Radiohead - In Rainbows (2007)

reckoner: mooiste stukje muziek in jaren...

Kan ik 6/5 geven? Ok, even serieus. Waarschijnlijk de beste cd in mijn collectie, samen met ( ) van Sigur Rós. Het was een tijdje geleden dat ik hem beluisterd had, en nu klinkt'ie bijna nog beter! Deze plaat is echt absolute top!

Misschien wel de meest ongedwongen Radiohead tot nu toe? Kenners? Anyway, hier weerklinkt bovenal de plezier van musciceren en dat zonder al teveel, naar Radiohead maatstaven, tierlantijntjes. De kritiek op de twee openingsnummers deel ik overigens niet. Met Bodysnatchers wordt er even lekker gas gegeven met die heerlijke hypnotiserende gitaarlijn in het midden van die song.

't Is in ieder geval een prachtig album wat mij betreft. Ik denk het mooiste album dat ik ooit heb gehoord in m'n leven. Maar dat zeg ik in 2010. Wellicht dat ik in 2016 weer iets anders zal zeggen. OK Computer en Kid A vind ik ook zo zieltogend mooi. En Hail To The Thief en Amnesiac. Wat voor mening kun je er over geven. Radiohead is voor mij de meest legendarische band tot nu toe. Ik zie RH als dé Chopin, dé Beethoven en dé Mozart van deze tijd.

Het is wel knap dat een band als Radiohead het voor elkaar krijgt om elke keer weer kwaliteit af te leveren. Zijn er maar weinig die zo constant zijn als zij...

Erg knap!!!

Wat een geweldige plaat is dit zeg, 3 jaar na dato ( !! ) kom ik daar eens achter!! lekker vlot allemaal.
Ik had de CD te leen, maar binnen 1 dag zelf in huis gehaald. House Of Cards vind ik werkelijk het mooiste Radiohead nummer ooit gemaakt, ik ga het album nog een paar keer beluisteren en daar een ( hoge ) waardering aan koppelen.

Als fan van rockband Radiohead ben ik vanaf Kid A volledig de interesse in Radiohead verloren. Bij elke nieuwe plaat hoopte ik op de terugkeer van rockband Radiohead, die met The Bends en OK Computer een van de beste albums ooit hebben gemaakt. Maar het mocht niet zo zijn. Teveel gekunstel en te weinig liedjes, laat staan rock.

Maar omdat dit album zo'n hoge waardering heeft, wilde ik dit album alsnog een kans geven. Maar helaas. Er staan wel een aantal mooie rustige tracks op, maar als het al nerveus begint met 15 Step en gevolgd word met de herrie van Bodysnatchers, zegt het mij genoeg dat dit weer niet een album is van Radiohead wat ik graag hoor en van uit mijn dak kan gaan.

Bodysnatchers is juist hét rockende nummer van IR.

In Rainbows is naar mijn mening het beste Radiohead album, wat een nummers staan erop, House of Cards, Bodysnatchers, 15 Step, Nude en zo kan ik wel doorgaan

Het heeft lang geduurd, voordat ik dit album toch ook maar eens oppakte. Ik ben zoals velen begonnen met OK Computer en The Bends en dit beviel me ontzettend goed. Later begon ik te ontdekken dat de stijl van het album: Hail to the thief, me steeds meer begon te bevallen. Dit was ook voor mij het trapje naar Kid A en later In Rainbows.

In Rainbows is een plaat waar alles zeer strak is en precies klopt. De drums van Weird Fishes/Arpeggi, zijn simpel maar oh zo stak en perfect en dit geld voor meer nummers. Voor mij schieten: Nude, het eerder genoemde Weird Fishes/Arpeggi en Jigsaw Falling into Place boven allen uit. Dit wil niet zeggen dat ik de overige nummers niks vind, in tegendeel het hele album zit zeer goed in elkaar. Het album vertelt een verhaal een in mijn ogen veels te kort verhaal.

Start met 4 sterren, dit komt omdat ik het begin van het album niet helemaal overtuigend vind, hoewel de eerste 2 nummers zeker niet slecht zijn, integendeel zelfs.
Vanaf track 3 gaat het niveau voor mij echt omhoog en komen er enkele juweeltjes voorbij ( Weird Fishes, Al I Need , House Of Cards & Jigsaw ).
Dit is een van de meest toegankelijke Radiohead platen in mijn ogen.
Ik ben nu wel op het punt aanbeland om op mijn gemak geheel hun oeuvre door te gaan nemen.

Inderdaad, het meeste toegankelijke album, door dit album ben ik ook weer aan de oudere albums begonnen, terwijl ik eerder niks van Radiohead moest hebben, maar dit album heeft me helemaal over de streep getrokken, er staat geen minder nummer op

Ik vind Radiohead tamelijk overgewaardeerd. Alhoewel hun melodieën altijd erg sterk, mooi, origineel en apart zijn, vind ik dat er erg weinig spanning in de liedjes zit. Vooral "House of Cards" en "Videotape" vind ik van dit album vrij langdradig en saai en zo staan er nog wel meer van dat soort nummers op dit album. Een gebrek aan een spanningsboog om het zo maar even te zeggen. Nummers 1, 2, 3, 5 en 9 vind ik wél van een hoog niveau. En dan vooral nummer 3, "Nude", geweldig nummer! Ik heb pas nog een live-versie van dat nummer opgezocht en helaas 'strippen' ze de studio-versie heel erg. Ze skippen bijvoorbeeld het intro en beginnen gelijk met het bassgitaar-gedeelte. Dat vind ik erg jammer. Maar wat ze speelden klonk, toegegeven, perfecto.
Dit album bevalt me trouwens beter dan OK Computer. Misschien check ik ooit nog Kid A, of zo.

Reckoner

Veel mensen hebben niet eens in de gaten wat voor impact deze band heeft...

dit is een band die steeds meer ging experimenteren (ten tijde van ok computer) en vanaf Kid A zich geheel op electronica stortte en het meteen snapte, wanneer je naar een technofeest gaat dan besef je je pas dat Radiohead best of both worlds is...het wordt hoog gewaardeerd bij de mensen die gitaarmuziek waarderen maar in de electronische scene staat Radiohead ook op een hele hoge trede! knap als je dat voor mekaar krijgt!

betreft impact is Radiohead een soort The Beatles van deze generatie

al bestaat Radiohead uit een paar geniale mensen i.p.v. overgewaardeerde hippies

En dat terwijl er in de songs op OK Computer wel de spanning zit die je op dit album mist? Beetje tegenstrijdig.

Ik denk dat je mijn comment nog een keer moet lezen, want ik heb niet gezegd dat er wél spanning zit in de songs van OK Computer.

Leg dan eerst maar eens uit wat je dan onder spanning verstaat.

Oké, toegegeven, de nummers van OK Computer hebben meer spanning . Op OK Computer zitten meer onverwachte stukken zoals 2:34 bij "Paranoid Android" of 3:12 bij "Lucky". Dit album heeft hier en daar ook wel van dat soort 'spannings-momenten' zoals bij het einde van "All I Need" maar al met al is OK Computer spannender. Wat dat betreft is mijn formulering inderdaad krom. Maar de rede waarom In Rainbows mij beter bevalt dan OK Computer is niet vanwege het spanningscriterium en ik heb niet gezegd dat, dat wél zo is. De redenen waarom In Rainbows mij beter bevalt zijn subjectiever, onder andere vanwege de sfeer. Verder zijn het compositie-details die ik wel kan uitleggen maar dat is een beetje overbodig en -nogmaals- subjectief. Trouwens, het verschil qua leukheid tussen beide albums is voor mij eigenlijk héél klein (beide albums krijgen van mij ook 4*). Ik hoop dat je hiermee wat kunt.

Hmmm...ik betrap mezelf erop dat ik dit album wel erg vaak luister en steeds beter vind . Misschien komt er (ooit) nog een half puntje bij...

Wat is In Rainbows toch een zeer geslaagde plaat. Voor mij toch wel de geslaagde wederoptreding van Radiohead. Ik kon weinig aanvangen met Amnesiac en Hail to the Thief.

In Rainbows is een geslaagde mix van trage, zweverig tot up-tempo nummers. 15 steps en Bodysnatchers maken van deze plaat al een zeer sterk begin. Het laatste gedeelte op All I Need is een ongelooflijk kippenvelmoment. Doet me steeds denken aan Sigur Rós. Videotape is een geweldige afsluiter.

Petje af

Ik begin videotape ook steeds meer te waarderen. Raar is dat, hoe zo'n nummer enorm kan groeien in een paar luisterbeuren.

Last flowers is een opvallend goed nummer van de bonusdisc trouwens.

Heb even de tijd van dit nummer aangepast. Klopte namelijk niet.

Is het al aangepast of heb je een correctie ingediend? Want de lengte is gewoon 4:26.

Correctie ingediend.. zal nog wel aangepast worden.

Als grote fan van radioheads albums OK computer en Kid A was ik na het laatstgenoemde een beetje afgehaakt. Ik kon wat minder met Amnesiac en Hail to the Thief. Hoewel ik deze plaat in eerste instantie links liet liggen spoorde een vriend mij aan om het nieuwe werk van radiohead toch een kans te geven. Die kans heeft radiohead gekregen en ze hebben het volledig waargemaakt. Wat een topplaat! Het is jammer dat je op deze site maar 2 favoriete tracks aan mag geven want wat mij betreft kan de helft van het album door voor favoriet. Deze komt zeker in mijn afspeellijst te staan.

Ik heb even mijn stem verhoogd van 4,0 naar 4,5.dit is een geweldig
onderhoudend album.

In Rainbows

Wat zet Radiohead hier toch weer een plaat neer. In mijn ogen nog beter als OK Computer. Ik heb het gevoel, dat deze plaat met een bepaalde gedachte is gemaakt. 'Kom jongens we gaan eens wat mooie nummertjes schrijven', zo kwam het op mij over. Alsof ze dit album een beetje als hobbyplaat maakte en bovenal plezier in het maken van deze muziek voorop staat en de centjes kijken we later wel naar.

Dan begin je met een ontzettend lekkere beat, waar een heel erg lief gitaarlijntje over heen wordt gespeel, 15 Step, langzaam opbouwend om uiteindelijk tot een fantastische climax te komen. Als we dan bij track 2 Bodysnatchers aankomen, weet je al dat dit album veel diversiteit zal brengen, waarbij de Jonny heel lief speelde bij het voorgaande nummer, speelt hij juist hier heel agressief. In mijn ogen is Nude het mooiste nummer van dit album en staat ook zeker in mijn lijstje van mooiste nummers ooit gemaakt. De overlading van sfeer die je omringt bij het overgaan van de intro naar het daadwerkelijke nummer is niet te beschrijven. Een complimentje voor Phil voor het drumwerk in Weird Fishes/Arpeggi, echt een geweldig nummer en een perfecte opvolger voor Nude. De climax maakt dit nummer! En na de stilte die Weird Fishes/Arpeggi achter laat gaan we over naar All I Need. Opvallend is de ontzettend diepe bas, ikzelf ben hier erg fan van, toch verlies je de diepe bas in de mix bij de climax, maar met zo’n climax vind ik dat niet zo erg. Ik heb het gevoel dat ik de manier van Thom’s zang al eens eerder hebt gehoord bij Faust Arp. Desalniettemin (ik vind het knap dat ik dit woord in een keer goed schreef, maar dat terzijde) is dit een erg goed nummer. Dan het fantastische Reckoner, een nummer met zo een lekkere instrumentale begeleiding, die halverwege even weg valt, om de spanning erin te houden, want later komt dit natuurlijk weer terug. House of Cards is ook een ontzettend mooi nummer. Met een passende clip en zeer doordachte lyrics. Echt een nummer voor die je helpt met het sluiten van je ogen en te gaan dromen. Na een intro, krijgen we een ontzettend lekkere bas, Jigsaw Falling into Place. Colin en Phil zijn voor mij een van de beste combinaties ooit gemaakt, voor het zetten van een zeer strakke basis, waarop de rest van de band lekker overheen kan gaan. Videotape, het duurde voor mij ook lang om dit nummer echt te kunnen waarderen. Normaal zou je een groots uitgepakte uitsmijter op het einde van een album plaatsen, zodat de persoon daarna met een stilte wordt achtergelaten, nadenkend wat zojuist allemaal op hem is afgekomen. Toch is dit een perfect einde voor dit album, het bouwt het album langzaam af zodat je weer verder kunt gaan met je normale leven.

No matter what happens now
I won't be afraid
Because I know
Today has been the most perfect day I have ever seen

Prachtig gewoon, ik heb al uren gefilosofeerd over deze zin