuwd!

En na afloop van dat liedje dacht je natuurlijk, zo dit is echt geweldig!

En dan te bedenken dat dit een van de minste Radiohead albums is.

Nou nee
Geniaal album, het album van Radiohead dat ik het liefste opzet, het is misschien ook wel een van de toegankelijkste, maar toch spat de genialiteit ervan af.

Samen met The Bends het beste wat Radiohead ooit gemaakt heeft, wat mij betreft.

Ik vind het een wat onevenwichtig album. De nummers zijn op zich genietbaar, maar het album vormt imo geen geheel/eenheid. Ik mis een spanningsboog (zoals die heel sterk is in 'Kid A'). Het "kabbelt" in een zelfde spanning maar door.

Dat vond ik eerst ook, maar dit jaar heeft het album voor mij toch wel sprongen gemaakt. In 2008 en 2009 heb ik hem amper gedraaid, zelfs.

Zo'n spanningsboog als in Kid A zit er inderdaad niet in, maar wat mij betreft wordt dat ruimschoots gecompenseerd door de kwaliteit van het songmateriaal. Ik vind het allemaal wat natuurlijk en zelfverzekerder overkomen dan Kid A. Het is in ieder geval een stuk beter dan Amnesiac en Hail to the Thief, dat vond ik dan weer mindere Radiohead-platen.

Ik vind het ook prachtig hoe soms de simpelste stukjes muziek je zo kunnen raken op dit album. Bijvoorbeeld de xylofoon in All I Need. Elke keer krijg ik er kippenvel van.

Jigsaw Falling Into Place, mijn eerste RadioHead nummer, heb ik vannochtend op YouTube beluisterd. En elke keer ga ik weer terug en zet ik m op. Verslavende shit.

Dan zal je de rest ook zeker goed vinden

De cover doet me op een of andere manier aan de Hema denken.

De verschillende kleuren letters, of niet?

Staalt de zelfde sfeer uit. Vind de Hema nogal ondergewaardeerd op het gebied van sfeer.